ck
Zgoda
Szczegóły
O plikach cookies
Niniejsza strona korzysta z plików cookie
Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług.
Ciasteczka systemowe
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony poprzez umożliwianie podstawowych funkcji takich jak nawigacja na stronie i dostęp do bezpiecznych obszarów strony internetowej. Strona internetowa nie może funkcjonować poprawnie bez tych ciasteczek.
Ciasteczka reklamowe
Marketingowe pliki cookie stosowane są w celu śledzenia użytkowników na stronach internetowych. Celem jest wyświetlanie reklam, które są istotne i interesujące dla poszczególnych użytkowników i tym samym bardziej cenne dla wydawców i reklamodawców strony trzeciej.
Ciasteczka statystyczne
Statystyczne pliki cookie pomagają właścicielem stron internetowych zrozumieć, w jaki sposób różni użytkownicy zachowują się na stronie, gromadząc i zgłaszając anonimowe informacje.
Pliki cookie (ciasteczka) to małe pliki tekstowe, które mogą być stosowane przez strony internetowe, aby użytkownicy mogli korzystać ze stron w bardziej sprawny sposób.

Prawo stanowi, że możemy przechowywać pliki cookie na urządzeniu użytkownika, jeśli jest to niezbędne do funkcjonowania niniejszej strony. Do wszystkich innych rodzajów plików cookie potrzebujemy zezwolenia użytkownika.

Niniejsza strona korzysta z różnych rodzajów plików cookie. Niektóre pliki cookie umieszczane są przez usługi stron trzecich, które pojawiają się na naszych stronach.

W dowolnej chwili możesz wycofać swoją zgodę w Deklaracji dot. plików cookie na naszej witrynie.

Dowiedz się więcej na temat tego, kim jesteśmy, jak można się z nami skontaktować i w jaki sposób przetwarzamy dane osobowe w ramach Polityki prywatności.

Prosimy o podanie identyfikatora Pana(Pani) zgody i daty kontaktu z nami w sprawie Pana(Pani) zgody
  1. Artykuły
  2. Zespół nocnego podjadania. Szukaj pomocy u specjalistów
  1. Artykuły
  2. Zespół nocnego podjadania. Szukaj pomocy u specjalistów

Zespół nocnego podjadania. Szukaj pomocy u specjalistów

Zespół nocnego podjadania. Szukaj pomocy u specjalistów

Nocne podjadanie niejednokrotnie jest przyczyną do żartów i śmiechu. Ten kogo dotyczy, najczęściej śmieje się najciszej, bo on wie, że to bardzo poważny problem mogący świadczyć o przewlekłych problemach ze zdrowiem. Sprawa jest naprawdę poważna i nie należy jej lekceważyć - przestrzegają nasi eksperci.

Zespół nocnego podjadania. Szukaj pomocy u specjalistów
Spis treści
arrow Czym jest zjawisko nocnego podjadania? arrow Dlaczego jemy nocą? arrow Nocne podjadanie. Wpływ na organizm arrow Nocne podjadanie. Jak pomóc pacjentowi?

Czym jest zjawisko nocnego podjadania?

 

Co sprawia, że w środku nocy znajdujemy siłę, by wstać z łóżka, pójść do kuchni i jeść. Powodem są zaburzenia odżywiania i zaburzenia snu. Tak przyczyny tego zjawiska tłumaczy dietetyk Aleksandra Piasecka:

 

Zjawisko, o którym rozmawiamy, związane jest jednocześnie z zaburzeniami snu, jak zaburzeniami odżywiania. Bardzo często występuje u osób chorujących na bulimię, depresję lub bezsenność. Warto również wspomnieć, że zdecydowanie częściej występuje u osób, które przewlekle stosują diety odchudzające, jak również u osób chorujących na otyłość.

 

Najprościej mówiąc, zespół nocnego jedzenia objawia się zwiększeniem ilości świadomie przyjmowanego pożywienia w godzinach nocnych. Po kolacji i nocą osoby z tą dolegliwością przyjmują ok. 25% całodziennego zapotrzebowania energetycznego.

 

Często pojawiają się epizody związane z problemami z zaśnięciem bez wcześniejszego spożycia „nocnego posiłku”. Osoby borykające się z tym zjawiskiem bardzo często odczuwają niekontrolowaną chęć do spożycia posiłku po kolacji lub nawet w trakcie nocnego odpoczynku. Dochodzi do wielokrotnych nocnych epizodów poszukiwania i spożywania jedzenia, co wpływa również na brak odczuwania głodu w godzinach porannych, tuż po przebudzeniu - dodaje.

arrow Zaburzenia odżywiania u osób chorujących na depresję
arrow Zaburzenia odżywiania - rodzaje, objawy, leczenie
arrow Mięta – zielony eliksir zdrowia, czy tylko aromatyczny dodatek?
arrow Fibremaxxing – jak jeść więcej błonnika i nie mieć problemów z brzuchem? Radzi dietetyk
arrow Metabolizm spoczynkowy: dlaczego nie u wszystkich działa tak samo?
arrow Podwyższone BMI: to Twój moment na refleksję, nie na panikę

Dlaczego jemy nocą?

 

O przyczyny nocnego podjadania pytamy naszą ekspertkę, psycholożkę i psychoterapeutkę Adę Jakimowicz:

 

Przyczyny mogą być bardzo złożone. Jeżeli nocne podjadanie, następuje tuż przed snem, a samo zaśnięcie bez jedzenia okazuje się niemożliwe, może bo być już jednostka chorobowa, jaką jest NES, czyli syndrom nocnego jedzenia. Często osoby zmagające się z “nocną żarłocznością”, po wstaniu z łóżka  nie mają apetytu do późnych godzin popołudniowych i pierwszy posiłek przyjmują około godziny 15.00.

 

W swojej praktyce lekarze, dietetycy i psycholodzy spotykają się również z pacjentami, którzy jedzą nieświadomie podczas snu:

 

Osoby cierpiące na SRED jedzą nieświadomie podczas snu. To swoisty rodzaj lunatykowania podczas którego pacjenci przyrządzają sobie nocne uczty. Podkreślam, że nie są oni wtedy świadomi wizyty w kuchni. Przyczyną takich zachowań mogą być poważne zaburzenia psychiczne, jak depresja czy schorzenia somatyczne - tłumaczy.

