09.11.2022

Niskie poczucie własnej wartości. Jak pomóc nastolatkowi?

Autor: Monika Krzepina

09.11.2022

Udostępnij przez

Facebook

Messenger

E-Mail

Kopiuj link

Autor: Monika Krzepina Konsultacja: Bartosz Rybienik psycholog

Placówka: Bartosz Rybienik psycholog

Niskie poczucie własnej wartości. Jak pomóc nastolatkowi?

Brak wiary we własne siły i umiejętności, widzenie swojej przyszłości w czarnych barwach. Tak przejawia się niskie poczucie własnej wartości. Niestety, w jego umacnianiu nie pomagają aktualnie social media, które niekiedy dają nastolatkom wypaczony obraz siebie oraz otaczającej ich rzeczywistości. Jak pomóc nastolatkowi, który postrzega siebie negatywnie, a porównywanie się do innych jedynie umacnia go w tym poczuciu? Pytamy psychologa dziecięcego, Bartosza Rybienika.

Spis treści

Niskie poczucie własnej wartości - czym jest?

Te czynniki mają wpływ na niskie poczucie własnej wartości u nastolatków

Nastolatek u psychologa: czy to zadziała?

Psycholog dziecięcy: poświęć nastolatkowi uwagę, nie zapomnij o szacunku

Niskie poczucie własnej wartości - czym jest?

Niskie poczucie własnej wartości to nic innego jak sposób myślenia o sobie, który cechuje niedocenianie własnych zasobów albo wręcz niedostrzeganie ich w ogóle.

To rodzaj myślenia, który charakteryzuje porównywanie się do innych w sposób niemal zawsze niekorzystny dla siebie - zauważa psycholog Bartosz Rybienik.

Przejawami niskiego poczucia własnej wartości jest negatywizm myślenia, postrzeganie własnej przyszłości w czarnych barwach, brak wiary we własną skuteczność oraz we własną atrakcyjność fizyczną.

Typowe są także trudności w podejmowaniu decyzji - dodaje nasz ekspert.

Rodzicu, bądź czujny! Jak rozpoznać pierwsze sygnały uzależnienia u dziecka

L4 po epizodzie psychozy alkoholowej. Diagnostyka, leczenie i regeneracja

L4 na problemy psychiczne. Jakie objawy kwalifikują do niezdolności do pracy?

Czy nastolatka może iść sama do ginekologa? Lekarz wyjaśnia

Młode dziewczyny u ginekologa: jakie są najczęstsze powody wizyty?

Lęk przed bólem? Ginekolog rozwiewa obawy przed pierwszą wizytą

Te czynniki mają wpływ na niskie poczucie własnej wartości u nastolatków

Co może być powodem niskiego poczucia własnej wartości u nastolatków? Jak zauważa psycholog dziecięcy, czynników może być wiele:

Od rodzinnych, stylu wychowania czy osobowość - wylicza. - W przypadku nastolatków dużą rolę odgrywa moment rozwojowy, w którym nastolatek próbuje określić własną tożsamość, porównuje się do innych nastolatków, zadaje sobie pytania kim jestem, a sytuacja skrajności i huśtawki nastrojów nie zawsze w tym pomaga.

Aktualnie duży wpływ na kształtowaniu poczucia własnej wartości mają również social media.

Niestety, social media - w ogólnym pojęciu - niekiedy promują “model chorobowy” funkcjonowania wzmacniając różne "disorders". Mają one dawać odbiorcy wrażenie wyjątkowości danej osoby lub wręcz skupiać na niej uwagę. Modelowanie społeczne odgrywa tu istotną rolę - zauważa nasz ekspert.

Nastolatek u psychologa: czy to zadziała?

W jaki sposób specjalista może pomóc nastolatkowi z niskim poczuciem własnej wartości?

Psycholog odpowiada:

Praca ze specjalistą obejmuje pracę z nastrojem klienta, ale też pracę dotyczącą pewnych schematów myślenia, którymi posługuje się nastolatek. Bardzo ważne jest to, że specjalista gwarantuje dziecku pełną dyskrecję oraz pełną uwagę skierowaną na jego trudności i sposób ich szybkiego rozwiązania - dopowiada.

Zdaniem naszego eksperta, nastolatki chętnie korzystają z pomocy psychologa, którego atutem jest to, że jest spoza systemu rodzinnego.

Nie należy się bać takiej wizyty, bądź czekać, aż w naszym mniemaniu "stanie się coś na tyle poważnego, żeby iść do psychologa". Warto chociażby skorzystać z psychologa na bezpiecznym gruncie, np. w szkole, gdzie dziecko czuje się swobodniej - przekonuje.

Psycholog dziecięcy: poświęć nastolatkowi uwagę, nie zapomnij o szacunku

Jak rodzice mogą pomóc nastolatkowi z niskim poczuciem własnej wartości? Psycholog dziecięcy odpowiada:

Poświęcić mu uwagę, połączoną z szacunkiem. Nastolatek nie zawsze będzie chciał z nami rozmawiać, czasem wręcz zamknie przed nami drzwi. Dlatego bardzo istotny jest sposób komunikacji i umiejętność dotarcia do swojego dziecka - zauważa Bartosz Rybienik.

Specjaliści podkreślają, że komunikaty płynące od rodziców - to czy czują się pełnoprawnymi członkami rodziny, czy liczymy się z ich zdaniem, czy słyszą, że są kochane i akceptowane, czy mają prawo do przeżywania całej gamy emocji - mają wpływ na pozytywną samoocenę dzieci.

Z drugiej strony mamy szereg negatywnych przekazów, które odnoszą skutek odwrotny: wytykanie błędów i ocenianie, wzbudzanie poczucia winy, porównywanie do innych czy bagatelizowanie emocji.

Warto zatem zastanowić się, w jaki sposób komunikujemy się w rodzinie. A także poświęcić czas na uświadomienie nastolatkowi, w jaki sposób funkcjonują social media i utwierdzanie go w przekonaniu, że świat, który kreują w znacznej mierze odbiega od rzeczywistości.

Może uda nam się przekierować jego uwagę na zainteresowanie aktywnością fizyczną lub sportem? To jak zauważa nasz ekspert, bardzo istotne czynniki kształtujące poczucie sprawczości i samodyscyplinę.

Sport pozwala także na osiąganie sukcesów, co wzmacnia poczucie własnej wartości i przynosi satysfakcję - zauważa Bartosz Rybienik.

Twoja opinia jest dla nas ważna - oceń artykuł:

Nasz ekspert

Bartosz Rybienik psycholog, psycholog dziecięcy 4.98 / 178 opinii

2 artykuły

Umów wizytę

Psycholog specjalizujący się w pracy z dziećmi przeżywającymi trudności psychologiczne. Na co dzień pracuje z dziećmi z zaburzeniami lękowymi, adaptacyjnymi, emocjonalnymi, z całościowymi zaburzeniami rozwojowymi oraz dziećmi w szeroko rozumianym kryzysie psychicznym.
Absolwentem studiów dziennych z psychologii w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Posiada przygotowanie pedagogiczne. Uzyskał dyplom podyplomowych studiów z zakresu Terapii i Rehabi-litacji Dzieci ze Spektrum Autyzmu.

niskie poczucie wartości psychologia zaburzenia psychiczne nastolatek

Szybka konsultacja:

e-Recepta L4 Online

Obserwuj nas na Google News

Fluoksetyna EGIS (Kapsułki twarde)

Fluoxetin Polpharma (Kapsułki twarde)

Fluoxetine Aurovitas (Kapsułki twarde)

Fluoxetine Vitabalans (Tabletki powlekane)

Fluxemed (Kapsułki twarde)

Medikinet 10 mg (Tabletki)

Medikinet 20 mg (Tabletki)

Medikinet 5 mg (Tabletki)

Salvacyl (Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań)

Rodzicu, bądź czujny! Jak rozpoznać pierwsze sygnały uzależnienia u dziecka

Współczesne dzieci i młodzież stają przed wieloma wyzwaniami, w tym ryzykiem sięgania po...

L4 po epizodzie psychozy alkoholowej. Diagnostyka, leczenie i regeneracja

Psychoza alkoholowa to jedno z poważniejszych powikłań nadużywania alkoholu, które może...

L4 na problemy psychiczne. Jakie objawy kwalifikują do niezdolności do pracy?

Coraz więcej osób zmaga się z trudnościami psychicznymi, które wpływają na ich zdolność do...

Czy nastolatka może iść sama do ginekologa? Lekarz wyjaśnia

Wiele nastolatek zastanawia się, czy mogą samodzielnie skorzystać z porady ginekologa, bez...

Młode dziewczyny u ginekologa: jakie są najczęstsze powody wizyty?

Pierwsza wizyta u ginekologa może budzić stres, lęk i niepewność – zarówno u młodych...

Lęk przed bólem? Ginekolog rozwiewa obawy przed pierwszą wizytą

Pierwsza wizyta u ginekologa bywa źródłem stresu – zwłaszcza jeśli towarzyszy jej lęk przed...

