ck
Zgoda
Szczegóły
O plikach cookies
Niniejsza strona korzysta z plików cookie
Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług.
Ciasteczka systemowe
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony poprzez umożliwianie podstawowych funkcji takich jak nawigacja na stronie i dostęp do bezpiecznych obszarów strony internetowej. Strona internetowa nie może funkcjonować poprawnie bez tych ciasteczek.
Ciasteczka reklamowe
Marketingowe pliki cookie stosowane są w celu śledzenia użytkowników na stronach internetowych. Celem jest wyświetlanie reklam, które są istotne i interesujące dla poszczególnych użytkowników i tym samym bardziej cenne dla wydawców i reklamodawców strony trzeciej.
Ciasteczka statystyczne
Statystyczne pliki cookie pomagają właścicielem stron internetowych zrozumieć, w jaki sposób różni użytkownicy zachowują się na stronie, gromadząc i zgłaszając anonimowe informacje.
Pliki cookie (ciasteczka) to małe pliki tekstowe, które mogą być stosowane przez strony internetowe, aby użytkownicy mogli korzystać ze stron w bardziej sprawny sposób.

Prawo stanowi, że możemy przechowywać pliki cookie na urządzeniu użytkownika, jeśli jest to niezbędne do funkcjonowania niniejszej strony. Do wszystkich innych rodzajów plików cookie potrzebujemy zezwolenia użytkownika.

Niniejsza strona korzysta z różnych rodzajów plików cookie. Niektóre pliki cookie umieszczane są przez usługi stron trzecich, które pojawiają się na naszych stronach.

W dowolnej chwili możesz wycofać swoją zgodę w Deklaracji dot. plików cookie na naszej witrynie.

Dowiedz się więcej na temat tego, kim jesteśmy, jak można się z nami skontaktować i w jaki sposób przetwarzamy dane osobowe w ramach Polityki prywatności.

Prosimy o podanie identyfikatora Pana(Pani) zgody i daty kontaktu z nami w sprawie Pana(Pani) zgody
  1. Artykuły
  2. Socjopatia - uraz psychiczny czy choroba?
  1. Artykuły
  2. Socjopatia - uraz psychiczny czy choroba?

Socjopatia - uraz psychiczny czy choroba?

Socjopatia - uraz psychiczny czy choroba?

Socjopatia, czyli zaburzenie charakteryzujące się brakiem poszanowania norm społecznych oraz wysokim ego. Nie jest jednak chorobą psychiczną, a dotyka w o wiele większym stopniu mężczyzn i kobiety. Co kształtuje socjopatę i czy istnieją sposoby leczenia?

Socjopatia - uraz psychiczny czy choroba?
Spis treści
arrow Czym jest socjopatia? arrow Przyczyny socjopatii arrow Jak rozpoznać socjopatę? arrow Socjopata w rolach społecznych arrow Socjopata czy psychopata? arrow Czy istnieją sposoby leczenia?

Czym jest socjopatia?

 

Socjopatia zaliczana jest do zaburzeń z grupy antyspołecznych zaburzeń osobowości (ASPD), czyli jest to tzw. osobowość dyssocjalna. Osoby z takimi zaburzeniami nie rozumieją uczuć innych i nie wykazują empatii. Socjopaci nie potrafią przystosować się do życia w społeczeństwie i zazwyczaj nie przestrzegają obowiązujących w nim norm. Potrafią znakomicie manipulować ludźmi nie zważając na ich uczucia. Zazwyczaj nie są zdolni do tworzenia trwałych związków przez brak zrozumienia dla innych. Mogą często także wykazywać zachowania impulsywne oraz nie mają wykształconego poczucia winy.

 

arrow Terapia schematów: jak zrozumieć i zmienić destrukcyjne wzorce zachowań
arrow Osobowość dyssocjalna. Terapia jest konieczna
arrow Introwertyk – jak radzą sobie w życiu osoby introwertyczne?
arrow Osobowość narcystyczna – jak sobie z nią radzić?

Przyczyny socjopatii

 

Główną rolę w rozwoju socjopatii przypisuje się stylowi wychowania, zdecydowanie w mniejszym stopniu przyczyniają się skłonności genetyczne. Jeśli rodzic danej osoby jest socjopatą, to jest ona znacznie bardziej narażona na rozwój tego zaburzenia. Ktoś, kto w dzieciństwie nie poznał i nie nauczył się norm społecznych jest zdecydowanie bardziej predysponowany do socjopatii.

 

Negatywne zachowania rodziców, które mogą wpływać na rozwój socjopatii:

 

  • brak zrozumienia,
  • ciągła krytyka,
  • napominanie,
  • nękanie,
  • wytykanie błędów,
  • bierna agresja,
  • odtrącenie,
  • brak okazywania uczuć,
  • ograniczanie zainteresowań do wymagań,
  • przemoc fizyczna.

 

Zwraca się także uwagę na pielęgnowane stereotypy kulturowe, które sugerują, że męskość należy rozumieć jako brak wrażliwości, przez co wrażliwe jednostki mogą jako formę obrony przyjąć postawę “twardziela”.

 

Jak rozpoznać socjopatę?

 

Należy pamiętać, że aby móc postawić diagnozę, osoba diagnozowana musi mieć ukończone 18 lat. Jakie więc zachowania i cechy mogą wskazywać, że ktoś nim jest?

 

  • Brak respektowania norm społecznych i prawnych,
  • częste kłamstwa,
  • brak empatii,
  • traktowanie ludzi instrumentalnie i częste manipulacje,
  • brak umiejętności interpersonalnych (jeśli zawiązuje relacje, to zazwyczaj z myślą o korzyściach, jakie może z nich mieć),
  • niewywiązywanie się ze zobowiązań personalnych i tych związanych z pracą,
  • podejmowanie ryzykownych zachowań bez względu na konsekwencje,
  • egocentryzm.

 

Socjopata w rolach społecznych

 

Socjopata w związkach partnerskich często manipuluje drugą osobą, wiele wymaga dając niewiele w zamian. Jego impulsywność sprawia, że potrafi być wybuchowy, a nawet agresywny. W takich sytuacjach należy zachować dystans i raczej zejść z drogi. W pierwszej fazie znajomości natomiast sprawia wrażenie niezwykle zainteresowanego drugą osobą i czarującego, zazwyczaj zachowania te mają charakter interesowny.

 

W pracy natomiast do celu idzie “po trupach”. Nie interesują go bliższe, przyjacielskie relacje ze współpracownikami, jeśli nie czerpie z nich korzyści. Bywa często, że socjopaci zajmują wysokie, “kierownicze” stanowiska.

 

Dowiedz się więcej
o zdrowiu psychicznym i pomocy psychologicznej
Sprawdź arrow

Socjopata czy psychopata?

 

Te dwa pojęcia są często mylnie do siebie przyrównywane, ale istnieją między nimi istotne różnice. Podstawową jest to, że psychopatia ma podłoże biologiczne, a socjopatia jak wcześniej wspomniano - społeczne. Działania psychopaty są zazwyczaj dokładnie zaplanowane, natomiast socjopata cechuje się większą impulsywnością i częściej odczuwa lęk. Oba te zaburzenia należą jednak do jednej grupy antyspołecznych zaburzeń osobowości (ASPD).

 

Czy istnieją sposoby leczenia?

 

Podstawą leczenia jakichkolwiek zaburzeń psychicznych jest chęć zmiany u osoby nim dotkniętej. Ze względu na duży egocentryzm u socjopatów, nie widzą oni potrzeby zmian w swoim zachowaniu. Nie dostrzegają oni, że krzywdzą innych i często traktują instrumentalnie, stąd wizyta u terapety wydaje im się niedorzecznym pomysłem, mimo nacisków środowiska. Samo leczenie jednak (o ile do niego dojdzie) polega na psychoterapii.

 

Dostrzegasz u siebie albo swoich bliskich problemy natury psychologicznej i potrzebujesz konsultacji? Możesz w wygodny sposób umówić się z psychologiem/psycholożką na wizytę online, bez wychodzenia z domu.

Twoja opinia jest dla nas ważna - oceń artykuł:
star star star star star
Szybka konsultacja:
e-Recepta L4 Online
Obserwuj nas na Google News
gn
Najnowsze pytania pacjentów
Co mogę zrobić jeśli wróciły ataki paniki?
Od ponad 10 lat leczę się na zaburzenia lękowe z agorafobią. Przez te wszystkie lata brałam różne leki, z różnym skutkiem. Od 4 lat było wszystko w porządku, ale od trzech dni znów mam ataki paniki, serce mi zwolniło do 48 uderzeń na minutę i czuję się okropnie, co dodatkowo...
Witam, radziłbym skorzystać w międzyczasie z konsultacji psychoterapeutycznej online.
Pozdrawiam serdecznie
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana telekonsultacja psychiatryczna.
Czy silny stres i niepokój trwający już kilka miesięcy może sfałszować wyniki badania krwi kortyzolu?
Badanie miałam zlecone już jakiś czas temu ze względu na moje problemy hormonalne, jednak nadal go nie wykonałam, ponieważ mój stan psychiczny nagle drastycznie się pogorszył w wyniku ciężkich dla mnie wydarzeń. Cały czas odwlekam badanie, bo boję się, że wynik nie będzie miarodajny i...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
W pierwszej kolejności proszę skonsultować się z lekarzem, który zlecił wykonanie badań i omówić z nim zaistniałą sytuację, łącznie z wdrożonym leczeniem; lekarz wyda stosowne zalecenia dotyczące postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak — przewlekły stres, silny lęk i zaburzenia snu mogą podwyższać poziom kortyzolu, dlatego wynik wykonany w takim okresie może nie odzwierciedlać „bazowego” stanu hormonalnego. Niektóre leki przeciwdepresyjne również mogą wpływać na oś stresu, dlatego warto poinformować lekarza, jakie leki i od kiedy są przyjmowane— czasem sensowne jest odroczenie badania lub zaplanowanie go w konkretnych warunkach (np. rano, po okresie stabilizacji). Zachęcam do konsultacji z lekarzem rodzinnym lub endokrynologiem.

⚠️ Ta odpowiedź ma charakter ogólny, nie zastępuje i nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej ani interpretacji wyników badań.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza psychiatry prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Przewlekły stres, silny niepokój i zmiany nastroju mogą wpływać na poziom kortyzolu, dlatego wynik badania wykonany w tym okresie może nie odzwierciedlać prawdziwego stanu hormonalnego. Niektóre leki przeciwdepresyjne także mogą mieć wpływ na oś stresu, co warto zgłosić lekarzowi zlecającemu badanie. Najbezpieczniejszym krokiem jest umówienie się na konsultację u lekarza, który zlecił badanie lub u endokrynologa. Podczas wizyty można omówić aktualny stan psychiczny, przyjmowane leki i ustalić optymalny termin badania, tak aby wynik był jak najbardziej miarodajny. Obserwacja własnego samopoczucia i otwarta rozmowa z lekarzem są kluczowe.
Czy jest możliwość wystawienia zaświadczenia o zwolnieniu dziecka z obowiązku szkolnego podczas diagnozy autyzmu?
Moje dziecko jest w trakcie diagnozy w kierunku zaburzeń neurorozwojowych, w tym podejrzenia zaburzeń ze spektrum autyzmu. W związku z trudnościami adaptacyjnymi, przeciążeniem oraz trwającym procesem diagnostycznym potrzebujemy czasowego zwolnienia dziecka z obowiązku szkolnego w Holandii....
Daniel Biesiada
lekarz rodzinny
Umów wizytę
W takiej sytuacji warto skonsultować się z lekarzem psychiatrą dziecięcym, który na podstawie obserwacji i dokumentacji może wystawić stosowne zaświadczenie o czasowej niezdolności dziecka do realizowania obowiązku szkolnego.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
W trakcie diagnozy zaburzeń neurorozwojowych, w tym podejrzenia spektrum autyzmu, możliwe jest wystawienie zaświadczenia lekarskiego, które potwierdza, że dziecko czasowo nie jest zdolne do realizowania obowiązku szkolnego z uwagi na przeciążenie psychiczne, trudności adaptacyjne oraz trwający proces diagnostyczny. Takie zaświadczenie nie jest równoznaczne z orzeczeniem ani zakończoną diagnozą i ma charakter czasowy oraz informacyjny.
W praktyce dokument może wystawić lekarz (np. psychiatra dziecięcy, pediatra lub inny lekarz prowadzący), opisując aktualny stan dziecka i wskazując zasadność czasowego odroczenia obowiązku szkolnego — natomiast ostateczna decyzja administracyjna zawsze należy do instytucji właściwej w danym kraju (np. gminy, urzędu edukacyjnego). Warto wcześniej upewnić się, jakie dokładnie dokumenty są honorowane przez urząd w Holandii.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazania do zwolnienia dziecka z obowiązku szkolnego w takiej sytuacji ocenia lekarz psychiatra konsultujący dziecko/prowadzący diagnostykę, uwzględniając całość obrazu klinicznego.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania
Co mogę przyjmować na lepszy sen jeśli choruje na nerwicę?
Choruję na nerwicę. Przyjmuje leki, a ostatnio pojawiły się u mnie problemy ze snem. 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym leczenie nerwicy, zgłosić obserwowane zaburzenia snu - lekarz prowadzący wdroży odpowiednie leki, uwzględniając stosowane obecnie leczenie.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza psychiatry prowadzącego dotychczas leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Odpowiedź na to jak poprawic sen uzyskaPani udając się do lekarza rodzinnego lub psychiatry. Zapraszam
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Odpowiedź na to jak poprawic sen uzyskaPani udając się do lekarza rodzinnego lub psychiatry. Zapraszam
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Odpowiedź na to jak poprawic sen uzyskaPani udając się do lekarza rodzinnego lub psychiatry. Zapraszam
Dlaczego nikt nie wierzy, że moje objawy alergiczne są spowodowana reakcją odstawieniem psychotropów? Jak to wyleczyć?
Po odstawieniu leków antydepresyjnych wystąpiły objawy alergiczne, najpierw zgaga, swędzenie skóry, przerodziło się w wysypkę na całym ciele, doszła biegunka z odwodnieniem, wymioty i biegunka. Po pobycie w szpitalu, gdzie miałam nawodnienie plus sterydy dożylnie -...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana konsultacja alergologiczna, w warunkach stacjonarnych, na którą należy zgłosić się z posiadaną dokumentacją medyczną.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza psychiatry prowadzącego dotychczas leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Maksymilian Gniadek
lekarz
Umów wizytę
Leki tego typu wpływają na organizm oraz układ nerwowy, co może prowadzić do różnych zmian. Objawy tego rodzaju nie należą do najczęstszych, jednak doświadczony lekarz zaplanuje takie postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne, które pozwoli znaleźć przyczynę dolegliwości i udzielić właściwej odpowiedzi.
Daniel Biesiada
lekarz rodzinny
Umów wizytę
Objawy mogą być związane z zespołem odstawiennym, ale wymagają pogłębionej diagnostyki. Skonsultuj się z psychiatrą i alergologiem w celu oceny przyczyny i ustalenia dalszego leczenia.
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Zalecana jest konsultacja z lekarzem POZ który podczas spokojnej rozmowy odpowie na wszystkie pytania, rozwieje wątpliwości oraz wspólnie z Pacjentem podejmie decyzję dotyczącą dalszego postępowania
Czy wspomnienia z 3 roku życia można pamiętać w dorosłym życiu?
Czy pełne świadome wspomnienie epizodyczne z 3 roku życia może być dostępne w formie spójnej w dorosłości, czy nie?
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta w poradni psychologicznej. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Do omówienia na konsultacji psychologicznej, podczas rozmowy ze specjalistą, który będzie mógł udzielić szczegółowej odpowiedzi na zadane pytanie.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Wspomnienia z 3. roku życia mogą istnieć, ale pełne, spójne i świadome epizodyczne wspomnienia z tego wieku są niezwykle rzadkie. Zwykle mózg w tym okresie dopiero rozwija pamięć epizodyczną, a większość „wspomnień” z tak wczesnego dzieciństwa to fragmenty wyobrażeń, zdjęć lub opowieści od rodziny.
To informacja edukacyjna i nie zastępuje konsultacji z neurologiem czy psychologiem w celu oceny pamięci lub rozwoju poznawczego.
Czy moje lęki i obawy powinnam skonsultować czy psychologiem czy psychiatrą?
Od kilku lat mam problemy, które raz były słabsze, a raz silniejsze. Był czas, że czułam się lepiej, ale teraz objawy wróciły z podwójną siłą i coraz trudniej mi normalnie funkcjonować. Na co dzień czuję przygnębienie, smutek i przytłoczenie obowiązkami. Coraz trudniej mi się...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana opieka psychologa, ale również konsultacja i opieka psychiatry, z oceną wskazań do wdrożenia zindywidualizowanego leczenia farmakologicznego.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Opisane objawy – silny lęk, napięcie, trudność w codziennym funkcjonowaniu, obawa przed oceną, poczucie winy oraz objawy fizyczne (drżenie rąk, ucisk w gardle, poranne nasilenie lęku) – wskazują, że warto skonsultować się zarówno z psychologiem, jak i psychiatrą. Nie dlatego, że „jest bardzo źle”, ale dlatego, że oba rodzaje wsparcia mogą się uzupełniać i realnie przynieść ulgę.
Psycholog pomoże zrozumieć, co podtrzymuje lęk i jak krok po kroku odzyskiwać poczucie wpływu. Psychiatra oceni, czy objawy są na tyle nasilone, że warto rozważyć leczenie, które może zmniejszyć napięcie i wesprzeć dalszą pracę.
Warto też zwrócić uwagę na żywienie, bo przy długotrwałym stresie i napięciu ciało potrafi reagować jeszcze silniej, gdy brakuje energii, regularności posiłków lub podstawowych składników odżywczych.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
To nie jest „słabość”. To stan, który ma podłoże medyczne i psychiczne — i naprawdę można go skutecznie leczyć.
Objawy, o których Pani pisze, mogą odpowiadać zaburzeniom lękowo-depresyjnym (z elementami natrętnego sprawdzania i przeciążenia stresem). Dlatego bardzo rekomenduję dwie równoległe drogi pomocy: 1.Konsultację psychiatryczną — aby ocenić, czy potrzebne będzie leczenie farmakologiczne, które może zmniejszyć lęk i przygnębienie oraz ułatwić codzienne funkcjonowanie.2.Psychoterapię (np. poznawczo-behawioralną) — aby nauczyć się radzić sobie z nasilonymi lękami, poczuciem winy, niską samooceną i przewlekłym stresem oraz przepracować żałobę.
Najlepsze efekty najczęściej daje połączenie obu form leczenia. Proszę też pamiętać o podstawach: regularny sen, posiłki, krótkie spacery, ograniczenie kofeiny — małymi krokami, bez presji. Warto szukać wsparcia w rodzinie lub grupach dla rodziców dzieci ze spektrum — nie musi Pani być z tym sama.
Jeśli pojawią się myśli rezygnacyjne („nie chcę żyć”, „nie dam rady”), silne napady paniki, kołatania serca lub wyraźne pogorszenie — proszę zgłosić się pilnie po pomoc (SOR/999) albo skontaktować się natychmiast z lekarzem. Chętnie pomogę w znalezieniu psychiatry/psychoterapeuty . Cieszę się, że Pani tu napisała — to ważny, odważny krok ku poprawie. Pozdrawiam serdecznie
M
MAJ
Witam. Od pewnego czasu czuje się ciężko. Brak chęci do wstawania z rana łóżka. Codziennie czuje zmęczenie i wypalenie. Zabawa i spędzanie czasu z dziećmi nie sprawia mi takiej radości jak kiedyś. Jestem bardzo ale to bardzo nerwowa i szybko się stresuje. Wybucham w każdym momencie. Przez co dostaje się innym i pojawiają się kłótnie w domu.
Mam wrażenie, że że wszystkim jestem sama i nie otrzymuje pomocy od reszty domowników. Mąż twierdzi, że mam fobie na punkcie sprzątania. Lubię porządek.
Coraz częściej zdarzają się sytuacje, że płacze w zaciszu domu by nikt nie widział. W nocy nie mogę spać, rano jestem zmęczona, nie ważne jak długo bym spała. Zdarzają się sytuacje, że budzę się nocy ze strachem i kołataniem serca. I ten strach utrzymuje się to już do rana.
Nie wspomnę, że przy gorszych dniach potrafię bić się w głowe ręką.
W pracy staram staram się być inna osoba.
Jak sobie z tym poradzić? Jestem już tym zmęczona.
Mam duże problemy ze zmęczeniem, cały czas czuję się przemęczona i zdemotywowana - Czy przy lekach na depresję jest to normalne?
Mam zdiagnozowaną depresję, biorę leki dziennie. Zrobiłam badania krwi i wyniki wyszły w normie, nie mam anemii. Czy powinnam zrobić więcej badań? Mniejsze dawki nie dają efektów, jakie chciałabym uzyskać, więc może powinnam zmienić je na inne? Biorę je trochę ponad rok. Przed...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z psychiatrą prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
W pierwszej kolejności - należy zgłosić się na wizytę kontrolną do lekarza psychiatry prowadzącego leczenie; dodatkowo zalecana konsultacja u lekarza rodzinnego-w celu przeprowadzenia kontrolnego badania fizykalnego, oceny wyników wykonanych badań i ustaleniu dalszego postępowania w zakresie ew.uzupełniającej diagnostyki
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
W pierwszej kolejności należy zgłosić się na wizytę kontrolną do lekarza psychiatry prowadzącego leczenie. Dodatkowo zalecana jest konsultacja u lekarza rodzinnego w celu przeprowadzenia kontrolnego badania fizykalnego, oceny wyników dotychczasowych badań oraz ustalenia dalszego postępowania, w tym ewentualnej uzupełniającej diagnostyki.
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
W pierwszej kolejności należy zgłosić się na wizytę kontrolną do lekarza psychiatry prowadzącego leczenie. Dodatkowo zalecana jest konsultacja u lekarza rodzinnego w celu przeprowadzenia kontrolnego badania fizykalnego, oceny wyników dotychczasowych badań oraz ustalenia dalszego postępowania, w tym ewentualnej uzupełniającej diagnostyki.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
W takiej sytuacji warto zgłosić się na wizytę kontrolną do psychiatry, który prowadzi leczenie i może ocenić, czy obecna dawka lub rodzaj leku nadal są odpowiednie. Uczucie zmęczenia czy spadek energii mogą wynikać nie tylko z samego leku, ale też z ogólnego osłabienia organizmu po długotrwałym stresie i napięciu.
Warto przyjrzeć się również sposobowi odżywiania, jakości snu i poziomowi aktywności fizycznej – nawet drobne zmiany w tych obszarach mogą wspierać regenerację i poprawiać samopoczucie. W tym zakresie pomocny może być dietetyk, który pomoże dobrać sposób żywienia wspierający układ nerwowy.
Maksymilian Gniadek
lekarz
Umów wizytę
Demotywacja i trudności z koncentracją mogą być nie tylko objawami depresji, ale także skutkiem ubocznym leków psychotropowych lub wynikiem nieprawidłowej diety czy zaburzonej pracy organizmu. Warto więc raz w roku wykonywać przeglądowe badania kontrolne, aby mieć własny punkt odniesienia i móc wcześnie wychwycić ewentualne nieprawidłowości.
Dobrą praktyką jest również prowadzenie dzienniczka nastroju, w którym można zapisywać samopoczucie, przyjmowaną dawkę leku, codzienne wydarzenia oraz poziom stresu — pomaga to lekarzowi prowadzącemu lepiej ocenić skuteczność terapii i w razie potrzeby wprowadzić odpowiednie zmiany.
Rok to okres wystarczający, ale też stosunkowo krótki — nie wolno jednak zmieniać leczenia na własną rękę, a wszystkie decyzje dotyczące terapii należy podejmować wspólnie, we współpracy z lekarzem psychiatrą, który stanowi potrzebny zewnętrzny punkt obserwacji i obiektywnej oceny postępów leczenia.
Czy można dokładnie pamiętać jakieś wydarzenie z ok. 3 roku życia?
Czy z tak młodego wieku można pamiętać, ale nie tak dokładnie jak starsze dziecko, czy dorosły. Pełne i świadome wspomnienie - jest to możliwe czy absolutnie nie? 
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychologiczna. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Kwestię zapamiętanych wspomnień, możliwości pamięci - warto omówić z psychologiem, który odpowie na wszystkie pytania, postara się rozwiać wątpliwości.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak — można mieć wspomnienia z około 3. roku życia, ale rzadko są one „pełne i dokładne”.
U większości ludzi najwcześniejsze, dość wiarygodne wspomnienia zaczynają się między 3.–4. rokiem życia. To czas, gdy dojrzewa hipokamp (struktura mózgu odpowiedzialna za pamięć autobiograficzną) i rozwija się język — potrzebny, by „opowiedzieć sobie” wydarzenia.
10-letnie dziecko z napadami agresji, gniewu i dużego pobudzenia - od czego rozpocząć diagnozę?
Mam pytanie o dziecko 10-letnie w napadzie szału, agresywne, pobudzone, bez wyraźnego powodu, nieleczone dotychczas ani niediagnozowane psychiatrycznie. Czy od razu powinno trafić na izbę przyjęć szpitala psychiatrycznego, czy najpierw do szpitala ogólnego w celu wykluczenia somatycznych...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana kontrolna wizyta u lekarza pediatry prowadzącego, a także konsultacja psychologa dziecięcego - wdrożą odpowiednie zalecenia, z uwzględnieniem badań i konsultacji specjalistycznych.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Napady złości i pobudzenia u dziecka mogą mieć różne przyczyny – od trudności emocjonalnych, po problemy ze snem, odżywianiem czy niedobory składników odżywczych. Warto zacząć od wizyty u pediatry, który zleci podstawowe badania i oceni, czy konieczna jest dalsza diagnostyka neurologiczna lub psychiatryczna. Równolegle dobrze skonsultować się z psychologiem dziecięcym, by zrozumieć, z czego wynikają napady agresji i jak reagować w takich momentach.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Zachęcam do wizyty u lekarza rodzinnego lub u pediatry — szczególnie jeśli napady agresji pojawiły się nagle i są nasilone.
Jeśli dziecko zagraża sobie lub innym, jeśli agresja jest niekontrolowana, zagrażająca bezpieczeństwu, jeśli pojawią się myśli samobójcze lub próby samouszkodzenia, jeśli napady są nagłe, bardzo intensywne i nie da się ich bezpiecznie kontrolować w domu prosze udać sie do SOR lub wezwać pogotowie 999.
Zwolnienie lekarskie od psychiatry, a wyjazd za granicę - Czy jest taka możliwość?
Otrzymałam zwolnienie lekarskie na ok. 4 tygodnie od psychiatry ze względu na ciężki stres i niezdolność do pracy (problemy z koncentracją, bezsenność i inne). Zapomniałam spytać psychiatry, czy podczas tego zwolnienia mogę polecieć w odwiedziny do siostry za granicę na tydzień. Czy nie będzie...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Należy to omówić z lekarzem psychiatrą prowadzącym, tylko on bowiem oceniał Pani stan zdrowia i wydał stosowne zalecenia dotyczące leczenia (zalecenia farmakologiczne i niefarmakologiczne) i może zająć stanowisko w powyższej kwestii.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
W tej sprawie należy konsultować się z psychiatrą prowadzącym leczenie, który wystawił zwolnienie lekarskie. Jedynie ten specjalista może zająć stanowisko w powyższej kwestii.
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Jeżeli podczas zwolnienia lekarskiego (L4) planujesz zmianę miejsca pobytu, w pierwszej kolejności należy upewnić się, że lekarz wystawiający zwolnienie zamieści w jego treści odpowiednią adnotację — informację, że wyjazd nie jest przeciwwskazany ze względów zdrowotnych — oraz wskaże nowy adres pobytu.
Jeżeli taka informacja nie została uwzględniona w treści zwolnienia, masz obowiązek poinformować o zmianie miejsca pobytu zarówno pracodawcę, jak i Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) w terminie 3 dni od dnia dokonania zmiany. Należy podać aktualny adres, aby ZUS mógł prawidłowo przeprowadzić ewentualną kontrolę prawidłowości wykorzystywania zwolnienia.
Zgłoszenia można dokonać telefonicznie, za pośrednictwem pisma (formularz POG), lub poprzez aplikację mZUS.
Brak przekazania tych informacji może skutkować odmową wypłaty zasiłku chorobowego.
Czy chorując na ADHD, jest możliwe uzyskanie pozytywnego wyniku badań lekarskich i psychologicznych do pozwolenia na broń?
W rozporządzeniu, w którym wymienione są stany, w których wykluczone jest uzyskanie pozwolenia, jest wymieniony punkt zaburzenia zachowania i emocji, rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie i wieku młodzieńczym Z tego co widziałem na szybko to zalicza się do nich też ADHD...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Pytanie należy zadać specjaliście prowadzącemu leczenie (psychiatra, psycholog), bowiem do lekarza prowadzącego należy ocena stanu psychicznego pacjenta, również pod kątem przeciwwskazań do określonych czynności/pozwoleń.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
W tej sprawie należy konsultować się z psychiatrą prowadzącym leczenie oraz specjalistami, którzy będą przeprowadzali badania lekarskie i psychologiczne niezbędne do uzyskania pozwolenia na broń.
Proszę o radę co robić - do jakiego specjalisty zgłosić się z wszystkimi moimi objawami? 
Mam 25 lat. Do 15 roku życia dosłownie nigdy nie byłam chora. Od tamtego czasu coraz bardziej wątpię w normalne życie. Zaczęło się od problemów ze snem, które od tamtego czasu mam, mimo wielokrotnie zmienianego leczenia. Przez kilka miesięcy jest dobrze i nagle atak padaczki (miałam...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana jest stała opieka psychiatry oraz psychologa. Dodatkowo - zalecana wizyta u lekarza rodzinnego/internisty w celu przeprowadzenia badania fizykalnego, w oparciu o które ukierunkuje dalsze postępowanie, zarówno w zakresie diagnostyki jak i ew.leczenia.
Czy przy leku na ADHD są przeciwskazania do starania się o dziecko?
Wraz z narzeczoną zamierzamy zacząć starać się o dziecko, natomiast ja przyjmuje lek na depresje i ADHD (substancja czynna bupropion). 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą prowadzącym Pana leczenie, a także z ginekologiem, pod opieką którego pozostaje Pana partnerka.
Maksymilian Gniadek
lekarz
Umów wizytę
Należy się skonsultować. Lekarzem prowadzącym leczenie.
Oczywistością jest fakt , że żadne leki nie powinny być stosowane w okresie bliskim zaplodnienia czy u partnera czy u partnerki.
Leki na adhd z reguły są przeciwwskazane.
Zawsze należy omówić plany prokreacyjne z psychiatrą i ginekologiem – najlepiej kilka miesięcy wcześniej.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna konsultacja z lekarzem psychiatrą prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Czy takie objawy są normalne na początku stosowania leku przeciwdepresyjnego? Czy powinnam się tym martwić i skontaktować szybciej z lekarzem prowadzącym?
Dzień dobry, od 20 dni przyjmuję lek przeciwdepresyjny. Od momentu rozpoczęcia leczenia zauważyłam pogorszenie stanów lękowych, pojawiło się drżenie mięśni, brak apetytu, nudności oraz biegunki. Badania krwi (morfologia, CRP) mam w normie. 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą prowadzącym; lekarz po zebraniu wywiadu medycznego dotyczącego aktualnego Pani samopoczucia zadecyduje o dalszym postępowaniu terapeutycznym; w przypadku nowych leków-warto z lekarzem omówić potencjalne działania niepożądane wprowadzanych preparatów.
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Wskazana jest kontrola psychiatryczna celem oceny występujących działań niepożądanych. Lekarz prowadzący, po dokładnym zebraniu wywiadu, zdecyduje o dalszym leczeniu oraz ewentualnej modyfikacji terapii.
Maksymilian Gniadek
lekarz
Umów wizytę
Należy zgłosić tego typu objawy lekarzowi prowadzącemu leczenie.
Leki tego typu wpływają na układ nerwowy i czasem objawia się to dokladnie w ten sposób.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna konsultacja z lekarzem psychiatrą prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Piotr Matyja
psychiatra
Umów wizytę
Warto skonsultować się z lekarzem prowadzącym celem ustalenia dalszego postępowania. Niektóre leki mogą dawać reakcje paradoksalne lub działania niepożądane, które zazwyczaj mijają po ok. 2-3 tygodniach przyjmowania leku. Do rozważenia zmiana leku lub wprowadzenie czasowej farmakologii korygującej.
Zanik mowy po leczeniu neuroleptykami - Co mam zrobić w takiej sytuacji?
Po leczeniu szpitalnym lekami typu neuroleptyki przestałam mówić. Dodam, że leki wpłynęły również na problemy z pamięcią. Ciągle odczuwam pustkę w głowie i brak myśli.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Należy zgłosić się, z kartą wypisową leczenia szpitalnego do lekarza specjalisty, pod opieką którego Pani pozostaje w warunkach ambulatoryjnych lub skontaktować się z lekarzem prowadzącym opisywane leczenie szpitalne.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Należy zgłosić się do lekarza prowadzącego z kartą wypisową z leczenia szpitalnego. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania i podejmie decyzję dotyczącą dalszego postępowania.
Pokaż więcej pytań więcej
CHCESZ ZADAĆ PYTANIE?
Musisz napisać jeszcze: 50 znaków.
Dziękujemy
Twoje pytanie zostało wysłane. Nasi specjaliści udzielają odpowiedzi zwykle do kilkunastu godzin od zadanego pytania. Wszystkie odpowiedzi zostaną wysłane na adres e‑mail, który podałeś w formularzu.
lub Umów się na konsultację

Serwis HaloDoctor ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny i w żadnym wypadku nie zastępuje konsultacji medycznej. W celu dokładnej diagnozy zalecany jest kontakt z lekarzem. Jeśli jesteś chory, potrzebujesz konsultacji lekarskiej, e‑Recepty lub zwolnienia lekarskiego umów wizytę teraz. Nasi lekarze są do Twojej dyspozycji 24 godziny na dobę!

Pokaż wszystkie artykuły arrow
Umów wizytę
e-Recepta Przeziębienie Znajdź lekarza L4 L4 Umów wizytę