1. Artykuły
  2. Dziecięca złość. Jak powinni reagować rodzice?

Dziecięca złość. Jak powinni reagować rodzice?

Jak poradzić sobie z dziecięcą złością? Co zrobić, gdy dziecko wybucha w miejscu publicznym? Psycholog dziecięca Oliwia Nitka ma kilka praktycznych wskazówek, jak rodzice mogą zachować się w takiej sytuacji i jak pomagać dziecku przeżywać trudne emocje. 

Dziecięca złość. Jak powinni reagować rodzice? Dziecięca złość. Jak powinni reagować rodzice?
Spis treści
Wybuchy złości - dlaczego trzeba je zaakceptować? Za złością kryją się niezaspokojone potrzeby dziecka Pamiętaj, że dziecko nie kontroluje swojego zachowania Dziecko obserwuje i naśladuje dorosłych Pozwól dziecku się złościć Wybuch złości w miejscu publicznym. Jak zareagować? Nie zostawiaj dziecka samego Narysuj lub wytuptaj złość. Sposoby na wyciszenie emocji

Wybuchy złości - dlaczego trzeba je zaakceptować?

 

Złość jest jedną z podstawowych emocji, która często nazywana jest trudną lub negatywną  emocją, ponieważ jej odczuwanie nie jest dla nas przyjemne.

 

Warto jednak pamiętać, że wszystkie emocje są nam potrzebne, więc wszystkie są pozytywne i dobre. Emocje są instynktownymi reakcjami na określoną sytuację. Stanowią system wczesnego ostrzegania - przekonuje psycholog Oliwia Nitka.

 

Każde z uczuć niesie za sobą informacje. A złość  pojawia się, gdy ktoś przekracza nasze granice oraz daje nam siłę do obrony.

arrow Czy zabiegi medycyny estetycznej są bezpieczne?
arrow Jak witamina D wpływa na nasze zdrowie i dlaczego jest niezbędna?
arrow Zastrzyk gotówki w razie choroby? Zobacz, jak go uzyskać!
arrow Jakie są pierwsze objawy ciąży?
arrow Ile kosztuje zabieg powiększania biustu?
arrow Jaka szczoteczka soniczna dla 5-latka będzie najlepsza?

Za złością kryją się niezaspokojone potrzeby dziecka

 

Skąd biorą się wybuchy złości u dzieci? Nasza ekspertka odpowiada:

 

Reakcje emocjonalne zaczynają pojawiać się już niedługo po narodzinach. W związku z tym mówi się o emocjach wrodzonych, takich jak: złość, strach, smutek i radość. Ich źródłem są wewnętrzne stany dziecka. Wybuchy złości u dzieci zazwyczaj są spowodowane niezaspokojoną potrzebą.

 

U niemowląt pojawienie się złości związane jest z różnymi stanami fizjologicznymi, np. głodem, zmęczeniem, odczuwaniem chłodu lub przegrzania. U starszych dzieci wybuchy złości mogą być spowodowane niezaspokojeniem potrzeb wyższego rzędu, np. brakiem poczucia bezpieczeństwa, akceptacji, brakiem wystarczającej uwagi ze strony opiekunów oraz nieuszanowaniem jego granic, a także niezaspokojoną potrzebą zabawy, relaksu, odpoczynku.

 

Pamiętaj, że dziecko nie kontroluje swojego zachowania

 

Z perspektywy osoby dorosłej czasem trudno jest zrozumieć gwałtowne reakcje i zachowania dzieci. Dlatego warto uświadomić sobie jak działa ludzki mózg. Psycholog wyjaśnia fachowo:

 

W ewolucji mózgu ludzkiego powstały struktury, które można podzielić na mózg gadzi, mózg ssaczy i mózg ludzki. Mózg gadzi jest najbardziej prymitywną częścią mózgu, która odpowiada za instynktowne reakcje. Natomiast mózg ludzki nazywany jest korą nową, która odpowiada za myślenie racjonalne, społeczne zaangażowanie oraz rozwiązywanie problemów. Gdy się złościmy bardzo często przestajemy myśleć logicznie i poddajemy się odczuwanym emocjom. Dzieje się tak, ponieważ pod wpływem silnych uczuć działamy w sposób instynktowny, odpowiadamy na zagrożenie w związku z tym kontrolę nad naszym zachowaniem przejmuje mózg gadzi - tłumaczy Oliwia Nitka.