Najnowsze pytania pacjentów

Nawracające okresy smutku, zmęczenia i poczucia braku wartości

Od długiego czasu zauważam u siebie dziwne zachowanie, mniej więcej od 5 miesięcy raz albo dwa razy w miesiącu mam okropny czas, jestem smutna, zmęczona, mam myśli samobójcze i ogólnie takie poczucie braku wartości. Taki okres trwa zazwyczaj 5 dni i potem jak mija jest lepiej, zachowuje się w...

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Proszę w tej sprawie skontaktować się z lekarzem psychiatrą.

Dariusz Jasonek

lekarz, trycholog

Umów wizytę

Mogą być to objawy zaburzeń depresyjnych. Proszę pilnie zwrócić się o pomoc do lekarza psychiatry.

Aleksandra Myszura

lekarz

Umów wizytę

mysli samobójcze sa pilnym wskazaniem do konsultacji psychitrycznej moze Pani sie udac na najbliższą izbe przyjęć psychiatryczną

Dawid Luwański

ginekolog - położnik

Umów wizytę

należy udać się na wizytę do lekarza psychiatry

Czerwone plamy ze stresu - Jak sobie z tym poradzić?

Od paru tygodni na twarzy i szyji wychadza mi czerowne plamy - zazwyczaj, jak wchodzę z zimna do ciepla lub jak się stresuje. Od tygodnia mam to z dwa razy dziennie.

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Zalecana kontrolna wizyta u lekarza w warunkach stacjonarnych, można zgłosić się do lekarza rodzinnego - wyda stosowne zalecenia dotyczące postępowania.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Opis może odpowiadać napadowemu rumieniowi (flush) – przejściowe rozszerzenie naczyń pod wpływem stresu lub zmiany temperatury. Zwykle nie jest to groźne; pomaga unikanie nagłych zmian ciepło–zimno, ograniczenie kofeiny i ćwiczenia oddechowe przy stresie. Jeśli rumień utrzymuje się długo, nasila lub towarzyszy mu świąd, kołatanie serca czy inne objawy ogólne, warto skonsultować się z lekarzem rodzinnym - zapraszam.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta dermatologiczna. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania

Bożena Gniewek

psycholog

Umów wizytę

Takie objawy często mają związek z reakcją organizmu na stres i napięcie emocjonalne. W sytuacjach stresowych układ nerwowy pobudza naczynia krwionośne, co może powodować ich gwałtowne rozszerzenie i pojawienie się czerwonych plam na twarzy oraz szyi. Podobny mechanizm zachodzi przy nagłej zmianie temperatury.
Pomocne może być:
nauka prostych technik wyciszających (spokojny oddech, krótkie ćwiczenia relaksacyjne),
regularny sen i dbanie o regenerację,
obserwowanie, w jakich sytuacjach objawy pojawiają się najczęściej,
stopniowe zmniejszanie codziennego napięcia.
Jeśli stres w ostatnim czasie jest nasilony lub długotrwały, warto rozważyć rozmowę z psychologiem, aby poszukać sposobów lepszego radzenia sobie z napięciem.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.

Adrianna Sobota

psychotraumatolog, psychoterapeuta

Umów wizytę

Opisywane przez Panią/ Pana objawy najczęściej mają podłoże naczynioruchowe i stresowe. Nagłe czerwone plamy na twarzy i szyi, pojawiające się przy zmianie temperatury (z zimna do ciepła) lub w sytuacjach stresu, są typową reakcją organizmu na pobudzenie układu nerwowego i rozszerzenie naczyń krwionośnych. U osób doświadczających przewlekłego napięcia lub lęku takie reakcje mogą pojawiać się częściej i być bardziej nasilone.

Warto jednak wykluczyć również inne możliwe przyczyny, takie jak reakcje alergiczne, nadwrażliwość skóry, zaburzenia hormonalne czy problemy dermatologiczne. Jeśli zmiany są częste, nasilają się lub towarzyszą im inne objawy (np. świąd, pieczenie, kołatanie serca), wskazana jest konsultacja z lekarzem pierwszego kontaktu lub dermatologiem. Równolegle pomocna bywa praca nad obniżeniem poziomu stresu i napięcia — przy ustabilizowaniu układu nerwowego tego typu objawy często ulegają wyraźnemu zmniejszeniu. Tu fantastycznie sprawdzają się ćwiczenia mindfullness, ćwiczenia oddechowe, trening umiejętności DBT - tu warto mieć przewodnika, terapeutę i wsparcie grupy. Natomiast "gadżety", które często proponuję swoim pacjentom, które wpływają pozytywnie na regulację współczulnego układu nerwowego to np. kołdra obciążająca czy mata do akupresury (podobna do prana mat). Pamiętaj, ciało często mówi więcej niż chcemy usłyszeć. Pomyśl o podłożu psychosomatycznym

Dlaczego po odstawieniu nikotyny mam takie objawy?

10 miesięcy temu rzuciłem papierosy, po 3 miesiącach wszelkie objawy odstawienia nikotyny ustąpiły, przechodziłem ten okres dosyć ciężko gdyż miałem wtedy prawie wszystkie możliwe objawy odstawienia psychiczne jak i fizyczne, dodam że w tym okresie nie miałem wgl do czynienia z palaczami ani z...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Proszę zgłosić się na kontrolną wizytę do lekarza w warunkach stacjonarnych (lekarz rodzinny/internista), aby lekarz mógł przeprowadzić badanie fizykalne, uzupełnić je o badania dodatkowe (m.in. ekg, badania laboratoryjne). Zalecana również konsultacja/terapia psychologa.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Twój organizm może reagować na zapach, widok lub dym papierosowy nawet wiele miesięcy po rzuceniu palenia, ponieważ mózg „pamięta” wcześniejsze skojarzenia z nikotyną i uruchamia podobne reakcje fizjologiczne i emocjonalne jak w okresie odstawienia. Objawy takie jak kołatanie serca, wahania nastroju czy chwilowe pogorszenie samopoczucia są zwykle przejściowe i stopniowo słabną, szczególnie jeśli uda się ograniczyć kontakt z dymem i stosować techniki relaksacyjne. Z czasem układ nerwowy adaptuje się do braku nikotyny, a reakcje wyzwalane przez bodźce stają się coraz słabsze.

Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.

Barbara Poziomska

dietetyk, psychodietetyk

Umów wizytę

Takie objawy mogą się pojawiać po rzuceniu palenia i nie zawsze oznaczają, że coś jest „nie tak”. Nikotyna silnie wpływa na układ nerwowy, a organizm potrzebuje czasu, żeby ponownie nauczyć się regulować nastrój, sen, koncentrację czy napięcie. U części osób objawy mogą nawracać falami, zwłaszcza przy kontakcie z dymem papierosowym, nawet biernym.
W tym okresie bardzo ważne jest żywienie. Niedobory energii, białka, magnezu, witamin z grupy B czy nieregularne posiłki mogą nasilać rozdrażnienie, kołatania serca i wahania nastroju. Odpowiednio zbilansowane żywienie pomaga stabilizować układ nerwowy i ułatwia adaptację organizmu po odstawieniu nikotyny.
Dlatego obok opieki lekarskiej warto rozważyć konsultację z dietetykiem, który pomoże dobrać sposób odżywiania wspierający ten etap wychodzenia z nałogu.

Tomasz Andrzej Szczęsny

lekarz chorób wewnętrznych, onkolog

Umów wizytę

Po rzuceniu palenia mózg i układ nerwowy nadal „pamiętają” działanie nikotyny. Kontakt z zapachem dymu, widok papierosa czy nawet tzw. dym z trzeciej ręki może wywoływać reakcje fizyczne i emocjonalne, podobne do tych z okresu odstawienia — kołatanie serca, rozdrażnienie, wahania nastroju. To efekt działania algorytmu uzależnienia: mózg uczy się kojarzyć bodźce z przyjemnością lub ulgą, a odłączenie nikotyny wymaga czasu, by te wzorce zostały przeprogramowane.
Objawy te są zwykle przejściowe i stopniowo słabną, gdy organizm i mózg przyzwyczajają się do życia bez nikotyny. Ważne jest ograniczenie kontaktu z dymem, stosowanie technik relaksacyjnych i dbanie o regularne, zdrowe posiłki, które wspierają układ nerwowy.
Osoby uzależnione od nikotyny często mają też większą skłonność do innych uzależnień, ponieważ mózg może uczyć się podobnego schematu reakcji na różne bodźce nagradzające. Dlatego tak istotne jest wsparcie specjalistów — lekarzy, psychologów czy terapeutów zajmujących się uzależnieniami — którzy pomagają przełamać utrwalone wzorce, kontrolować nawroty i wprowadzić systemowe strategie, aby mózg mógł stopniowo nauczyć się nowych, zdrowych schematów. Konsekwentne unikanie nikotyny i odpowiednia, profesjonalna pomoc zwiększają trwałość przerwania uzależnienia i minimalizują ryzyko powstawania nowych uzależnień.

