1. Artykuły
  2. Piercing nastolatków – moda, bunt czy samookaleczenie?

Piercing nastolatków – moda, bunt czy samookaleczenie?

Historia piercingu sięga tysięcy lat wstecz. Kolczyki w różnych częściach ciała, miały różne funkcje, różne zadania – bywały amuletami, ozdobnikami, symbolami lub po prostu krzykiem mody czy wyróżnikiem na tle tłumu. Obecnie piercing traktowany jest jako forma ozdabiania lub modyfikacji ciała - przekonuje Iwona Radaczyńska z  Centrum Pacjenta Online. Tak uspokaja tysiące rodziców.

Piercing nastolatków – moda, bunt czy samookaleczenie? Piercing nastolatków – moda, bunt czy samookaleczenie?
Spis treści
Piercing. Ozdabianie ciała, które niepokoi dorosłych Piercing. Szukanie akceptacji Piercing. Zmartwienie rodziców Piercing. Porozmawiajmy o tym A jeśli pociecha nie zmieni planów?

Piercing. Ozdabianie ciała, które niepokoi dorosłych

 

Piercing nie jest obcy ani dorosłym, ani nastolatkom. Kolczyk w nosie, języku a może pępku. Czemu nie? Jako forma ozdabiania ciała fascynuje nie tylko ludzi dorosłych, ale również coraz częściej młodzież. Sprawa jednak nie jest tak oczywista. Są rodzice, którzy niepokoją się takimi oryginalnymi ozdobami ciała. Do naszej redakcji napisała mama nastolatki:

 

Do tej pory córka była spokojną, nieco wycofaną dziewczynką. Wszystko zmieniło się, kiedy trafiła do pierwszej klasy szkoły ponadpodstawowej. Zmiana manifestuje się zarówno w wyglądzie, jak i zachowaniu córki. Zaczęła się ubierać na czarno, a ciało „ozdabiać” kolczykami. Doszło do tego, że bez pytania nas o zgodę przekuła język, górne brwi i nos. Teraz myśli o kolczykowaniu miejsc intymnych. Prosiłam o interwencję psychologa szkolnego, ale ona nie chce do niego pójść. Odnoszę wrażenie, że za tym kolczykowaniem kryje się coś więcej. Czy powinnam szukać pomocy u psychologa? A może zgodzić się na takie zachowanie? Co może być jego przyczyną?

 

Nasza ekspertka Iwona Radaczyńska bez wahania wyjaśnia powody takiego zachowania:

 

Okres nastoletniości to czas wielkich zmian w życiu młodego człowieka. Ogromne zmiany hormonalne i nie tylko sprawiają, że życie nastolatka przypomina ni mniej ni więcej tylko pole minowe. Towarzyszą temu również zmiany w postrzeganiu świata, dążenie do autonomii i odgrodzenia się od dotychczasowego sposobu bycia oraz sposobu w jaki młody człowiek był postrzegany. Do tego zmiana środowiska szkolnego – ze szkoły podstawowej na ponadpodstawową, która z jednej strony staje się czymś w rodzaju symbolu zmiany dziecka w młodego dorosłego, z drugiej zaś jest związana z ogromnym stresem, do którego niełatwo się przyznać ze względu chociażby na chęć manifestowania niezależności. Tymczasem poza stresem egzaminacyjnym, pojawia się prawdopodobnie jeszcze większy ładunek emocji i obaw związanych z nowymi, nieznanymi osobami i tym co sobie pomyślą.

arrow Jak spędzić z dzieckiem Wielkanoc? Psycholog podpowiada rodzicom
arrow Zaburzenia seksualne u młodzieży. Medycyna może pomóc
arrow Jak rozmawiać z nastolatkiem o seksie?
arrow Niskie poczucie własnej wartości. Jak pomóc nastolatkowi?

Piercing. Szukanie akceptacji

 

Jedną z podstawowych potrzeb człowieka - tuż po zaspokojeniu potrzeb fizjologicznych oraz potrzeby bezpieczeństwa – jest potrzeba akceptacji. Jej brak wywołuje smutek, frustrację, poczucie osamotnienia, złość.

