Depresja poporodowa - objawy i leczenie

Baby blues i depresja poporodowa: czym się różnią?

Podczas gdy ponad połowa młodych matek cierpi na poporodowego baby bluesa (inaczej zwanego smutkiem poporodowym), 10% kobiet cierpi na depresję poporodową. Baby blues pojawia się w ciągu trzech dni po porodzie i znika w ciągu dwóch tygodni. Baby blues charakteryzuje się smutkiem i płaczliwością, ale mamy nie tracą w tym czasie kontaktu z niemowlakiem, nie mają problemów ze snem czy myśli samobójczych. Stan ten nie jest uznawany za chorobę, w przeciwieństwie do depresji poporodowej, która ma zdecydowanie dłuższy przebieg i poważniejsze konsekwencje zdrowotne.

Urodzenie dziecka powoduje zmiany w organizmie kobiety, stąd częste są np. wahania nastroju. Ból, zmęczenie i wyczerpanie fizyczne, które towarzyszą mamie przez pierwsze tygodnie połogu, mogą wpływać na zmiany nastroju i powodować płaczliwość oraz ogólne rozdrażnienie.

Kocham, ale nie jestem szczęśliwy. Czy to znak, że związek się kończy?

Ciągle coś mi jest, ale wyniki są prawidłowe. Czy objawy mogą mieć podłoże psychosomatyczne?

Ciągle myślisz o najgorszym? Jak zatrzymać czarne scenariusze w głowie

Dlaczego ciągle wybierasz podobnych partnerów? Jak dzieciństwo wpływa na związki

Psychogenne przyczyny otyłości: kiedy za nadwagą stoją emocje, a nie tylko dieta

Prezydent podpisał ustawę antymobbingową. Mobbing w pracy może wpływać na zdrowie psychiczne

Rodzaj porodu i wahania hormonów a depresja

Na nastrój wpływać może również rodzaj porodu, jego warunki, czas i ewentualne komplikacje, które mogły wystąpić w trakcie. Takie sytuacje wywołują silne przeżycia, które mogą trwać również po powrocie do domu. Zaburzenia emocjonalne są wynikiem wahań hormonów w organizmie młodej mamy. Spada poziom progesteronu, estrogenu (które w ciąży wzrosły aż dziesięciokrotnie) oraz kortyzolu.

Radość i łzy szczęścia przeplatają się z rozdrażnieniem i smutkiem. Bardzo często pojawia się przytłoczenie obowiązkami i nową rolą mamy, co może powodować zaburzenia lękowe, które przeplatają się z brakiem cierpliwości do dziecka. Stan ten powinien unormować się około dziesiątego dnia połogu, wtedy organizm powoli odzyskuje utraconą równowagę.

Wsparcie bliskich, a depresja poporodowa

Ważną rolę w tej sytuacji odgrywają najbliżsi, którzy powinni pomóc młodej mamie przetrwać ten trudny czas. Młoda mama musi przede wszystkim pozwolić dać sobie pomóc - zarówno organizacyjnie jak i emocjonalnie. Otoczenie wsparciem i zrozumieniem jest bardzo istotne w procesie diagnozowania i leczenia depresji poporodowej.

Objawy depresji poporodowej

Jeśli baby blues trwa ponad sześć tygodni, a na to nakładają się też inne problemy, to możemy mieć do czynienia z objawami depresji poporodowej. Częściej pojawia się smutek i płacz, niż radość z macierzyństwa. Intensywne zmęczenie od samego rana doprowadza do niezdolności w radzeniu sobie z podstawowymi obowiązkami, nawarstwiają się trudności, a także występują problemy z koncentracją i pamięcią.

Utrata apetytu lub nadmierne objadanie się

Depresja może wiązać się także z utratą apetytu, a to z kolei może pogłębić problemy związane ze zmęczeniem i drażliwością. Niektóre kobiety wręcz przeciwnie jedzą, żeby czuć się lepiej, a później czują się źle z powodu nadmiarowych kilogramów.

Zaburzenia snu i lęk o dziecko

Pojawiają się zaburzenia snu, zwłaszcza u mam karmiących piersią, co natomiast nasila obawy o zdrowie dziecka. Budzi się lęk o dziecko, a wiele kobiet wątpi we własne predyspozycje do roli matki i doświadcza problemów w opiece nad dzieckiem - mama uważa siebie za złą matkę. Towarzyszą jej negatywne myśli związane z bezsensem życia oraz brakiem poczucia własnej wartości.

W przypadku depresji poporodowej występują także myśli i emocje dotyczące relacji z dzieckiem: kobieta może odczuwać brak chęci do zajęcia się dzieckiem i być na nie zła. Może też być dokładnie na odwrót - martwi się tak bardzo, że dziecku może się coś stać, że nie odstępuje go na krok.

Dowiedz się więcej

o zdrowiu psychicznym i pomocy psychologicznej

Sprawdź

Myśli i próby samobójcze po porodzie

Myśli o śmierci i myśli i próby samobójcze to kolejny poważny objaw depresji. Wiele z cierpiących matek nie ma odwagi mówić o swoich trudnościach w przystosowaniu się do nowej roli. Bywa, że młode mamy obwiniają się o bycie złymi matkami, opieka nad dziećmi je przerasta. Często bardzo trudno jest zdać sobie sprawę, że cierpi się na depresję poporodową i potrzebuje się pomocy.

Depresja poporodowa to poważna choroba, która dotyka nie tylko matkę, ale i dziecko. Nieleczona może doprowadzić do samobójstwa. Najważniejsze jest, aby uświadomić sobie, że ma się do czynienia z chorobą psychiczną i żeby nie lekceważyć żadnych emocji związanych z nową rolą mamy.

Jak sobie radzić z depresją poporodową?

Spokojna rozmowa pełna zrozumienia i empatii oraz obecność rodziny to podstawowe formy wsparcia, jakie powinny otrzymywać kobiety cierpiące na depresję poporodową.

Istotna jest przede wszystkim konsultacja z lekarzem specjalistą, który udzieli fachowej pomocy. Psychiatra może skierować na psychoterapię i w razie konieczności wzmocnić kobietę odpowiednią farmakoterapią.