ck
Zgoda
Szczegóły
O plikach cookies
Niniejsza strona korzysta z plików cookie
Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług.
Ciasteczka systemowe
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony poprzez umożliwianie podstawowych funkcji takich jak nawigacja na stronie i dostęp do bezpiecznych obszarów strony internetowej. Strona internetowa nie może funkcjonować poprawnie bez tych ciasteczek.
Ciasteczka reklamowe
Marketingowe pliki cookie stosowane są w celu śledzenia użytkowników na stronach internetowych. Celem jest wyświetlanie reklam, które są istotne i interesujące dla poszczególnych użytkowników i tym samym bardziej cenne dla wydawców i reklamodawców strony trzeciej.
Ciasteczka statystyczne
Statystyczne pliki cookie pomagają właścicielem stron internetowych zrozumieć, w jaki sposób różni użytkownicy zachowują się na stronie, gromadząc i zgłaszając anonimowe informacje.
Pliki cookie (ciasteczka) to małe pliki tekstowe, które mogą być stosowane przez strony internetowe, aby użytkownicy mogli korzystać ze stron w bardziej sprawny sposób.

Prawo stanowi, że możemy przechowywać pliki cookie na urządzeniu użytkownika, jeśli jest to niezbędne do funkcjonowania niniejszej strony. Do wszystkich innych rodzajów plików cookie potrzebujemy zezwolenia użytkownika.

Niniejsza strona korzysta z różnych rodzajów plików cookie. Niektóre pliki cookie umieszczane są przez usługi stron trzecich, które pojawiają się na naszych stronach.

W dowolnej chwili możesz wycofać swoją zgodę w Deklaracji dot. plików cookie na naszej witrynie.

Dowiedz się więcej na temat tego, kim jesteśmy, jak można się z nami skontaktować i w jaki sposób przetwarzamy dane osobowe w ramach Polityki prywatności.

Prosimy o podanie identyfikatora Pana(Pani) zgody i daty kontaktu z nami w sprawie Pana(Pani) zgody
  1. Artykuły
  2. Ataki paniki - jak pomóc sobie i bliskim?
  1. Artykuły
  2. Ataki paniki - jak pomóc sobie i bliskim?

Ataki paniki - jak pomóc sobie i bliskim?

Ataki paniki - jak pomóc sobie i bliskim?

Ataki paniki dotykają około 9% populacji, a pierwszych epizodów należy spodziewać się w okresie młodości, czyli między 10 a 28 rokiem życia. Z badań wynika, że kobiety doświadczają ich dwukrotnie częściej niż mężczyźni. Jakie są przyczyny napadów lęku i jak sobie z nimi radzić?

Ataki paniki - jak pomóc sobie i bliskim?
Spis treści
arrow Lęk - podstawowa składowa ataków paniki arrow Objawy ataku paniki arrow Przyczyny ataków paniki arrow Jak radzić sobie z atakami paniki? arrow Psychoterapia arrow Jak pomóc bliskiej osobie doświadczającej ataku paniki?

Lęk - podstawowa składowa ataków paniki

 

Lęk należy do naturalnych reakcji na zagrożenie, pozwala on je dostrzec i wdrożyć odpowiednie działania. Może on jednak przybrać patologiczną formę, co cechuje nasilenie nieadekwatne do przyczyny i może znacząco utrudniać funkcjonowanie oraz być źródłem cierpienia. Nie należy jednak mylić lęku ze strachem. Pojęcie strachu odnosi się do sytuacji, w której przyczyna niebezpieczeństwa jest sprecyzowana, natomiast w lęku trudno ją określić. Lęk o zwiększonym nasileniu może paraliżować działania dotkniętej nim osoby, a z czasem także utrudniać codzienne funkcjonowanie poprzez występowanie ataków paniki. Jednakże, jak do tej pory nie ustalono czy panikę powinno się klasyfikować jako odrębne schorzenie, czy też zespół objawów związany z zaburzeniami lękowymi.