 

Warto jednak podkreślić, że najczęstszą przyczyną nocnego podjadania  jest brak uświadomionych emocji, wpadanie w myśli lękowe, co wiąże się z kompensacją tych emocji i ich „zajadaniem”  właśnie wieczorem, gdy już nic nas nie angażuje i nie chcemy zostać z tymi uczuciami.

 

Dowiedz się więcej
o zdrowiu psychicznym i pomocy psychologicznej
Sprawdź arrow

Nocne podjadanie. Wpływ na organizm

 

Jedzenie w godzinach nocnych może, chociaż wcale nie musi być bezpośrednio związane z zespołem nocnego podjadania.

 

W takiej sytuacji następuje zaburzenie okołodobowego rytmu żywienia, co może doprowadzać do rozdrażnienia, przewlekłego zmęczenia, związanego z niewystarczającą ilością godzin snu w trakcie nocy - wyjaśnia dietetyk Aleksandra Piasecka.

 

Dodatkowo, zespół nocnego podjadania może prowadzić do zaburzenia wydzielania kortyzolu, insuliny, leptyny czy melatoniny.

Trudno również uniknąć problemu związanego z niekontrolowanym przyrostem masy ciała:

 

Nocne podjadanie ze względu na częsty brak kontroli całodziennej ilości przyjmowanych kalorii, w oczywistej konsekwencji może prowadzić do nadwagi lub otyłości - wyjaśnia ekspertka.

 

Warto wspomnieć, że u osób z tym problemem często rozpoznaje się również depresję.

 

Należy pamiętać, że osoby z tego typu trudnościami zmagają się z ogromnym wstydem, poczuciem winy, a także uczuciem pustki. Mechanizm tego działania wciąga, a osoby będące w tym błędnym kole nie potrafią znaleźć wyjścia. Dochodzi do patologii snu, jednostka odczuwa coraz większą frustrację i napięcie, które najczęściej rozładowuje nocnym jedzeniem - podkreśla Ada Jakimowicz.

 

Diagnoza pacjenta borykającego się z nocnym jedzeniem odbywa się najczęściej w odniesieniu do konkretnych kryteriów związanych z zaburzeniami snu oraz odżywiania.

 

Nocne podjadanie. Jak pomóc pacjentowi?

 

W procesie leczenia najczęściej stosuje się kombinację farmakoterapii, psychoterapii oraz poradnictwa dietetycznego. Oferowana pomoc ma charakter interdyscyplinarny.

 

Warto zwrócić uwagę, że w takiej sytuacji niezbędna jest współpraca lekarza, psychoterapeuty i dietetyka, dzięki czemu pacjent może otrzymać kompleksową i niezbędną pomoc - przekazuje dietetyk kliniczna, Aleksandra Piasecka.

 

Konieczna wydaje się być praca w materii psychicznej:

 

Zaproponowałabym pracę nad emocjami, dodałabym również dużo treści związanych ze świadomością żywieniową. Często pacjenci nie zdają sobie sprawy, że jedząc w ciągu dnia, istotnie zmniejszają ryzyko na „rzucanie się” na jedzenie nocą.

 

Istotna jest również kwestia pracy z oceną swojej osoby. Dlaczego?

 

Z doświadczenia wiem, że często to zaburzenie, o którym rozmawiamy,  łączy się z niskim poczuciem własnej wartości pacjenta - dodaje psycholożka i psychoterapeutka Ada Jakimowicz.

Twoja opinia jest dla nas ważna - oceń artykuł:
star star star star star
Nasi eksperci
artykuły 3 artykuły więcej informacji Umów wizytę więcej informacji

Psycholog, psychoterapeutka, trenerka personalna oraz trener biznesu. Zwolenniczka świadomej i holistycznej pracy nad zdrowiem psycho-fizycznym pacjenta. Dysponuje wieloletnim doświadczeniem w prowadzeniu własnej praktyki oraz pracy z ciałem i świadomym ruchem.

artykuły 2 artykuły więcej informacji Umów wizytę więcej informacji

Dyplomowany dietetyk, absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu na wydziale lekarski, w kierunku: dietetyka. Doświadczenie zdobywała m. in. w szpitalach klinicznych, prywatnych centrach medycznych oraz dzięki własnej, prywatnej praktyce zawodowej.

Certyfikowany członek Polskiego Stowarzyszenia Dietetyków (PSD), oraz Polskiego Towarzystwa Dietetycznego (PTD). Na bieżąco uaktualnia oraz poszerza swoją wiedzę, uczestnicząc w wielu szkoleniach oraz ogólnopolskich konferencjach naukowych.