Adrianna Sobota

psychotraumatolog, psychoterapeuta

Umów wizytę

To o czym Pan pisze to typowe objawy odstawienne. Cieszę się, że ten pierwszy - trudny okres przeszedł tak lekko, natomiast w doświadczeniach terapii uzależnień często spotykamy się z feedbackiem od pacjentów informującym o znacznym pogorszeniu po 3/4 miesiącach. To wtedy właśnie przychodzi największy kryzys. Nakłada się na niego nie tylko uzależnienie od substancji ale także uzależnienie behawioralne. W przypadku uzależnienia od nikotyny wyjątkowa drażliwość na zapach typu papierosowego objawiająca się bólami głowy, nudnościami jest często spotykana. Rozumiem, że trudno jest ograniczyć palenie osobie z którą Pan mieszka, jeżeli jest to osoba panu bliska jej zaangażowanie we wsparcie Pana w procesie rzucenia palenia będzie nieocenione - z pewnością wszystkim Wam wyjdzie to na zdrowie, razem łatwiej przechodzić te trudności. Jeżeli nie jest to osoba bliska, warto rozważyć możliwości zmiany miejsca zamieszkania. Stanąć przy samym sobie - co jest dla mnie dobre? co mnie do tego przybliży? Proszę rozważyć konsultację z psychologiem, warto zwrócić uwagę czy osoba ma doświadczenie w pracy z uzależnieniem lub pracy behawioralnej.

Co mogę zrobić w takiej sytuacji, skoro mąż odmawia wizyty u specjalisty? Stał się obojętny na wszystko. Na mnie.

Nie zależy mu na dobrej atmosferze między nami. Nie reaguje na mój płacz. Nie chce nigdzie wychodzić ani z nikim się spotykać. Niczego nie chce planować. W weekend tylko leży i pije piwo. Łatwo wyprowadzić go z równowagi. Już kilka razy usłyszałam od niego, że mnie nienawidzi. Nie...

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Proszę spróbować umówić wizytę u lekarza rodzinnego, jest szansa, że do lekarza, którego mąż zna, zdecyduje się na wizytę kontrolną, a lekarz podczas wizyty postara się z mężem porozmawiać o zaistniałej sytuacji.

Agnieszka Molas-Biesiada

lekarz rodzinny, psychodietetyk

Umów wizytę

Opisane objawy mogą wskazywać na depresję. Warto skonsultować się samodzielnie z psychologiem lub psychiatrą, by uzyskać wsparcie i omówić możliwe sposoby pomocy bliskiej osobie, która odmawia leczenia.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Zamiast ogólnego „idź do specjalisty”, prosze zaproponować: „Umówię wizytę, pójdę z Tobą, jeśli chcesz — tylko sprawdźmy.”„Możemy zacząć od lekarza rodzinnego/kardiologa — to bezpieczny pierwszy krok.” Czasem mężczyźni łatwiej przyjmują wizytę „somatyczną”, a lekarz tam może delikatnie otworzyć temat psychiki.
Prosze postawić łagodne, ale jasne granice. Możesz powiedzieć:„Chcę być przy Tobie, ale nie dam rady udawać, że wszystko jest w porządku. Potrzebuję, żebyś podjął choć jeden krok — wizytę u lekarza albo psychologa.”
Proszę zadbać o siebie (to nie egoizm) - wsparcie dla Pani : lekarza rodzinnego, psychologa, grupy wsparcia, rozmowy z kimś zaufanym. To pomoże nie wchodzić w rolę „ratownika” i podejmować decyzje z troski, a nie ze strachu.
Jeśli zauważysz: wypowiedzi typu „nie ma sensu”, „lepiej by było, gdyby mnie nie było”,znaczące zwiększenie picia, groźby lub przemoc, objawy bardzo wysokiego cukru (senność, wymioty, nadmierne pragnienie) lub ból w klatce piersiowej —to jest stan pilny. Wtedy nie czekac na jego zgodę: trzeba wezwac pogotowie (112/999) lub pojechac na SOR. Czasem pomaga też rozmowa z kimś, kogo mąż szanuje (brat, szwagier, przyjaciel, ksiądz). Jesli mąż nie jest osobą ubezwłasnowolnioną , to ma prawo podejmować decyzje, nawet jeśli z medycznego punktu nie są racjonalne. W razie wątpliwości co do zdolności męża do podejmowania decyzji, ocenę poczytalności przeprowadza ratownik pogotowia, lekarz rodzinny, psychiatra. Leczenie 'przymusowe' obejmuje tylko osoby poważnie zaburzone psychiczne i decyduje o tym lekarz psychiatra. W razie pytań zapraszam

Bożena Gniewek

psycholog

Umów wizytę

Opisany przez Panią stan męża może wskazywać na silne przeciążenie psychiczne, obniżony nastrój lub depresję, zwłaszcza w kontekście licznych strat, chorób i długotrwałego stresu. Jednocześnie warto podkreślić, że nie ma Pani wpływu na to, czy on zdecyduje się na pomoc, natomiast ma Pani wpływ na to, jak zadba Pani o siebie.
W takiej sytuacji pomocne bywa:
jasne i spokojne komunikowanie swoich uczuć oraz granic (np. „jest mi bardzo trudno żyć w takiej relacji”),
rozważenie własnej konsultacji z psychologiem, aby otrzymać wsparcie i wzmocnić się emocjonalnie,
szukanie oparcia w bliskich osobach, zamiast pozostawania z tym w samotności,
obserwowanie, czy jego zachowania nie zagrażają bezpośrednio zdrowiu lub życiu (wtedy konieczna jest pilna interwencja medyczna).
Często pierwszym krokiem jest zadbanie o siebie i swoją stabilność, nawet jeśli druga strona na razie nie chce podjąć leczenia.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.

Czy moje lęki i obawy powinnam skonsultować czy psychologiem czy psychiatrą?

Od kilku lat mam problemy, które raz były słabsze, a raz silniejsze. Był czas, że czułam się lepiej, ale teraz objawy wróciły z podwójną siłą i coraz trudniej mi normalnie funkcjonować. Na co dzień czuję przygnębienie, smutek i przytłoczenie obowiązkami. Coraz trudniej mi się...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Zalecana opieka psychologa, ale również konsultacja i opieka psychiatry, z oceną wskazań do wdrożenia zindywidualizowanego leczenia farmakologicznego.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Barbara Poziomska

dietetyk, psychodietetyk

Umów wizytę

Opisane objawy – silny lęk, napięcie, trudność w codziennym funkcjonowaniu, obawa przed oceną, poczucie winy oraz objawy fizyczne (drżenie rąk, ucisk w gardle, poranne nasilenie lęku) – wskazują, że warto skonsultować się zarówno z psychologiem, jak i psychiatrą. Nie dlatego, że „jest bardzo źle”, ale dlatego, że oba rodzaje wsparcia mogą się uzupełniać i realnie przynieść ulgę.
Psycholog pomoże zrozumieć, co podtrzymuje lęk i jak krok po kroku odzyskiwać poczucie wpływu. Psychiatra oceni, czy objawy są na tyle nasilone, że warto rozważyć leczenie, które może zmniejszyć napięcie i wesprzeć dalszą pracę.
Warto też zwrócić uwagę na żywienie, bo przy długotrwałym stresie i napięciu ciało potrafi reagować jeszcze silniej, gdy brakuje energii, regularności posiłków lub podstawowych składników odżywczych.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

To nie jest „słabość”. To stan, który ma podłoże medyczne i psychiczne — i naprawdę można go skutecznie leczyć.
Objawy, o których Pani pisze, mogą odpowiadać zaburzeniom lękowo-depresyjnym (z elementami natrętnego sprawdzania i przeciążenia stresem). Dlatego bardzo rekomenduję dwie równoległe drogi pomocy: 1.Konsultację psychiatryczną — aby ocenić, czy potrzebne będzie leczenie farmakologiczne, które może zmniejszyć lęk i przygnębienie oraz ułatwić codzienne funkcjonowanie.2.Psychoterapię (np. poznawczo-behawioralną) — aby nauczyć się radzić sobie z nasilonymi lękami, poczuciem winy, niską samooceną i przewlekłym stresem oraz przepracować żałobę.
Najlepsze efekty najczęściej daje połączenie obu form leczenia. Proszę też pamiętać o podstawach: regularny sen, posiłki, krótkie spacery, ograniczenie kofeiny — małymi krokami, bez presji. Warto szukać wsparcia w rodzinie lub grupach dla rodziców dzieci ze spektrum — nie musi Pani być z tym sama.
Jeśli pojawią się myśli rezygnacyjne („nie chcę żyć”, „nie dam rady”), silne napady paniki, kołatania serca lub wyraźne pogorszenie — proszę zgłosić się pilnie po pomoc (SOR/999) albo skontaktować się natychmiast z lekarzem. Chętnie pomogę w znalezieniu psychiatry/psychoterapeuty . Cieszę się, że Pani tu napisała — to ważny, odważny krok ku poprawie. Pozdrawiam serdecznie

MAJ

Witam. Od pewnego czasu czuje się ciężko. Brak chęci do wstawania z rana łóżka. Codziennie czuje zmęczenie i wypalenie. Zabawa i spędzanie czasu z dziećmi nie sprawia mi takiej radości jak kiedyś. Jestem bardzo ale to bardzo nerwowa i szybko się stresuje. Wybucham w każdym momencie. Przez co dostaje się innym i pojawiają się kłótnie w domu.
Mam wrażenie, że że wszystkim jestem sama i nie otrzymuje pomocy od reszty domowników. Mąż twierdzi, że mam fobie na punkcie sprzątania. Lubię porządek.
Coraz częściej zdarzają się sytuacje, że płacze w zaciszu domu by nikt nie widział. W nocy nie mogę spać, rano jestem zmęczona, nie ważne jak długo bym spała. Zdarzają się sytuacje, że budzę się nocy ze strachem i kołataniem serca. I ten strach utrzymuje się to już do rana.
Nie wspomnę, że przy gorszych dniach potrafię bić się w głowe ręką.
W pracy staram staram się być inna osoba.
Jak sobie z tym poradzić? Jestem już tym zmęczona.