 

Można nauczyć się nad tym panować, dzięki dobrze rozwiniętej korze mózgowej. Kora nowa kształtuje się jednak do ok. 25 roku życia.

 

U małych dzieci jest ona jeszcze słabo ukształtowana, dlatego nie potrafią one analizować sytuacji i swoich reakcji. Odpowiadają na różne sytuacje automatycznie, nie kontrolują swojego zachowania - dodaje.

 

Dziecko obserwuje i naśladuje dorosłych

 

Dlaczego wybuchy złości u niektórych dzieci mają bardziej gwałtowny czy agresywny charakter niż u innych? Jak zauważa nasza ekspertka:

 

Każde dziecko tak jak każdy dorosły człowiek ma inny temperament, co oznacza, że inaczej reaguje na różne sytuacje. Sposób w jaki reagujemy na bodźce jest także zależny od funkcjonowania naszego układu nerwowego oraz od naszego stanu zdrowia.

 

Zarówno cechy temperamentalne, jak i funkcjonowanie naszego mózgu to uwarunkowania biologiczne.

 

Nie bez znaczenia pozostaje także wychowanie oraz wzorce jakie dziecko modeluje. Dzieci obserwują zachowanie swoich rodziców i naśladują ich reakcje emocjonalne. Uczą się poprzez obserwację swoich opiekunów i modelują (naśladują) ich zachowanie - podkreśla Oliwia Nitka.

 

W związku z tym warto zadać sobie pytanie jak my dorośli radzimy sobie ze złością i jaki dajemy przykład naszym dzieciom, a także dbać o zaspokojenie swoich potrzeb, ponieważ tylko wtedy mamy siłę, żeby pomóc dziecku.

 

Pozwól dziecku się złościć

 

W jaki sposób reagować na dziecięcą złość? Nasza ekspertka zauważa:

 

Jeśli złość dziecka nie przejawia się niebezpiecznymi dla niego lub jego otoczenia zachowaniami, należy pozwolić mu na okazywanie emocji, które przeżywa oraz je zaakceptować. Można je nazwać oraz okazać zrozumienie dla tego, co dziecko odczuwa. Najlepiej nie mówić w takiej sytuacji zbyt dużo, odnosić się jedynie do uczuć dziecka, a nie ich przyczyny. 

 

Jeśli jednak zachowanie dziecka jest dla niego niebezpieczne, należy zapewnić mu bezpieczeństwo - np. zabrać w spokojne miejsce, unieruchomić, a po chwili, gdy się uspokoi okazać mu akceptację i zrozumienie.

 

Warto również zwrócić uwagę na swój stan emocjonalny oraz poziom pobudzenia, ponieważ kiedy sami przeżywamy silne emocje, nie jesteśmy w stanie pomóc dziecku poradzić sobie z jego złością - radzi.

 

Wybuch złości w miejscu publicznym. Jak zareagować?

 

Szczególnie niekomfortowy dla rodzice jest napad złości dziecka w miejscu publicznym. Co w takiej sytuacji można zrobić?

 

Należy jednak pamiętać, że najważniejsze w tej sytuacji jest dziecko, a nie to, co inni ludzie o nas pomyślą. Należy okazać  akceptację i zrozumienie dla emocji dziecka oraz pomóc mu się uspokoić. Można spróbować odwrócić jego uwagę - podpowiada Oliwia Nitka.