Szybka konsultacja:
e-Recepta L4 Online
Obserwuj nas na Google News
gn
Najnowsze pytania pacjentów
Czy mogłabym prosić o radę jak mam zwiększać kalorie? Czy takie przejedzenie jest groźne?
Przez rok jadłam bardzo mało ok. 1300 kcal. Miesiączka mi się zatrzymała. Zwiększyłam wtedy do 2000 kcal i po 4 dniach nie mogłam zasnąć ani nic zjeść przez cały dzień, czułam się bardzo senna, ból z lewej strony klatki piersiowej, głośne bicie serca, ból mięśni. Wtedy przez kolejne...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Poza opieką i regularną kontrolą lekarza prowadzącego (lekarz rodzinny, lekarz endokrynolog/ginekolog-endokrynolog) niezbędna jest opieka dietetyka, który w oparciu o wywiad, aktualne wyniki badań ustali plan dietetyczny; ponadto wskazana opieka psychologiczna.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Zachęcam do realnej konsultacji z lekarzem rodzinnym. Pozdrawiam
Czerwone plamy ze stresu - Jak sobie z tym poradzić?
Od paru tygodni na twarzy i szyji wychadza mi czerowne plamy - zazwyczaj, jak wchodzę z zimna do ciepla lub jak się stresuje. Od tygodnia mam to z dwa razy dziennie. 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana kontrolna wizyta u lekarza w warunkach stacjonarnych, można zgłosić się do lekarza rodzinnego - wyda stosowne zalecenia dotyczące postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Opis może odpowiadać napadowemu rumieniowi (flush) – przejściowe rozszerzenie naczyń pod wpływem stresu lub zmiany temperatury. Zwykle nie jest to groźne; pomaga unikanie nagłych zmian ciepło–zimno, ograniczenie kofeiny i ćwiczenia oddechowe przy stresie. Jeśli rumień utrzymuje się długo, nasila lub towarzyszy mu świąd, kołatanie serca czy inne objawy ogólne, warto skonsultować się z lekarzem rodzinnym - zapraszam.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta dermatologiczna. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania
Bożena Gniewek
psycholog
Umów wizytę
Takie objawy często mają związek z reakcją organizmu na stres i napięcie emocjonalne. W sytuacjach stresowych układ nerwowy pobudza naczynia krwionośne, co może powodować ich gwałtowne rozszerzenie i pojawienie się czerwonych plam na twarzy oraz szyi. Podobny mechanizm zachodzi przy nagłej zmianie temperatury.
Pomocne może być:
nauka prostych technik wyciszających (spokojny oddech, krótkie ćwiczenia relaksacyjne),
regularny sen i dbanie o regenerację,
obserwowanie, w jakich sytuacjach objawy pojawiają się najczęściej,
stopniowe zmniejszanie codziennego napięcia.
Jeśli stres w ostatnim czasie jest nasilony lub długotrwały, warto rozważyć rozmowę z psychologiem, aby poszukać sposobów lepszego radzenia sobie z napięciem.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Dlaczego po odstawieniu nikotyny mam takie objawy?
10 miesięcy temu rzuciłem papierosy, po 3 miesiącach wszelkie objawy odstawienia nikotyny ustąpiły, przechodziłem ten okres dosyć ciężko gdyż miałem wtedy prawie wszystkie możliwe objawy odstawienia psychiczne jak i fizyczne, dodam że w tym okresie nie miałem wgl do czynienia z palaczami ani z...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Proszę zgłosić się na kontrolną wizytę do lekarza w warunkach stacjonarnych (lekarz rodzinny/internista), aby lekarz mógł przeprowadzić badanie fizykalne, uzupełnić je o badania dodatkowe (m.in. ekg, badania laboratoryjne). Zalecana również konsultacja/terapia psychologa.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Twój organizm może reagować na zapach, widok lub dym papierosowy nawet wiele miesięcy po rzuceniu palenia, ponieważ mózg „pamięta” wcześniejsze skojarzenia z nikotyną i uruchamia podobne reakcje fizjologiczne i emocjonalne jak w okresie odstawienia. Objawy takie jak kołatanie serca, wahania nastroju czy chwilowe pogorszenie samopoczucia są zwykle przejściowe i stopniowo słabną, szczególnie jeśli uda się ograniczyć kontakt z dymem i stosować techniki relaksacyjne. Z czasem układ nerwowy adaptuje się do braku nikotyny, a reakcje wyzwalane przez bodźce stają się coraz słabsze.

Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Takie objawy mogą się pojawiać po rzuceniu palenia i nie zawsze oznaczają, że coś jest „nie tak”. Nikotyna silnie wpływa na układ nerwowy, a organizm potrzebuje czasu, żeby ponownie nauczyć się regulować nastrój, sen, koncentrację czy napięcie. U części osób objawy mogą nawracać falami, zwłaszcza przy kontakcie z dymem papierosowym, nawet biernym.
W tym okresie bardzo ważne jest żywienie. Niedobory energii, białka, magnezu, witamin z grupy B czy nieregularne posiłki mogą nasilać rozdrażnienie, kołatania serca i wahania nastroju. Odpowiednio zbilansowane żywienie pomaga stabilizować układ nerwowy i ułatwia adaptację organizmu po odstawieniu nikotyny.
Dlatego obok opieki lekarskiej warto rozważyć konsultację z dietetykiem, który pomoże dobrać sposób odżywiania wspierający ten etap wychodzenia z nałogu.
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Po rzuceniu palenia mózg i układ nerwowy nadal „pamiętają” działanie nikotyny. Kontakt z zapachem dymu, widok papierosa czy nawet tzw. dym z trzeciej ręki może wywoływać reakcje fizyczne i emocjonalne, podobne do tych z okresu odstawienia — kołatanie serca, rozdrażnienie, wahania nastroju. To efekt działania algorytmu uzależnienia: mózg uczy się kojarzyć bodźce z przyjemnością lub ulgą, a odłączenie nikotyny wymaga czasu, by te wzorce zostały przeprogramowane.
Objawy te są zwykle przejściowe i stopniowo słabną, gdy organizm i mózg przyzwyczajają się do życia bez nikotyny. Ważne jest ograniczenie kontaktu z dymem, stosowanie technik relaksacyjnych i dbanie o regularne, zdrowe posiłki, które wspierają układ nerwowy.
Osoby uzależnione od nikotyny często mają też większą skłonność do innych uzależnień, ponieważ mózg może uczyć się podobnego schematu reakcji na różne bodźce nagradzające. Dlatego tak istotne jest wsparcie specjalistów — lekarzy, psychologów czy terapeutów zajmujących się uzależnieniami — którzy pomagają przełamać utrwalone wzorce, kontrolować nawroty i wprowadzić systemowe strategie, aby mózg mógł stopniowo nauczyć się nowych, zdrowych schematów. Konsekwentne unikanie nikotyny i odpowiednia, profesjonalna pomoc zwiększają trwałość przerwania uzależnienia i minimalizują ryzyko powstawania nowych uzależnień.
Czy takie zwiększenie ilości jedzenia oraz kalorii jedzenia jest niebezpieczne? Co robić?
Przez kilka miesięcy jadłam bardzo mało ok. 1000-1200 kcal. Ważę 52 kg, wzrost 161 cm. Miesiączka mi się zatrzymała. Kilka dni temu zaczęłam dużo więcej jeść (ok. 2000-2200 kcal). Chyba przesadziłam. Teraz nie mogę nic przełknąć, brzuch pełny. W nocy niemogłam zasnąć. Mięśnie mnie bolą....
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana wizyta u lekarza w warunkach stacjonarnych - lekarz rodzinny/internista, konsultacja ginekologiczna (ginekolog/endokrynolog), a także opieka dietetyczna, z odpowiednim, indywidualnym planem dietetycznym. Przed wprowadzeniem ew.suplementacji powinny być wykonane badania laboratoryjne.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Opisane dolegliwości nie wyglądają typowo na zespół ponownego odżywienia, który występuje głównie przy ciężkim niedożywieniu; bardziej prawdopodobne są objawy zbyt gwałtownego zwiększenia kalorii po długim ograniczaniu jedzenia (uczucie pełności, wzdęcia, bóle mięśniowe). Najbezpieczniej zwiększać kaloryczność stopniowo, zadbać o regularne posiłki, odpowiednią ilość białka, płynów i elektrolitów (potas, magnez), a jeśli pojawią się obrzęki, kołatania serca, duszność lub nasilony ból w klatce piersiowej – skontaktować się pilnie z lekarzem.

