Clindamycin Kabi

Clindamycin Kabi to lek, który zawiera klindamycynę w postaci fosforanu. Klindamycyna jest antybiotykiem, który skutecznie zwalcza ciężkie zakażenia wywołane przez bakterie wrażliwe na ten składnik. W przypadku zakażeń bakteriami tlenowymi, klindamycyna może być stosowana jako alternatywne leczenie, gdy inne leki przeciwbakteryjne okazują się nieskuteczne lub przeciwwskazane, np. u pacjentów uczulonych na penicyliny. W przypadku zakażeń beztlenowymi bakteriami, klindamycyna może być stosowana jako lek pierwszego wyboru. Klindamycyna jest skuteczna w leczeniu wielu rodzajów zakażeń, takich jak zakażenia kości i stawów, przewlekłe zakażenia zatok przynosowych, zakażenia dolnych dróg oddechowych, zakażenia w obrębie jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej), zakażenia narządów płciowych, a także zakażenia skóry i tkanek miękkich.

Clindamycin Kabi przeznaczony jest do leczenia następujących ciężkich zakażeń, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klindamycynę (patrz punkt 5.1). W przypadku zakażeń drobnoustrojami tlenowymi klindamycyna stanowi alternatywne leczenie wówczas, gdy inne leki przeciwbakteryjne są nieskuteczne lub przeciwwskazane (np. w przypadku alergii na penicyliny). W zakażeniach drobnoustrojami beztlenowymi można rozważyć zastosowanie klindamycyny jako leku pierwszego wyboru.

• Zakażenia kości i stawów wywołane przez gronkowce, takie jak zapalenie kości i szpiku oraz infekcyjne zapalenie stawów.
• Przewlekłe zapalenie zatok wywołane przez drobnoustroje beztlenowe.
• Zakażenia dolnych dróg oddechowych, takie jak:
  • zachłystowe zapalenie płuc, ropień płucny, martwicze zapalenie płuc i ropniak. Jeśli podejrzewa się, że zakażenie płuc jest wywołane przez wiele drobnoustrojów należy w skojarzeniu zastosować produkt leczniczy działający na bakterie Gram-ujemne, by objąć leczeniem ewentualne zakażenie bakteriami Gram-ujemnymi.
• Zakażenia w obrębie jamy brzusznej, takie jak zapalenie otrzewnej i ropień brzuszny, gdy leczeniem z wyboru jest klindamycyna w skojarzeniu z antybiotykiem działającym na tlenowe bakterie Gram-ujemne.
• Zakażenia w obrębie miednicy i żeńskich narządów płciowych, takie jak zapalenie miednicy (ang. pelvic inflamatory disease, PID), zapalenie błony śluzowej macicy, zakażenia okołopochwowe, ropień jajowodowo-jajnikowy, zapalenie jajowodu, zapalenie przymacicza, gdy jednocześnie podawany jest inny antybiotyk działający na tlenowe bakterie Gram-ujemne.
• Zakażenia skóry i tkanek miękkich.

Należy uwzględnić oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.