Bożena Gniewek

psycholog

Umów wizytę

Opisane przez Panią objawy wskazują na znaczne przeciążenie psychiczne, nasilony lęk oraz obniżony nastrój, które realnie utrudniają codzienne funkcjonowanie. W takiej sytuacji warto rozpocząć od konsultacji z psychiatrą, który może ocenić stan zdrowia psychicznego, wykluczyć przyczyny somatyczne i – jeśli będzie to zasadne – zaproponować leczenie farmakologiczne zmniejszające nasilenie lęku i napięcia.
Równolegle bardzo ważna jest psychoterapia u psychologa, gdzie można bezpiecznie pracować nad źródłami lęku, poczuciem winy, niską samooceną oraz sposobami radzenia sobie z przeciążeniem i stresem. Połączenie obu form pomocy często daje najlepsze efekty.
Sama świadomość, że Pani szuka pomocy, jest ważnym krokiem. Z opisów widać, że dźwiga Pani bardzo dużo i nie musi Pani być z tym sama.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.

Adrianna Sobota

psychotraumatolog, psychoterapeuta

Umów wizytę

To co Pani przeżywa, jest bardzo obciążające i realnie utrudnia funkcjonowanie. Z opisu wynika współwystępowanie objawów lękowych i depresyjnych, nasilonych przez długotrwały stres, przeciążenie emocjonalne oraz brak możliwości regeneracji. Pojawiające się lęki, napięcie w ciele, trudności z koncentracją czy potrzeba kontrolowania otoczenia są częstą reakcję układu nerwowego na chroniczne przeciążenie.
Bardzo istotnym kontekstem jest diagnoza dziecka (AuDHD) - z jednej strony to sytuacja wymagająca ogromnych zasobów psychicznych i często prowadząca do wyczerpania psychicznego, z drugiej to istotny kierunek do weryfikacji diagnostyki u Pani. Objawy, które Pani opisuje, nie są oznaką słabości, lecz sygnałem, e organizm od dłuższego czasu funkcjonuje ponad swoje możliwości. W tle widoczna także nieprzepracowana żałób oraz trudne, ambiwalentne emocje w relacjach z bliskimi. Tak więc obraz jest złożony. W mojej ocenie wymaga konsultacji ze specjalistą. Sugerowałabym konsultację u psychoterapeuty / psychotraumatologa i rozważenie konsultacji u lekarza psychiatry. Być może warto rozważyć wsparcie Pani procesu leczeniem farmakologicznym.
Pozdrawiam serdecznie, Adrianna Sobota

Obawiam się, czy mania czystości, to nie jest już jakieś zaburzenie - Czy powinnam udać się z córką do psychologa?

Moje pytanie dotyczy nastoletniej córki. Od kilku lat obserwujemy u niej postępująca „manię czystości". Córka uważa, że wszystko, co ma kontakt z innymi ludźmi, jest brudne i w domu może znaleźć się tylko w wyznaczonych miejscach, żeby nie „zakazić" czystych...

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana konsultacja psychologiczna. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Proszę zgłosić się z córką na konsultację psychologiczną; w razie wskazań zostanie objętą opieką psychologiczną, zostanie ustalony dalszy zakres postępowania.

Marek Postrzech

psycholog, logopeda

Umów wizytę

Zwiększona potrzeba porządku i czystości u dziecka nie zawsze musi oznaczać zaburzenie, ale warto przyjrzeć się, jak bardzo wpływa to na codzienne funkcjonowanie córki. Jeśli dbałość o czystość powoduje u niej napięcie, lęk, trudności w zabawie czy relacjach z rówieśnikami, wówczas rozmowa z psychologiem dziecięcym może być bardzo pomocna.

Specjalista pomoże zrozumieć, czy jest to etap rozwojowy, przejaw perfekcjonizmu, czy może reakcja na stres lub potrzebę kontroli nad otoczeniem. Wczesna konsultacja pozwala też zapobiec utrwaleniu się niepokojących nawyków.

Nie ma potrzeby obawiać się takiej wizyty — to przede wszystkim okazja do uzyskania wsparcia i lepszego zrozumienia emocji dziecka.

Umów wizytę

Zalecana konsultacja psychologiczna. Objawy opisane przez państwa mogą wskazywać na nasilony lęk przed zabrudzeniami, dlatego warto rozważyć diagnostykę pod kątem zaburzeń lękowych lub obsesyjno-kompulsywnych , a także opieka psychologa z doświadczeniem.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

To, co Pani opisuje, przypomina obraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych — choć oczywiście diagnozę może postawić tylko specjalista. W celu ustalenia diagnozy warto udać się do psychologa/psychoterapeuty dzieci i młodzieży lub psychiatry dziecięcego. Pozdrawiam

Czy wizyta u psychologa pomogłaby mi rozwiązać moje problemy?

Przez całe życie umiałem w sposób nieprzerwany zagospodarować sobie czas, ale teraz totalnie jest we mnie pustka, przy czym taka zupełna stagnacja jest dla mnie bardzo ciężka i nie wyobrażam sobie ją praktykować, czy ja naprawdę żyłem w "innej rzeczywistości" i powinienem brać...

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Wskazana zarówno konsultacja i opieka psychologiczna jak i konsultacja z lekarzem psychiatrą, aby ocenić wskazania do zastosowania farmakoterapii.

Umów wizytę

To, co Pan opisuje – poczucie pustki, stagnacji i trudność w odnalezieniu się w obecnej sytuacji – jest całkowicie naturalne i ludzkie, zwłaszcza gdy życie ulega zmianie lub pojawiają się nowe wyzwania. W nurcie Terapii Akceptacji i Zaangażowania (ACT) podkreślamy, że takie doświadczenia nie świadczą o „życiu w innej rzeczywistości”, lecz są częścią ludzkiego doświadczenia, które może się zmieniać na przestrzeni lat.

Warto przyjrzeć się swoim wartościom i temu, co jest dla Pana ważne – nawet jeśli teraz trudno to dostrzec. Czasem stagnacja i poczucie pustki są sygnałem, że potrzebujemy na nowo zdefiniować, co nadaje sens naszemu życiu. Bardzo pomocne bywa łagodne podejście do siebie, akceptacja obecnych emocji i stopniowe angażowanie się w drobne, wartościowe działania, nawet jeśli na początku wydają się one mało znaczące.

Jeśli zastanawia się Pan nad farmakoterapią, warto pamiętać, że decyzja o lekach powinna być poprzedzona konsultacją z lekarzem psychiatrą, który oceni Pana sytuację indywidualnie. Często jednak już sama rozmowa z psychologiem lub psychoterapeutą może przynieść ulgę i pomóc zrozumieć, co się dzieje. To, że nie ma Pan z kim o tym porozmawiać, może potęgować poczucie osamotnienia – zachęcam do rozważenia kontaktu ze specjalistą, który wesprze Pana w tym procesie.

To bardzo trudna sytuacja i może się wydawać, że nie ma z niej wyjścia – jednak naprawdę można ją przepracować.

Serdeczności i powodzenia

Monika Figat, Psycholog [Warszawa i on-line] | monikafigat.pl

Marek Postrzech

psycholog, logopeda

Umów wizytę

Wizyta u psychologa mogłaby być bardzo pomocna w tej sytuacji. Psycholog pomoże lepiej zrozumieć, co stoi za tym poczuciem stagnacji — czy to efekt długotrwałego stresu, przemęczenia, zmian życiowych, czy może objaw obniżonego nastroju lub depresji. W bezpiecznej rozmowie można stopniowo uporządkować swoje myśli, emocje i znaleźć nowe sposoby radzenia sobie.

Nie musi Pan/Pani od razu sięgać po leki — decyzję o ewentualnej farmakoterapii podejmuje lekarz psychiatra po dokładnej ocenie stanu psychicznego. Warto jednak zacząć od rozmowy z psychologiem, który pomoże zrozumieć, czy potrzebne jest dalsze wsparcie medyczne.