Odpowiedź ma charakter edukacyjny i nie stanowi porady lekarskiej, a jedynie ogólne omówienie pacjentek w podobnym stanie.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Jak zatrzymać dalszy przyrost masy ciała?
Mam 31 lat, 170 cm. Do 27 r.ż. ważyłam 50-51 kg przy normalnym jedzeniu (2200-2600 kcal) i umiarkowanej aktywności. Potem waga wzrosła do 54 kg, a w ostatnich miesiącach do 63 - 64 kg. Zwiększenie aktywności i diety nie przynoszą efektów. Podejrzewałam insulinooporność (senność po...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana wizyta w warunkach stacjonarnych u lekarza rodzinnego/internisty, który uzupełni postępowanie diagnostyczne o niezbędne badania (laboratoryjne, obrazowe) i konsultacje (np. endokrynologiczną) uwzględniając dotychczas wykonane badania i badanie fizykalne.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Przy takiej historii warto rozszerzyć diagnostykę o hormony płciowe, prolaktynę, kortyzol, ocenę snu, poziomu stresu i składu ciała (nie tylko masy), bo przyrost wagi bywa związany z zaburzeniami hormonalnymi, przewlekłym stresem lub zmianą metabolizmu z wiekiem. Najrozsądniejszym kierunkiem będzie konsultacja endokrynologiczna (ew. ginekolog-endokrynolog) oraz uporządkowanie regularności posiłków, snu i treningów, zamiast dalszego zaostrzania diety.