 

Nie powinno się jednak krytykować ani wyśmiewać zachowania dziecka w obecności innych ludzi. Aby nauczyć dziecko odpowiedniego zachowania w miejscach publicznych warto rozmawiać z nim na co dzień o różnych sytuacjach społecznych.

 

Warto zastanowić się jaka jest przyczyna wybuchu złości u dziecka. Czasami dziecko wybucha złością w miejscu publicznym, ponieważ w otoczeniu jest dla niego za dużo bodźców, z którymi jego układ nerwowy nie jest w stanie sobie poradzić. Wtedy jeśli jest to możliwe, należy jak najszybciej zabrać dziecko w spokojne miejsce - przyznaje psycholog.

 

Nie zostawiaj dziecka samego

 

Każdy z nas chciałby być akceptowany przez osoby najbliższe w każdej sytuacji, nawet gdy pojawiają się nieprzyjemne emocje. Nie powinno się więc zostawiać dziecka samego, gdy odczuwa silne napięcie chyba że samo o to poprosi.

 

Najważniejsze jest pozwolenie dziecku na odczuwanie przez niego wszystkich emocji oraz okazanie pełnej akceptacji dla jego uczuć. Trzeba pamiętać, że podczas wybuchu złości nie ma miejsca na zadawanie pytań o przyczyny stanu dziecka oraz rozmowy wychowawcze na temat jego sposobu wyrażania złości. Na to przyjdzie czas, gdy dziecko się uspokoi i będzie w stanie myśleć - tłumaczy nasza ekspertka.

 

Absolutnie nie należy zaprzeczać temu, co dziecko odczuwa ani tego bagatelizować czy unieważniać.

 

Nie wolno również karać dziecka za to co czuje, ponieważ nie ma ono na to wpływu. Karanie za odczuwane emocje może również doprowadzić do tego, że dziecko zacznie tłumić własne uczucia. Jest to bardzo niebezpieczne i może w przyszłości doprowadzić do różnych zaburzeń psychicznych oraz chorób somatycznych - zauważa psycholog.

 

Warto obserwować swoje dziecko i spróbować znaleźć przyczynę wybuchów złości, odkryć jaka niezaspokojona potrzeba za tym stoi. Jak poznamy przyczynę, będzie nam łatwiej uniknąć takich sytuacji w przyszłości.

 

Narysuj lub wytuptaj złość. Sposoby na wyciszenie emocji

 

Jak nauczyć dziecko przeżywania trudnych emocji? Warto pamiętać, aby przede wszystkim zadbać o prawidłowe odżywianie, odpowiednią ilość ruchu oraz snu naszego dziecka, ponieważ jeśli będzie się dobrze czuło, łatwiej będzie mu stawiać czoło wyzwaniom i radzić sobie w niełatwych dla niego sytuacjach.

 

W nauce przeżywania trudnych emocji bardzo pomocne są różne techniki relaksacyjne oraz skupienie się na oddychaniu. Pomocna jest także rozmowa na temat zachowania, gdy coś złości nasze dziecko. Dobrym wprowadzeniem do takiej rozmowy jest przeczytanie książeczki dla dzieci, na temat danej emocji. Warto również pokazać dziecku jakie są akceptowane społecznie sposoby radzenia sobie ze złością - podpowiada nasza ekspertka.

 

Można np. ,,wytupać swoją złość” lub ją narysować.

 

Sposobem, który może pomóc dziecku w nauce radzenia sobie z emocjami może być stworzenie w domu ,,kącika złości”, ,,kącika smutku”, w których będą przedmioty pomocne w odreagowaniu, np.  gniotek, ulubiona maskotka - mówi psycholog.

 

Ważne jest jednak, aby to dziecko zawsze decydowało czy chce skorzystać z tego sposobu wyciszenia się.   

 

Na koniec nasza ekspertka dodaje:

 

W sytuacji gdy dziecko przez dłuższy czas będzie miało trudności w radzeniu sobie z trudnymi emocjami warto zwrócić się po pomoc do psychologa dziecięcego.