 

Różnica między hierarchią potrzeb w okresie adolescencji a dorosłości polega m.in. na tym, że potrzeba akceptacji u młodych ludzi często bywa stawiana przed zaspokojeniem pozostałych potrzeb. Nastolatek nabiera również przekonania, że oto przestał być już dzieckiem, w związku z tym chce decydować o każdym aspekcie swojego życia, w tym również o ciele i jego ozdabianiu - wyjaśnia ekspertka.

 

I dodaje:

 

W tym kontekście kolczyk może być traktowany przez nastolatka jako symbol autonomii, efekt własnej decyzji.

 

Nierzadko słysząc opór rodziców, młody człowiek poczuje jeszcze większą determinację, by postawić na swoim bez względu na konsekwencje.

 

Młodzi ludzie w celu zyskania aprobaty nowych znajomych lub przyjęcia do grupy rówieśniczej są skłonni zrobić naprawdę wiele.

 

Piercing w tym z kolei kontekście może być formą zwrócenia na siebie uwagi rówieśników. Może być też sposobem demonstracji siły i pewności siebie – zabieg wymaga mimo wszystko zmierzenia się z bólem, co za tym idzie im więcej kolczyków – tym większa siła nastolatka – to tylko jedna z możliwych interpretacji przekłuwania kolejnych części ciała - wyjaśnia psycholożka.

 

Czasem przekłucie konkretnej części ciała, może być po prostu częścią młodzieżowej subkultury. Powodów, dla których młodzież decyduje się na piercing jest prawdopodobnie o wiele więcej i są trudne do sprecyzowania.

 

Piercing. Zmartwienie rodziców

 

Często zdarza się, że widząc kolejne kolczyki lub słysząc o planach przekłuwania kolejnych części ciała przez nastolatka, rodzice zastanawiają się czy powinni się martwić, czy może to być forma autodestrukcji spowodowana problemami emocjonalnymi. Wtedy też szukają pomocy u specjalistów:

 

Samookaleczenia pojawiają się zwykle w sytuacjach dużego napięcia, którego dana osoba nie jest w stanie rozładować w sposób adaptacyjny. Zadanie sobie wówczas bólu poprzez nacięcie skóry, wyrwanie włosów czy drapanie lub inne czynności, prowadzi do osiągnięcia krótkotrwałego uczucia ulgi oraz poczucia kontroli nad sytuacją. Niezwykle trudno jest ocenić, do którego momentu piercing jest formą ozdabiania ciała, a od którego momentu należy to zjawisko traktować jako formę samookaleczenia - tłumaczy ekspertka.

 

I dodaje:

 

Żaden rodzic nie przechodzi specjalistycznego szkolenia jak rozpoznawać niepokojące zachowania u swojego dziecka. Nie mniej jednak to, na co powinni zwrócić uwagę rodzice czy opiekunowie, to chęć wielokrotnego modyfikowania ciała kolczykami przez bardzo młode osoby ok. 11-14 lat. Dobrze jest też znać grono najbliższych znajomych czy przyjaciół dziecka, co pozwoli zaobserwować czy piercing jest w danej grupie powszechny i być może jest oznaką przynależności do tejże grupy.

 

Piercing. Porozmawiajmy o tym

 

Jak podkreśla nasza specjalistka jednym z najskuteczniejszych sposobów rozwiania wątpliwości, również w kwestii motywacji młodego człowieka do przekłucia ciała, jest rozmowa.

 

Warto jednak przed taką rozmową uświadomić sobie pewien istotny fakt, że nasze dziecko staje się młodym dorosłym i zakończył się etap, kiedy po prostu bez większej refleksji wykonuje polecenia rodzica. Stąd rozmowa z pozycji „władzy rodzicielskiej” może okazać się nieskuteczna. Natomiast podejście do nastolatka jak do równorzędnego partnera, utrzymanie na wodzy emocji może okazać się zaskakująco skuteczne. Powstrzymanie się od oceniania, zakazów, gróźb i kar oraz pokazanie, że rodzic chce zrozumieć dlaczego piercing czy tatuaż jest tak przez dziecko pożądany, co ma mu dać, jakie przynieść korzyści – to wszystko może stworzyć przestrzeń do osiągnięcia z dzieckiem porozumienia. 