To, że szuka Pan/Pani pomocy i zadaje takie pytania, świadczy o świadomości i gotowości do pracy nad sobą — to bardzo dobry znak. Proszę pamiętać, że nie jest Pan/Pani sam(a) i że takie poczucie pustki może być początkiem procesu zmiany, jeśli da się sobie szansę na rozmowę i wsparcie specjalisty.

Anna Gaworska

psycholog, coach

Umów wizytę

Warto poszukać związku z jakimś wydarzeniem przed pojawieniem się poczucia pustki i stagnacją, którą Pan opisuje. Czy stało się w Pana życiu coś, co było emocjonalnie trudne? Poczucie zatrzymania, stagnacji zaprasza też do pogłębienia refleksji nad sobą, swoim życiem, może jest o potrzebie zmiany. Warto się przyjrzeć temu z kilku perspektyw: od kiedy obserwuję tak wyraźną zmianę i co się wtedy działo w moim życiu, co czuję kiedy doświadczam pustki. Odpowiedzi na pytania warto poszukać podczas spotkania z psychologiem.

Czy można wyleczyć uporczywe myśli i lęki o przyszłość?

Jestem młodą osobą w okolicy dwudziestki; mam studia, pracę i ogólnie jakoś sobie radzę w życiu. Aczkolwiek jest jedna rzecz, która dolega mi przez dłuższy czas, mianowicie - okropny lęk w kwestii kariery i zawodu. Panicznie się boję, że nie znajdę dobrej pracy i praktyk. Ciągle się...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Wskazana jest opieka psychologa, a także konsultacja i opieka psychiatry - lekarz w razie istnienia wskazań - wdroży odpowiednie postępowanie farmakologiczne.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta psychiatryczna. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Żaneta Laps

psycholog, coach

Umów wizytę

Dzień dobry,
jako psycholog chcę przede wszystkim powiedzieć: to, co Pani/Pan przeżywa, ma sens. Silne emocje, natrętne myśli, lęki o przyszłość – szczególnie u młodych, ambitnych osób – często pojawiają się wtedy, gdy pojawia się presja, odpowiedzialność i lęk przed zawiedzeniem innych.

Ale jest dobra wiadomość: nasz mózg jest plastyczny. Oznacza to, że nawet jeśli przez dłuższy czas funkcjonowaliśmy w stanie napięcia, stresu i negatywnych schematów myślowych – to wszystko można zmieniać.

📌 Neurobiologia pokazuje, że regularne nazywanie i przeżywanie emocji w bezpiecznym kontekście (np. w relacji terapeutycznej) zmniejsza ich intensywność – aktywizując inne obszary mózgu niż te odpowiedzialne za lęk.

📌 Rozmowa z psychologiem nie jest tylko „gadaniem” – to realny proces zmiany. W relacji terapeutycznej uczymy się inaczej myśleć, reagować, interpretować rzeczywistość. To jak powolne przestawianie torów, po których codziennie porusza się nasza uwaga i myślenie.

📌 Nawet jeśli dziś dominuje lęk, niepewność, poczucie winy wobec bliskich – to nie są stany trwałe. To są doświadczenia, które można rozumieć, oswajać i stopniowo uwalniać.

To, że Pani/Pan szuka pomocy – to nie oznaka słabości, tylko odwagi. Proszę sięgnąć po wsparcie psychologa lub psychoterapeuty – to może być pierwszy krok do prawdziwej ulgi i zmiany.

Z życzliwością,
Żaneta Laps
psycholog, coach

Marek Postrzech

psycholog, logopeda

Umów wizytę

Rozumiem, że to, co opisujesz, jest dla Ciebie bardzo obciążające i może powodować poczucie presji oraz ciągłego napięcia. Twoje zaangażowanie w naukę i rozwój jest ogromne, ale nie musisz radzić sobie z tym lękiem samodzielnie. Rozmowa z psychologiem mogłaby pomóc Ci uporządkować myśli, zmniejszyć presję i znaleźć zdrowsze sposoby radzenia sobie z obawami o przyszłość. Wsparcie specjalisty to nie oznaka słabości, lecz krok w stronę większego spokoju i lepszego samopoczucia.

Grupa [email protected]

Umów wizytę

To, co Pani przeżywa – silny lęk o przyszłość zawodową, poczucie presji i odpowiedzialności wobec rodziców – jest całkowicie naturalne i bardzo ludzkie, zwłaszcza na początku dorosłego życia. W nurcie Terapii Akceptacji i Zaangażowania (ACT) podkreślamy, że lęk o przyszłość, niepewność i obawy o spełnienie oczekiwań są częścią doświadczenia wielu młodych osób.

Warto zauważyć, że Pani już bardzo dużo robi – rozwija się, uczy, podejmuje różne aktywności. Często jednak, mimo wysiłków, nasz umysł podsuwa nam myśli o porażce czy rozczarowaniu innych. W ACT zachęcamy, by nie walczyć z tymi myślami na siłę, ale przyjąć je jako naturalny element naszej psychiki. Można spróbować spojrzeć na nie z dystansem, zauważając, że są to tylko myśli, a nie fakty.

Zachęcam także do łagodności wobec siebie i zadania sobie pytania: co jest dla mnie naprawdę ważne w życiu i pracy? Jakie wartości chciałabym realizować, niezależnie od tego, co podpowiada lęk? Czasem pomocne bywa skupienie się na drobnych krokach zgodnych z własnymi wartościami, zamiast dążenia do perfekcji czy spełniania wszystkich oczekiwań.

Jeśli lęk i trudności ze snem utrzymują się, warto rozważyć rozmowę z psychologiem, który pomoże Pani przyjrzeć się tym emocjom i znaleźć sposoby na ich łagodzenie. To sytuacja trudna, ale naprawdę można ją przepracować i odnaleźć więcej spokoju.

Serdeczności i powodzenia

Monika Figat, Psycholog [Warszawa i on-line] | monikafigat.pl

Anna Gaworska

psycholog, coach

Umów wizytę

Nasze myśli są zmienne i można wpłynąć na sposób w jaki postrzegamy siebie i rzeczywistość. To ważne bo daje poczucie wpływu na siebie. Myśli i przekonania mogą mieć funkcję wspierającą oraz niewspierającą i warto pracować nad ich przekształcaniem, tak by służyły naszemu dobrostanowi. Z tego co Pani pisze, jest Pani zaangażowaną i aktywną osobą, osiągającą sukcesy. Proszę zauważyć, że pomimo niewspierających myśli działa Pani z zaangażowaniem :) To co Panią dodatkowo martwi, to że nie chce Pani zawieść rodziców i przez to tworzy sobie Pani presję by każda Pani decyzja była dobra. Zachęcam do wizyty u psychologa, który pomoże Pani spojrzeć szerzej na myśli, przekonania i lęki.

Czy opisany przeze mnie stan, może być depresją?

Mam duże wahania nastroju, jest okres, że czuje się szczęśliwa, a za chwile nadejdzie taki dzień, że czuje się, że jestem do niczego, całymi dniami płacze bez konkretnego powodu, czuje się nikomu nie potrzebna, samotna, mam mega spadek energii - ciężko mi się zabrać do czegokolwiek, mam...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Zalecana konsultacja psychiatryczna w celu wdrożenia odpowiednich zaleceń (również farmakologicznych), a także opieka psychologa.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana konsultacja psychiatryczna. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Klara Mikołajczyk

psycholog, psychoterapeuta poznawczo-behawioralny (CBT)

Umów wizytę

Objawy, które Pani opisuje mogą być sygnałem przeciążenia psychicznego lub obniżonego nastroju. Warto porozmawiać o tym z psychiatrą lub psychoterapeutą, którzy pomogą ocenić sytuację i dobrać odpowiednie wsparcie.

Żaneta Laps

psycholog, coach

Umów wizytę

Dzień dobry,
opisuje Pani wiele trudnych doświadczeń emocjonalnych, które mogą świadczyć o depresji, ale także o innych zaburzeniach nastroju. Wahania nastroju, poczucie bezradności, samotności, spadek energii i trudności w relacjach to sygnały, których nie warto bagatelizować.

Zachęcam do umówienia się na konsultację psychologiczną – rozmowa z psychologiem pomoże Pani lepiej zrozumieć swoje emocje i sytuację, a także dobrać odpowiednią formę pomocy. Jeśli będzie taka potrzeba, psycholog może zaproponować konsultację psychiatryczną. Już samo nazwanie i wypowiedzenie tego, co Pani czuje, często przynosi ulgę i zmniejsza napięcie emocjonalne.
Pozdrawiam serdecznie
Żaneta Laps Psycholog & Coach

Monika Sierakowska

homeopata

Umów wizytę

W przypadku dolegliwości emocjonalnych a także depresji skuteczna może być terapia homeopatyczna. Ma ona na cele pobudzenie naturalnych mechanizmów organizmu do samoleczenia poprzez zastosowanie indywidualnie dobranego leku homeopatycznego. Na wizytę do homeopaty można umówić się w miejscu zamieszkania lub skorzystać z wizyty on-line.