 

arrow Trzy zgony na statku wycieczkowym. Czy to hantawirus? Co wiadomo o chorobie
arrow Przed majówką warto to wiedzieć: kiedy nie jechać na SOR
arrow Rewolucja w ochronie zdrowia. Rząd przyjął ustawę o e-zdrowiu – co zmieni się dla pacjentów?
arrow Nie jedz tego tatara. Wykryto groźną bakterię Salmonella
arrow Szpitale powiatowe alarmują: „toniemy”. Czarny tydzień w całej Polsce
arrow GIS ostrzega: Listeria monocytogenes w tatarze wołowym – pilne wycofanie partii produktu

Objawy ataku paniki

 

Ataki paniki charakteryzuje się jako nagłe napady lęku, współwystępujące z obezwładniającym napięciem, co zwykle następuje niespodziewanie. Trwa to od kilku minut do 2 godzin, a nagły początek może wzmagać poczucie braku kontroli nad stanem psychicznym.

 

Symptomy ataku paniki są odczuwane bardzo intensywnie, co sprawia, że mogą one zostać pomylone z tymi towarzyszącymi udarom czy zawałom serca. Do najbardziej charakterystycznych zaliczamy:

 

  • przerażenie wobec poczucia zagrożenia śmiercią,
  • poczucie odrealnienia/oderwania od rzeczywistości,
  • duszności,
  • ból w klatce piersiowej,
  • płytki i przyspieszony oddech,
  • drętwienie kończyn,
  • drżenie całego ciała,
  • ból brzucha,
  • nudności,
  • biegunka,
  • przyspieszone tętno,
  • kołatanie serca,
  • zimne poty,
  • fale gorąca,
  • bladość skóry,
  • depersonalizacja,
  • przytłaczające poczucie niepokoju,
  • przejściowe problemy z widzeniem (mroczki przed oczami),
  • zawroty głowy.

 

Bardzo częstym zjawiskiem współwystępującym z atakami paniki jest nadmierne zamartwianie się o swoje zdrowie, nawet wówczas gdy wyniki badań wskazują na to, że pacjentowi nic nie dolega. Strach opiera się na poczuciu, że lekarze mogli coś przeoczyć lub choroba jest niezwykle rzadka i ciężka do wykrycia.

 

Przyczyny ataków paniki

 

Powodów ujawnienia się ataków paniki może być wiele i uznaje się, że nawarstwienie określonych bodźców w czasie ma znaczenie. Jednak za jedną z najbardziej prawdopodobnych przyczyn jest udział czynników genetycznych - wtedy ataki paniki są nawracające.

 

Do przyczyn psychologicznych ataków paniki zaliczamy:

 

  • katastroficzne myślenie,
  • śmierć bliskich,
  • problemy ze zdrowiem,
  • depresja,
  • nękanie,
  • wykorzystywanie seksualne,
  • problemy finansowe,
  • a także wiele innych trudności życiowych.

 

Jak radzić sobie z atakami paniki?

 

Istnieje kilka przydatnych sposobów pozwalających nieco ukoić emocje towarzyszące atakom paniki i warto o nich pamiętać, aby móc sobie pomóc w kryzysowej sytuacji. Są to:

 

  • powolne, głębokie oddychanie (zatrzymać wdech i zrobić długi wydech),
  • oddychanie do papierowej torby,
  • przywołanie myśli, że taki stan nie zagraża życiu i to uczucie minie,
  • przejście do bezpiecznego miejsca, o ile to możliwe,
  • kontakt z bliską osobą (zmniejsza uczucie izolacji i braku kontroli).

 

Bywa, że atak paniki wystąpi jednorazowo. Jeśli jednak stan ten się powtórzy, warto skorzystać z pomocy doświadczonego lekarza psychiatry. To on zdecyduje o dalszym postępowaniu.

 

Jak więc długoterminowo opanować ataki paniki?

 

Dowiedz się więcej
o zdrowiu psychicznym i pomocy psychologicznej
Sprawdź arrow

Psychoterapia

 

Stanowi jedną z podstawowych metod leczenia ataków paniki, a jej celem jest obniżenie poziomu odczuwanego lęku, doprowadzenie do zmniejszenia częstości napadów, zrozumienie przez pacjenta istoty problemu, a co najważniejsze ukazanie mu sposobów radzenia sobie z pojawiającymi się symptomami. Oczywiście psychoterapia powinna być dobierana indywidualnie i niejednokrotnie łączona jest z leczeniem farmakologicznym.