Odpowiedź ma charakter edukacyjny i nie stanowi porady lekarskiej, a jedynie ogólne omówienie pacjentek w podobnej sytuacji.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Bardzo duża ochota na słodycze oraz problemy z skupieniem się - u jakiego lekarza szukać pomocy?
Od ponad miesiąca jadłabym ciągle słodycze, najlepiej to cały dzień i się przejadam i mnie strasznie boli brzuch. Zauważyłam, że było to pod wpływem dużego stresu związanego z maturą, teraz trochę mniej się stresuje, ale mam dużą ochotę na słodkie i skupić się nie mogę nawet. Mam napady jedzenia....
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana konsultacja endokrynologiczna (z wynikami wykonanych badań laboratoryjnych); do rozważenia również konsultacja psychologa.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana kolejna stacjonarna wizyta u lekarza POZ prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Silna ochota na słodycze, napady jedzenia, zmęczenie i problemy z koncentracją często pojawiają się w okresach dużego stresu i mogą być związane zarówno z reakcją układu nerwowego, jak i z nieregularnym jedzeniem czy wahaniami poziomu energii w ciągu dnia. Jeśli badania tarczycy są w większości prawidłowe, a TSH jedynie lekko podwyższone, warto temat omówić szerzej - nie tylko od strony hormonalnej.
Dobrym pierwszym krokiem będzie konsultacja z dietetykiem, który pomoże uporządkować sposób odżywiania, regularność posiłków i sprawdzić, czy napady ochoty na słodkie nie wynikają z niedojadania lub dużych przerw między posiłkami. Równolegle, jeśli objawy utrzymują się mimo zmniejszenia stresu, warto rozważyć konsultację u endokrynologa lub psychologa, by spojrzeć na problem całościowo.
Mirosław Waplak
chirurg onkolog, lekarz medycyny estetycznej
Umów wizytę
Ze względu na charakter dolegliwości oraz konieczność przeprowadzenia badań lekarskich, zalecamy odbycie wizyty stacjonarnej. Podczas takiej konsultacji lekarz będzie mógł dokładnie zbadać pacjenta, postawić prawidłową diagnozę oraz wdrożyć odpowiednie dalsze leczenie zgłaszanych objawów.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Zachęcam do zasięgnięcia drugiej opinii u lekarza rodzinnego. Zapraszam
Czy kontynuować antykoncepcję w trakcie przygotowań? Czy może to mieć wpływ na trening, sylwetkę lub regenerację?
Planuję przygotowania do zawodów w naturalnej kulturystyce kobiet (bikini fitness). Czeka mnie 5 miesięcy okresu masowego oraz około 7 miesięcy redukcji. Od około 8 lat stosuję tabletki antykoncepcyjne i zastanawiam się, czy kontynuować ją dla kontroli cyklu, czy zakończyć stosowanie...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Należy zgłosić się do lekarza ginekologa prowadzącego, pod opieką którego Pani pozostaje i który przepisuje określony preparat antykoncepcyjny i omówić postępowanie dotyczące terapii.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z ginekologiem prowadzącym, który przepisał konkretny preparat antykoncepcji. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Najlepiej skontaktować sie z lekarzem ginekologiem. Pozdrawiam
Napady na słodycze podczas stresu - jak nad tym zapanować?
Po porodzie, który odbył się 19.09.2025 przy zdenerwowaniu się lub stresie mam napady na słodycze. Nie umiem nad tym zapanować, przed ciążą było odwrotnie (nie mogłam nic przełknąć), a dziś od razu idę po słodycze i to duże ilości.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z psychologiem. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana kontrolna wizyta u lekarza rodzinnego, w celu przeprowadzenia badania fizykalnego kontrolnego i badań laboratoryjnych kontrolnych, aby wykluczyć również inne, poza podłożem emocjonalnym, powody obserwowanych zaburzeń. Zalecana również konsultacja/opieka psychologiczna.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Po porodzie organizm i emocje często działają inaczej niż wcześniej, dlatego napady na słodycze mogą pojawiać się zarówno przy stresie, jak i przy dużym zmęczeniu. Czasem to nie jest kwestia słabej woli, tylko próba szybkiego podniesienia energii, kiedy ciało jest w ciągłym napięciu.
Warto w takiej sytuacji zwrócić uwagę na regularne posiłki i zadbać o to, żeby w ciągu dnia pojawiało się coś sycącego - wtedy potrzeba sięgania po słodycze pod wpływem stresu zwykle wyraźnie słabnie. Dla wielu osób pomocne bywa też spokojne przyjrzenie się temu, co dzieje się tuż przed napadem - czy jest głód, czy napięcie, czy poczucie przeciążenia - bo to pozwala reagować wcześniej, a nie dopiero, gdy pojawi się bardzo silna potrzeba zjedzenia czegoś słodkiego.
Jeśli sytuacja utrzymuje się dłużej i zaczyna utrudniać codzienność, warto porozmawiać o tym ze specjalistą, aby zaplanować dalsze postępowanie.
Joanna Kuźma
diagnosta laboratoryjny, specjalista medycyny naturalnej
Umów wizytę
W Tradycyjnej Medycynie Wschodnioazjatyckiej pragnienie pokarmów o smaku słodkim wskazuje na niedobory odpowiadające SF70 według klasyfikacji ICD11. Interpretujemy to jako sygnał od organizmu, że brakuje mu składników budulcowych, co oczywiście ma swoje logiczne uzasadnienie - po porodzie konieczna jest trwająca minimum 1 rok regeneracja na poziomie diety (ciepłe, gotowane pokarmy o zwiększonej przyswajalności - np. buliony, zupy-kremy zwłaszcza z dyni, marchewki, ziemniaków i batatów). Jeśli objawy nasilają się w sytuacjach stresowych - warto porozmawiać z terapeutą zdrowia psychicznego.
Daniel Biesiada
lekarz rodzinny
Umów wizytę
Napady na słodycze po porodzie mogą mieć podłoże hormonalne lub emocjonalne. Warto skonsultować się z psychodietetykiem lub psychologiem, by lepiej zrozumieć mechanizm i wypracować skuteczne strategie kontroli.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Po porodzie napady na słodycze są częste (hormony, stres, brak snu). To nie „słaba wola”, tylko reakcja organizmu.
Co warto zrobić: 1Jesc regularnie (3 posiłki + 2 przekąski, w każdym białko + błonnik). 2 Nie trzymac słodyczy „pod ręką”; planowac małe porcje zamiast zakazów.
