Clindamycin-MIP 600

Clindamycin-MIP to lek w postaci tabletek powlekanych, zawierający chlorowodorek klindamycyny. Jest to antybiotyk, który należy do grupy linkozamidów i jest półsyntetyczną pochodną linkomycyny. Co ważne, klindamycyna nie wykazuje podobieństwa do innych antybiotyków. W zależności od stężenia i wrażliwości drobnoustroju, klindamycyna może działać bakteriostatycznie lub bakteriobójczo. Lek ten skutecznie zwalcza takie bakterie, jak gronkowce (Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis), Streptococcus pneumoniae (u pneumokoków odpornych na penicylinę wykryto częściową oporność na klindamycynę), Streptococcus pyogenes z grupy A, Streptococcus viridans, Bacteroides spp., Fusobacterium spp., Actinomycetes spp., Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp., Propionibacterium, Mycoplasma hominis. Wrażliwość bakterii Clostridium spp. jest różna, niektóre gatunki są oporne na klindamycynę. Oporność wtórna rozwija się rzadko. Niestety, niektóre patogeny, takie jak Enterococcus spp. (E. faecalis, E. faecium), Neisseria spp. (np. N. gonorrhoeae, N. meningitidis), Haemophilus spp., Escherichia coli, Klebsiella, Enterobacter, Serratia, Proteus spp., Pseudomonas, Salmonella, Shigella i Nocardia, są oporne na klindamycynę. Występuje całkowita oporność krzyżowa patogenów na klindamycynę oraz linkomycynę oraz częściowa oporność krzyżowa na klindamycynę i erytromycynę. Clindamycin-MIP jest wskazany do stosowania w przypadku zakażeń bakteryjnych spowodowanych szczepami wrażliwymi na klindamycynę, takich jak zakażenia kości i stawów, zakażenia ucha, nosa oraz gardła, zakażenia w obrębie zębów i odzębowe zapalenia kości szczęki i żuchwy, a także zakażenia dolnych dróg oddechowych.

Zakażenia bakteryjne spowodowane szczepami wrażliwymi na klindamycynę:

• zakażenia kości i stawów;
• zakażenia ucha, nosa oraz gardła;
• zakażenia w obrębie zębów i odzębowe zapalenia kości szczęki i żuchwy;
• zakażenia dolnych dróg oddechowych;
• zakażenia w obrębie jamy brzusznej;
• zakażenia w obrębie miednicy i żeńskich narządów płciowych;
• zakażenia skóry i tkanek miękkich;
• płonica.

W przypadku ciężkiego zakażenia zaleca się zastosowanie produktu leczniczego w postaci dożylnej zamiast doustnej.