Tarfazolin

Nazwa Produktu Leczniczego

Tarfazolin

Nazwa powszechnie stosowana

Cefazolinum

Postać farmaceutyczna

Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji

Substancja czynna

Cefazolinum natricum 1 g

Podmiot odpowiedzialny

Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" S.A.

Konsultacja z Receptą

Tarfazolin - podstawowe informacje o leku:

Tarfazolin to lek zawierający substancję czynną cefazolinę, która jest antybiotykiem należącym do grupy cefalosporyn, będących antybiotykami podobnymi do penicyliny.

Lek Tarfazolin jest wskazany w leczeniu różnych zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefazolinę. Poniżej wymienione są główne wskazania do stosowania:

Zakażenia dróg oddechowych.
Zakażenia dróg moczowych.
Zakażenia skóry i tkanek miękkich.
Zakażenia kości i stawów.
Zakażenia dróg żółciowych.
Posocznica.
Zapalenie wsierdzia.

Tarfazolin może być również stosowany jako środek zapobiegawczy przed zakażeniami okołooperacyjnymi u pacjentów o zwiększonym ryzyku zakażenia, na przykład u pacjentów powyżej 70. roku życia, u których usunięto pęcherzyk żółciowy i występują dodatkowe czynniki ryzyka, takie jak ostrzeżenie zapalenie pęcherzyka żółciowego, żółtaczka zastoinowa, czy kamicą. Ponadto, może być stosowany u pacjentów po operacjach usunięcia przydatków, resekcji macicy czy cięcia cesarskiego, a także u pacjentów, u których zakażenie w miejscu operowanym byłoby szczególnie niebezpieczne, na przykład w kardiochirurgii, chirurgii kości i stawów, zwłaszcza przy wszczepianiu endoprotez.

W celu odpowiedniego i skutecznego zastosowania Tarfazolinu, zaleca się konsultację z lekarzem, aby ustalić odpowiednią dawkę i czas trwania leczenia zgodnie z diagnozą i indywidualnymi potrzebami pacjenta.

Wskazania do stosowania:

Tarfazolin jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cefazolinę.

Zakażenia dróg oddechowych
Zakażenia dróg moczowych
Zakażenia skóry i tkanek miękkich
Zakażenia kości i stawów
Zakażenia dróg żółciowych
Posocznica
Zapalenie wsierdzia
W profilaktyce chirurgicznej:
- w kardiochirurgii (m.in. operacje pomostowania tętnic wieńcowych, chirurgiczne leczenie wad zastawkowych serca, itp.);
- w ortopedii (endoprotezoplastyka stawów biodrowych, leczenie złamań otwartych);
- w chirurgii wątroby i dróg żółciowych (m.in. cholecystektomia, operacje na drogach żółciowych);
- w chirurgii głowy i szyi (chirurgia twarzowo-szczękowa, laryngologia);
- w operacjach ginekologicznych i położniczych (cesarskie cięcie, histerektomia i in.).