3. Gdy pojawia się impuls — odczekać 10 minut, napić się, przejść. 4.Szukac innych „rozładowań”: krótki spacer, oddechy, rozmowa. 5.Dbac o sen i wodę.
Jesli to nie przyniesie efektu prosze zgłosic sie po pomoc do specjalistów: lekarz rodzinny, dietetyk + psycholog.
Jeśli pojawia się długotrwały smutek, lęk, brak energii — proszę zgłosić to pilnie lekarzowi rodzinnemu. Pozdrawiam
Co mogę zrobić w takiej sytuacji, skoro mąż odmawia wizyty u specjalisty? Stał się obojętny na wszystko. Na mnie.
Nie zależy mu na dobrej atmosferze między nami. Nie reaguje na mój płacz. Nie chce nigdzie wychodzić ani z nikim się spotykać. Niczego nie chce planować. W weekend tylko leży i pije piwo. Łatwo wyprowadzić go z równowagi. Już kilka razy usłyszałam od niego, że mnie nienawidzi. Nie...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Proszę spróbować umówić wizytę u lekarza rodzinnego, jest szansa, że do lekarza, którego mąż zna, zdecyduje się na wizytę kontrolną, a lekarz podczas wizyty postara się z mężem porozmawiać o zaistniałej sytuacji.
Agnieszka Molas-Biesiada
lekarz rodzinny, psychodietetyk
Umów wizytę
Opisane objawy mogą wskazywać na depresję. Warto skonsultować się samodzielnie z psychologiem lub psychiatrą, by uzyskać wsparcie i omówić możliwe sposoby pomocy bliskiej osobie, która odmawia leczenia.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Zamiast ogólnego „idź do specjalisty”, prosze zaproponować: „Umówię wizytę, pójdę z Tobą, jeśli chcesz — tylko sprawdźmy.”„Możemy zacząć od lekarza rodzinnego/kardiologa — to bezpieczny pierwszy krok.” Czasem mężczyźni łatwiej przyjmują wizytę „somatyczną”, a lekarz tam może delikatnie otworzyć temat psychiki.
Prosze postawić łagodne, ale jasne granice. Możesz powiedzieć:„Chcę być przy Tobie, ale nie dam rady udawać, że wszystko jest w porządku. Potrzebuję, żebyś podjął choć jeden krok — wizytę u lekarza albo psychologa.”
Proszę zadbać o siebie (to nie egoizm) - wsparcie dla Pani : lekarza rodzinnego, psychologa, grupy wsparcia, rozmowy z kimś zaufanym. To pomoże nie wchodzić w rolę „ratownika” i podejmować decyzje z troski, a nie ze strachu.
Jeśli zauważysz: wypowiedzi typu „nie ma sensu”, „lepiej by było, gdyby mnie nie było”,znaczące zwiększenie picia, groźby lub przemoc, objawy bardzo wysokiego cukru (senność, wymioty, nadmierne pragnienie) lub ból w klatce piersiowej —to jest stan pilny. Wtedy nie czekac na jego zgodę: trzeba wezwac pogotowie (112/999) lub pojechac na SOR. Czasem pomaga też rozmowa z kimś, kogo mąż szanuje (brat, szwagier, przyjaciel, ksiądz). Jesli mąż nie jest osobą ubezwłasnowolnioną , to ma prawo podejmować decyzje, nawet jeśli z medycznego punktu nie są racjonalne. W razie wątpliwości co do zdolności męża do podejmowania decyzji, ocenę poczytalności przeprowadza ratownik pogotowia, lekarz rodzinny, psychiatra. Leczenie 'przymusowe' obejmuje tylko osoby poważnie zaburzone psychiczne i decyduje o tym lekarz psychiatra. W razie pytań zapraszam
Bożena Gniewek
psycholog
Umów wizytę
Opisany przez Panią stan męża może wskazywać na silne przeciążenie psychiczne, obniżony nastrój lub depresję, zwłaszcza w kontekście licznych strat, chorób i długotrwałego stresu. Jednocześnie warto podkreślić, że nie ma Pani wpływu na to, czy on zdecyduje się na pomoc, natomiast ma Pani wpływ na to, jak zadba Pani o siebie.
W takiej sytuacji pomocne bywa:
jasne i spokojne komunikowanie swoich uczuć oraz granic (np. „jest mi bardzo trudno żyć w takiej relacji”),
rozważenie własnej konsultacji z psychologiem, aby otrzymać wsparcie i wzmocnić się emocjonalnie,
szukanie oparcia w bliskich osobach, zamiast pozostawania z tym w samotności,
obserwowanie, czy jego zachowania nie zagrażają bezpośrednio zdrowiu lub życiu (wtedy konieczna jest pilna interwencja medyczna).
Często pierwszym krokiem jest zadbanie o siebie i swoją stabilność, nawet jeśli druga strona na razie nie chce podjąć leczenia.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Czy moje lęki i obawy powinnam skonsultować czy psychologiem czy psychiatrą?
Od kilku lat mam problemy, które raz były słabsze, a raz silniejsze. Był czas, że czułam się lepiej, ale teraz objawy wróciły z podwójną siłą i coraz trudniej mi normalnie funkcjonować. Na co dzień czuję przygnębienie, smutek i przytłoczenie obowiązkami. Coraz trudniej mi się...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana opieka psychologa, ale również konsultacja i opieka psychiatry, z oceną wskazań do wdrożenia zindywidualizowanego leczenia farmakologicznego.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Opisane objawy – silny lęk, napięcie, trudność w codziennym funkcjonowaniu, obawa przed oceną, poczucie winy oraz objawy fizyczne (drżenie rąk, ucisk w gardle, poranne nasilenie lęku) – wskazują, że warto skonsultować się zarówno z psychologiem, jak i psychiatrą. Nie dlatego, że „jest bardzo źle”, ale dlatego, że oba rodzaje wsparcia mogą się uzupełniać i realnie przynieść ulgę.
Psycholog pomoże zrozumieć, co podtrzymuje lęk i jak krok po kroku odzyskiwać poczucie wpływu. Psychiatra oceni, czy objawy są na tyle nasilone, że warto rozważyć leczenie, które może zmniejszyć napięcie i wesprzeć dalszą pracę.
Warto też zwrócić uwagę na żywienie, bo przy długotrwałym stresie i napięciu ciało potrafi reagować jeszcze silniej, gdy brakuje energii, regularności posiłków lub podstawowych składników odżywczych.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
To nie jest „słabość”. To stan, który ma podłoże medyczne i psychiczne — i naprawdę można go skutecznie leczyć.
Objawy, o których Pani pisze, mogą odpowiadać zaburzeniom lękowo-depresyjnym (z elementami natrętnego sprawdzania i przeciążenia stresem). Dlatego bardzo rekomenduję dwie równoległe drogi pomocy: 1.Konsultację psychiatryczną — aby ocenić, czy potrzebne będzie leczenie farmakologiczne, które może zmniejszyć lęk i przygnębienie oraz ułatwić codzienne funkcjonowanie.2.Psychoterapię (np. poznawczo-behawioralną) — aby nauczyć się radzić sobie z nasilonymi lękami, poczuciem winy, niską samooceną i przewlekłym stresem oraz przepracować żałobę.