Marek Postrzech

psycholog, logopeda

Umów wizytę

To, co opisujesz, może wskazywać na depresję lub inne zaburzenie nastroju, szczególnie że objawy utrzymują się od dłuższego czasu i wpływają na Twoje życie, relacje oraz codzienne funkcjonowanie. Warto jak najszybciej skonsultować się z psychologiem lub psychiatrą, aby uzyskać profesjonalną diagnozę i wsparcie. Rozmowa ze specjalistą pomoże Ci zrozumieć źródło tych trudnych emocji i znaleźć sposoby na poprawę samopoczucia. Nie musisz przez to przechodzić sam / sama — szukanie pomocy jest oznaką siły, a nie słabości.

[email protected]

Umów wizytę

To, co Pani opisuje – wahania nastroju, poczucie osamotnienia, spadek energii, trudności w relacjach i wybuchy złości – jest całkowicie naturalne i ludzkie, zwłaszcza biorąc pod uwagę trudne doświadczenia z dzieciństwa oraz obecne wyzwania związane z byciem mamą dwójki dzieci. W nurcie Terapii Akceptacji i Zaangażowania (ACT) podkreślamy, że emocje, nawet te trudne i przytłaczające, są częścią naszego życia i nie świadczą o naszej wartości czy „byciu do niczego”.

Warto przyjrzeć się swoim emocjom z łagodnością i akceptacją, zamiast je oceniać czy tłumić. Często to, co przeżywamy, jest naturalną reakcją na obciążenia z przeszłości i aktualne wyzwania. W ACT zachęcamy do zauważania swoich uczuć, nazywania ich i pozwalania sobie na ich przeżywanie – nawet jeśli są bolesne. Jednocześnie warto próbować, choćby bardzo małymi krokami, angażować się w działania, które są zgodne z Pani wartościami, nawet jeśli na początku wydają się trudne lub nie dają natychmiastowej ulgi.

Trudności w relacjach, spadek libido czy wybuchy złości mogą być sygnałem, że potrzebuje Pani więcej wsparcia i troski o siebie. Jeśli czuje Pani, że sytuacja się nasila, warto rozważyć rozmowę z psychologiem lub terapeutą, który pomoże przepracować te doświadczenia i znaleźć strategie radzenia sobie na co dzień.

To bardzo trudna sytuacja i może się wydawać, że nie ma z niej wyjścia – ale naprawdę można ją przepracować.

Serdeczności i powodzenia

Monika Figat, Psycholog [Warszawa i on-line] | monikafigat.pl

Umów wizytę

Zalecana konsultacja psychiatryczna lub psychologiczna psychoterapeuty w celu wdrożenia odpowiednich zaleceń (również farmakologicznych), a także opieka psychologa.

Do jakiego lekarza się udać z trwałą opuchlizną?

W okresie nastoletnim nasilały mi się nastroje depresyjne. Obowiązywałam sobie palce frotkami do włosów, w wyniku czego powstała trwała opuchlizna (obecnie mam 25 lat). Gdzie sięgnąć po pomoc?

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta lekarska. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Wskazana wizyta u lekarza w warunkach stacjonarnych (np. lekarz rodzinny, internista) - niezbędna jest ocena w badaniu fizykalnym, aby ukierunkować dalsze postępowanie.

Umów wizytę

Zgłoś się do psychologa bądź psychiatry, najlepiej z doświadczeniem w pracy z traumą i autoagresją. Możesz szukać pomocy w poradniach zdrowia psychicznego (NFZ) lub prywatnie – ważne, by nie zwlekać. Ta opuchlizna to nie tylko objaw fizyczny, to ślad psychiczny, który warto przepracować.

Magdalena Żukowska

psycholog

Umów wizytę

To, co Pani opisuje czyli nasilające się w okresie nastoletnim nastroje depresyjne oraz wiązanie palców frotkami aż do powstania trwałej opuchlizny to sygnały głębszego, długofalowego cierpienia psychicznego. Sam fakt, że zachowanie to przyniosło trwały skutek fizyczny, mówi o tym, jak intensywna była potrzeba emocjonalnego odreagowania czy zredukowania napięcia. Choć może w tamtym czasie była to forma radzenia sobie, dziś z perspektywy osoby dorosłej warto spojrzeć na to jako na wołanie o pomoc, które nie zostało wtedy dostrzeżone albo wystarczająco zaopiekowane. W takiej sytuacji najwłaściwszym miejscem, by sięgnąć po pomoc, będzie psycholog. Najlepiej, jeśli trafi Pani do terapeuty, który ma doświadczenie w pracy z osobami po samouszkodzeniach, z trudnościami w regulacji emocji oraz przewlekłym obniżeniem nastroju. Ważne, żeby czuć się z nim bezpiecznie i swobodnie. Istotne będzie także zbadanie, co takiego w Pani życiu emocjonalnym sprawiło, że wtedy uciekała się Pani do takich metod i jakie inne sposoby dziś mogą Panią wspierać w regulacji napięcia i emocji.
Warto także rozważyć konsultację z psychiatrą, szczególnie jeśli nadal doświadcza Pani objawów depresyjnych. Czasem włączenie farmakoterapii może być bardzo pomocne w przywróceniu wewnętrznej równowagi i ułatwieniu procesu psychoterapii. Jeśli nie wie Pani, od czego zacząć, warto rozpocząć od jednej konsultacji u psychologa. Nawet jeśli nie od razu rozpocznie Pani terapię, to już ten pierwszy kontakt może dać lepszy obraz sytuacji i kierunku dalszych działań.

Zastanawiam się, czy ciągłe zmęczenie może być efektem chronicznego stresu?

Od dłuższego czasu czuję się ciągle zmęczony, mam problemy ze snem i coraz częściej odczuwam bóle głowy oraz napięcie mięśniowe. Do tego dochodzą trudności z koncentracją i ogólne rozdrażnienie. Myślałem, że to chwilowe przemęczenie, ale objawy utrzymują się od miesięcy. W...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Aby wykluczyć bądź potwierdzić, że to właśnie stres jest przyczyną obserwowanych dolegliwości - warto wdrożyć kilkutorowe postępowanie: zgłosić się do psychologa/psychiatry w celu uzyskania niezbędnej pomocy, ale również zgłosić się do lekarza rodzinnego/internisty (w warunkach stacjonarnych), aby po przeprowadzeniu badania fizykalnego i wykonaniu ew. badań diagnostycznych wykluczyć również inne, poza stresem, przyczyny zgłaszanych objawów.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta lekarska. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Monika Sierakowska

homeopata

Umów wizytę

Warto skonsultować Pana dolegliwości z lekarzem. Gdyby jednak po zastosowaniu się do zaleceń lekarza dolegliwości nie ustępowały, można skorzystać z leczenia homeopatycznego. Polega ono na doborze indywidualnego leku homeopatycznego dopasowanego do Pana oraz Pana dolegliwości. Terapia homeopatyczna ma na celu odzyskanie równowagi a tym samym energii. Można umówić wizytę u homeopaty w miejscu zamieszkania lub skorzystać z wizyty on-line. Wszystkiego dobrego!

Umów wizytę

Dzień dobry,
w takiej sytuacji warto zgłosić się do lekarza psychiatry i/lub neurologa, który będzie mógł rozpocząć diagnostykę różnicową. W przypadku trudności poznawczych, związanych z zaburzeniami uwagi, warto skorzystać z konsultacji u specjalisty psychologii klinicznej, neuropsychologa, który pomoże w zobiektywizowaniu doświadczanych problemów.
Pozdrawiam,
A. Iwanicka

Kinga Gołaś

psycholog, psychoterapeuta, psychoterapeuta systemowy (rodzinny), psychoterapeuta psychodynamiczny

Umów wizytę

Pana stan może wynikać z różnych przyczyn, dlatego warto byłoby zgłosić się zarówno do lekarza rodzinnego (który - w razie potrzeby skieruje do innych lekarzy specjalistów - np. neurologa) - aby wykluczyć przyczyny medyczne, a także do psychologa i/lub psychoterapeuty, który zdiagnozuje i pomoże zrozumieć w jaki sposób Pana stan somatyczny wiąże się z funkcjonowaniem psychicznym. Warto szukać pomocy i zadbać o swoje zdrowie, jeśli objawy są uciążliwe i dręczące - nie warto czekać, a zgłosić się do specjalisty jak najszybciej. Powodzenia!

