Ospen 750

Ospen 750 to antybiotyk z grupy penicylin, który jest stosowany doustnie i charakteryzuje się silnym działaniem przeciwbakteryjnym. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej, co prowadzi do bakteriobójczego działania na wrażliwe, rozmnażające się drobnoustroje. Ospen 750 jest zalecany w leczeniu różnych zakażeń o przebiegu lekkim do umiarkowanego, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na penicylinę. Wśród nich znajdują się zakażenia uszu, nosa i gardła, takie jak płonica, zapalenie gardła, zapalenie gardła i migdałków podniebiennych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego oraz angina Vincenta. Ospen 750 jest również skuteczny w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, takich jak bakteryjne zapalenie oskrzeli, bakteryjne zapalenie płuc oraz odoskrzelowe zapalenie płuc, z wyjątkiem tych przypadków, w których penicylinę należy podawać parenteralnie lub jako kontynuację leczenia lekami podawanymi we wstrzyknięciach. Ponadto, Ospen 750 jest zalecany w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, takich jak róża, różyca, ropne zapalenie skóry (np. liszajec, czyraczność), ropnie oraz ropowica. Ospen 750 może również pomóc w zapobieganiu powikłaniom po zakażeniach paciorkowcowych, takim jak nawroty gorączki reumatycznej i pląsawicy mniejszej, zapalenie wielostawowe, zapalenie wsierdzia oraz zapalenie kłębuszków nerkowych. Jest również skuteczny w zapobieganiu bakteryjnemu zapaleniu wsierdzia u pacjentów z wrodzoną lub reumatyczną wadą serca przed i po małych zabiegach operacyjnych, takich jak wycięcie migdałków czy ekstrakcja zęba. W przypadku ciężkiego zapalenia płuc, ropniaka opłucnej, posocznicy, zapalenia osierdzia, zapalenia wsierdzia, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia stawów oraz zapalenia szpiku, penicylinę należy podawać pozajelitowo w ostrej fazie zakażenia.

Produkt leczniczy Ospen 750 wskazany jest: 

• w leczeniu następujących zakażeń o przebiegu lekkim do umiarkowanego, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na penicylinę:
  • zakażenia uszu, nosa i gardła, w tym zakażenia paciorkowcowe (płonica, zapalenie gardła, zapalenie gardła i migdałków podniebiennych, zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, angina Vincenta);
  • zakażenia dróg oddechowych: bakteryjne zapalenie oskrzeli, bakteryjne zapalenie płuc, odoskrzelowe zapalenie płuc z wyjątkiem tych przypadków, w których penicylinę należy podawać parenteralnie, lub jako kontynuacja leczenia produktami leczniczymi podawanymi parenteralnie;
  • zakażenia skóry i tkanek miękkich: róża, różyca, ropne zapalenie skóry (np. liszajec, czyraczność), ropnie, ropowica;
• w zapobieganiu powikłaniom po zakażeniach paciorkowcowych, takim jak: nawroty gorączki reumatycznej i pląsawicy mniejszej, zapalenie wielostawowe, zapalenie wsierdzia, zapalenie kłębuszków nerkowych; zapobieganie bakteryjnemu zapaleniu wsierdzia u pacjentów z wrodzoną lub reumatyczną wadą serca przed i po małych zabiegach operacyjnych np. wycięcie migdałków, ekstrakcja zęba itp.

W leczeniu ciężkiego zapalenia płuc, ropniaka opłucnej, posocznicy, zapalenia osierdzia, zapalenia wsierdzia, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenia stawów i zapalenia szpiku, penicylinę należy podawać parenteralnie w ostrej fazie zakażenia.