ck
Zgoda
Szczegóły
O plikach cookies
Niniejsza strona korzysta z plików cookie
Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług.
Ciasteczka systemowe
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony poprzez umożliwianie podstawowych funkcji takich jak nawigacja na stronie i dostęp do bezpiecznych obszarów strony internetowej. Strona internetowa nie może funkcjonować poprawnie bez tych ciasteczek.
Ciasteczka reklamowe
Marketingowe pliki cookie stosowane są w celu śledzenia użytkowników na stronach internetowych. Celem jest wyświetlanie reklam, które są istotne i interesujące dla poszczególnych użytkowników i tym samym bardziej cenne dla wydawców i reklamodawców strony trzeciej.
Ciasteczka statystyczne
Statystyczne pliki cookie pomagają właścicielem stron internetowych zrozumieć, w jaki sposób różni użytkownicy zachowują się na stronie, gromadząc i zgłaszając anonimowe informacje.
Pliki cookie (ciasteczka) to małe pliki tekstowe, które mogą być stosowane przez strony internetowe, aby użytkownicy mogli korzystać ze stron w bardziej sprawny sposób.

Prawo stanowi, że możemy przechowywać pliki cookie na urządzeniu użytkownika, jeśli jest to niezbędne do funkcjonowania niniejszej strony. Do wszystkich innych rodzajów plików cookie potrzebujemy zezwolenia użytkownika.

Niniejsza strona korzysta z różnych rodzajów plików cookie. Niektóre pliki cookie umieszczane są przez usługi stron trzecich, które pojawiają się na naszych stronach.

W dowolnej chwili możesz wycofać swoją zgodę w Deklaracji dot. plików cookie na naszej witrynie.

Dowiedz się więcej na temat tego, kim jesteśmy, jak można się z nami skontaktować i w jaki sposób przetwarzamy dane osobowe w ramach Polityki prywatności.

Prosimy o podanie identyfikatora Pana(Pani) zgody i daty kontaktu z nami w sprawie Pana(Pani) zgody
  1. Artykuły
  2. Zdrowie psychiczne. Dieta ma większe znaczenie niż myślisz
  1. Artykuły
  2. Zdrowie psychiczne. Dieta ma większe znaczenie niż myślisz

Zdrowie psychiczne. Dieta ma większe znaczenie niż myślisz

Zdrowie psychiczne. Dieta ma większe znaczenie niż myślisz

Czy to co jemy ma wpływ na nasze postrzeganie świata? - Istnieją przesłanki pozwalające twierdzić, że długotrwale powielane błędy żywieniowe, mogą skutkować pogorszeniem nastroju, pogłębieniem stanów lękowych i depresji - mówi dietetyk Kamila Górecka-Kirwiel. A psycholog i psychoterapeuta Ada Jakimowicz zauważa, że w większym stopniu zwracamy uwagę na to, jak jedzenie wpływa na nasz wygląd, nie zdając sobie sprawy, że równie mocno wpływa na naszą psychikę.

Zdrowie psychiczne. Dieta ma większe znaczenie niż myślisz
Spis treści
arrow To co jemy = nasze samopoczucie arrow Dieta dla zdrowia… psychicznego arrow Odżywka dla mózgu. Co jeść, aby poprawić samopoczucie? arrow Aktywność fizyczna - również dla zdrowia psychicznego arrow Dieta a rozwój chorób psychicznych

To co jemy = nasze samopoczucie

Naukowcy nie ustają w badaniach mających na celu odkrycie powiązania pomiędzy dietą a stanem zdrowia psychicznego.

 

Rzeczywiście istnieją przesłanki pozwalające twierdzić, że długotrwale powielane błędy żywieniowe mogą skutkować pogorszeniem nastroju, pogłębieniem stanów lękowych i depresji. Nie ma jednak solidnych dowodów na konkretne związki przyczynowo skutkowe pomiędzy dietą a konkretnymi jednostkami chorobowymi - przyznaje dietetyk Kamila Górecka-Kirwiel.

 

Oczywiście zarówno to co jemy, ale i w jakich proporcjach, w jakich porach i czy np. robimy to w pośpiechu ma ogromny wpływ na naszą gospodarkę hormonalną, a nasza biochemia ma wpływ na nasze emocje i myśli.

 

Jeżeli jemy w pośpiechu albo nie zwracamy uwagi na to co mamy na talerzu, albo nie dojadamy przez dłuży czas - to wszystko na pewno nie przyczyni się do zdrowia psychicznego. Te elementy są ze sobą ściśle powiązane, dlatego w swojej praktyce staram się omawiać z pacjentami to co czują, ale również to „jak żyją”, m.in. to jak jedzą, żeby mieli świadomość, jak to może wpłynąć na ich postrzeganie świata - zauważa psycholog i psychoterapeuta Ada Jakimowicz.

arrow Kawa z kofeiną kontra bezkofeinowa: która opcja mniej obciąża żołądek?
arrow Chipsy warzywne: smaczne, ale czy naprawdę zdrowe?
arrow Noworoczne postanowienia: dieta. Jak w końcu zmienić nawyki bez presji?
arrow Chcesz poprawić swoje zdrowie? Dieta online to najlepszy pomysł dla zapracowanych (i nie tylko!)
arrow Czy makaron jest zdrowy? Fakty i mity
arrow Jak obniżyć cholesterol bez leków? Co działa, a co jest mitem?

Dieta dla zdrowia… psychicznego

 

Jak zauważa dietetyk, dobrze zbilansowana dieta sprawia, że układ nerwowy działa sprawnie.

 

Analogicznie, dieta uboga w wartości odżywcze, zbyt nisko energetyczna i obfitująca w mało wartościowe produkty, pogarsza pracę układu nerwowego i może prowadzić do nieprawidłowości objawiających się wahaniami nastroju, trudnością w koncentracji, zmęczeniem, sennością, a nawet wywoływać lub nasilać objawy depresji - tłumaczy Kamila Kirwiel-Górecka.

 

I podaje konkretne rady co jeść - na śniadanie, w ciągu dnia i na kolację, aby zadbać o dobre samopoczucie.

 

Zaczynamy więc od śniadania. Po długiej przerwie nocnej nasz mózg potrzebuje dostawy energii zanim wyruszymy do pracy czy szkoły.

 

Aby skutecznie stawić czoła wyzwaniom intelektualnym nie można zapominać o śniadaniu. Nie powinno to być jednak byle co. Chleb z masłem lub kawa na pusty żołądek to nie są najlepsze pomysły. Do pracy układ nerwowy potrzebuje pełnowartościowego posiłku, np. złożonego z pełnoziarnistego pieczywa lub płatków owsianych, owoców i warzyw, jajek lub chudego mięsa oraz orzechów, pestek lub nasion - wyjaśnia dietetyk.

 

Śniadanie najlepiej zjeść do godziny po wstaniu z łóżka.

 

Co jeść w ciągu dnia? W pracy czy szkole spędzamy średnio 8-10 godzin, dlatego powinniśmy zabierać ze sobą drugie śniadanie i uwzględnić przerwę na lunch czy obiad.

 

Często o tym zapominamy i czując głód, podjadamy batony czy słodkie bułki. Jest to jednak tylko chwilowy zastrzyk energii, po którym szybko pojawi się zmęczenie, senność, rozdrażnienie, trudności w skoncentrowaniu się i w efekcie nastąpi pogorszenie naszej efektywności. Znacznie lepszą propozycją na drugie śniadanie będzie jogurt z owocami i orzechami lub kanapka z pieczywa typu graham z dodatkiem wędliny i warzyw - podpowiada nasz ekspert.

 

I jak zauważa: to prawda, że nasz mózg jako paliwo wykorzystuje glukozę, ale znacznie lepiej jest dostarczać ją w postaci razowego chleba, gruboziarnistej kaszy czy pełnoziarnistego makaronu, niż batonów i drożdżówek.

 

Te ostatnie szybko się trawią i po ich zjedzeniu niebawem znowu poczujemy głód. Nie zawierają one także witamin i minerałów niezbędnych do pracy układu nerwowego, a głównie cukier i tłuszcze - zaznacza dietetyk.

 

Co jeść, aby dobrze się wyspać? Kamila Górecka-Kirwiel przypomina, że kolację należy spożyć nie później niż na 2-3 godziny przed snem:

 

Ostatni posiłek nie powinien obfitować w tłuszcze i ciężkostrawne produkty, gdyż negatywnie wpłynie to na jakość snu i nocnej regeneracji. Jeśli zjemy kolację zbyt późno, bądź będzie ona zbyt ciężka, nasz organizm zamiast wypoczynkiem, w nocy będzie zajmował się trawieniem, co angażuje także układ nerwowy i negatywnie odbije się na naszym samopoczuciu następnego dnia.

 

A słabej jakości lub zbyt krótki sen powoduje osłabienie pamięci, spowolnienie reakcji zaburzoną ocenę rzeczywistości, spadek uwagi i koncentracji, drażliwość i gorsze panowanie nad emocjami.

 

Nie zapominajmy też o nawodnieniu. Woda skutecznie gasi pragnienie, dostarcza tlen do mózgu i pomaga usuwać z organizmu toksyny.

 

Niedobór wody objawia się uczuciem osłabienia, zawrotami głowy i mniejszą wydolnością organizmu, w tym także układu nerwowego. W ciągu dnia powinniśmy wypijać minimum 6 szklanek płynów. Nawodnienie możemy uzupełniać z pomocą wody mineralnej, niesłodzonej herbaty, zup, owoców i warzyw, świeżo wyciskanych soków warzywnych i owocowo-warzywnych bez dodatku cukru (nie mylić z napojami owocowymi czy kupnymi sokami) czy napojów mlecznych - wylicza dietetyk.

 

I zaleca: zdecydowanie warto natomiast zrezygnować ze słodkich napojów gazowanych i energetyków, a kawę spożywać w umiarkowanej ilości.

 

Jednym z największych wrogów dobrej kondycji psychicznej jest alkohol oraz substancje psychoaktywne – ich powinniśmy się wystrzegać w pierwszej kolejności - zauważa.

 

Odżywka dla mózgu. Co jeść, aby poprawić samopoczucie?

 

Warto pamiętać o składnikach diety, które mają istotny wpływ na poprawę nasze samopoczucia psychicznego. To po pierwsze kwasy tłuszczowe omega-3, które wspomagają rozwój i funkcjonowanie układu nerwowego, stanowią budulec tkanki mózgowej, wspierają procesy uczenia się i zapamiętywania, wspomagają koncentrację i pamięć.

 

Specjaliści uważają, że ich obecność w diecie może obniżyć ryzyko występowania chorób neurodegeneracyjnych np. choroby Alzheimera.

 

Ich dobrym źródłem są ryby morskie (szprotka, tuńczyk, makrela, łosoś, sardynka, dorsz, śledź), oleje (lniany, rzepakowy, sojowy, z orzechów włoskich, z pestek dyni), siemię lniane, orzechy włoskie i zielone warzywa liściaste. Aby dostarczyć odpowiednią dawkę kwasów omega-3 wystarczy zjeść 150 g tłustej ryby morskiej lub 1-2 łyżki oleju lnianego - mówi dietetyk.

 

Warto również pamiętać o ulubionym smakołyku intelektualistów, czyli orzechach, które zawierają magnez, cynk, potas, żelazo, wapń, fosfor, witaminy – C, E i z grupy B, także nienasycone kwasy tłuszczowe.

 

Orzechy pozytywnie wpływają na koncentrację i procesy myślowe, zmniejszają nadpobudliwość oraz, dzięki zawartości melatoniny (orzechy włoskie), ułatwiają zasypianie i zapewniają dobry sen. Pamiętajmy tylko, że orzechy są bardzo kaloryczne – 100 g to około 600 kcal. Na jedną porcję powinno się więc złożyć maksymalnie kilka ich sztuk - zaleca nasz ekspert.

 

Ponadto warto zadbać o lecytynę, która buduje osłonki nerwów i komórki mózgu oraz umożliwia sprawne przewodzenie impulsów nerwowych. Jej składnikami są cholina i inozytol. Cholina bierze udział w produkcji acetylocholiny, czyli ważnego neuroprzekaźnika.

 

Odpowiednia podaż choliny wpływa na procesy zapamiętywania i hamuje rozwój depresji oraz demencji. Inozytol zwiększa natomiast wrażliwość receptorów na serotoninę (hormon szczęścia), co pozytywnie rzutuje na nastrój. Lecytynę znajdziemy w żółtkach jaj, wątróbce, mleku, roślinach strączkowych i ziarnach zbóż - mówi nasz ekspert.

 

Następnym bardzo dobrym pokarmem dla naszego układu nerwowego są warzywa i owoce. Zawierają one przeciwutleniacze spowalniające proces starzenia się organizmu (witaminy A, C i E), oraz inne ważne składniki mineralne, jak choćby potas mający wpływ na przepływ impulsów w układzie nerwowym.

 

Z kolei słodycze nie są rekomendowanym „paliwem” dla mózgu, jest jednak od tej zasady jeden wyjątek.

 

Chodzi o gorzką czekoladę, czyli taką zawierającą 80% i więcej kakao. Zawiera ona magnez i flawonoidy, czyli substancje przeciwutleniające. Znajdziemy w niej także teobrominę, która stymuluje układ nerwowy i działa pobudzająco. Pamiętajmy jednak, że odpowiednia porcja czekolady to 2-3 kostki, a nie cała tabliczka.

 

Aktywność fizyczna - również dla zdrowia psychicznego

 

Oprócz dbałości o dietę i dobrą jakość snu, warto także nie zapominać o codziennej aktywności fizycznej, która oprócz wielu korzyści dla ogólnego zdrowia i kondycji organizmu wpływa także na poziom neuroprzekaźników – serotoniny, dopaminy i GABA.

 

W przypadku ich niedoborów mamy do czynienia z licznymi negatywnymi objawami. I tak niedobór GABA powoduje nadmierne pobudzenie, niedobór dopaminy skutkuje brakiem motywacji, niedobór serotoniny - brakiem chęci do życia, a niedobór acetylocholiny - rozproszeniem i nieuporządkowaniem.

 

Dieta a rozwój chorób psychicznych

 

Czy dieta ma wpływ na rozwój chorób psychicznych? Psycholog odpowiada: niestety tak. 

 

Mówię „niestety”, ponieważ w większym stopniu zwracamy uwagę na to jak jedzenie wpływa na nasz wygląd, nie zdając sobie sprawy, że równie mocno wpływa na naszą psychikę - zwraca uwagę Ada Jakimowicz.

 

Psychiatria żywieniowa jest jednak młodą dziedziną i wiele jest jeszcze niewiadomych w zakresie oddziaływania różnych składników odżywczych na ludzką psychikę.

 

Do tej pory odkryto, że dieta śródziemnomorska, bogata w warzywa i tłuszcze pochodzenia roślinnego może w pewnym stopniu chronić przed rozwojem depresji. Dieta ketogeniczna (bogata w tłuszcze i uboga w węglowodany) może być korzystna dla dzieci cierpiących na epilepsję. Niedobory witaminy D i B12 sprzyjają natomiast depresji, chronicznemu zmęczeniu i negatywnie wpływają na pamięć - wylicza dietetyk.

 

Dobrze udokumentowany jest także wpływ żywienia w czasie ciąży i na wczesnym etapie życia dzieci na rozwój i funkcjonowanie mózgu w późniejszym okresie. Badacze zauważają także możliwość istnienia związku pomiędzy wysokim spożyciem cukru a nasileniem objawów ADHD i hiperaktywnością.

 

Nie ma wątpliwości, że to co jemy wpływa na to, jak się czujemy.

 

Organizm poza przeżyciem potrzebuje jakościowych produktów odżywczych. Przykładowo: czyszcząc drewniany stół nie będziemy jedynie używać preparatów, które wyczyszczą jego strukturę, ale i wysuszą. Będziemy dbać o środki nawilżające i nabłyszczające jego powierzchnię i tak powinniśmy traktować nasz organizm. Dbając o to, żeby dostawał składniki bogate w wartość odżywczą - podkreśla Ada Jakimowicz.

 

I zwraca uwagę, aby dbać o organizm całościowo.

 

Nasz organizm nie jest naczyniami osobnymi, czyli nie dbamy osobno o skórę, o włosy i psychikę. Dbając o zdrowie powinniśmy zaopiekować się całością, bo wtedy wszystkie te czynniki dobrze nam funkcjonują, a epizody stresu czy złości są tylko wzmacniającymi wyrzutami hormonów - zauważa psycholog.

Twoja opinia jest dla nas ważna - oceń artykuł:
star star star star star
Nasi eksperci
artykuły 23 artykuły więcej informacji Umów wizytę więcej informacji

Dyplomowany dietetyk, trener personalny i instruktor rekreacji w specjalności jazda konna. Dyplom dietetyka uzyskała w Polskim Instytucie Dietetyki. Odbyła szereg certyfikowanych kursów dotyczących dietetyki i sportu organizowanych przez Centrum Szkoleń Sportowych, A4 Academy i Global Sports Academy. 

Prowadzi konsultacje dietetyczne, przygotowuje diety redukcyjne i w jednostkach chorobowych, uczy samodzielnego planowania posiłków. Edukuje pacjentów z zakresie zdrowego odżywiania i zmiany nawyków żywieniowych. Opracowuje plany treningowe i prowadzi swoich pacjentów ćwiczących samodzielnie w domu i na siłowni.

artykuły 3 artykuły więcej informacji Umów wizytę więcej informacji

Psycholog, psychoterapeutka, trenerka personalna oraz trener biznesu. Zwolenniczka świadomej i holistycznej pracy nad zdrowiem psycho-fizycznym pacjenta. Dysponuje wieloletnim doświadczeniem w prowadzeniu własnej praktyki oraz pracy z ciałem i świadomym ruchem.

Szybka konsultacja:
e-Recepta L4 Online
Obserwuj nas na Google News
gn
Najnowsze pytania pacjentów
Problemy z logicznym myśleniem i rozumieniem mowy - do jakiego lekarza się zgłosić?
Jakie badania wykonać i do jakich lekarzy się udać przy problemach z logicznym myśleniem i rozumieniem mowy?
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Przy zaburzeniach logicznego myślenia i rozumienia mowy najpierw zalecam zgłosić się się do lekarza rodzinnego, który zleci podstawowe badania: morfologię, TSH ft4, B12, elektrolity, glukozę. Następnie konsultacje jeśli będą konieczne to u neurologa ,laryngologa psychiatry .Wiec najpierw jak widać warto rozpocząć od podstawowych w trybie pilnym jeśli powstały te zaburzenia nagle.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana wizyta u lekarza w warunkach stacjonarnych (lekarz rodzinny/internista), który zbierze dokładny wywiad, przeprowadzi badanie fizykalne i ukierunkuje w oparciu o powyższe dalsze postępowanie diagnostyczne (badania, konsultacje). W przypadku, gdy dolegliwości pojawiły się w sposób nagły - niezbędna jest kontrola w trybie pilnym (SOR).
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Adrianna Sobota
psychotraumatolog, psychoterapeuta
Umów wizytę
To trudne pytanie, opisane problemy mogą wynikać z wielu przyczyn. Pierwsza kwestia - kogo dotyczą, mówimy o osobie dorosłej czy dziecku, co się wydarzyło, czy doszło do urazu, czy były nagłe sytuacje poprzedzające te trudności, choroby somatyczne. Przyczyną mogą być problemy neurologiczne, natury psychologiczno/psychiatrycznej ale i wiele innych. Dobrym początkiem będzie wizyta u lekarza rodzinnego z rzetelnym, pogłębionym wywiadem, badania przesiewowe i skierowanie do właściwych specjalistów celem pogłębienia diagnostyki. Jeżeli istnieje możliwość z Pani/ Pana strony by szerzej opisać sytuacje, może uda się doprecyzować odpowiedź któremuś ze specjalistów.
Pozdrawiam!
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Przy problemach z logicznym myśleniem i rozumieniem mowy w pierwszej kolejności warto zgłosić się do lekarza rodzinnego, który pokieruje diagnostyką, a następnie do neurologa; często pomocna bywa też konsultacja psychiatryczna lub neuropsychologiczna. Zwykle wykonuje się tez badania krwi (m.in. morfologia, elektrolity, B12, tarczyca)
Powyższe informacje mają charakter ogólny i edukacyjny i nie stanowią ani nie zastępują porady lekarskiej ani pełnej konsultacji medycznej.
Czy nagłe pojawie się miesiączki po 9 latach jest powodem do niepokoju?
Chciałam uzyskać poradę. Mam 37 lat od ok. 9 lat nie miesiączkuje ze względu na ostre zapalenie trzustki oraz zaburzenia odżywiania. 4 dni temu pojawiło się intensywne krwawienie, które bardzo nasila się w porze nocnej oraz występuje ból w podbrzuszu. Krwawienie poprzedzała...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Niezbędna wizyta stacjonarna u ginekologa, z przeprowadzeniem badania ginekologicznego; w sytuacji niepokojących objawów i braku możliwości wizyty w trybie bieżącym w poradni ginekologicznej należy zgłosić się na Izbę Przyjęć Ginekologiczną.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana pilna stacjonarna wizyta ginekologiczna. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
W podobnych przypadkach nagłe, obfite krwawienie po wielu latach braku miesiączki zawsze wymaga pilnej diagnostyki ginekologicznej, zwłaszcza gdy towarzyszy mu ból podbrzusza. Choć przyczyną może być powrót czynności hormonalnej, w takiej sytuacji standardowo konieczne jest badanie ginekologiczne i USG, aby wykluczyć inne źródła krwawienia.

Powyższe informacje mają charakter ogólny i edukacyjny oraz nie zastępują ani nie stanowią konsultacji medycznej.
Agnieszka Molas-Biesiada
lekarz rodzinny, psychodietetyk
Umów wizytę
Po 9 latach braku miesiączki nagłe, obfite krwawienie z bólem wymaga pilnej diagnostyki. Może mieć podłoże hormonalne, ale trzeba wykluczyć inne przyczyny. Wskazana pilna konsultacja z ginekologiem, a przy nasileniu krwawienia – SOR.
Czy mogłabym prosić o radę jak mam zwiększać kalorie? Czy takie przejedzenie jest groźne?
Przez rok jadłam bardzo mało ok. 1300 kcal. Miesiączka mi się zatrzymała. Zwiększyłam wtedy do 2000 kcal i po 4 dniach nie mogłam zasnąć ani nic zjeść przez cały dzień, czułam się bardzo senna, ból z lewej strony klatki piersiowej, głośne bicie serca, ból mięśni. Wtedy przez kolejne...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Poza opieką i regularną kontrolą lekarza prowadzącego (lekarz rodzinny, lekarz endokrynolog/ginekolog-endokrynolog) niezbędna jest opieka dietetyka, który w oparciu o wywiad, aktualne wyniki badań ustali plan dietetyczny; ponadto wskazana opieka psychologiczna.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Zachęcam do realnej konsultacji z lekarzem rodzinnym. Pozdrawiam
Czerwone plamy ze stresu - Jak sobie z tym poradzić?
Od paru tygodni na twarzy i szyji wychadza mi czerowne plamy - zazwyczaj, jak wchodzę z zimna do ciepla lub jak się stresuje. Od tygodnia mam to z dwa razy dziennie. 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana kontrolna wizyta u lekarza w warunkach stacjonarnych, można zgłosić się do lekarza rodzinnego - wyda stosowne zalecenia dotyczące postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Opis może odpowiadać napadowemu rumieniowi (flush) – przejściowe rozszerzenie naczyń pod wpływem stresu lub zmiany temperatury. Zwykle nie jest to groźne; pomaga unikanie nagłych zmian ciepło–zimno, ograniczenie kofeiny i ćwiczenia oddechowe przy stresie. Jeśli rumień utrzymuje się długo, nasila lub towarzyszy mu świąd, kołatanie serca czy inne objawy ogólne, warto skonsultować się z lekarzem rodzinnym - zapraszam.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta dermatologiczna. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania
Bożena Gniewek
psycholog
Umów wizytę
Takie objawy często mają związek z reakcją organizmu na stres i napięcie emocjonalne. W sytuacjach stresowych układ nerwowy pobudza naczynia krwionośne, co może powodować ich gwałtowne rozszerzenie i pojawienie się czerwonych plam na twarzy oraz szyi. Podobny mechanizm zachodzi przy nagłej zmianie temperatury.
Pomocne może być:
nauka prostych technik wyciszających (spokojny oddech, krótkie ćwiczenia relaksacyjne),
regularny sen i dbanie o regenerację,
obserwowanie, w jakich sytuacjach objawy pojawiają się najczęściej,
stopniowe zmniejszanie codziennego napięcia.
Jeśli stres w ostatnim czasie jest nasilony lub długotrwały, warto rozważyć rozmowę z psychologiem, aby poszukać sposobów lepszego radzenia sobie z napięciem.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Adrianna Sobota
psychotraumatolog, psychoterapeuta
Umów wizytę
Opisywane przez Panią/ Pana objawy najczęściej mają podłoże naczynioruchowe i stresowe. Nagłe czerwone plamy na twarzy i szyi, pojawiające się przy zmianie temperatury (z zimna do ciepła) lub w sytuacjach stresu, są typową reakcją organizmu na pobudzenie układu nerwowego i rozszerzenie naczyń krwionośnych. U osób doświadczających przewlekłego napięcia lub lęku takie reakcje mogą pojawiać się częściej i być bardziej nasilone.

Warto jednak wykluczyć również inne możliwe przyczyny, takie jak reakcje alergiczne, nadwrażliwość skóry, zaburzenia hormonalne czy problemy dermatologiczne. Jeśli zmiany są częste, nasilają się lub towarzyszą im inne objawy (np. świąd, pieczenie, kołatanie serca), wskazana jest konsultacja z lekarzem pierwszego kontaktu lub dermatologiem. Równolegle pomocna bywa praca nad obniżeniem poziomu stresu i napięcia — przy ustabilizowaniu układu nerwowego tego typu objawy często ulegają wyraźnemu zmniejszeniu. Tu fantastycznie sprawdzają się ćwiczenia mindfullness, ćwiczenia oddechowe, trening umiejętności DBT - tu warto mieć przewodnika, terapeutę i wsparcie grupy. Natomiast "gadżety", które często proponuję swoim pacjentom, które wpływają pozytywnie na regulację współczulnego układu nerwowego to np. kołdra obciążająca czy mata do akupresury (podobna do prana mat). Pamiętaj, ciało często mówi więcej niż chcemy usłyszeć. Pomyśl o podłożu psychosomatycznym
Daniel Biesiada
lekarz rodzinny
Umów wizytę
Czerwone plamy mogą być reakcją naczynioruchową na stres lub zmianę temperatury. Warto unikać gwałtownych zmian ciepła i stosować łagodną pielęgnację. Wskazana konsultacja z dermatologiem, a przy nasilonym stresie także z lekarzem rodzinnym.
Dlaczego po odstawieniu nikotyny mam takie objawy?
10 miesięcy temu rzuciłem papierosy, po 3 miesiącach wszelkie objawy odstawienia nikotyny ustąpiły, przechodziłem ten okres dosyć ciężko gdyż miałem wtedy prawie wszystkie możliwe objawy odstawienia psychiczne jak i fizyczne, dodam że w tym okresie nie miałem wgl do czynienia z palaczami ani z...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Proszę zgłosić się na kontrolną wizytę do lekarza w warunkach stacjonarnych (lekarz rodzinny/internista), aby lekarz mógł przeprowadzić badanie fizykalne, uzupełnić je o badania dodatkowe (m.in. ekg, badania laboratoryjne). Zalecana również konsultacja/terapia psychologa.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Twój organizm może reagować na zapach, widok lub dym papierosowy nawet wiele miesięcy po rzuceniu palenia, ponieważ mózg „pamięta” wcześniejsze skojarzenia z nikotyną i uruchamia podobne reakcje fizjologiczne i emocjonalne jak w okresie odstawienia. Objawy takie jak kołatanie serca, wahania nastroju czy chwilowe pogorszenie samopoczucia są zwykle przejściowe i stopniowo słabną, szczególnie jeśli uda się ograniczyć kontakt z dymem i stosować techniki relaksacyjne. Z czasem układ nerwowy adaptuje się do braku nikotyny, a reakcje wyzwalane przez bodźce stają się coraz słabsze.

Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Takie objawy mogą się pojawiać po rzuceniu palenia i nie zawsze oznaczają, że coś jest „nie tak”. Nikotyna silnie wpływa na układ nerwowy, a organizm potrzebuje czasu, żeby ponownie nauczyć się regulować nastrój, sen, koncentrację czy napięcie. U części osób objawy mogą nawracać falami, zwłaszcza przy kontakcie z dymem papierosowym, nawet biernym.
W tym okresie bardzo ważne jest żywienie. Niedobory energii, białka, magnezu, witamin z grupy B czy nieregularne posiłki mogą nasilać rozdrażnienie, kołatania serca i wahania nastroju. Odpowiednio zbilansowane żywienie pomaga stabilizować układ nerwowy i ułatwia adaptację organizmu po odstawieniu nikotyny.
Dlatego obok opieki lekarskiej warto rozważyć konsultację z dietetykiem, który pomoże dobrać sposób odżywiania wspierający ten etap wychodzenia z nałogu.
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Po rzuceniu palenia mózg i układ nerwowy nadal „pamiętają” działanie nikotyny. Kontakt z zapachem dymu, widok papierosa czy nawet tzw. dym z trzeciej ręki może wywoływać reakcje fizyczne i emocjonalne, podobne do tych z okresu odstawienia — kołatanie serca, rozdrażnienie, wahania nastroju. To efekt działania algorytmu uzależnienia: mózg uczy się kojarzyć bodźce z przyjemnością lub ulgą, a odłączenie nikotyny wymaga czasu, by te wzorce zostały przeprogramowane.
Objawy te są zwykle przejściowe i stopniowo słabną, gdy organizm i mózg przyzwyczajają się do życia bez nikotyny. Ważne jest ograniczenie kontaktu z dymem, stosowanie technik relaksacyjnych i dbanie o regularne, zdrowe posiłki, które wspierają układ nerwowy.
Osoby uzależnione od nikotyny często mają też większą skłonność do innych uzależnień, ponieważ mózg może uczyć się podobnego schematu reakcji na różne bodźce nagradzające. Dlatego tak istotne jest wsparcie specjalistów — lekarzy, psychologów czy terapeutów zajmujących się uzależnieniami — którzy pomagają przełamać utrwalone wzorce, kontrolować nawroty i wprowadzić systemowe strategie, aby mózg mógł stopniowo nauczyć się nowych, zdrowych schematów. Konsekwentne unikanie nikotyny i odpowiednia, profesjonalna pomoc zwiększają trwałość przerwania uzależnienia i minimalizują ryzyko powstawania nowych uzależnień.
Adrianna Sobota
psychotraumatolog, psychoterapeuta
Umów wizytę
To o czym Pan pisze to typowe objawy odstawienne. Cieszę się, że ten pierwszy - trudny okres przeszedł tak lekko, natomiast w doświadczeniach terapii uzależnień często spotykamy się z feedbackiem od pacjentów informującym o znacznym pogorszeniu po 3/4 miesiącach. To wtedy właśnie przychodzi największy kryzys. Nakłada się na niego nie tylko uzależnienie od substancji ale także uzależnienie behawioralne. W przypadku uzależnienia od nikotyny wyjątkowa drażliwość na zapach typu papierosowego objawiająca się bólami głowy, nudnościami jest często spotykana. Rozumiem, że trudno jest ograniczyć palenie osobie z którą Pan mieszka, jeżeli jest to osoba panu bliska jej zaangażowanie we wsparcie Pana w procesie rzucenia palenia będzie nieocenione - z pewnością wszystkim Wam wyjdzie to na zdrowie, razem łatwiej przechodzić te trudności. Jeżeli nie jest to osoba bliska, warto rozważyć możliwości zmiany miejsca zamieszkania. Stanąć przy samym sobie - co jest dla mnie dobre? co mnie do tego przybliży? Proszę rozważyć konsultację z psychologiem, warto zwrócić uwagę czy osoba ma doświadczenie w pracy z uzależnieniem lub pracy behawioralnej.
Czy takie zwiększenie ilości jedzenia oraz kalorii jedzenia jest niebezpieczne? Co robić?
Przez kilka miesięcy jadłam bardzo mało ok. 1000-1200 kcal. Ważę 52 kg, wzrost 161 cm. Miesiączka mi się zatrzymała. Kilka dni temu zaczęłam dużo więcej jeść (ok. 2000-2200 kcal). Chyba przesadziłam. Teraz nie mogę nic przełknąć, brzuch pełny. W nocy niemogłam zasnąć. Mięśnie mnie bolą....
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana wizyta u lekarza w warunkach stacjonarnych - lekarz rodzinny/internista, konsultacja ginekologiczna (ginekolog/endokrynolog), a także opieka dietetyczna, z odpowiednim, indywidualnym planem dietetycznym. Przed wprowadzeniem ew.suplementacji powinny być wykonane badania laboratoryjne.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Opisane dolegliwości nie wyglądają typowo na zespół ponownego odżywienia, który występuje głównie przy ciężkim niedożywieniu; bardziej prawdopodobne są objawy zbyt gwałtownego zwiększenia kalorii po długim ograniczaniu jedzenia (uczucie pełności, wzdęcia, bóle mięśniowe). Najbezpieczniej zwiększać kaloryczność stopniowo, zadbać o regularne posiłki, odpowiednią ilość białka, płynów i elektrolitów (potas, magnez), a jeśli pojawią się obrzęki, kołatania serca, duszność lub nasilony ból w klatce piersiowej – skontaktować się pilnie z lekarzem.

Odpowiedź ma charakter edukacyjny i nie stanowi porady lekarskiej, a jedynie ogólne omówienie pacjentek w podobnym stanie.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Jak zatrzymać dalszy przyrost masy ciała?
Mam 31 lat, 170 cm. Do 27 r.ż. ważyłam 50-51 kg przy normalnym jedzeniu (2200-2600 kcal) i umiarkowanej aktywności. Potem waga wzrosła do 54 kg, a w ostatnich miesiącach do 63 - 64 kg. Zwiększenie aktywności i diety nie przynoszą efektów. Podejrzewałam insulinooporność (senność po...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana wizyta w warunkach stacjonarnych u lekarza rodzinnego/internisty, który uzupełni postępowanie diagnostyczne o niezbędne badania (laboratoryjne, obrazowe) i konsultacje (np. endokrynologiczną) uwzględniając dotychczas wykonane badania i badanie fizykalne.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Przy takiej historii warto rozszerzyć diagnostykę o hormony płciowe, prolaktynę, kortyzol, ocenę snu, poziomu stresu i składu ciała (nie tylko masy), bo przyrost wagi bywa związany z zaburzeniami hormonalnymi, przewlekłym stresem lub zmianą metabolizmu z wiekiem. Najrozsądniejszym kierunkiem będzie konsultacja endokrynologiczna (ew. ginekolog-endokrynolog) oraz uporządkowanie regularności posiłków, snu i treningów, zamiast dalszego zaostrzania diety.

Odpowiedź ma charakter edukacyjny i nie stanowi porady lekarskiej, a jedynie ogólne omówienie pacjentek w podobnej sytuacji.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Bardzo duża ochota na słodycze oraz problemy z skupieniem się - u jakiego lekarza szukać pomocy?
Od ponad miesiąca jadłabym ciągle słodycze, najlepiej to cały dzień i się przejadam i mnie strasznie boli brzuch. Zauważyłam, że było to pod wpływem dużego stresu związanego z maturą, teraz trochę mniej się stresuje, ale mam dużą ochotę na słodkie i skupić się nie mogę nawet. Mam napady jedzenia....
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana konsultacja endokrynologiczna (z wynikami wykonanych badań laboratoryjnych); do rozważenia również konsultacja psychologa.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana kolejna stacjonarna wizyta u lekarza POZ prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Silna ochota na słodycze, napady jedzenia, zmęczenie i problemy z koncentracją często pojawiają się w okresach dużego stresu i mogą być związane zarówno z reakcją układu nerwowego, jak i z nieregularnym jedzeniem czy wahaniami poziomu energii w ciągu dnia. Jeśli badania tarczycy są w większości prawidłowe, a TSH jedynie lekko podwyższone, warto temat omówić szerzej - nie tylko od strony hormonalnej.
Dobrym pierwszym krokiem będzie konsultacja z dietetykiem, który pomoże uporządkować sposób odżywiania, regularność posiłków i sprawdzić, czy napady ochoty na słodkie nie wynikają z niedojadania lub dużych przerw między posiłkami. Równolegle, jeśli objawy utrzymują się mimo zmniejszenia stresu, warto rozważyć konsultację u endokrynologa lub psychologa, by spojrzeć na problem całościowo.
Mirosław Waplak
chirurg onkolog, lekarz medycyny estetycznej
Umów wizytę
Ze względu na charakter dolegliwości oraz konieczność przeprowadzenia badań lekarskich, zalecamy odbycie wizyty stacjonarnej. Podczas takiej konsultacji lekarz będzie mógł dokładnie zbadać pacjenta, postawić prawidłową diagnozę oraz wdrożyć odpowiednie dalsze leczenie zgłaszanych objawów.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Zachęcam do zasięgnięcia drugiej opinii u lekarza rodzinnego. Zapraszam
Czy kontynuować antykoncepcję w trakcie przygotowań? Czy może to mieć wpływ na trening, sylwetkę lub regenerację?
Planuję przygotowania do zawodów w naturalnej kulturystyce kobiet (bikini fitness). Czeka mnie 5 miesięcy okresu masowego oraz około 7 miesięcy redukcji. Od około 8 lat stosuję tabletki antykoncepcyjne i zastanawiam się, czy kontynuować ją dla kontroli cyklu, czy zakończyć stosowanie...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Należy zgłosić się do lekarza ginekologa prowadzącego, pod opieką którego Pani pozostaje i który przepisuje określony preparat antykoncepcyjny i omówić postępowanie dotyczące terapii.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z ginekologiem prowadzącym, który przepisał konkretny preparat antykoncepcji. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Najlepiej skontaktować sie z lekarzem ginekologiem. Pozdrawiam
Napady na słodycze podczas stresu - jak nad tym zapanować?
Po porodzie, który odbył się 19.09.2025 przy zdenerwowaniu się lub stresie mam napady na słodycze. Nie umiem nad tym zapanować, przed ciążą było odwrotnie (nie mogłam nic przełknąć), a dziś od razu idę po słodycze i to duże ilości.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z psychologiem. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana kontrolna wizyta u lekarza rodzinnego, w celu przeprowadzenia badania fizykalnego kontrolnego i badań laboratoryjnych kontrolnych, aby wykluczyć również inne, poza podłożem emocjonalnym, powody obserwowanych zaburzeń. Zalecana również konsultacja/opieka psychologiczna.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Po porodzie organizm i emocje często działają inaczej niż wcześniej, dlatego napady na słodycze mogą pojawiać się zarówno przy stresie, jak i przy dużym zmęczeniu. Czasem to nie jest kwestia słabej woli, tylko próba szybkiego podniesienia energii, kiedy ciało jest w ciągłym napięciu.
Warto w takiej sytuacji zwrócić uwagę na regularne posiłki i zadbać o to, żeby w ciągu dnia pojawiało się coś sycącego - wtedy potrzeba sięgania po słodycze pod wpływem stresu zwykle wyraźnie słabnie. Dla wielu osób pomocne bywa też spokojne przyjrzenie się temu, co dzieje się tuż przed napadem - czy jest głód, czy napięcie, czy poczucie przeciążenia - bo to pozwala reagować wcześniej, a nie dopiero, gdy pojawi się bardzo silna potrzeba zjedzenia czegoś słodkiego.
Jeśli sytuacja utrzymuje się dłużej i zaczyna utrudniać codzienność, warto porozmawiać o tym ze specjalistą, aby zaplanować dalsze postępowanie.
Joanna Kuźma
diagnosta laboratoryjny, specjalista medycyny naturalnej
Umów wizytę
W Tradycyjnej Medycynie Wschodnioazjatyckiej pragnienie pokarmów o smaku słodkim wskazuje na niedobory odpowiadające SF70 według klasyfikacji ICD11. Interpretujemy to jako sygnał od organizmu, że brakuje mu składników budulcowych, co oczywiście ma swoje logiczne uzasadnienie - po porodzie konieczna jest trwająca minimum 1 rok regeneracja na poziomie diety (ciepłe, gotowane pokarmy o zwiększonej przyswajalności - np. buliony, zupy-kremy zwłaszcza z dyni, marchewki, ziemniaków i batatów). Jeśli objawy nasilają się w sytuacjach stresowych - warto porozmawiać z terapeutą zdrowia psychicznego.
Daniel Biesiada
lekarz rodzinny
Umów wizytę
Napady na słodycze po porodzie mogą mieć podłoże hormonalne lub emocjonalne. Warto skonsultować się z psychodietetykiem lub psychologiem, by lepiej zrozumieć mechanizm i wypracować skuteczne strategie kontroli.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Po porodzie napady na słodycze są częste (hormony, stres, brak snu). To nie „słaba wola”, tylko reakcja organizmu.
Co warto zrobić: 1Jesc regularnie (3 posiłki + 2 przekąski, w każdym białko + błonnik). 2 Nie trzymac słodyczy „pod ręką”; planowac małe porcje zamiast zakazów.
3. Gdy pojawia się impuls — odczekać 10 minut, napić się, przejść. 4.Szukac innych „rozładowań”: krótki spacer, oddechy, rozmowa. 5.Dbac o sen i wodę.
Jesli to nie przyniesie efektu prosze zgłosic sie po pomoc do specjalistów: lekarz rodzinny, dietetyk + psycholog.
Jeśli pojawia się długotrwały smutek, lęk, brak energii — proszę zgłosić to pilnie lekarzowi rodzinnemu. Pozdrawiam
Co mogę zrobić w takiej sytuacji, skoro mąż odmawia wizyty u specjalisty? Stał się obojętny na wszystko. Na mnie.
Nie zależy mu na dobrej atmosferze między nami. Nie reaguje na mój płacz. Nie chce nigdzie wychodzić ani z nikim się spotykać. Niczego nie chce planować. W weekend tylko leży i pije piwo. Łatwo wyprowadzić go z równowagi. Już kilka razy usłyszałam od niego, że mnie nienawidzi. Nie...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Proszę spróbować umówić wizytę u lekarza rodzinnego, jest szansa, że do lekarza, którego mąż zna, zdecyduje się na wizytę kontrolną, a lekarz podczas wizyty postara się z mężem porozmawiać o zaistniałej sytuacji.
Agnieszka Molas-Biesiada
lekarz rodzinny, psychodietetyk
Umów wizytę
Opisane objawy mogą wskazywać na depresję. Warto skonsultować się samodzielnie z psychologiem lub psychiatrą, by uzyskać wsparcie i omówić możliwe sposoby pomocy bliskiej osobie, która odmawia leczenia.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Zamiast ogólnego „idź do specjalisty”, prosze zaproponować: „Umówię wizytę, pójdę z Tobą, jeśli chcesz — tylko sprawdźmy.”„Możemy zacząć od lekarza rodzinnego/kardiologa — to bezpieczny pierwszy krok.” Czasem mężczyźni łatwiej przyjmują wizytę „somatyczną”, a lekarz tam może delikatnie otworzyć temat psychiki.
Prosze postawić łagodne, ale jasne granice. Możesz powiedzieć:„Chcę być przy Tobie, ale nie dam rady udawać, że wszystko jest w porządku. Potrzebuję, żebyś podjął choć jeden krok — wizytę u lekarza albo psychologa.”
Proszę zadbać o siebie (to nie egoizm) - wsparcie dla Pani : lekarza rodzinnego, psychologa, grupy wsparcia, rozmowy z kimś zaufanym. To pomoże nie wchodzić w rolę „ratownika” i podejmować decyzje z troski, a nie ze strachu.
Jeśli zauważysz: wypowiedzi typu „nie ma sensu”, „lepiej by było, gdyby mnie nie było”,znaczące zwiększenie picia, groźby lub przemoc, objawy bardzo wysokiego cukru (senność, wymioty, nadmierne pragnienie) lub ból w klatce piersiowej —to jest stan pilny. Wtedy nie czekac na jego zgodę: trzeba wezwac pogotowie (112/999) lub pojechac na SOR. Czasem pomaga też rozmowa z kimś, kogo mąż szanuje (brat, szwagier, przyjaciel, ksiądz). Jesli mąż nie jest osobą ubezwłasnowolnioną , to ma prawo podejmować decyzje, nawet jeśli z medycznego punktu nie są racjonalne. W razie wątpliwości co do zdolności męża do podejmowania decyzji, ocenę poczytalności przeprowadza ratownik pogotowia, lekarz rodzinny, psychiatra. Leczenie 'przymusowe' obejmuje tylko osoby poważnie zaburzone psychiczne i decyduje o tym lekarz psychiatra. W razie pytań zapraszam
Bożena Gniewek
psycholog
Umów wizytę
Opisany przez Panią stan męża może wskazywać na silne przeciążenie psychiczne, obniżony nastrój lub depresję, zwłaszcza w kontekście licznych strat, chorób i długotrwałego stresu. Jednocześnie warto podkreślić, że nie ma Pani wpływu na to, czy on zdecyduje się na pomoc, natomiast ma Pani wpływ na to, jak zadba Pani o siebie.
W takiej sytuacji pomocne bywa:
jasne i spokojne komunikowanie swoich uczuć oraz granic (np. „jest mi bardzo trudno żyć w takiej relacji”),
rozważenie własnej konsultacji z psychologiem, aby otrzymać wsparcie i wzmocnić się emocjonalnie,
szukanie oparcia w bliskich osobach, zamiast pozostawania z tym w samotności,
obserwowanie, czy jego zachowania nie zagrażają bezpośrednio zdrowiu lub życiu (wtedy konieczna jest pilna interwencja medyczna).
Często pierwszym krokiem jest zadbanie o siebie i swoją stabilność, nawet jeśli druga strona na razie nie chce podjąć leczenia.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Czy moje lęki i obawy powinnam skonsultować czy psychologiem czy psychiatrą?
Od kilku lat mam problemy, które raz były słabsze, a raz silniejsze. Był czas, że czułam się lepiej, ale teraz objawy wróciły z podwójną siłą i coraz trudniej mi normalnie funkcjonować. Na co dzień czuję przygnębienie, smutek i przytłoczenie obowiązkami. Coraz trudniej mi się...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana opieka psychologa, ale również konsultacja i opieka psychiatry, z oceną wskazań do wdrożenia zindywidualizowanego leczenia farmakologicznego.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Opisane objawy – silny lęk, napięcie, trudność w codziennym funkcjonowaniu, obawa przed oceną, poczucie winy oraz objawy fizyczne (drżenie rąk, ucisk w gardle, poranne nasilenie lęku) – wskazują, że warto skonsultować się zarówno z psychologiem, jak i psychiatrą. Nie dlatego, że „jest bardzo źle”, ale dlatego, że oba rodzaje wsparcia mogą się uzupełniać i realnie przynieść ulgę.
Psycholog pomoże zrozumieć, co podtrzymuje lęk i jak krok po kroku odzyskiwać poczucie wpływu. Psychiatra oceni, czy objawy są na tyle nasilone, że warto rozważyć leczenie, które może zmniejszyć napięcie i wesprzeć dalszą pracę.
Warto też zwrócić uwagę na żywienie, bo przy długotrwałym stresie i napięciu ciało potrafi reagować jeszcze silniej, gdy brakuje energii, regularności posiłków lub podstawowych składników odżywczych.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
To nie jest „słabość”. To stan, który ma podłoże medyczne i psychiczne — i naprawdę można go skutecznie leczyć.
Objawy, o których Pani pisze, mogą odpowiadać zaburzeniom lękowo-depresyjnym (z elementami natrętnego sprawdzania i przeciążenia stresem). Dlatego bardzo rekomenduję dwie równoległe drogi pomocy: 1.Konsultację psychiatryczną — aby ocenić, czy potrzebne będzie leczenie farmakologiczne, które może zmniejszyć lęk i przygnębienie oraz ułatwić codzienne funkcjonowanie.2.Psychoterapię (np. poznawczo-behawioralną) — aby nauczyć się radzić sobie z nasilonymi lękami, poczuciem winy, niską samooceną i przewlekłym stresem oraz przepracować żałobę.
Najlepsze efekty najczęściej daje połączenie obu form leczenia. Proszę też pamiętać o podstawach: regularny sen, posiłki, krótkie spacery, ograniczenie kofeiny — małymi krokami, bez presji. Warto szukać wsparcia w rodzinie lub grupach dla rodziców dzieci ze spektrum — nie musi Pani być z tym sama.
Jeśli pojawią się myśli rezygnacyjne („nie chcę żyć”, „nie dam rady”), silne napady paniki, kołatania serca lub wyraźne pogorszenie — proszę zgłosić się pilnie po pomoc (SOR/999) albo skontaktować się natychmiast z lekarzem. Chętnie pomogę w znalezieniu psychiatry/psychoterapeuty . Cieszę się, że Pani tu napisała — to ważny, odważny krok ku poprawie. Pozdrawiam serdecznie
M
MAJ
Witam. Od pewnego czasu czuje się ciężko. Brak chęci do wstawania z rana łóżka. Codziennie czuje zmęczenie i wypalenie. Zabawa i spędzanie czasu z dziećmi nie sprawia mi takiej radości jak kiedyś. Jestem bardzo ale to bardzo nerwowa i szybko się stresuje. Wybucham w każdym momencie. Przez co dostaje się innym i pojawiają się kłótnie w domu.
Mam wrażenie, że że wszystkim jestem sama i nie otrzymuje pomocy od reszty domowników. Mąż twierdzi, że mam fobie na punkcie sprzątania. Lubię porządek.
Coraz częściej zdarzają się sytuacje, że płacze w zaciszu domu by nikt nie widział. W nocy nie mogę spać, rano jestem zmęczona, nie ważne jak długo bym spała. Zdarzają się sytuacje, że budzę się nocy ze strachem i kołataniem serca. I ten strach utrzymuje się to już do rana.
Nie wspomnę, że przy gorszych dniach potrafię bić się w głowe ręką.
W pracy staram staram się być inna osoba.
Jak sobie z tym poradzić? Jestem już tym zmęczona.
Bożena Gniewek
psycholog
Umów wizytę
Opisane przez Panią objawy wskazują na znaczne przeciążenie psychiczne, nasilony lęk oraz obniżony nastrój, które realnie utrudniają codzienne funkcjonowanie. W takiej sytuacji warto rozpocząć od konsultacji z psychiatrą, który może ocenić stan zdrowia psychicznego, wykluczyć przyczyny somatyczne i – jeśli będzie to zasadne – zaproponować leczenie farmakologiczne zmniejszające nasilenie lęku i napięcia.
Równolegle bardzo ważna jest psychoterapia u psychologa, gdzie można bezpiecznie pracować nad źródłami lęku, poczuciem winy, niską samooceną oraz sposobami radzenia sobie z przeciążeniem i stresem. Połączenie obu form pomocy często daje najlepsze efekty.
Sama świadomość, że Pani szuka pomocy, jest ważnym krokiem. Z opisów widać, że dźwiga Pani bardzo dużo i nie musi Pani być z tym sama.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Adrianna Sobota
psychotraumatolog, psychoterapeuta
Umów wizytę
To co Pani przeżywa, jest bardzo obciążające i realnie utrudnia funkcjonowanie. Z opisu wynika współwystępowanie objawów lękowych i depresyjnych, nasilonych przez długotrwały stres, przeciążenie emocjonalne oraz brak możliwości regeneracji. Pojawiające się lęki, napięcie w ciele, trudności z koncentracją czy potrzeba kontrolowania otoczenia są częstą reakcję układu nerwowego na chroniczne przeciążenie.
Bardzo istotnym kontekstem jest diagnoza dziecka (AuDHD) - z jednej strony to sytuacja wymagająca ogromnych zasobów psychicznych i często prowadząca do wyczerpania psychicznego, z drugiej to istotny kierunek do weryfikacji diagnostyki u Pani. Objawy, które Pani opisuje, nie są oznaką słabości, lecz sygnałem, e organizm od dłuższego czasu funkcjonuje ponad swoje możliwości. W tle widoczna także nieprzepracowana żałób oraz trudne, ambiwalentne emocje w relacjach z bliskimi. Tak więc obraz jest złożony. W mojej ocenie wymaga konsultacji ze specjalistą. Sugerowałabym konsultację u psychoterapeuty / psychotraumatologa i rozważenie konsultacji u lekarza psychiatry. Być może warto rozważyć wsparcie Pani procesu leczeniem farmakologicznym.
Pozdrawiam serdecznie, Adrianna Sobota
Czy jestem w stanie jeszcze schudnąć bez pomocy leków? Jaką dietę lub ćwiczenia wybrać?
Moje BMI wynosi obecnie 40 (waga 102 kg przy wzroście 158 cm), mam hashimoto oraz insulinooporność. Próbowałam schudnąć z lekami, ale to jest zbyt drogie i mało skuteczne dla mnie. 
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym dotychczas leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Przy BMI 40, insulinooporności i hashimoto nadal można schudnąć bez leków. Czasem ciało po prostu potrzebuje spokojniejszego podejścia i trochę więcej czasu, zwłaszcza gdy wcześniej było pod dużą presją zmian.
W takich sytuacjach bardzo pomaga plan żywieniowy ułożony tak, żeby był do udźwignięcia na co dzień — bez poczucia walki ze sobą, raczej z myślą o tym, żeby zadbać o energię, sytość i lepsze samopoczucie. Równie ważny jest ruch dobrany do możliwości, żeby nie przeciążał, tylko wspierał.
Jeśli wcześniejsze próby kończyły się frustracją, to nie znaczy, że nic już nie zadziała. Często potrzeba po prostu podejścia, które uwzględni choroby towarzyszące i to, jak organizm reaguje na zmiany.
Warto też pozostać pod opieką specjalistów — dietetyka i endokrynologa — którzy mogą pomóc dopasować sposób pracy do aktualnej sytuacji zdrowotnej.
Życzę dużo wytrwałości i satysfakcji z małych kroków, które naprawdę mogą przynieść zmianę.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana konsultacja dietetyczna/opieka poradni metabolicznej, konsultacja z trenerem, który w oparciu o stan kliniczny wdroży odpowiedni plan postępowania w zakresie aktywności fizycznej.
Maksymilian Gniadek
lekarz
Umów wizytę
Można schudnąć bez leków , ale wymaga to jasnego planu, samozaparcia, konsekwencji oraz kontroli lekarskich. Kluczowe jest zastosowanie planu wysiłkowego i żywieniowego dostosowanego do stanu zdrowia. Równie ważne jest trzymanie w ryzach choroby podstawowej. Nie jest to proste.
W procesie odchudzania ważna jest też kondycja psychiczna, ponieważ stres, presja i zbyt restrykcyjne podejście, nadmierny krytycyzm może utrudniać osiągnięcie trwałych efektów.
Każda metoda odchudzania — niesie ze sobą określone konsekwencje i ryzyko, dlatego powinna być prowadzona pod nadzorem dobrego specjalisty.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Przy BMI 40 nawet 5–10% redukcji masy przynosi dużą poprawę zdrowia; warto pracować z dietetykiem znającym zagadnienie insulinooporności i ch Hashimoto - leki nie są jedyną drogą. Powodzenia
Obawiam się, czy mania czystości, to nie jest już jakieś zaburzenie - Czy powinnam udać się z córką do psychologa?
Moje pytanie dotyczy nastoletniej córki. Od kilku lat obserwujemy u niej postępująca „manię czystości". Córka uważa, że wszystko, co ma kontakt z innymi ludźmi, jest brudne i w domu może znaleźć się tylko w wyznaczonych miejscach, żeby nie „zakazić" czystych...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychologiczna. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Proszę zgłosić się z córką na konsultację psychologiczną; w razie wskazań zostanie objętą opieką psychologiczną, zostanie ustalony dalszy zakres postępowania.
Marek Postrzech
psycholog, logopeda
Umów wizytę
Zwiększona potrzeba porządku i czystości u dziecka nie zawsze musi oznaczać zaburzenie, ale warto przyjrzeć się, jak bardzo wpływa to na codzienne funkcjonowanie córki. Jeśli dbałość o czystość powoduje u niej napięcie, lęk, trudności w zabawie czy relacjach z rówieśnikami, wówczas rozmowa z psychologiem dziecięcym może być bardzo pomocna.

Specjalista pomoże zrozumieć, czy jest to etap rozwojowy, przejaw perfekcjonizmu, czy może reakcja na stres lub potrzebę kontroli nad otoczeniem. Wczesna konsultacja pozwala też zapobiec utrwaleniu się niepokojących nawyków.

Nie ma potrzeby obawiać się takiej wizyty — to przede wszystkim okazja do uzyskania wsparcia i lepszego zrozumienia emocji dziecka.
Zalecana konsultacja psychologiczna. Objawy opisane przez państwa mogą wskazywać na nasilony lęk przed zabrudzeniami, dlatego warto rozważyć diagnostykę pod kątem zaburzeń lękowych lub obsesyjno-kompulsywnych , a także opieka psychologa z doświadczeniem.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
To, co Pani opisuje, przypomina obraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych — choć oczywiście diagnozę może postawić tylko specjalista. W celu ustalenia diagnozy warto udać się do psychologa/psychoterapeuty dzieci i młodzieży lub psychiatry dziecięcego. Pozdrawiam
Czy faktycznie powinienem zrezygnować z suplementacji kreatyny?
Cześć, od jakoś ponad roku w badaniach krwi regularnie wychodzi mi podwyższona kreatynina. Dla kontekstu dodam, że od ponad 2 lat regularnie ćwiczę intensywnie na siłowni, a także od tych 2 lat codziennie suplementuje kreatynę w ilości 5 g. Po konsultacji z lekarzem rodzinnym postanowiłem...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana ponowna stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Oceny pod kątem wskazań/przeciwwskazań do suplementacji dokonuje lekarz prowadzący - w oparciu o stan pacjenta i wyniki wykonywanych badań. W zaistniałej sytuacji należy zastosować się do zaleceń lekarza i okresowo wykonywać kontrolne badania, zarówno laboratoryjne jak i obrazowe.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Podwyższony poziom kreatyniny u osób przyjmujących kreatynę nie zawsze oznacza problemy z nerkami, ale warto pamiętać, że suplement ten jest często nadużywany. To, czy faktycznie jest potrzebny, zależy od rodzaju i intensywności treningu.
Jeśli aktywność fizyczna polega na codziennych godzinnych ćwiczeniach na siłowni, to jest to forma dbania o kondycję – naturalna i niewymagająca dodatkowej suplementacji. W przypadku zawodowych sportowców, którzy trenują po kilka godzin dziennie, można rozważać wspomaganie, ale w większości przypadków nie jest to konieczne.
Dobrze, że poziom kreatyniny po odstawieniu suplementu się unormował – to sygnał, że organizm radzi sobie bez dodatkowego obciążenia. Warto pozostać przy tym rozwiązaniu, kontrolować wyniki co pewien czas i stosować się do zaleceń specjalisty.
Agnieszka Molas-Biesiada
lekarz rodzinny, psychodietetyk
Umów wizytę
Podwyższona kreatynina może wynikać z suplementacji kreatyny i intensywnego treningu, co niekoniecznie świadczy o chorobie nerek. Warto skonsultować się z nefrologiem, który oceni funkcję nerek na podstawie pełniejszych badań.
Daniel Biesiada
lekarz rodzinny
Umów wizytę
Podwyższona kreatynina może wynikać z suplementacji kreatyny i intensywnego treningu. Dla pewności warto skonsultować się z nefrologiem, który oceni funkcję nerek dokładniej (np. eGFR, cystatyna C) i pomoże zdecydować, czy suplementacja jest bezpieczna.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Skoro po odstawieniu kreatyny poziom kreatyniny we krwi spadł, a lekarz stwierdził, że z nerkami jest wszystko w porządku, oznacza to, że suplementacja wpływała na wynik badania, a nie na funkcję nerek. Nadal warto zachować ostrożność i monitorować poziom kreatyniny, zwłaszcza przy dalszym intensywnym wysiłku fizycznym. Jeśli zechce Pan wznowić suplementację, zalecane jest okresowe kontrolowanie badań krwi oraz konsultacja z lekarzem.
Pokaż więcej pytań więcej
CHCESZ ZADAĆ PYTANIE?
Musisz napisać jeszcze: 50 znaków.
Dziękujemy
Twoje pytanie zostało wysłane. Nasi specjaliści udzielają odpowiedzi zwykle do kilkunastu godzin od zadanego pytania. Wszystkie odpowiedzi zostaną wysłane na adres e‑mail, który podałeś w formularzu.
lub Umów się na konsultację

Serwis HaloDoctor ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny i w żadnym wypadku nie zastępuje konsultacji medycznej. W celu dokładnej diagnozy zalecany jest kontakt z lekarzem. Jeśli jesteś chory, potrzebujesz konsultacji lekarskiej, e‑Recepty lub zwolnienia lekarskiego umów wizytę teraz. Nasi lekarze są do Twojej dyspozycji 24 godziny na dobę!

Pokaż wszystkie artykuły arrow
Umów wizytę
e-Recepta Przeziębienie Znajdź lekarza L4 L4 Umów wizytę