Oliwia Nitka psycholog, psycholog dziecięcy artykuły 4 artykuły więcej informacji Umów wizytę więcej informacji

Psycholog, psycholog dziecięcy. Absolwentka Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego na kierunku psychologia, moduł psychologia kliniczna i osobowości. Posiada uprawnienia pedagogiczne. Absolwentka Studium Terapii Dziecięcej i Młodzieży oraz Szkolenia Specjalistycznego z Treningu Umiejętności Społecznych. Posiada uprawnienia diagnostyczne do stosowania Skali Inteligencji Stanford-Binet 5.
Posiada doświadczenie w pracy z dziećmi i młodzieżą, które zdobywała w szpitalu dziecięcym, neuropsychiatrycznym oraz gabinecie psychiatrycznym, a także w pracy w poradniach psychologiczno-pedagogicznych, przedszkolu integracyjnym oraz domu dziecka. 

Szybka konsultacja:
Tabletka "dzień po" e-Recepta L4 Online
Najnowsze pytania pacjentów
Mam objawy depresji, fobii społecznej i nerwicy lękowej.
W związku z tym chciałabym wiedzieć, czy te przypadłości to zaburzenia psychiczne, czy choroby psychiczne? Ktoś mi powiedział, że schizofrenia czy CHAD to choroby psychiczne, a co z tym co ja mam?
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Konsultacja z psychiatrą prowadzącym leczenie.
Czy moje objawy mogą mieć związek z długotrwałym używaniem telefonu?
Odkąd skończyłam szkołę, nie mogłam znaleźć sobie żadnego zajęcia, większość czasu w ciągu dnia spędzam z telefonem. Ostatnio odczuwam zawroty głowy, ale nie takie zwykłe. Tzn nie kręci mi się w głowie, tylko czuje się, jakbym miała zaraz zemdleć lub upaść, ale nigdy się to nie dzieje. Czuje po...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta lekarska.
Czy moje lęki są uzasadnione?
Mam tak, że jak mam iść do psycholożki to się boję, stresuję i najchętniej bym nie szła, a podczas wizyty chcę, żeby jak najszybciej dobiegła końca. I mam tak też z psychiatrką. Jest tak przez moją fobię społeczną. Teraz obawiam się, że będzie tak też z psychoterapeutką, z którą zacznę się...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z psychiatrą prowadzącym.
Bartosz Rybienik
psycholog, psycholog dziecięcy
Umów wizytę
Lęki zazwyczaj są nieuzasadnione. Ale z pomocą - w przypadku ich dużego nasilenia - może przyjść farmakologia. Bardzo typowe jest też przewidywanie "a co jeśli nie zdołam...", to tzw lęki antycypacyjne. Warto to wiedzieć, czasem pozwala to zapanować nad swoimi myślami. Poza tym relacja terapeutyczna to nie kwestia jednego spotkania, zawsze i na każdym etapie może Pani zmienić terapeutę na takiego, z którym będzie się Pani lepiej rozmawiało :) Życzę powodzenia!
Czy możliwe jest, że mogę całkowicie wyleczyć się z fobii społecznej, depresji i nerwicy lękowej?
Mam fobię społeczną od zawsze, która rozwijała się wraz z nieprzyjemnymi sytuacjami społecznymi, depresję mam od 2019 roku i ma ona charakter przewlekły, rozwija się ona z miesiąca na miesiąc samoistnie, a nerwicę lękową mam od dzieciństwa i obecnie nie zauważam, żeby się rozwijała. Czy...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Konsultacja z psychiatrą prowadzącym.
Czy rzeczywiście to nie jest schizofreniczne, czy psychotyczne?
Mam wrażenie bycia obserwowaną i że ktoś zna moje myśli, ale niby nie jest to schizofreniczne ani psychotyczne. Wiem, że to nieprawda, że ktoś mnie obserwuje, ale nie potrafię przestać w to wierzyć/obawiać się tego. I nie chodzi o to, że czuję się obserwowana np. przez ludzi na poczekalni, tylko...