Magdalena Żukowska

psycholog

Umów wizytę

To, co Pan opisuje czyli przewlekłe zmęczenie, zaburzenia snu, bóle głowy, napięcie mięśniowe, problemy z koncentracją i drażliwość to sygnały, że organizm i psychika są przeciążone. Jeśli te objawy trwają dłużej niż kilka tygodni i zaczynają wpływać na codzienne funkcjonowanie, to zdecydowanie jest to moment, by zgłosić się po pomoc. Najlepiej zacząć od wizyty u lekarza pierwszego kontaktu, który może zlecić podstawowe badania i wykluczyć przyczyny somatyczne. Równolegle warto skonsultować się z psychologiem, ponieważ wiele z opisanych objawów może wskazywać na długotrwały stres, stan lękowy lub początki depresji. Im szybciej Pan zareaguje, tym większa szansa na skuteczną pomoc i powrót do równowagi.

Żaneta Laps

psycholog, coach

Umów wizytę

Dzień dobry,
tak, przewlekłe zmęczenie może być skutkiem długotrwałego stresu – zwłaszcza jeśli towarzyszą mu trudności ze snem, bóle głowy, napięcie mięśniowe i obniżona koncentracja. Warto jednak zacząć od wizyty u lekarza pierwszego kontaktu, który wykona badanie fizykalne i może zlecić podstawowe badania (np. morfologię, poziom hormonów tarczycy, żelaza, glukozy lub inne), by wykluczyć przyczyny somatyczne.

Jeśli badania nie wykażą nieprawidłowości, warto zgłosić się do psychologa. Wspólnie będziecie mogli przyjrzeć się objawom i źródłom stresu, a jeśli zajdzie taka potrzeba – psycholog może zaproponować konsultację psychiatryczną lub skierować do innego specjalisty.

Marek Postrzech

psycholog, logopeda

Umów wizytę

Przewlekłe zmęczenie, bezsenność, bóle głowy, napięcie mięśni i trudności z koncentracją mogą być skutkiem długotrwałego stresu. Skoro objawy utrzymują się od miesięcy, to jest to już moment, w którym warto skonsultować się ze specjalistą. Psycholog pomoże Ci zrozumieć źródło stresu, nauczy skutecznych technik radzenia sobie z nim i wskaże, jak odzyskać równowagę w codziennym życiu. Wczesna reakcja może zapobiec pogłębianiu się problemów i poprawić Twoje samopoczucie.

[email protected]

Czy objawy mojego syna mogą wskazywać na ADHD? U jakiego specjalisty zaciągnąć poradę?

Mój 9-latek bardzo dużo mówi. Nauczyciele zwrócili mi uwagę, że przez gadatliwość nie przyswaja wiedzy na lekcjach. W zajęciach 1 do 1 jest ok, wszystko rozumie i bardzo szybko się uczy. Ciężko też zorganizować mu się w klasie typu przynieść książki na ławkę itd.

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

W pierwszej kolejności można zgłosić się z synem do poradni psychologiczno - pedagogicznej; po wizycie specjalista ukierunkuje dalsze postępowanie.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana konsultacja w poradni psychologiczno-pedagogicznej. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania

Umów wizytę

Dzień dobry,
zachęcam do konsultacji u specjalisty psychologa klinicznego, pracującego z dziećmi i młodzieżą, który pomoże zrozumieć etiologię obserwowanych u dziecka objawów. Psycholog kliniczny będzie mógł ocenić również zasoby poznawcze dziecka oraz obszary wymagające pracy. Po przeprowadzonej diagnostyce różnicowej zaproponuje możliwe kierunku oddziaływań terapeutycznych. Pozdrawiam, A. Iwanicka

Umów wizytę

Dzień dobry. Twoje dziecko prawdopodobnie ma wysoki poziom potrzeby ekspresji i trudności z samoregulacją uwagi w środowisku grupowym. W indywidualnych warunkach jego potencjał intelektualny rozwija się bez przeszkód, natomiast w klasie rozpraszają go bodźce społeczne i organizacyjne. Warto rozważyć wsparcie w zakresie treningu umiejętności skupienia uwagi, organizacji oraz kontrolowania impulsów, np. przez techniki uważności, konkretne strategie planowania działań (checklisty, stałe rutyny) i rozmowy z nauczycielami o jasnych, spokojnych zasadach. Pomocna może być konsultacja z psychologiem by dobrać odpowiednie narzędzia wspierające rozwój funkcji wykonawczych. Zapraszam do umówienia spotkania :)

Magdalena Żukowska

psycholog

Umów wizytę

Dzień dobry, opisane trudności mogą wskazywać na cechy charakterystyczne dla zaburzeń uwagi, takich jak ADHD, choć niekoniecznie je potwierdzają. Dziecko wykazuje potencjał poznawczy i zdolność do uczenia się w sprzyjających warunkach (zajęcia indywidualne), jednak nadmierna gadatliwość i trudności w organizacji w warunkach klasowych mogą utrudniać funkcjonowanie w grupie. Wskazana jest konsultacja psychologiczna w celu dokładniejszej diagnozy i ewentualnego wdrożenia indywidualnych form wsparcia w szkole.

Marek Postrzech

psycholog, logopeda

Umów wizytę

Opisane przez Ciebie zachowania mogą mieć różne przyczyny, w tym także cechy charakterystyczne dla ADHD, jednak postawienie diagnozy wymaga dokładnej oceny specjalisty. Najlepiej zacząć od konsultacji z psychologiem dziecięcym, który przeprowadzi wywiad, obserwację i, jeśli będzie potrzeba, pokieruje do lekarza psychiatry dziecięcego.
W naszej poradni oferujemy profesjonalną diagnozę ADHD oraz wsparcie dla rodziców i dzieci, pomagając w opracowaniu strategii, które ułatwią codzienne funkcjonowanie zarówno w domu, jak i w szkole. Wczesna diagnoza i odpowiednie podejście mogą znacząco poprawić komfort życia Twojego dziecka.

[email protected]

Bożena Gniewek

psycholog

Umów wizytę

Opisane przez Panią trudności mogą wskazywać na problemy z uwagą i funkcjami wykonawczymi, w tym na ADHD, jednak do postawienia rozpoznania konieczna jest pełna diagnoza psychologiczna.
W pierwszej kolejności warto zgłosić się do psychologa klinicznego lub psychologa dziecięcego, który przeprowadzi kompleksową ocenę funkcjonowania dziecka (wywiad z rodzicem, obserwację, testy psychologiczne, ocenę uwagi, pamięci, tempa pracy oraz funkcjonowania emocjonalno-społecznego). Ważnym elementem jest także diagnoza różnicowa, czyli sprawdzenie, czy objawy nie wynikają z innych trudności, np. ze spektrum autyzmu (dawniej zespół Aspergera), zaburzeń lękowych, problemów emocjonalnych lub specyficznych trudności w uczeniu się.
Konsultacja z psychiatrą dziecięcym jest zazwyczaj rozważana wtedy, gdy po diagnozie psychologicznej pojawi się potrzeba włączenia leczenia farmakologicznego lub dodatkowej oceny medycznej.
Wczesne rozpoznanie i dobranie odpowiedniego wsparcia znacząco zwiększa szanse na poprawę funkcjonowania dziecka w szkole i w domu.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.

Czy moje objawy są powodem do obaw, czy po prostu zwykły skutek stresu?

Od jakiegoś czasu występuje u mnie pewien problem. Mianowicie miesiąc temu przez kilka dni wieczorami utrzymywało się takie uczucie jakby ciężkości bez powodu, bo nic ciężkiego nie jadłem (było tak uciążliwe, że nie mogłem się przekręcić na drugi bok, bo myślałem, że zwymiotuje). Jednak...

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta lekarska. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Wskazana wizyta u lekarza w warunkach stacjonarnych - po przeprowadzonym badaniu fizykalnym lekarz ukierunkuje postępowanie, zarówno w zakresie ew.diagnostyki jak i leczenia.

Magdalena Gałkowska-Kuźmin

psycholog, psychoterapeuta

Umów wizytę

W przypadku objawów somatycznych, czyli z ciała, najpierw wykluczamy przyczyny medyczne objawów, a jeśli okaże się że pacjent jest fizycznie zdrowy, powinien zgłosić się do specjalisty (psychologa, psychoterapeuty) celem weryfikacji tych objawów w szerszym kontekście.

Jak pozbyć się nerwicy lękowej? Udać się do psychologa czy psychiatry?

Od wielu cierpię na erytrofobię, nerwicę lękową i nieśmiałość. Nie mam więcej koleżanek ani kolegów. Musiałam zrezygnować z kontaktu. Moje życie utrudnia codziennie i nie pozwala normalnie funkcjonować. Jestem bardzo strasznie nerwowa i agresywna przez dokuczliwą nieśmiałość i erytrofobię....

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Zalecana opieka specjalistyczna - zarówno konsultacja i opieka psychiatryczna jak i terapia psychologiczna, w dogodnej dla Pani formie (stacjonarnie/online).

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana konsultacja z lekarzem specjalistą psychiatrą prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania

Monika Sierakowska

homeopata

Umów wizytę

Jeśli postępowanie zgodnie z zaleceniami lekarza nie poprawi Pani samopoczucia, można spróbować leczenia homeopatycznego, które jest naturalne i bez skutków ubocznych. Można umówić wizytę u homeopaty w miejscu zamieszkania lub skorzystać z wizyty on-line.