Najlepsze efekty najczęściej daje połączenie obu form leczenia. Proszę też pamiętać o podstawach: regularny sen, posiłki, krótkie spacery, ograniczenie kofeiny — małymi krokami, bez presji. Warto szukać wsparcia w rodzinie lub grupach dla rodziców dzieci ze spektrum — nie musi Pani być z tym sama.
Jeśli pojawią się myśli rezygnacyjne („nie chcę żyć”, „nie dam rady”), silne napady paniki, kołatania serca lub wyraźne pogorszenie — proszę zgłosić się pilnie po pomoc (SOR/999) albo skontaktować się natychmiast z lekarzem. Chętnie pomogę w znalezieniu psychiatry/psychoterapeuty . Cieszę się, że Pani tu napisała — to ważny, odważny krok ku poprawie. Pozdrawiam serdecznie
M
MAJ
Witam. Od pewnego czasu czuje się ciężko. Brak chęci do wstawania z rana łóżka. Codziennie czuje zmęczenie i wypalenie. Zabawa i spędzanie czasu z dziećmi nie sprawia mi takiej radości jak kiedyś. Jestem bardzo ale to bardzo nerwowa i szybko się stresuje. Wybucham w każdym momencie. Przez co dostaje się innym i pojawiają się kłótnie w domu.
Mam wrażenie, że że wszystkim jestem sama i nie otrzymuje pomocy od reszty domowników. Mąż twierdzi, że mam fobie na punkcie sprzątania. Lubię porządek.
Coraz częściej zdarzają się sytuacje, że płacze w zaciszu domu by nikt nie widział. W nocy nie mogę spać, rano jestem zmęczona, nie ważne jak długo bym spała. Zdarzają się sytuacje, że budzę się nocy ze strachem i kołataniem serca. I ten strach utrzymuje się to już do rana.
Nie wspomnę, że przy gorszych dniach potrafię bić się w głowe ręką.
W pracy staram staram się być inna osoba.
Jak sobie z tym poradzić? Jestem już tym zmęczona.
Bożena Gniewek
psycholog
Umów wizytę
Opisane przez Panią objawy wskazują na znaczne przeciążenie psychiczne, nasilony lęk oraz obniżony nastrój, które realnie utrudniają codzienne funkcjonowanie. W takiej sytuacji warto rozpocząć od konsultacji z psychiatrą, który może ocenić stan zdrowia psychicznego, wykluczyć przyczyny somatyczne i – jeśli będzie to zasadne – zaproponować leczenie farmakologiczne zmniejszające nasilenie lęku i napięcia.
Równolegle bardzo ważna jest psychoterapia u psychologa, gdzie można bezpiecznie pracować nad źródłami lęku, poczuciem winy, niską samooceną oraz sposobami radzenia sobie z przeciążeniem i stresem. Połączenie obu form pomocy często daje najlepsze efekty.
Sama świadomość, że Pani szuka pomocy, jest ważnym krokiem. Z opisów widać, że dźwiga Pani bardzo dużo i nie musi Pani być z tym sama.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Czy jestem w stanie jeszcze schudnąć bez pomocy leków? Jaką dietę lub ćwiczenia wybrać?
Moje BMI wynosi obecnie 40 (waga 102 kg przy wzroście 158 cm), mam hashimoto oraz insulinooporność. Próbowałam schudnąć z lekami, ale to jest zbyt drogie i mało skuteczne dla mnie. 
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym dotychczas leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Przy BMI 40, insulinooporności i hashimoto nadal można schudnąć bez leków. Czasem ciało po prostu potrzebuje spokojniejszego podejścia i trochę więcej czasu, zwłaszcza gdy wcześniej było pod dużą presją zmian.
W takich sytuacjach bardzo pomaga plan żywieniowy ułożony tak, żeby był do udźwignięcia na co dzień — bez poczucia walki ze sobą, raczej z myślą o tym, żeby zadbać o energię, sytość i lepsze samopoczucie. Równie ważny jest ruch dobrany do możliwości, żeby nie przeciążał, tylko wspierał.
Jeśli wcześniejsze próby kończyły się frustracją, to nie znaczy, że nic już nie zadziała. Często potrzeba po prostu podejścia, które uwzględni choroby towarzyszące i to, jak organizm reaguje na zmiany.
Warto też pozostać pod opieką specjalistów — dietetyka i endokrynologa — którzy mogą pomóc dopasować sposób pracy do aktualnej sytuacji zdrowotnej.
Życzę dużo wytrwałości i satysfakcji z małych kroków, które naprawdę mogą przynieść zmianę.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana konsultacja dietetyczna/opieka poradni metabolicznej, konsultacja z trenerem, który w oparciu o stan kliniczny wdroży odpowiedni plan postępowania w zakresie aktywności fizycznej.
Maksymilian Gniadek
lekarz
Umów wizytę
Można schudnąć bez leków , ale wymaga to jasnego planu, samozaparcia, konsekwencji oraz kontroli lekarskich. Kluczowe jest zastosowanie planu wysiłkowego i żywieniowego dostosowanego do stanu zdrowia. Równie ważne jest trzymanie w ryzach choroby podstawowej. Nie jest to proste.
W procesie odchudzania ważna jest też kondycja psychiczna, ponieważ stres, presja i zbyt restrykcyjne podejście, nadmierny krytycyzm może utrudniać osiągnięcie trwałych efektów.
Każda metoda odchudzania — niesie ze sobą określone konsekwencje i ryzyko, dlatego powinna być prowadzona pod nadzorem dobrego specjalisty.
Obawiam się, czy mania czystości, to nie jest już jakieś zaburzenie - Czy powinnam udać się z córką do psychologa?
Moje pytanie dotyczy nastoletniej córki. Od kilku lat obserwujemy u niej postępująca „manię czystości". Córka uważa, że wszystko, co ma kontakt z innymi ludźmi, jest brudne i w domu może znaleźć się tylko w wyznaczonych miejscach, żeby nie „zakazić" czystych...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychologiczna. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Proszę zgłosić się z córką na konsultację psychologiczną; w razie wskazań zostanie objętą opieką psychologiczną, zostanie ustalony dalszy zakres postępowania.
Marek Postrzech
psycholog, logopeda
Umów wizytę
Zwiększona potrzeba porządku i czystości u dziecka nie zawsze musi oznaczać zaburzenie, ale warto przyjrzeć się, jak bardzo wpływa to na codzienne funkcjonowanie córki. Jeśli dbałość o czystość powoduje u niej napięcie, lęk, trudności w zabawie czy relacjach z rówieśnikami, wówczas rozmowa z psychologiem dziecięcym może być bardzo pomocna.