Marlena Kałużna
lekarz, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Wskazana ponowna konsultacja psychiatryczna, byc może trzeba zmienić specjalistę.
Czy psychoterapia psychodynamiczna wyklucza się w założeniach z poznawczo-behawioralną?
Obejrzałam ostatnio wypowiedź pewnego psychoterapeuty, że jest sceptykiem jeśli chodzi o podejście eklektyczne (integratywne, integracyjne) do leczenia, bo psychoterapeuci w tym nurcie, jego zdaniem nie mają przekonania do żadnego z paradygmatów, a powinni mieć przekonanie tylko do...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Konsultacja z psychiatrą prowadzącym.
Bartosz Rybienik
psycholog, psycholog dziecięcy
Umów wizytę
Kluczowa w leczeniu jest skuteczność, a w terapii relacja. W tym kontekście pytanie do klienta/pacjenta: czy to istotna rożnica, gdy ktoś odkręci mu koło kluczem niebieskim, czy czerwonym? Aczkolwiek prawdą jest, że w pewnego typu zaburzeniach skuteczność jednej szkoły nad druga może być różna. Ostatnie badania mówią jednak, że skuteczność terapii w 5 głównych nurtach jest... porównywalna. Nie łączyłbym więc tego z "ideologią", ale dobrostanem pacjenta.
Czy istnieje sposób, w jaki można mnie pocieszyć? A może mam rację?
Raz mam dobre myśli, a co do psychoterapii, która mnie czeka w nadchodzącym roku, że to będzie wreszcie to, co mnie uratuje i to, czego naprawdę potrzebuję, a raz złe, że to ciężka praca, której ja nie podołam. Obecnie przeważają te złe... Mam zamiar obgadać mój brak wiary w...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychiatryczna.
Karolina Raczyńska
lekarz
Umów wizytę
Warto udać się dodatkowo do psychiatry, możliwe że wymaga Pan/Pani wsparcia farmakoterapią lub jej modyfikacji.
Iść do pracy (na co naciska psycholożka), czy poczekać na psychoterapię u psychoterapeutki (która rozpocznie się najprawdopodobniej w marcu) z takimi odważnymi krokami?
Ja czuję, że nie dałabym rady w pracy, przeraża mnie myśl o jej zaczęciu, nawet najłatwiejsza praca pod słońcem byłaby dla mnie ciężka. Psycholożka twierdzi, że zasiedziałam się w domu i pora wprowadzić do swojego życia zatrudnienie, by nadać jakiś sens swoim dniom. Ja chciałabym iść do pracy tak...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychiatryczna celem wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Czy mogę mieć rozdwojenie jaźni?
Zacząłem to bardziej u siebie zauważać od początku 2020 roku i zniknęło to na ponad 2 lata, ale 2 miesiące temu poczułem, że on zaczął wracać, a tydzień temu jego powrót się potwierdził, więc postanowiłem o tym napisać. Gdy jestem sobą, czuje pustkę i strach, ale gdy ON przejmuje nade mną...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychiatryczna.
Czy mój obecny psychiatra dobrze robi?
Mam zamiar zmienić psychiatrę, bo obecna nie chce zmienić mi leków, mimo że nie do końca na mnie działają. Od kiedy je biorę, nie mam już zawrotów głowy, świądu, bezsenności, napięciowego bólu głowy czy suchości w ustach, problemy z oddychaniem, dyskomfort na skórze i...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Należy stosować się do zaleceń lekarskich, a jeśli nie ma do niego zaufania - należy zmienić specjalistę.
To uczucie przebodźcowania — jakiego zaburzenia może być objawem?