 

Nastolatek oczekuje, że jego chęć decydowania o sobie zostanie zrozumiana i zaakceptowana. 

 

Zdecydowanie większą szansą na porozumienie będzie wyjaśnienie nastolatkowi, że chcemy zrozumieć ten pomysł, chcemy mieć pewność, że decyzja nie jest na przykład podyktowana jedynie namowami kogoś z otoczenia. Przekazanie dziecku informacji, że martwimy się o jego zdrowie, o możliwe konsekwencje, o konieczność zachowania odpowiedniej higieny po zabiegu itd. może pozwolić nastolatkowi zrozumieć dlaczego rodzic nie podziela jego entuzjazmu. Szczera i spokojna rozmowa może wpłynąć na odroczenie w czasie decyzji o piercingu i ponowne przemyślenie sprawy przez nastolatka.

 

A jeśli pociecha nie zmieni planów?

 

Nastolatek może również nie zmienić podjętej decyzji i wówczas dobrze jest zaproponować pomoc w znalezieniu odpowiedniego miejsca, które zagwarantuje odpowiednie warunki, sprzęt oraz umiejętności, by zabieg przebiegł jak najbezpieczniej.

 

Próba powstrzymania nastolatka za wszelką cenę, gdy w toku rozmowy okaże się, że podjął już taką decyzję, może doprowadzić do próby przekłucia ciała na własną rękę lub udania się w miejsce o wątpliwej renomie. Choć prawnie wymagana jest zgoda opiekuna prawnego osoby niepełnoletniej na zabieg, to wiele punktów świadczących tego typu usługi nie traktuje piercingu równie poważnie jak np. tatuażu i bagatelizuje konieczność posiadania zgody na piercing od niepełnoletniego klienta.

 

W sytuacji gdy rodzice czy opiekunowie martwią się zachowaniem dziecka lub potrzebują wsparcia czy dodatkowych informacji mogą zgłosić się do najbliższej poradni psychologiczno-pedagogicznej, poradni zdrowia psychicznego lub skorzystać ze wsparcia psychologa szkolnego bez konieczności wzywania od razu na tą rozmowę dziecka - radzi psycholożka Iwona Radaczyńska.

 

Iwona Radaczyńska psycholog, psycholog kliniczny, seksuolog 5.00 / 4 opinie artykuły 2 artykuły więcej informacji Umów wizytę więcej informacji

Absolwentka psychologii klinicznej na Uniwersytecie Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej we Wrocławiu i studiów podyplomowych w zakresie seksuologii praktycznej w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej w Poznaniu. Ukończyła również kurs interwencji kryzysowej w Instytucie Terapii Poznawczo-Behawioralnej we Wrocławiu. Doświadczenie zawodowe zdobywała m.in. w Centrum Terapii Nerwic w Mosznej.
Nieustannie poszerza zakres swoich kompetencji i stale uczestniczy w kursach, szkoleniach, studiach.
Zajmuje się poradnictwem oraz pomocą psychologiczną. Na co dzień pracuje z osobami dorosłymi oraz młodzieżą, m.in. w domu pomocy społecznej dla osób z zaburzeniami psychicznymi oraz w szkole ponadpodstawowej.
W swojej pracy skupia się na poszukiwaniu rozwiązań, dlatego dobiera formy pomocy w zależności od sytuacji, czyli tego kto i z jakim problemem się zmaga. Jak sama o sobie mówi:
- Wykorzystuję możliwości płynące z różnych podejść psychoterapeutycznych zakładając, że działanie powinno być dostosowane do potrzeb klienta, a nie odwrotnie.

 

Szybka konsultacja:
Tabletka "dzień po" e-Recepta L4 Online
Najnowsze pytania pacjentów
Czy kolczyk w członku może być wykonany w salonie piercingu?
Bardzo chciałbym mieć kolczyk w członku a konkretnie - przekłucie żołędzi. Czy tego typu zabiegowi można się poddać w każdym salonie piercingu, czy trzeba udać się do lekarza specjalisty? Jeśli tak, to do jakiego?
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Lekarze nie zajmują się zakładaniem kolczyków.
Co może mi dolegać?
Potrzebuje porady psychologa, psychiatry. Wielokrotnie zdarzyła mi się sytuacja, której nie potrafię wyjaśnić. Kiedy ktoś w mojej obecności krzyczy - wywołuje to u mnie nieuzasadniona złość albo zaczynam płakać i bardzo ciężko mi się uspokoić. Zawsze jest to nieadekwatne do sytuacji, nie...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychiatryczna.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Proszę umówić konsultację (w dogodnej dla siebie formie) psychiatryczną, ale też zgłosić się do psychologa.
Tomasz Matjas
psycholog kliniczny, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, psychoterapeuta dorosłych, psychoterapeuta PTP, psychoterapeuta rodzinny, terapeuta uzależnień
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą i psychologiem- istnieje możliwość, że posiada Pani depresję endogenną- wtedy potrzebne są leki antydepresyjne oraz psychoterapia. Pozdrawiam serdecznie, Tomasz Matjas
Beata Lipska
psycholog, psychotraumatolog, terapeuta EMDR
Umów wizytę
Jeśli doświadcza Pani aktualnie depresji, trudnych emocji to konsultacja psychiatryczna jest niezbędna. Objawy, które Pani opisuje są wskazaniem do konsultacji z psychoterapeutą, psychotraumatologiem i możliwe, że do rozpoczęcia pracy terapeutycznej.
Co robić w takiej sytuacji, kiedy czuję absolutną pustkę?
Ostatnie 6 miesięcy były dla mnie ciężkie, przez to jak się czuje. Od około 6 miesięcy odczuwam absolutną pustkę, obojętność, bardzo często także przygnębienie. Nie odczuwam strachu, stresu czy też szczęścia. Nic mi nie sprawia przyjemności, to co kochałam - już jest dla mnie nieważne. Wszystkie...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychiatryczna.
Tomasz Andrzej Szczęsny
onkolog, lekarz chorób wewnętrznych
Umów wizytę
Napewno konsultacje które zawierają ocenę opisanych dolegliwości jest podstawą ,nie mniej konsultacja Lekarza POZ może tez mieć znaczenie.
Beata Lipska
psycholog, psychotraumatolog, terapeuta EMDR
Umów wizytę
Opisywane objawy sugeruję silne przewlekłe przeciążenie emocjonalne. Niezbędna jest konsultacja psychiatryczna w celu oceny stanu, rozważenia farmakologii, diagnozy i prawdopodobnie rozpoczęcie psychoterapii.
W jaki sposób mogę podratować moje zdrowie psychiczne?
Mam 25 lat. Ostatnie dni są dla mnie bardzo ciężkie. Nic złego się nie dzieje, a chodzę cały czas zdenerwowana. Nawet najmniejsze drobnostki potrafią mnie bardzo mocno zdenerwować i wtedy nie poznaje sama siebie. Jest mi źle samej ze sobą. Nie wiem, co mam zrobić. Mieszkam z partnerem. On czasem...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychiatryczna.
Agnieszka Molas-Biesiada
lekarz rodzinny, psychodietetyk
Umów wizytę
Zalecam konsultację u psychiatry / psychologa
Zbigniew Walter
internista, specjalista chorób wewnętrznych
Umów wizytę
wskazana konsultacja psychiatryczna
Tomasz Matjas
psycholog kliniczny, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, psychoterapeuta dorosłych, psychoterapeuta PTP, psychoterapeuta rodzinny, terapeuta uzależnień
Umów wizytę
Zalecam konsultację z psychiatrą oraz podjęcie psychoterapii. Pozdrawiam, Tomasz Matjas
Mam objawy depresji, fobii społecznej i nerwicy lękowej.
W związku z tym chciałabym wiedzieć, czy te przypadłości to zaburzenia psychiczne, czy choroby psychiczne? Ktoś mi powiedział, że schizofrenia czy CHAD to choroby psychiczne, a co z tym co ja mam?
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Konsultacja z psychiatrą prowadzącym leczenie.
Paweł Komarzyniec
psychiatra
Umów wizytę
W przeszłości termin „choroby psychiczne” był powszechnie stosowany w medycynie do opisania różnorodnych stanów związanych z umysłem. W miarę postępu wiedzy naukowej i ewolucji społecznego postrzegania, termin ten zaczął być uznawany za stygmatyzujący. Współczesna klasyfikacja medyczna, jaką reprezentuje Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób (ICD-11), zastąpiła go bardziej neutralnym określeniem „zaburzenia psychiczne”. Zmiana ta odzwierciedla rosnące zrozumienie, że problemy zdrowia psychicznego powinny być traktowane na równi z innymi problemami zdrowotnymi – mogą być skutecznie diagnozowane, leczone i nie powinny definiować tożsamości osoby. Terminologia dotycząca takich stanów jak ChAD również uległa ewolucji. Dawniej używane określenie „choroba afektywna dwubiegunowa” (ChAD) zostało zastąpione przez „zaburzenia afektywne dwubiegunowe”. Zaburzenia afektywne dwubiegunowe są częścią szerszej kategorii, znanej jako zaburzenia nastroju, która obejmuje zarówno zaburzenia dwubiegunowe, jak i zaburzenia depresyjne. Diagnozowanie zaburzeń psychicznych jest złożonym procesem, który wymaga dokładnej oceny medycznej. Psychiatra, korzystając z aktualnych kryteriów diagnostycznych, jest w stanie dokonać precyzyjnej diagnozy, stanowiącej podstawę do zaplanowania efektywnej strategii terapeutycznej. Proces ten obejmuje ocenę historii medycznej pacjenta, objawów oraz przeprowadzenie odpowiednich testów psychologicznych i badań laboratoryjnych, co umożliwia głębsze zrozumienie sytuacji pacjenta oraz dopasowanie optymalnych metod leczenia. Z tego powodu, osoby doświadczające problemów ze zdrowiem psychicznym, niezależnie od stopnia nasilenia objawów, powinny być zachęcane do poszukiwania wsparcia medycznego. Dzięki dostępnym obecnie metodom leczenia, współczesna psychiatria jest w stanie znacząco poprawić jakość życia pacjentów, co przekłada się na ich szczęśliwsze i bardziej satysfakcjonujące życie.
Tomasz Matjas
psycholog kliniczny, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, psychoterapeuta dorosłych, psychoterapeuta PTP, psychoterapeuta rodzinny, terapeuta uzależnień
Umów wizytę
Zalecam odpowiednią psychoterapię, pozdrawiam, Tomasz Matjas
Czy moje objawy mogą mieć związek z długotrwałym używaniem telefonu?
Odkąd skończyłam szkołę, nie mogłam znaleźć sobie żadnego zajęcia, większość czasu w ciągu dnia spędzam z telefonem. Ostatnio odczuwam zawroty głowy, ale nie takie zwykłe. Tzn nie kręci mi się w głowie, tylko czuje się, jakbym miała zaraz zemdleć lub upaść, ale nigdy się to nie dzieje. Czuje po...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta lekarska.
Tomasz Matjas
psycholog kliniczny, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, psychoterapeuta dorosłych, psychoterapeuta PTP, psychoterapeuta rodzinny, terapeuta uzależnień
Umów wizytę
Zalecam wizytę u lekarza psychiatry i ewnentualną psychoterapię.
Czy moje lęki są uzasadnione?
Mam tak, że jak mam iść do psycholożki to się boję, stresuję i najchętniej bym nie szła, a podczas wizyty chcę, żeby jak najszybciej dobiegła końca. I mam tak też z psychiatrką. Jest tak przez moją fobię społeczną. Teraz obawiam się, że będzie tak też z psychoterapeutką, z którą zacznę się...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z psychiatrą prowadzącym.
Bartosz Rybienik
psycholog, psycholog dziecięcy
Umów wizytę
Lęki zazwyczaj są nieuzasadnione. Ale z pomocą - w przypadku ich dużego nasilenia - może przyjść farmakologia. Bardzo typowe jest też przewidywanie "a co jeśli nie zdołam...", to tzw lęki antycypacyjne. Warto to wiedzieć, czasem pozwala to zapanować nad swoimi myślami. Poza tym relacja terapeutyczna to nie kwestia jednego spotkania, zawsze i na każdym etapie może Pani zmienić terapeutę na takiego, z którym będzie się Pani lepiej rozmawiało :) Życzę powodzenia!
Tomasz Matjas
psycholog kliniczny, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, psychoterapeuta dorosłych, psychoterapeuta PTP, psychoterapeuta rodzinny, terapeuta uzależnień
Umów wizytę
Zalecam wizytę u lekarza psychiatry- zaleci on odpowiednią farmakologię, najprawdopodobniej używając lekkich benzodiazepin- oraz psychoterapię. Tak połączona kompozycja leczenia powinna przynieść najlepsze efekty. Pozdrawiam, Tomasz Matjas Purdue Corona
Czy możliwe jest, że mogę całkowicie wyleczyć się z fobii społecznej, depresji i nerwicy lękowej?
Mam fobię społeczną od zawsze, która rozwijała się wraz z nieprzyjemnymi sytuacjami społecznymi, depresję mam od 2019 roku i ma ona charakter przewlekły, rozwija się ona z miesiąca na miesiąc samoistnie, a nerwicę lękową mam od dzieciństwa i obecnie nie zauważam, żeby się rozwijała. Czy...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Konsultacja z psychiatrą prowadzącym.
Hanna Markiewicz
psycholog, psychotraumatolog
Umów wizytę
Witam Panią, Aby skutecznie i bezpiecznie wyleczyć zaburzenia depresyjno-lękowe i fobię społeczną należy dotrzeć do źródła problemu i na tej podstawie opracować właściwą metodę terapii. Podstawową i często wystarczającą formą leczenia depresji, zaburzeń lękowych i fobii społecznej jest odpowiednia psychoterapia. Tak. Zarówno zaburzenia depresyjno-lękowe jak i fobia społeczna są w pełni uleczalne na drodze odpowiednio dopasowanej terapii. Gdyby chciała Pani ze mną porozmawiać o problemie, to zapraszam do kontaktu. Istnieje możliwość konsultacji online Pozdrawiam serdecznie, Hanna Markiewicz
Tomasz Matjas
psycholog kliniczny, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, psychoterapeuta dorosłych, psychoterapeuta PTP, psychoterapeuta rodzinny, terapeuta uzależnień
Umów wizytę
Proszę prowadzić dalej leczenie oparte na farmakoterapii i psychoterapii- w przypadku dobrania odpowiedniej formy leczenia, zapraszam do kontaktu pod numerem 575696287 Pozdrawiam, Tomasz Matjas, terapeuta
Czy rzeczywiście to nie jest schizofreniczne, czy psychotyczne?
Mam wrażenie bycia obserwowaną i że ktoś zna moje myśli, ale niby nie jest to schizofreniczne ani psychotyczne. Wiem, że to nieprawda, że ktoś mnie obserwuje, ale nie potrafię przestać w to wierzyć/obawiać się tego. I nie chodzi o to, że czuję się obserwowana np. przez ludzi na poczekalni, tylko...
Marlena Kałużna
lekarz, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Wskazana ponowna konsultacja psychiatryczna, byc może trzeba zmienić specjalistę.
Tomasz Matjas
psycholog kliniczny, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, psychoterapeuta dorosłych, psychoterapeuta PTP, psychoterapeuta rodzinny, terapeuta uzależnień
Umów wizytę
Pomóc może jedynie konsultacja z lek. psych. Pozdrawiam, Tomasz Matjas
Czy psychoterapia psychodynamiczna wyklucza się w założeniach z poznawczo-behawioralną?
Obejrzałam ostatnio wypowiedź pewnego psychoterapeuty, że jest sceptykiem jeśli chodzi o podejście eklektyczne (integratywne, integracyjne) do leczenia, bo psychoterapeuci w tym nurcie, jego zdaniem nie mają przekonania do żadnego z paradygmatów, a powinni mieć przekonanie tylko do...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Konsultacja z psychiatrą prowadzącym.
Bartosz Rybienik
psycholog, psycholog dziecięcy
Umów wizytę
Kluczowa w leczeniu jest skuteczność, a w terapii relacja. W tym kontekście pytanie do klienta/pacjenta: czy to istotna rożnica, gdy ktoś odkręci mu koło kluczem niebieskim, czy czerwonym? Aczkolwiek prawdą jest, że w pewnego typu zaburzeniach skuteczność jednej szkoły nad druga może być różna. Ostatnie badania mówią jednak, że skuteczność terapii w 5 głównych nurtach jest... porównywalna. Nie łączyłbym więc tego z "ideologią", ale dobrostanem pacjenta.
Tomasz Matjas
psycholog kliniczny, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, psychoterapeuta dorosłych, psychoterapeuta PTP, psychoterapeuta rodzinny, terapeuta uzależnień
Umów wizytę
Zalecam odpowiednią psychoterapię oraz wizytę u lekarza psychiatry. Pozdrawiam, Tomasz Matjas
Czy istnieje sposób, w jaki można mnie pocieszyć? A może mam rację?
Raz mam dobre myśli, a co do psychoterapii, która mnie czeka w nadchodzącym roku, że to będzie wreszcie to, co mnie uratuje i to, czego naprawdę potrzebuję, a raz złe, że to ciężka praca, której ja nie podołam. Obecnie przeważają te złe... Mam zamiar obgadać mój brak wiary w...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychiatryczna.
Karolina Raczyńska
lekarz
Umów wizytę
Warto udać się dodatkowo do psychiatry, możliwe że wymaga Pan/Pani wsparcia farmakoterapią lub jej modyfikacji.
Tomasz Matjas
psycholog kliniczny, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, psychoterapeuta dorosłych, psychoterapeuta PTP, psychoterapeuta rodzinny, terapeuta uzależnień
Umów wizytę
Warto wdrożyć farmakokoterapię, takie połączenie z leczeniem behawioralnym przynosi najlepsze efekty. Pozdrawiam, Tomasz Matjas
Iść do pracy (na co naciska psycholożka), czy poczekać na psychoterapię u psychoterapeutki (która rozpocznie się najprawdopodobniej w marcu) z takimi odważnymi krokami?
Ja czuję, że nie dałabym rady w pracy, przeraża mnie myśl o jej zaczęciu, nawet najłatwiejsza praca pod słońcem byłaby dla mnie ciężka. Psycholożka twierdzi, że zasiedziałam się w domu i pora wprowadzić do swojego życia zatrudnienie, by nadać jakiś sens swoim dniom. Ja chciałabym iść do pracy tak...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychiatryczna celem wdrożenia odpowiedniego leczenia.
Tomasz Matjas
psycholog kliniczny, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, psychoterapeuta dorosłych, psychoterapeuta PTP, psychoterapeuta rodzinny, terapeuta uzależnień
Umów wizytę
Jeżeli czuje się Pani na siłach to zalecana jest aktywność zarówno fizyczna jak i emocjonalna, depresja niestety ją wyniszcza. Pozdrawiam, Tomasz Matjas
Czy mogę mieć rozdwojenie jaźni?
Zacząłem to bardziej u siebie zauważać od początku 2020 roku i zniknęło to na ponad 2 lata, ale 2 miesiące temu poczułem, że on zaczął wracać, a tydzień temu jego powrót się potwierdził, więc postanowiłem o tym napisać. Gdy jestem sobą, czuje pustkę i strach, ale gdy ON przejmuje nade mną...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychiatryczna.
Tomasz Matjas
psycholog kliniczny, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, psychoterapeuta dorosłych, psychoterapeuta PTP, psychoterapeuta rodzinny, terapeuta uzależnień
Umów wizytę