Specjalista pomoże zrozumieć, czy jest to etap rozwojowy, przejaw perfekcjonizmu, czy może reakcja na stres lub potrzebę kontroli nad otoczeniem. Wczesna konsultacja pozwala też zapobiec utrwaleniu się niepokojących nawyków.

Nie ma potrzeby obawiać się takiej wizyty — to przede wszystkim okazja do uzyskania wsparcia i lepszego zrozumienia emocji dziecka.
Zalecana konsultacja psychologiczna. Objawy opisane przez państwa mogą wskazywać na nasilony lęk przed zabrudzeniami, dlatego warto rozważyć diagnostykę pod kątem zaburzeń lękowych lub obsesyjno-kompulsywnych , a także opieka psychologa z doświadczeniem.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
To, co Pani opisuje, przypomina obraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych — choć oczywiście diagnozę może postawić tylko specjalista. W celu ustalenia diagnozy warto udać się do psychologa/psychoterapeuty dzieci i młodzieży lub psychiatry dziecięcego. Pozdrawiam
Czy faktycznie powinienem zrezygnować z suplementacji kreatyny?
Cześć, od jakoś ponad roku w badaniach krwi regularnie wychodzi mi podwyższona kreatynina. Dla kontekstu dodam, że od ponad 2 lat regularnie ćwiczę intensywnie na siłowni, a także od tych 2 lat codziennie suplementuje kreatynę w ilości 5 g. Po konsultacji z lekarzem rodzinnym postanowiłem...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana ponowna stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Oceny pod kątem wskazań/przeciwwskazań do suplementacji dokonuje lekarz prowadzący - w oparciu o stan pacjenta i wyniki wykonywanych badań. W zaistniałej sytuacji należy zastosować się do zaleceń lekarza i okresowo wykonywać kontrolne badania, zarówno laboratoryjne jak i obrazowe.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Podwyższony poziom kreatyniny u osób przyjmujących kreatynę nie zawsze oznacza problemy z nerkami, ale warto pamiętać, że suplement ten jest często nadużywany. To, czy faktycznie jest potrzebny, zależy od rodzaju i intensywności treningu.
Jeśli aktywność fizyczna polega na codziennych godzinnych ćwiczeniach na siłowni, to jest to forma dbania o kondycję – naturalna i niewymagająca dodatkowej suplementacji. W przypadku zawodowych sportowców, którzy trenują po kilka godzin dziennie, można rozważać wspomaganie, ale w większości przypadków nie jest to konieczne.
Dobrze, że poziom kreatyniny po odstawieniu suplementu się unormował – to sygnał, że organizm radzi sobie bez dodatkowego obciążenia. Warto pozostać przy tym rozwiązaniu, kontrolować wyniki co pewien czas i stosować się do zaleceń specjalisty.
Agnieszka Molas-Biesiada
lekarz rodzinny, psychodietetyk
Umów wizytę
Podwyższona kreatynina może wynikać z suplementacji kreatyny i intensywnego treningu, co niekoniecznie świadczy o chorobie nerek. Warto skonsultować się z nefrologiem, który oceni funkcję nerek na podstawie pełniejszych badań.
Daniel Biesiada
lekarz rodzinny
Umów wizytę
Podwyższona kreatynina może wynikać z suplementacji kreatyny i intensywnego treningu. Dla pewności warto skonsultować się z nefrologiem, który oceni funkcję nerek dokładniej (np. eGFR, cystatyna C) i pomoże zdecydować, czy suplementacja jest bezpieczna.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Skoro po odstawieniu kreatyny poziom kreatyniny we krwi spadł, a lekarz stwierdził, że z nerkami jest wszystko w porządku, oznacza to, że suplementacja wpływała na wynik badania, a nie na funkcję nerek. Nadal warto zachować ostrożność i monitorować poziom kreatyniny, zwłaszcza przy dalszym intensywnym wysiłku fizycznym. Jeśli zechce Pan wznowić suplementację, zalecane jest okresowe kontrolowanie badań krwi oraz konsultacja z lekarzem.
Do jakiego lekarza powinnam udać się po konsultację, jeśli odczuwam spadek energii, jeśli nie zjem posiłku? 
Miewam spadki sił i energii po jakiś 3 godzinach od zjedzenia ostatniego posiłku. Potrzebuje często jeść. Gdy nie zjem „na czas” to czuje zmęczenie, spadek siły i utratę logicznego myślenia i nie można się ze mną porozumieć. Mam kłopot ze schudnięciem nawet 3-4 kilogramów,...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
W pierwszej kolejności warto zgłosić się do lekarza rodzinnego/internisty, aby mógł zebrać dokładny wywiad, przeprowadzić badanie fizykalne, zapoznać się z wykonanymi dotychczas badaniami i ukierunkować dalsze postępowanie (z uwzględnieniem uzupełnienia diagnostyki laboratoryjnej, obrazowej, konsultacji specjalistycznych).
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.
Czy zakończona chemioterapia umożliwia farmakologiczne leczenie otyłości?
Czy leczenie onkologiczne (Zakończona chemioterapia i naświetlanie, aktualnie hormonoterapia przez kolejne 5 lat) wyklucza farmakologiczne leczenie otyłości?
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Na pytanie dotyczące możliwości leczenia farmakologicznego otyłości może odpowiedzieć lekarz prowadzący, pod opieką którego prowadzone jest leczenie onkologiczne i który zna całość obrazu klinicznego dotyczącego pacjenta. A podczas konsultacji z lekarzem specjalizującym się w leczeniu otyłości należy przedłożyć dokumentację medyczną i ew. zaświadczenie od lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne.
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Farmakologiczne leczenie otyłości nie jest wykluczone po leczeniu onkologicznym i jak w tym opisie w trakcie. Co więcej jak obecne badania sugerują , odchudzanie może poprawiać skuteczność terapii i zmniejszać ryzyko wznowy. Decyzję zawsze trzeba podjąć z onkologiem, by nie przeoczyć ewentualnej progresji.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Decyzja o farmakologicznym leczeniu otyłości zawsze powinna być omówiona z lekarzem, zwłaszcza w kontekście leczenia onkologicznego i trwającej hormonoterapii. Równolegle warto rozważyć także wsparcie dietetyczne – dobrze dobrane nawyki, regularność posiłków i spokojne podejście do jedzenia mogą znacząco wesprzeć organizm, niezależnie od tego, jaka forma leczenia zostanie ostatecznie wybrana. Warto porozmawiać o możliwościach z lekarzem prowadzącym.
Pokaż więcej pytań więcej
CHCESZ ZADAĆ PYTANIE?
Musisz napisać jeszcze: 50 znaków.
Dziękujemy
Twoje pytanie zostało wysłane. Nasi specjaliści udzielają odpowiedzi zwykle do kilkunastu godzin od zadanego pytania. Wszystkie odpowiedzi zostaną wysłane na adres e‑mail, który podałeś w formularzu.
lub Umów się na konsultację

Serwis HaloDoctor ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny i w żadnym wypadku nie zastępuje konsultacji medycznej. W celu dokładnej diagnozy zalecany jest kontakt z lekarzem. Jeśli jesteś chory, potrzebujesz konsultacji lekarskiej, e‑Recepty lub zwolnienia lekarskiego umów wizytę teraz. Nasi lekarze są do Twojej dyspozycji 24 godziny na dobę!

Pokaż wszystkie artykuły arrow
Umów wizytę
e-Recepta Przeziębienie Znajdź lekarza L4 L4 Umów wizytę