Miewam takie uczucie, że wszystko wokół jest zbyt wyraźne dla zmysłu wzroku, przez co trudno się skupić (to uczucie znika po jakimś czasie). Pojawia się ono wskutek wystawienia się na zbyt dużą ilość bodźców (np. po spacerze, po graniu w grę, po prysznicu), ale nie jest to...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Konsultacja z psychiatrą prowadzącym.
Sebastian Łaźniak
lekarz
Umów wizytę
Należy skonsultować się z psychiatrą.
Czy powinienem już teraz udać się do specjalisty, czy poczekać?
Od około 3 dni podczas zasypiania Odczuwam delikatne szarpnięcia głównie ramion. 
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja neurologiczna.
Czy jest na to jakikolwiek sposób?
Razem z moim partnerem zmagamy się z problemem tj. brak bliskości. Mój partner 2 miesiące spędził w szpitalu psychiatrycznym. Cały czas przyjmuję leki. Na początku lipca kiedy wyszedł ze szpitala, zaczął się nasz problem. Jego libido jest naprawdę niskie. Praktycznie nic go nie podnieca....
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z psychiatrą prowadzącym.
Łukasz Blukacz
ginekolog - położnik
Umów wizytę
Niektóre leki mogą mieć silny wpływ na libido, a tym samym przekładać się na intymny aspekt Państwa związku. W pierwszej kolejności należy ten problem zgłosić lekarzowi prowadzącemu leczenie Pani partnera i rozważyć zastosowanie innych leków. Nie zawsze taka możliwość jest jednak dostępna.
Bartosz Rybienik
psycholog, psycholog dziecięcy
Umów wizytę
Może wcale nie chodzić o Panią, lecz o działanie leków powodujących taki skutek.
Czy zmiany pogody mają wpływ na mój lęk i samopoczucie?
Mam nerwice natręctw. Zauważyłem, że gdy zmieni się pogoda (np. deszcz, burza, zachmurzenie), to czuję się senny, głowa mnie boli albo mi się kręci w głowie, widzę plamki przed oczami, czuję się bardziej nerwowy i rozkojarzony. Gdy mówią, że ma być parno, to czuję się na dodatek, jakbym...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z psychiatrą prowadzącym
Czy autyzm jest dziedziczny? 
Chciałam się zapytać, czy jak osoba ma siostrę lub brata w rodzinie, który/a choruje na autyzm, to jakby ta osoba założyła swoją rodzinę, to też dziecko może mieć to samo? 
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Proszę w tej sprawie skonsultować się z psychiatrą prowadzącym siostry/brata. Wyjaśni wszelkie wątpliwości.
Bartosz Rybienik
psycholog, psycholog dziecięcy
Umów wizytę
Nie da się na to pytanie odpowiedzieć jednoznacznie twierdząco. W diagnozie autyzmu bierze się pod uwagę obciążenia rodzinne/pokoleniowe, ale nie znaczy to, że dziecko na pewno będzie dziedziczyło cechy autyzmu.
Pokaż więcej pytań więcej
CHCESZ ZADAĆ PYTANIE?
Musisz napisać jeszcze: 50 znaków.
Dziękujemy
Twoje pytanie zostało wysłane. Nasi specjaliści udzielają odpowiedzi zwykle do kilkunastu godzin od zadanego pytania. Wszystkie odpowiedzi zostaną wysłane na adres e‑mail, który podałeś w formularzu.
lub Umów się na konsultację

Serwis HaloDoctor ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny i w żadnym wypadku nie zastępuje konsultacji medycznej. W celu dokładnej diagnozy zalecany jest kontakt z lekarzem. Jeśli jesteś chory, potrzebujesz konsultacji lekarskiej, e‑Recepty lub zwolnienia lekarskiego umów wizytę teraz. Nasi lekarze są do Twojej dyspozycji 24 godziny na dobę!

Lekarz online czeka na Ciebie
Umów wizytę
e-Recepta Przeziębienie e-Recepta Znajdź lek L4 L4 Umów wizytę