Wszystkie wskazane objawy mogą mieć związek z chorobą lub zaburzeniem psychicznym, jednak aby lepiej zrozumieć wskazane przez Pana objawy, wskazana jest wizyta stacjonarna. Po dobraniu odpowiedniej farmakologii oraz diagnozy medycznej, zapraszam na terapię indywidualną. Tomasz Matjas
Czy mój obecny psychiatra dobrze robi?
Mam zamiar zmienić psychiatrę, bo obecna nie chce zmienić mi leków, mimo że nie do końca na mnie działają. Od kiedy je biorę, nie mam już zawrotów głowy, świądu, bezsenności, napięciowego bólu głowy czy suchości w ustach, problemy z oddychaniem, dyskomfort na skórze i...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Należy stosować się do zaleceń lekarskich, a jeśli nie ma do niego zaufania - należy zmienić specjalistę.
Tomasz Matjas
psycholog kliniczny, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, psychoterapeuta dorosłych, psychoterapeuta PTP, psychoterapeuta rodzinny, terapeuta uzależnień
Umów wizytę
Zalecałbym jednak w tej sytuacji stosować się do poleceń Lekarza Prowadzącego, osobiście uważam, że psychoterapia jest bardzo dobrym krokiem. Zdaje sobie Pan/i sprawę, że same leki nie rozwiążą problemu. Słusznie- odpowiednia kompozycja leczenia farmakologicznego oraz dobranie odpowiedniej psychoterapii daje najlepsze rozwiązania. Natomiast co do kwestii zaufania, jeżeli nie ma go Pan/i do obecnego Lekarza Psychiatry- proszę o jego zmianę, choć osobiście uważam, że taka zmiana jest raczej niepotrzebna. Pozdrawiam, Tomasz Matjas, Purdue Corona
Czy da się wzniecić pożądanie gdzieś, gdzie go nie było?
Z Partnerem weszliśmy w związek 3 lata temu i już wtedy dobrze się dogadywaliśmy i byliśmy przyjaciółmi, w związek weszliśmy pod wpływem chwili. Na początku związku już dominowała zazdrość i nie mieliśmy chwili, aby skupić się na tym czy to jest właśnie „to”. Mój partner...
Tomasz Matjas
psycholog kliniczny, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, psychoterapeuta dorosłych, psychoterapeuta PTP, psychoterapeuta rodzinny, terapeuta uzależnień
Umów wizytę
Zalecam konsultację u psychologa oraz kontakt z lekarzem. Pozdrawiam, Tomasz Matjas
To uczucie przebodźcowania — jakiego zaburzenia może być objawem?
Miewam takie uczucie, że wszystko wokół jest zbyt wyraźne dla zmysłu wzroku, przez co trudno się skupić (to uczucie znika po jakimś czasie). Pojawia się ono wskutek wystawienia się na zbyt dużą ilość bodźców (np. po spacerze, po graniu w grę, po prysznicu), ale nie jest to...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Konsultacja z psychiatrą prowadzącym.
Sebastian Łaźniak
lekarz
Umów wizytę
Należy skonsultować się z psychiatrą.
Tomasz Matjas
psycholog kliniczny, psychoterapeuta dzieci i młodzieży, psychoterapeuta dorosłych, psychoterapeuta PTP, psychoterapeuta rodzinny, terapeuta uzależnień
Umów wizytę
Jeżeli leki w Pana odczuciu działają za wolno lub za mocno to warto porozmawiać o tym z lekarzem prowadzącym.
Pokaż więcej pytań więcej
CHCESZ ZADAĆ PYTANIE?
Musisz napisać jeszcze: 50 znaków.
Dziękujemy
Twoje pytanie zostało wysłane. Nasi specjaliści udzielają odpowiedzi zwykle do kilkunastu godzin od zadanego pytania. Wszystkie odpowiedzi zostaną wysłane na adres e‑mail, który podałeś w formularzu.
lub Umów się na konsultację

Serwis HaloDoctor ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny i w żadnym wypadku nie zastępuje konsultacji medycznej. W celu dokładnej diagnozy zalecany jest kontakt z lekarzem. Jeśli jesteś chory, potrzebujesz konsultacji lekarskiej, e‑Recepty lub zwolnienia lekarskiego umów wizytę teraz. Nasi lekarze są do Twojej dyspozycji 24 godziny na dobę!

Lekarz online czeka na Ciebie
Umów wizytę
e-Recepta Przeziębienie Znajdź lekarza L4 L4 Umów wizytę