Umów wizytę

Dzień dobry,
w takiej sytuacji warto wykonać pogłębioną diagnostykę obserwowanych u Pani objawów, w celu zastosowania możliwość terapeutycznych oraz diagnostycznych przez lekarza psychiatrę. Opisywane objawy prawdopodobnie wpisują się w obraz fobii społecznej, warto poszerzyć diagnostykę, co wpłynęło na nasilenie się objawów. W tym celu warto zgłosić się na diagnostykę do specjalisty psychologii klinicznej, który postara się dobrać odpowiednie oddziaływania diagnostyczne oraz zaplanować proces terapeutyczny. Pozdrawiam, A. Iwanicka

Umów wizytę

Witaj. Bardzo Ci współczuję tego cierpienia. To co opisujesz, brzmi jak poważne i długotrwałe zmaganie z lękiem społecznym (fobia społeczna), z możliwym komponentem zaburzenia lękowego uogólnionego. To nie „ty jesteś zła” - to objawy choroby, która przejęła stery. Erytrofobia, czyli lęk przed rumienieniem się, bywa koszmarem. Wygląda jak błędne koło - boisz się, że się zaczerwienisz, więc się stresujesz, więc się czerwienisz, więc się boisz jeszcze bardziej i wybuchasz, bo ciało nie daje rady. Ważne, żebyś wiedziała, iż terapia może zdziałać cuda. Zacznij od psychiatry - on może postawić diagnozę i pomóc Ci odzyskać choć odrobinę równowagi, byś mogła wejść w proces terapii. I nie musisz tego robić sama - są terapeuci, którzy znają to piekło od podszewki. Zapraszam do kontaktu.

Córka jest bardzo wrażliwa. Gdzie jeszcze się udać z córką? Co zbadać przy nieregularnym oddechu?

Dziecko, 6 lat, stwierdzona astma i alergie wziewne. Od połowy grudnia zauważyłam, że zaczęła tak jakby łapać powietrze. W nocy jest ok. W ciągu dnia robi tak cały czas. Zrobiliśmy morfologię, crp, pasożyty — wszystko ok. Mamy jeszcze wizytę na echo serca. Podejrzenie jest jeszcze, że...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Niezbędna jest kontrolna wizyta stacjonarna u pediatry prowadzącego leczenie/sprawującego opiekę, który w oparciu o dotychczasową historię choroby dziecka, wyniki badań i kontrolne badanie fizykalne będzie ukierunkowywał dalsze postępowanie zarówno w zakresie diagnostyki jak i leczenia.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta lekarska u pediatry prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Umów wizytę

Opisane przez Panią łapanie powietrza, zwłaszcza przy prawidłowych wynikach badań i braku objawów nocnych, może rzeczywiście mieć podłoże psychogenne, szczególnie w kontekście przewlekłej choroby jak astma, która bywa źródłem napięcia i niepokoju u dziecka. Dzieci w wieku 6 lat często somatyzują emocje, czyli wyrażają je poprzez ciało, zwłaszcza jeśli nie potrafią ich jeszcze nazwać ani rozładować. Warto obserwować, czy objawy nasilają się w sytuacjach stresowych lub zmianach rutyny. Dobrym kierunkiem będzie konsultacja z psychologiem, który oceni poziom napięcia, nauczy dziecko prostych technik relaksacyjnych i pomoże w bezpiecznym wyrażaniu emocji. Zapraszam :)

Nie wiem, co jest powodem, takiej zmiany w zachowaniu córki - u jakiego specjalisty zaciągnąć porady?

Córka chodzi drugi rok do przedszkola. Ostatnio zostałam wezwana po opinie do Pani. W opinie jest opisane, że: Jak rodzic przychodzi - dziecko nie chce wychodzić z przedszkola. Faktycznie nie raz tak jest, bo po prostu dla niej jest za krótko. Podczas posiłków w szkole jest...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Wskazana konsultacja w poradni psychologiczno-pedagogicznej; do uwzględnienia konsultacja psychiatry dziecięcego.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana wizyta w poradni psychologiczno-pedagogicznej.

Umów wizytę

Dzień dobry, wizyta w poradni psychologiczno-pedagogicznej byłaby pomocna i odpowiedziałaby na Pani pytania i wątpliwości. Z opisu wynika, że córka jest aktywną i rezolutną dziewczynką. Jeżeli pojawiło się jakieś niepokojące zachowanie czy to w domu czy przedszkolu to profesjonalna diagnoza w poradni będzie w stanie to wyjaśnić.
Pozdrawiam

Monika Sierakowska

homeopata

Umów wizytę

Jeśli postępowanie zgodnie ze znanymi Pani specjalistami (lekarz, psycholog, pedagog) nie daje rezultatów, warto rozważyć leczenie homeopatyczne. Może ono być wysoce skuteczne w harmonizowaniu zachować społecznych i wspieraniu prawidłowego rozwoju dziecka. Można skorzystać z wizyty u homeopaty w miejscu zamieszkania lub umówić wizytę online.

Umów wizytę

Dzień dobry, w takiej sytuacji warto skonsultować się ze specjalistą psychologiem klinicznym zajmującym się diagnostyką różnicową trudności w funkcjonowaniu dzieci i młodzieży. Warto zacząć od diagnozy w celu zrozumienia obserwowanych objawów u dziecka, czy zgłaszane problemy związane są ze sferą emocjonalną i/lub wskazują na tło biologiczne (zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi). Po przeprowadzonych konsultacjach diagnostycznych i badaniu będziecie mogli Państwo razem ze specjalistą ustalić kierunek pracy terapeutycznej oraz dobrać odpowiednie metody leczenia. Pozdrawiam, A. Iwanicka

Pokaż więcej pytań

Dziękujemy

Twoje pytanie zostało wysłane. Nasi specjaliści udzielają odpowiedzi zwykle do kilkunastu godzin od zadanego pytania. Wszystkie odpowiedzi zostaną wysłane na adres e‑mail, który podałeś w formularzu.

lub Umów się na konsultację

Serwis HaloDoctor ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny i w żadnym wypadku nie zastępuje konsultacji medycznej. W celu dokładnej diagnozy zalecany jest kontakt z lekarzem. Jeśli jesteś chory, potrzebujesz konsultacji lekarskiej, e‑Recepty lub zwolnienia lekarskiego umów wizytę teraz. Nasi lekarze są do Twojej dyspozycji 24 godziny na dobę!

Rodzicu, bądź czujny! Jak rozpoznać pierwsze sygnały uzależnienia u dziecka

Współczesne dzieci i młodzież stają przed wieloma wyzwaniami, w tym ryzykiem sięgania po...

L4 po epizodzie psychozy alkoholowej. Diagnostyka, leczenie i regeneracja

Psychoza alkoholowa to jedno z poważniejszych powikłań nadużywania alkoholu, które może...

L4 na problemy psychiczne. Jakie objawy kwalifikują do niezdolności do pracy?

Coraz więcej osób zmaga się z trudnościami psychicznymi, które wpływają na ich zdolność do...

Czy nastolatka może iść sama do ginekologa? Lekarz wyjaśnia

Wiele nastolatek zastanawia się, czy mogą samodzielnie skorzystać z porady ginekologa, bez...

Młode dziewczyny u ginekologa: jakie są najczęstsze powody wizyty?

Pierwsza wizyta u ginekologa może budzić stres, lęk i niepewność – zarówno u młodych...

Lęk przed bólem? Ginekolog rozwiewa obawy przed pierwszą wizytą

Pierwsza wizyta u ginekologa bywa źródłem stresu – zwłaszcza jeśli towarzyszy jej lęk przed...

Pokaż wszystkie artykuły

Czy skyr jest naprawdę zdrowy? Fakty i mity o popularnym jogurcie islandzkim

Wariant grypy K – jak wyglądają objawy i na co uważać?

Blada kreska na teście ciążowym. Czy oznacza ciążę?

Mięta – zielony eliksir zdrowia, czy tylko aromatyczny dodatek?

L4 na grypę. Ile dni zwolnienia lekarskiego przysługuje pracownikowi?

Szpitale w raporcie NIK: braki kadrowe. Rekordzista pracował ponad 100 godzin

Recepta na Ethambutol. Bezpieczne stosowanie i znaczenie w leczeniu gruźlicy

Samodzielność przedszkolaka. Psycholog: powstrzymaj się od wyręczania

Kręcz szyi. Kiedy szukać pomocy fizjoterapeuty?

Sztuka odmawiania i wyznaczania granic. Jak dbać o własne potrzeby i relacje?

Niskie poczucie własnej wartości. Jak pomóc nastolatkowi?

Niskie poczucie własnej wartości - czym jest?

Te czynniki mają wpływ na niskie poczucie własnej wartości u nastolatków

Nastolatek u psychologa: czy to zadziała?

Psycholog dziecięcy: poświęć nastolatkowi uwagę, nie zapomnij o szacunku

Leki powiązane z tematem: