ck
Zgoda
Szczegóły
O plikach cookies
Niniejsza strona korzysta z plików cookie
Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług.
Ciasteczka systemowe
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony poprzez umożliwianie podstawowych funkcji takich jak nawigacja na stronie i dostęp do bezpiecznych obszarów strony internetowej. Strona internetowa nie może funkcjonować poprawnie bez tych ciasteczek.
Ciasteczka reklamowe
Marketingowe pliki cookie stosowane są w celu śledzenia użytkowników na stronach internetowych. Celem jest wyświetlanie reklam, które są istotne i interesujące dla poszczególnych użytkowników i tym samym bardziej cenne dla wydawców i reklamodawców strony trzeciej.
Ciasteczka statystyczne
Statystyczne pliki cookie pomagają właścicielem stron internetowych zrozumieć, w jaki sposób różni użytkownicy zachowują się na stronie, gromadząc i zgłaszając anonimowe informacje.
Pliki cookie (ciasteczka) to małe pliki tekstowe, które mogą być stosowane przez strony internetowe, aby użytkownicy mogli korzystać ze stron w bardziej sprawny sposób.

Prawo stanowi, że możemy przechowywać pliki cookie na urządzeniu użytkownika, jeśli jest to niezbędne do funkcjonowania niniejszej strony. Do wszystkich innych rodzajów plików cookie potrzebujemy zezwolenia użytkownika.

Niniejsza strona korzysta z różnych rodzajów plików cookie. Niektóre pliki cookie umieszczane są przez usługi stron trzecich, które pojawiają się na naszych stronach.

W dowolnej chwili możesz wycofać swoją zgodę w Deklaracji dot. plików cookie na naszej witrynie.

Dowiedz się więcej na temat tego, kim jesteśmy, jak można się z nami skontaktować i w jaki sposób przetwarzamy dane osobowe w ramach Polityki prywatności.

Prosimy o podanie identyfikatora Pana(Pani) zgody i daty kontaktu z nami w sprawie Pana(Pani) zgody
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
× Nie znaleziono
  1. Artykuły
  2. Regulacja emocji. Jak nauczyć tego swoje dziecko?
  1. Artykuły
  2. Regulacja emocji. Jak nauczyć tego swoje dziecko?

Regulacja emocji. Jak nauczyć tego swoje dziecko?

Regulacja emocji. Jak nauczyć tego swoje dziecko?

Umiejętność radzenia sobie z emocjami nie tylko wpływa na jakość codziennego funkcjonowania dziecka, ale także wpływa na jego relacje, sukcesy w szkole oraz zdrowie psychiczne i fizyczne w przyszłości. To więc jedna z najważniejszych umiejętności, które rozwijamy w swoim życiu. Jak można pomóc dziecku w regulacji emocji i jak budować jego świadomość emocjonalną? Na te pytania odpowiada nasza ekspertka, Monika Osiak - psycholog, psychoterapeuta, seksuolog i pedagog z Psychoklinika Poradnie Zdrowia Psychicznego www.psychoklinika.pl 

Regulacja emocji. Jak nauczyć tego swoje dziecko?
Spis treści
arrow Jak nauczyć dziecko rozpoznawać swoje emocje? Dlaczego to jest ważne? arrow Jak nauczyć dziecko radzić sobie z emocjami? 4 wskazówki psychologa arrow Jak poprzez zabawę dziecko może regulować swoje emocje? arrow Jak wspierać dziecko w nauce wyrażania emocji? arrow Jak wspierać dziecko w budowaniu odporności emocjonalnej?

Jak nauczyć dziecko rozpoznawać swoje emocje? Dlaczego to jest ważne?

 

Nauczanie dziecka rozpoznawania swoich emocji to ważny krok w jego rozwoju emocjonalnym i społecznym. Nasza ekspertka, Monika Osiak podpowiada co może być pomocne w kształtowaniu tego typu zdolności:

 

  • prowadzenie rozmów o emocjach - używając prostych słów i przykładów, np. "Widzę, że jesteś radosny, ponieważ dostałeś nową zabawkę" lub „Jest Ci smutno, bo zgubiłeś swojego ulubionego misia."
  • wspólne czytanie książek zwłaszcza tych, które opisują różne emocje i pokazują, jak bohaterowie sobie z nimi radzą;
  • korzystanie z emocjonalnych kart i gier, np. kart obrazkowych z emocjami lub gier planszowych;
  • rozpoznawanie emocji u innych celem kształtowania umiejętności rozróżniania emocji na podstawie reakcji ciała oraz kontekstu sytuacyjnego.
arrow Przebodźcowanie dzieci w święta – jak je rozpoznać i łagodnie reagować?
arrow Świąteczne prezenty pod lupą. Lekarze pokazują gablotę grozy: to naprawdę połykają dzieci!
arrow Syndrom „grzecznej dziewczynki”: dlaczego córka nigdy nie mówi „nie” i czym to grozi?
arrow Wysoko wrażliwe dziecko – jak rozpoznać i jak wspierać, by nie przeciążyć emocjonalnie?
arrow Jak wspierać dziecko w adaptacji do nowych sytuacji: szkoła, przeprowadzka, zmiana otoczenia?
arrow Psychoterapia rodzinna – jak pomaga w poprawie relacji i wychowaniu dzieci?

Jak nauczyć dziecko radzić sobie z emocjami? 4 wskazówki psychologa

 

Psycholog Monika Osiak wylicza kilka strategii, które mogą być pomocne w nauce skutecznego radzenia sobie z emocjami:

 

1. Modelowanie zachowań tzn. nauka przez naśladownictwo - ważne jest, aby pociecha mogła obserwować sposoby radzenia sobie z trudnościami swoich rodziców;
2. Tworzenie „bezpiecznego miejsca” - warto zachęcać dziecko do tworzenia swojego „bezpiecznego miejsca”, do którego będzie mogło się udać, gdy poczuje się przytłoczone emocjami;
3. Prowadzenie rozmów o strategiach radzenia sobie - w tym celu można stworzyć listę lub rysunki z różnymi technikami dostępnymi dla dziecka;
4. Rozwijanie umiejętności rozwiązywania problemów np. poprzez wspólną analizę kroków, które są pomocne w jego rozwikłaniu.

 

Jakie techniki radzenia sobie z emocjami mogą być pomocne dla dziecka? Psycholog wylicza: 

 

- Warto podjąć nauki technik oddechowych, wprowadzić techniki relaksacyjne takie jak słuchanie spokojnej muzyki, rysowanie czy czytanie książek, a także zadbać o zdrowy styl życia. Znaczenie ma dieta, regularna aktywność fizyczna i odpowiednia ilość snu.

 

Jak poprzez zabawę dziecko może regulować swoje emocje?

 

Ważnym dla dziecka i równocześnie świetnym sposobem na naukę regulacji emocji jest zabawa.

 

- To niezwykle istotne ponieważ zabaw łączy naukę z przyjemnością, co sprawia, że dziecko łatwiej przyswaja nowe umiejętności. Istotne jest zapewnienie mu bezpiecznego środowiska, w którym może eksperymentować i uczyć się w sposób swobodny - przyznaje nasza ekspertka. 

 

Poniżej kilka form zabaw kształtujących umiejętność samoregulacji polecanych przez psychologa:

 

  • zabawy w odgrywanie ról na zasadzie scenek, w czasie których dziecko w bezpiecznych warunkach może przećwiczyć możliwe sposoby reagowania i radzenia sobie z emocjami w rzeczywistej sytuacji;
  • zabawy sensoryczne; zabawy, które angażują zmysły np. zabawa w piasku, z wodą czy masaż play-dough;
  • muzyka i taniec, ponieważ słuchanie ulubionej muzyki lub tańczenie do niej może wspierać kształtowanie się umiejętności wyrażania swoich emocji;
  • wspólne budowanie i tworzenie konstrukcji wzmacnia więź i poczucie bezpieczeństwa między dzieckiem a jego rodzicem.

Jak wspierać dziecko w nauce wyrażania emocji?


Na to pytanie psycholog Monika Osiak odpowiada następująco:

 

- Kluczowe jest zapewnienie dziecku bezpiecznego i wspierającego środowiska, w którym może swobodnie wyrażać swoje uczucia bez obawy o ocenę. Ważne jest, aby miało ono poczucie, że może mówić o swoich emocjach bez obawy o krytykę czy karę. 

 

I podkreśla, co jest bardzo ważne:

 

- Kiedy dziecko dzieli się swoimi emocjami, ważne jest, aby rodzic słuchał uważnie i bez przerywania. W swoim podejściu warto kierować się zasadą empatii i zrozumienia wobec emocji - można powiedzieć: „Rozumiem, że jesteś smutny, bo nie możesz teraz bawić się z kolegami. To musi być trudne”.  

 

Ponadto warto zachęcać je do wyrażania emocji poprzez zadawanie otwartych pytań, które wymagają bardziej rozwiniętych odpowiedzi. Wskazane jest zadbanie o stworzenie emocjonalnej rutyny np. w postaci wieczornej rozmowy o emocjach w kontekście dzisiejszych wydarzeń.

 

Czytaj również: Odporność psychiczna dziecka. Rodzicu, ważne zadanie przez tobą

 

Jak wspierać dziecko w budowaniu odporności emocjonalnej?

 

Budowanie odporności emocjonalnej jest procesem, który wymaga od rodziców zaangażowania, zrozumienia i cierpliwości. Na koniec nasza ekspertka podpowiada jak można wspierać swoje dziecko w budowaniu kondycji emocjonalnej:

 

  • wzmacnianie poczucia własnej wartości poprzez chwalenie za wysiłek nie tylko za wyniki; zamiast skupiać się wyłącznie na końcowym rezultacie należy podkreślać starania i wysiłek włożony w wykonanie zadań; wskazane jest także świętowanie małych osiągnięć i postępów;
  • promowanie elastyczności; warto stwarzać warunki do możliwości obserwowania przez dziecko, jak rodzic samodzielnie adaptuje się do zmian;
  • oferowanie wyzwań i sukcesów w postaci dostosowanych do wieku i możliwości dziecka wyzwań, ale także wprowadzenie elementu celebracji sukcesów;
  • wsparcie w wyciąganiu wniosków z porażek oraz traktowania porażek jako części procesu nauki
Twoja opinia jest dla nas ważna - oceń artykuł:
Średnia ocena artykułu: 4,8 / 5
star star star star star
Średnia ocena artykułu: 4,8 / 5
Czy Twoje dziecko ma problemy z regulowaniem emocji?
Tak
Nie
Nie mam dzieci
Nasz ekspert
artykuły 1 artykuł więcej informacji Umów wizytę więcej informacji

Psycholog, psychoterapeuta, seksuolog i pedagog z Psychoklinika Poradnie Zdrowia Psychicznego www.psychoklinika.pl 

Z wykształcenia jest psycholożką oraz psychoterapeutką systemową w procesie certyfikacji w Wielkopolskim Towarzystwie Terapii Systemowej (WTTS) akredytowanej przez Polskie Towarzystwo Psychiatryczne. Ukończyła studia pedagogiczne o specjalności Edukacja Przedszkolna i Wczesnoszkolna, a także Profilaktyka Społeczna i Resocjalizacja na Uniwersytecie Warszawskim. Absolwentka studiów podyplomowych na kierunku Seksuologia Kliniczna Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego. Dodatkowo rozwijała swoje kompetencje poprzez uczestnictwo w szkoleniu z zakresu Terapii Skoncentrowanej na Rozwiązaniach organizowanego przez CTRS w Warszawie. Na co dzień przyjmuję pacjentów w Poradnie Zdrowia Psychicznego Psychoklinika www.psychoklinika.pl 

Kilkuletnie doświadczenie zarówno terapeutyczne jak i diagnostyczne zdobywała w poradni psychologiczno-pedagogicznej oraz placówkach oświatowych, w zakresie działalności których prowadziłam terapię indywidualną dzieci, młodzieży oraz rodzin, w tym osób z diagnozą całościowych zaburzeń rozwojowych. Jako psycholog organizowała grupowe warsztaty dotyczące tożsamości płci oraz trudności komunikacyjnych. Chętnie pracuje z osobami z niską samooceną, zaburzeniami lękowymi, obniżonym nastrojem oraz innymi, ogólno rozumianymi problemami sfery emocjonalnej. Udziela konsultacji i porad dla klientów doświadczających trudności natury seksualnej.

Szybka konsultacja:
e-Recepta L4 Online
Obserwuj nas na Google News
gn
Najnowsze pytania pacjentów
Co robić? U jakiego specjalisty szukać pomocy?
Córka obecnie 4 lata - od 2,5 roku codziennie w nocy płacze krzyczy i mówi przez sen.  
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u pediatry prowadzącego, który podejmie decyzję co do dalszego postępowania.
Monika Sierakowska
homeopata
Umów wizytę
W problemach natury emocjonalnej, poza opieką lekarza, bardzo mocna bywa homeopatia. Można poszukać homeopaty lokalnie w miejscu zamieszkania lub skorzystać z wizyty on-line.
Czy to już jest powód do niepokoju?
Córka 11 lat, ma podwyższone płytki krwi. Inne parametry wyników dobre.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja pediatryczna.
Czy przebyty refluks moczowy i operacja ma wpływ na proces odpieluchowania dziecka?
Dziewczynka 3 lata lecz wcześniaczka.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zasady postępowania warto omówić z lekarzem pediatrą prowadzącym oraz lekarzem prowadzącym w poradni specjalistycznej, pod opieką której dziecko pozostaje (nefrolog/urolog).
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Przebyte zakażenia dróg moczowych i refluks moczowy zwykle nie opóźniają samego procesu odpieluchowania, o ile dziecko jest fizycznie i psychicznie gotowe. Ważniejsze są umiejętności kontroli pęcherza, rozwój motoryczny i gotowość emocjonalna dziecka.
Warto skonsultować się z pediatrą lub nefrologiem dziecięcym przed rozpoczęciem odpieluchowania.
Ta odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady lekarskiej.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania
Czy to normalne, że miesiącu po upadku nadal występuje siniak?
Miesiąc temu córka upadła na piszczel. Zrobił się wielki krwiak, smarowałyśmy. Dookoła wszystko zeszło, ale został środek, który dalej jest fioletowy. Była też gulka jeszcze z tydzień temu, ale już jest mniejsza. 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Należy zgłosić się do lekarza pediatry, pod opieką którego dziecko pozostaje, aby mógł przeprowadzić badanie fizykalne (warto również zapoznawać się z odpowiedziami udzielonymi już na to pytanie).
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Do kontroli lekarskiej warto zgłosić się, jeśli zmiana nie zmniejsza się przez kolejne tygodnie, twardnieje, robi się bolesna, skóra nad nią jest zaczerwieniona/ciepła albo pojawi się obrzęk całej nogi. W innym wypadku można jeszcze obserwować — takie krwiaki potrafią wchłaniać się nawet 2–3 miesiące.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania
Czerwone plamy ze stresu - Jak sobie z tym poradzić?
Od paru tygodni na twarzy i szyji wychadza mi czerowne plamy - zazwyczaj, jak wchodzę z zimna do ciepla lub jak się stresuje. Od tygodnia mam to z dwa razy dziennie. 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana kontrolna wizyta u lekarza w warunkach stacjonarnych, można zgłosić się do lekarza rodzinnego - wyda stosowne zalecenia dotyczące postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Opis może odpowiadać napadowemu rumieniowi (flush) – przejściowe rozszerzenie naczyń pod wpływem stresu lub zmiany temperatury. Zwykle nie jest to groźne; pomaga unikanie nagłych zmian ciepło–zimno, ograniczenie kofeiny i ćwiczenia oddechowe przy stresie. Jeśli rumień utrzymuje się długo, nasila lub towarzyszy mu świąd, kołatanie serca czy inne objawy ogólne, warto skonsultować się z lekarzem rodzinnym - zapraszam.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta dermatologiczna. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania
Dlaczego po odstawieniu nikotyny mam takie objawy?
10 miesięcy temu rzuciłem papierosy, po 3 miesiącach wszelkie objawy odstawienia nikotyny ustąpiły, przechodziłem ten okres dosyć ciężko gdyż miałem wtedy prawie wszystkie możliwe objawy odstawienia psychiczne jak i fizyczne, dodam że w tym okresie nie miałem wgl do czynienia z palaczami ani z...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Proszę zgłosić się na kontrolną wizytę do lekarza w warunkach stacjonarnych (lekarz rodzinny/internista), aby lekarz mógł przeprowadzić badanie fizykalne, uzupełnić je o badania dodatkowe (m.in. ekg, badania laboratoryjne). Zalecana również konsultacja/terapia psychologa.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Twój organizm może reagować na zapach, widok lub dym papierosowy nawet wiele miesięcy po rzuceniu palenia, ponieważ mózg „pamięta” wcześniejsze skojarzenia z nikotyną i uruchamia podobne reakcje fizjologiczne i emocjonalne jak w okresie odstawienia. Objawy takie jak kołatanie serca, wahania nastroju czy chwilowe pogorszenie samopoczucia są zwykle przejściowe i stopniowo słabną, szczególnie jeśli uda się ograniczyć kontakt z dymem i stosować techniki relaksacyjne. Z czasem układ nerwowy adaptuje się do braku nikotyny, a reakcje wyzwalane przez bodźce stają się coraz słabsze.

Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Takie objawy mogą się pojawiać po rzuceniu palenia i nie zawsze oznaczają, że coś jest „nie tak”. Nikotyna silnie wpływa na układ nerwowy, a organizm potrzebuje czasu, żeby ponownie nauczyć się regulować nastrój, sen, koncentrację czy napięcie. U części osób objawy mogą nawracać falami, zwłaszcza przy kontakcie z dymem papierosowym, nawet biernym.
W tym okresie bardzo ważne jest żywienie. Niedobory energii, białka, magnezu, witamin z grupy B czy nieregularne posiłki mogą nasilać rozdrażnienie, kołatania serca i wahania nastroju. Odpowiednio zbilansowane żywienie pomaga stabilizować układ nerwowy i ułatwia adaptację organizmu po odstawieniu nikotyny.
Dlatego obok opieki lekarskiej warto rozważyć konsultację z dietetykiem, który pomoże dobrać sposób odżywiania wspierający ten etap wychodzenia z nałogu.
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Po rzuceniu palenia mózg i układ nerwowy nadal „pamiętają” działanie nikotyny. Kontakt z zapachem dymu, widok papierosa czy nawet tzw. dym z trzeciej ręki może wywoływać reakcje fizyczne i emocjonalne, podobne do tych z okresu odstawienia — kołatanie serca, rozdrażnienie, wahania nastroju. To efekt działania algorytmu uzależnienia: mózg uczy się kojarzyć bodźce z przyjemnością lub ulgą, a odłączenie nikotyny wymaga czasu, by te wzorce zostały przeprogramowane.
Objawy te są zwykle przejściowe i stopniowo słabną, gdy organizm i mózg przyzwyczajają się do życia bez nikotyny. Ważne jest ograniczenie kontaktu z dymem, stosowanie technik relaksacyjnych i dbanie o regularne, zdrowe posiłki, które wspierają układ nerwowy.
Osoby uzależnione od nikotyny często mają też większą skłonność do innych uzależnień, ponieważ mózg może uczyć się podobnego schematu reakcji na różne bodźce nagradzające. Dlatego tak istotne jest wsparcie specjalistów — lekarzy, psychologów czy terapeutów zajmujących się uzależnieniami — którzy pomagają przełamać utrwalone wzorce, kontrolować nawroty i wprowadzić systemowe strategie, aby mózg mógł stopniowo nauczyć się nowych, zdrowych schematów. Konsekwentne unikanie nikotyny i odpowiednia, profesjonalna pomoc zwiększają trwałość przerwania uzależnienia i minimalizują ryzyko powstawania nowych uzależnień.
Czy powinnam tak małą wadę, którą teraz lekarka określiła jako fizjologiczną, korygować przepisanymi okularami?
Jesteśmy po badaniu u okulisty. Mojej 4.5 letniej córce wyszła wada +2.00 P i 1,75 L. Okulistka przepisała okulary +0.75 na oba oczy. Czy nie zakłóci to naturalnej adaptacji oka dziecka?
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wszystkie wątpliwości należy omawiać z lekarzem przeprowadzającym badanie i wydającym konkretne zalecenia dotyczące postępowania - lekarz okulista omówi ich zasadność.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza okulisty który przepisał okulary. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Przy tak niewielkiej wadzie, określanej jako fizjologiczna, zwykle nie ma pilnej potrzeby pełnej korekcji – przepisane okulary (+0,75) mają głównie zapobiegać zmęczeniu oczu i wspierać prawidłowy rozwój wzroku. Nie powinno zakłócać naturalnej adaptacji oka. Warto obserwować, czy dziecko komfortowo widzi w okularach i kontrolować wzrok według zaleceń okulisty.
Informacje te mają charakter ogólny edukacyjny i nie zastępują konsultacji z lekarzem prowadzacym
Czy to możliwe, że katar związany z ząbkami u dziecka utrzymywałby się aż tak długo?
Synek (równy roczek) od kilku dni ma katar, nie ma temperatury i nie kaszlał, do wczorajszego wieczoru. Tuż przed snem - katar zaczął spływać, ułożyliśmy zatem syna nieco wyżej (poduszka klin), przespał w miarę spokojnie noc. Dziś katar zwiększył się. Jest nadal bezbarwny i wodnisty. Katar...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana konsultacja w warunkach stacjonarnych u lekarza pediatry, pod opieką którego dziecko pozostaje, a w przypadku niepokojących dolegliwości - w punkcie opieki nocnej i świątecznej poz.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Objawy, które Państwo opisują, bardzo często towarzyszą ząbkowaniu i wynikają ze spływania wodnistej wydzieliny z nosa, co może powodować kaszel, zwłaszcza wieczorem i w nocy. Przy braku gorączki i dobrym ogólnym stanie dziecka najważniejsza jest obserwacja, nawilżanie nosa i zapewnienie odpowiedniego nawodnienia. Proszę zachować czujność — w razie pogorszenia samopoczucia, trudności w oddychaniu lub pojawienia się gorączki należy zgłosić się do lekarza.
Powyższa informacja ma charakter ogólny i nie zastępuje i nie stanowi badania lekarskiego ani indywidualnej konsultacji. W przypadku wątpliwości lub niepokojących objawów konieczna jest bezpośrednia ocena dziecka przez lekarza.
Monika Sierakowska
homeopata
Umów wizytę
Jeśli problem nie będzie ustępował lub będzie nawracał a postępowanie zgodnie z zaleceniami lekarza nie pomoże, warto rozważyć terapię homeopatyczną. Może to wspomóc dziecko w łagodniejszym przechodzeniu okresu ząbkowania i zmniejszyć lub całkowicie znieść tendencję do pojawiania się kataru podczas ząbkowania. Można umówić wizytę u lokalnego homeopaty lub skorzystać z wizyty on-line.
Kompletnie nie rozumiem dlaczego moje dziecko odmawia picia mleka z butelki i nie wiem co z tym poradzić? 
Moje półtoraroczne dziecko od pewno czasu zachowuje się dość niezrozumiałe odnośnie mleka. Pije je dwa razy dziennie rano i wieczorem a czasem w nocy jest to mleko modyfikowane. Myślałam, że chodzi o dziurkę i dlatego mu ja powiększyłam ale nie dalej jest to samo i nawet zmieniłam butelkę...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana konsultacja w warunkach stacjonarnych u lekarza pediatry prowadzącego, który przeprowadzi kontrolne badanie fizykalne i uzupełni wywiad medyczny.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
To, co Pani obsewuje, pasuje do okresowej awersji + zmiany potrzeb dziecka.
Najlepsze, co można zrobić: odpuścić butelkę, nie zmuszać, włączyć mleko „w jedzenie” i spokojnie przeczekać.
W zdecydowanej większości przypadków w ciągu kilku tygodni sytuacja sama się normuje. Proszę zgłosic sie do pediatry lub lekarza rodzinnego jeśli pojawi się którykolwiek z poniższych objawów:chudnięcie, brak przyrostu masy, częste wymioty, krwiste stolce, biegunki, silne wzdęcia, ból przy jedzeniu,wysypka po mleku, obrzęki, nawracające infekcje ucha/nosa, które utrudniają picie, całkowita odmowa płynów. Pozdrawiam
Monika Sierakowska
homeopata
Umów wizytę
Jedną z przyczyn tego zachowania może być nietolerancja mleka. Warto zaobserwować czy dziecko nie ma objawów takich jak problemy z wypróżnieniem, zmiany skórne, nawracające infekcje. Warto zobaczyć czy w takim sam sposób będzie reagować na inne mleko bardziej lekkostrawne np. kozie mleko modyfikowane. Gdyby jednak problemy natury fizycznej zostały wykluczone a reakcja dziecka pozostała niezmienna, można szukać w przyczynach emocjonalnych. Może to reakcja na zmiany w otoczeniu, rozpoczęcie żłobka, stres w rodzinie, przeprowadzka, itp. W takich oraz innych sytuacjach może być pomocna terapia homeopatyczna, która naturalnie wspiera organizm w powrocie do równowagi. Można skorzystać z wizyty u homeopaty w miejscu zamieszkania lub umówić wizytę on-line.
Co mogę zrobić w takiej sytuacji, skoro mąż odmawia wizyty u specjalisty? Stał się obojętny na wszystko. Na mnie.
Nie zależy mu na dobrej atmosferze między nami. Nie reaguje na mój płacz. Nie chce nigdzie wychodzić ani z nikim się spotykać. Niczego nie chce planować. W weekend tylko leży i pije piwo. Łatwo wyprowadzić go z równowagi. Już kilka razy usłyszałam od niego, że mnie nienawidzi. Nie...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Proszę spróbować umówić wizytę u lekarza rodzinnego, jest szansa, że do lekarza, którego mąż zna, zdecyduje się na wizytę kontrolną, a lekarz podczas wizyty postara się z mężem porozmawiać o zaistniałej sytuacji.
Agnieszka Molas-Biesiada
lekarz rodzinny, psychodietetyk
Umów wizytę
Opisane objawy mogą wskazywać na depresję. Warto skonsultować się samodzielnie z psychologiem lub psychiatrą, by uzyskać wsparcie i omówić możliwe sposoby pomocy bliskiej osobie, która odmawia leczenia.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Zamiast ogólnego „idź do specjalisty”, prosze zaproponować: „Umówię wizytę, pójdę z Tobą, jeśli chcesz — tylko sprawdźmy.”„Możemy zacząć od lekarza rodzinnego/kardiologa — to bezpieczny pierwszy krok.” Czasem mężczyźni łatwiej przyjmują wizytę „somatyczną”, a lekarz tam może delikatnie otworzyć temat psychiki.
Prosze postawić łagodne, ale jasne granice. Możesz powiedzieć:„Chcę być przy Tobie, ale nie dam rady udawać, że wszystko jest w porządku. Potrzebuję, żebyś podjął choć jeden krok — wizytę u lekarza albo psychologa.”
Proszę zadbać o siebie (to nie egoizm) - wsparcie dla Pani : lekarza rodzinnego, psychologa, grupy wsparcia, rozmowy z kimś zaufanym. To pomoże nie wchodzić w rolę „ratownika” i podejmować decyzje z troski, a nie ze strachu.
Jeśli zauważysz: wypowiedzi typu „nie ma sensu”, „lepiej by było, gdyby mnie nie było”,znaczące zwiększenie picia, groźby lub przemoc, objawy bardzo wysokiego cukru (senność, wymioty, nadmierne pragnienie) lub ból w klatce piersiowej —to jest stan pilny. Wtedy nie czekac na jego zgodę: trzeba wezwac pogotowie (112/999) lub pojechac na SOR. Czasem pomaga też rozmowa z kimś, kogo mąż szanuje (brat, szwagier, przyjaciel, ksiądz). Jesli mąż nie jest osobą ubezwłasnowolnioną , to ma prawo podejmować decyzje, nawet jeśli z medycznego punktu nie są racjonalne. W razie wątpliwości co do zdolności męża do podejmowania decyzji, ocenę poczytalności przeprowadza ratownik pogotowia, lekarz rodzinny, psychiatra. Leczenie 'przymusowe' obejmuje tylko osoby poważnie zaburzone psychiczne i decyduje o tym lekarz psychiatra. W razie pytań zapraszam
Czy moje lęki i obawy powinnam skonsultować czy psychologiem czy psychiatrą?
Od kilku lat mam problemy, które raz były słabsze, a raz silniejsze. Był czas, że czułam się lepiej, ale teraz objawy wróciły z podwójną siłą i coraz trudniej mi normalnie funkcjonować. Na co dzień czuję przygnębienie, smutek i przytłoczenie obowiązkami. Coraz trudniej mi się...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana opieka psychologa, ale również konsultacja i opieka psychiatry, z oceną wskazań do wdrożenia zindywidualizowanego leczenia farmakologicznego.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Opisane objawy – silny lęk, napięcie, trudność w codziennym funkcjonowaniu, obawa przed oceną, poczucie winy oraz objawy fizyczne (drżenie rąk, ucisk w gardle, poranne nasilenie lęku) – wskazują, że warto skonsultować się zarówno z psychologiem, jak i psychiatrą. Nie dlatego, że „jest bardzo źle”, ale dlatego, że oba rodzaje wsparcia mogą się uzupełniać i realnie przynieść ulgę.
Psycholog pomoże zrozumieć, co podtrzymuje lęk i jak krok po kroku odzyskiwać poczucie wpływu. Psychiatra oceni, czy objawy są na tyle nasilone, że warto rozważyć leczenie, które może zmniejszyć napięcie i wesprzeć dalszą pracę.
Warto też zwrócić uwagę na żywienie, bo przy długotrwałym stresie i napięciu ciało potrafi reagować jeszcze silniej, gdy brakuje energii, regularności posiłków lub podstawowych składników odżywczych.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
To nie jest „słabość”. To stan, który ma podłoże medyczne i psychiczne — i naprawdę można go skutecznie leczyć.
Objawy, o których Pani pisze, mogą odpowiadać zaburzeniom lękowo-depresyjnym (z elementami natrętnego sprawdzania i przeciążenia stresem). Dlatego bardzo rekomenduję dwie równoległe drogi pomocy: 1.Konsultację psychiatryczną — aby ocenić, czy potrzebne będzie leczenie farmakologiczne, które może zmniejszyć lęk i przygnębienie oraz ułatwić codzienne funkcjonowanie.2.Psychoterapię (np. poznawczo-behawioralną) — aby nauczyć się radzić sobie z nasilonymi lękami, poczuciem winy, niską samooceną i przewlekłym stresem oraz przepracować żałobę.
Najlepsze efekty najczęściej daje połączenie obu form leczenia. Proszę też pamiętać o podstawach: regularny sen, posiłki, krótkie spacery, ograniczenie kofeiny — małymi krokami, bez presji. Warto szukać wsparcia w rodzinie lub grupach dla rodziców dzieci ze spektrum — nie musi Pani być z tym sama.
Jeśli pojawią się myśli rezygnacyjne („nie chcę żyć”, „nie dam rady”), silne napady paniki, kołatania serca lub wyraźne pogorszenie — proszę zgłosić się pilnie po pomoc (SOR/999) albo skontaktować się natychmiast z lekarzem. Chętnie pomogę w znalezieniu psychiatry/psychoterapeuty . Cieszę się, że Pani tu napisała — to ważny, odważny krok ku poprawie. Pozdrawiam serdecznie
M
MAJ
Witam. Od pewnego czasu czuje się ciężko. Brak chęci do wstawania z rana łóżka. Codziennie czuje zmęczenie i wypalenie. Zabawa i spędzanie czasu z dziećmi nie sprawia mi takiej radości jak kiedyś. Jestem bardzo ale to bardzo nerwowa i szybko się stresuje. Wybucham w każdym momencie. Przez co dostaje się innym i pojawiają się kłótnie w domu.
Mam wrażenie, że że wszystkim jestem sama i nie otrzymuje pomocy od reszty domowników. Mąż twierdzi, że mam fobie na punkcie sprzątania. Lubię porządek.
Coraz częściej zdarzają się sytuacje, że płacze w zaciszu domu by nikt nie widział. W nocy nie mogę spać, rano jestem zmęczona, nie ważne jak długo bym spała. Zdarzają się sytuacje, że budzę się nocy ze strachem i kołataniem serca. I ten strach utrzymuje się to już do rana.
Nie wspomnę, że przy gorszych dniach potrafię bić się w głowe ręką.
W pracy staram staram się być inna osoba.
Jak sobie z tym poradzić? Jestem już tym zmęczona.
Czy można dokładnie pamiętać jakieś wydarzenie z ok. 3 roku życia?
Czy z tak młodego wieku można pamiętać, ale nie tak dokładnie jak starsze dziecko, czy dorosły. Pełne i świadome wspomnienie - jest to możliwe czy absolutnie nie? 
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychologiczna. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Kwestię zapamiętanych wspomnień, możliwości pamięci - warto omówić z psychologiem, który odpowie na wszystkie pytania, postara się rozwiać wątpliwości.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak — można mieć wspomnienia z około 3. roku życia, ale rzadko są one „pełne i dokładne”.
U większości ludzi najwcześniejsze, dość wiarygodne wspomnienia zaczynają się między 3.–4. rokiem życia. To czas, gdy dojrzewa hipokamp (struktura mózgu odpowiedzialna za pamięć autobiograficzną) i rozwija się język — potrzebny, by „opowiedzieć sobie” wydarzenia.
Obawiam się, czy mania czystości, to nie jest już jakieś zaburzenie - Czy powinnam udać się z córką do psychologa?
Moje pytanie dotyczy nastoletniej córki. Od kilku lat obserwujemy u niej postępująca „manię czystości". Córka uważa, że wszystko, co ma kontakt z innymi ludźmi, jest brudne i w domu może znaleźć się tylko w wyznaczonych miejscach, żeby nie „zakazić" czystych...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychologiczna. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Proszę zgłosić się z córką na konsultację psychologiczną; w razie wskazań zostanie objętą opieką psychologiczną, zostanie ustalony dalszy zakres postępowania.
Marek Postrzech
psycholog, logopeda
Umów wizytę
Zwiększona potrzeba porządku i czystości u dziecka nie zawsze musi oznaczać zaburzenie, ale warto przyjrzeć się, jak bardzo wpływa to na codzienne funkcjonowanie córki. Jeśli dbałość o czystość powoduje u niej napięcie, lęk, trudności w zabawie czy relacjach z rówieśnikami, wówczas rozmowa z psychologiem dziecięcym może być bardzo pomocna.

Specjalista pomoże zrozumieć, czy jest to etap rozwojowy, przejaw perfekcjonizmu, czy może reakcja na stres lub potrzebę kontroli nad otoczeniem. Wczesna konsultacja pozwala też zapobiec utrwaleniu się niepokojących nawyków.

Nie ma potrzeby obawiać się takiej wizyty — to przede wszystkim okazja do uzyskania wsparcia i lepszego zrozumienia emocji dziecka.
Zalecana konsultacja psychologiczna. Objawy opisane przez państwa mogą wskazywać na nasilony lęk przed zabrudzeniami, dlatego warto rozważyć diagnostykę pod kątem zaburzeń lękowych lub obsesyjno-kompulsywnych , a także opieka psychologa z doświadczeniem.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
To, co Pani opisuje, przypomina obraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych — choć oczywiście diagnozę może postawić tylko specjalista. W celu ustalenia diagnozy warto udać się do psychologa/psychoterapeuty dzieci i młodzieży lub psychiatry dziecięcego. Pozdrawiam
Czy wizyta u psychologa pomogłaby mi rozwiązać moje problemy?
Przez całe życie umiałem w sposób nieprzerwany zagospodarować sobie czas, ale teraz totalnie jest we mnie pustka, przy czym taka zupełna stagnacja jest dla mnie bardzo ciężka i nie wyobrażam sobie ją praktykować, czy ja naprawdę żyłem w "innej rzeczywistości" i powinienem brać...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana zarówno konsultacja i opieka psychologiczna jak i konsultacja z lekarzem psychiatrą, aby ocenić wskazania do zastosowania farmakoterapii.
To, co Pan opisuje – poczucie pustki, stagnacji i trudność w odnalezieniu się w obecnej sytuacji – jest całkowicie naturalne i ludzkie, zwłaszcza gdy życie ulega zmianie lub pojawiają się nowe wyzwania. W nurcie Terapii Akceptacji i Zaangażowania (ACT) podkreślamy, że takie doświadczenia nie świadczą o „życiu w innej rzeczywistości”, lecz są częścią ludzkiego doświadczenia, które może się zmieniać na przestrzeni lat.

Warto przyjrzeć się swoim wartościom i temu, co jest dla Pana ważne – nawet jeśli teraz trudno to dostrzec. Czasem stagnacja i poczucie pustki są sygnałem, że potrzebujemy na nowo zdefiniować, co nadaje sens naszemu życiu. Bardzo pomocne bywa łagodne podejście do siebie, akceptacja obecnych emocji i stopniowe angażowanie się w drobne, wartościowe działania, nawet jeśli na początku wydają się one mało znaczące.

Jeśli zastanawia się Pan nad farmakoterapią, warto pamiętać, że decyzja o lekach powinna być poprzedzona konsultacją z lekarzem psychiatrą, który oceni Pana sytuację indywidualnie. Często jednak już sama rozmowa z psychologiem lub psychoterapeutą może przynieść ulgę i pomóc zrozumieć, co się dzieje. To, że nie ma Pan z kim o tym porozmawiać, może potęgować poczucie osamotnienia – zachęcam do rozważenia kontaktu ze specjalistą, który wesprze Pana w tym procesie.

To bardzo trudna sytuacja i może się wydawać, że nie ma z niej wyjścia – jednak naprawdę można ją przepracować.

Serdeczności i powodzenia

Monika Figat, Psycholog [Warszawa i on-line] | monikafigat.pl
Marek Postrzech
psycholog, logopeda
Umów wizytę
Wizyta u psychologa mogłaby być bardzo pomocna w tej sytuacji. Psycholog pomoże lepiej zrozumieć, co stoi za tym poczuciem stagnacji — czy to efekt długotrwałego stresu, przemęczenia, zmian życiowych, czy może objaw obniżonego nastroju lub depresji. W bezpiecznej rozmowie można stopniowo uporządkować swoje myśli, emocje i znaleźć nowe sposoby radzenia sobie.

Nie musi Pan/Pani od razu sięgać po leki — decyzję o ewentualnej farmakoterapii podejmuje lekarz psychiatra po dokładnej ocenie stanu psychicznego. Warto jednak zacząć od rozmowy z psychologiem, który pomoże zrozumieć, czy potrzebne jest dalsze wsparcie medyczne.

To, że szuka Pan/Pani pomocy i zadaje takie pytania, świadczy o świadomości i gotowości do pracy nad sobą — to bardzo dobry znak. Proszę pamiętać, że nie jest Pan/Pani sam(a) i że takie poczucie pustki może być początkiem procesu zmiany, jeśli da się sobie szansę na rozmowę i wsparcie specjalisty.
Anna Gaworska
psycholog, coach
Umów wizytę
Warto poszukać związku z jakimś wydarzeniem przed pojawieniem się poczucia pustki i stagnacją, którą Pan opisuje. Czy stało się w Pana życiu coś, co było emocjonalnie trudne? Poczucie zatrzymania, stagnacji zaprasza też do pogłębienia refleksji nad sobą, swoim życiem, może jest o potrzebie zmiany. Warto się przyjrzeć temu z kilku perspektyw: od kiedy obserwuję tak wyraźną zmianę i co się wtedy działo w moim życiu, co czuję kiedy doświadczam pustki. Odpowiedzi na pytania warto poszukać podczas spotkania z psychologiem.
Czy przebyta wcześniej białaczka u kobiety może mieć bezpośredni wpływ na przedwczesny poród?
W tym przypadku dziecko urodziło się ok. 6 tygodni przed planowanym terminem, w wyniku krwotoku, obecności skrzepów i częściowego odklejenia łożyska. Rozwój dziecka — obecnie istnieje podejrzenie autyzmu, a noworodek urodził się z niedotlenieniem okołoporodowym. Czy...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
O przyczynach należy porozmawiać z lekarzem prowadzącym, który zna całość obrazu klinicznego, dotychczasową historię choroby, wyniki wykonywanych badań itp.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym ciążę. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania
Czy pojawienie się jąder kostnienia tak szybko to powód do niepokoju?
Przy badaniu usg bioderek mojego syna ortopeda stwierdził, że widoczne są już jądra kostnienia. Syn ma 6 tygodni, ortopeda zaznaczył, że jądra kostnienia pojawiają się koło 3-6 miesiąca życia dziecka, i żeby omówić to z naszym pediatrą. Nasz lekarz pediatra nie wie za bardzo jak się do...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Jeżeli lekarz pediatra prowadzący nie omówił z Państwem postępowania - proszę skonsultować się z ortopedą, który wskaże odpowiedni kierunek dalszego postępowania.
Magdalena Gilewska
pielęgniarka anestezjologiczna i intensywnej opieki, pielęgniarka zdrowia publicznego, edukator diabetologiczny, dietetyk, pielęgniarka opieki długoterminowej, pielęgniarka organizacji i zarządzania, pielęgniarka promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej
Umów wizytę
Pojawienie się jąder kostnienia nawet przed 3 miesiącem życia bywa obserwowane i nie zawsze oznacza patologię. Może to być cecha indywidualna rozwoju u dziecka. Najważniejsze aby UG bioder nie wykazywało nieprawidłowości, prawidłową budowę stawów i kątów, a ruchomość kończyn była symetryczna. Proszę omówić wynik z lekarzem prowadzącym, który w razie potrzeby zleci kontrolne badanie lub skieruje do ortopedy dziecięcego. Samo wcześniejsze kostnienie nie wymaga leczenia, jeśli pozostałe parametry są prawidłowe.
Czy powinniśmy zrobić jakieś dodatkowe badania – np. neurologiczne, ortopedyczne, czy wystarczy fizjoterapia?
Piszę jako mama 14-letniego chłopca (181 cm wzrostu, 108 kg), z dużą troską i niepokojem. Od pewnego czasu zauważyłam, że mój syn czasami kuleje jedną nogą, ale tylko po wysiłku, podczas chodzenia po schodach albo gdy jest zmęczony. Co dziwne — nie skarży się na żaden ból....
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Proszę omówić obserwowane u syna dolegliwości z lekarzem pediatrą prowadzącym, aby mógł zdecydować o dalszym postępowaniu diagnostycznym (do rozważenia konsultacja neurologiczna)
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Zalecam konsultację neurologiczną, ortopedyczną i fizjoterapeutyczną w celu oceny przyczyny okresowego utykania – możliwe zaburzenia neurologiczne lub przeciążeniowe. Choc dobrym początkiem będzie wizyta u pediatry .
Pokaż więcej pytań więcej
CHCESZ ZADAĆ PYTANIE?
Musisz napisać jeszcze: 50 znaków.
Dziękujemy
Twoje pytanie zostało wysłane. Nasi specjaliści udzielają odpowiedzi zwykle do kilkunastu godzin od zadanego pytania. Wszystkie odpowiedzi zostaną wysłane na adres e‑mail, który podałeś w formularzu.
lub Umów się na konsultację

Serwis HaloDoctor ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny i w żadnym wypadku nie zastępuje konsultacji medycznej. W celu dokładnej diagnozy zalecany jest kontakt z lekarzem. Jeśli jesteś chory, potrzebujesz konsultacji lekarskiej, e‑Recepty lub zwolnienia lekarskiego umów wizytę teraz. Nasi lekarze są do Twojej dyspozycji 24 godziny na dobę!

Pokaż wszystkie artykuły arrow
Umów wizytę
e-Recepta Przeziębienie Znajdź lekarza L4 L4 Umów wizytę