 

Jedną z metod terapeutycznych jest desensytyzacja, która opiera się na uzyskaniu przez pacjenta stanu relaksu w obecności czynnika (przedmiot lub zjawisko) wywołującego zwykle lęk. Podstawą tego założenia jest przekonanie, że zjawiska przeciwstawne ze sobą nie mogą współwystępować, tu: lęk i relaksacja. Następuje więc eliminacja lęku poprzez zastąpienie go relaksacją.

 

Zastosowanie terapii w atakach paniki jest niezwykle istotne, bowiem nieleczone mogą wywoływać wtórne konsekwencje, tzw. lęk antycypacyjny. Pacjent obawia się, że w każdej chwili znów może doświadczyć ataku paniki, ma poczucie odrealnienia i odłączenia od własnej osoby, a także boi się utraty kontroli nad sobą. Przyszłość widzi w ciemnych barwach, a negatywne scenariusze prowadzą do spotęgowania niepewności i zdenerwowania. Oczekuje on najgorszego spodziewanego przebiegu zdarzeń, co wpływa niekorzystnie na życie codzienne.

 

Jak pomóc bliskiej osobie doświadczającej ataku paniki?

 

Najważniejszym jest okazanie osobie doświadczającej napadu lęku swojej aktywnej obecności. Należy zasugerować głębokie oddychanie i zademonstrować je, oddychać razem z tą osobą. Dobrą metodą jest ułożenie ręki osoby na naszej klatce piersiowej, tak aby mogła poczuć nasz spokojny oddech. Pomocne mogą okazać się działania takie jak:

 

  • zachęcanie do liczenia do dziesięciu,
  • zapewnienie, że wszystko jest w porządku i będzie się przy tej osobie tyle ile będzie ona tego potrzebować,
  • odwrócenie uwagi, zaangażowanie drugiej osoby w rozmowę (zwłaszcza gdy to początek napadu),
  • wykonanie razem z tą osobą prostych ćwiczeń, tj. skłony czy pajacyki.

 

Uwaga! Nie należy używać zwrotów, tj. “nie panikuj” czy “nie histeryzuj” mogą one pogłębić poczucie braku kontroli.

 

Długoterminowo natomiast należy pomóc zachęcając bliską nam osobę do skorzystania z pomocy specjalisty.

 

Jeśli Ty lub bliska Ci osoba potrzebujecie wsparcia specjalisty, pomocnym wyjściem może okazać się skorzystanie z psychoterapii online. Wielu pacjentów podkreśla, że ta forma terapii jest dla nich wygodniejsza pod względem “logistycznym”. Połączenie się z psychologiem/psychiatrą przy pomocy komputera czy też telefonu eliminuje trudności związane z dojazdem, a także obawy, iż wyjście z domu będzie skutkowało zarażeniem się, np. koronawirusem, zwłaszcza w dobie pandemii.

Twoja opinia jest dla nas ważna - oceń artykuł:
Średnia ocena artykułu: 4,0 / 5
star star star star star
Średnia ocena artykułu: 4,0 / 5
Szybka konsultacja:
e-Recepta L4 Online
Obserwuj nas na Google News
gn
Najnowsze pytania pacjentów
Czy mogę coś zrobić, żeby nie mieć ataków paniki?
Od około 2 lat boję się uduszenia, dokładnie tego, że zjem coś, na co będę uczulona, dostanę wstrząsu anafilaktycznego i się uduszę. (Nie wiem czy jestem na coś uczulona, ponieważ nigdy nie robiłam badań, nie miałam też objawów, więc tym bardziej mnie to dziwi). Mój problem zaczął...
Katarzyna Lorentz-Nejno
lekarz rehabilitacji medycznej, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Myślę ze powinna Pani skonsultować się z lekarzem psychiatrą.Sama nie będzie Pani w stanie zapanować nad lękiem.
Dariusz Jasonek
lekarz, trycholog
Umów wizytę
Wskazana wizyta w Poradni Zdrowia Psychicznego.
Atak paniki czy zbyt duża dawka olejku CBD?
Zacząłem stosować olej CBD 10% na nerwicę, przyznaje że wycisza, likwiduje objawy takie jak: uczucie ucisku w klatce piersiowej, uspokaja myśli, brak kłucia w klatce itp. Lecz dzisiaj przed snem przyjąłem większą dawkę zasnąłem i przyśnił mi się koszmar. Zerwałem się z łóżka w strachu kręciło...
Piotr Szuba
lekarz w trakcie specjalizacji, pediatra, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Z opisu wynika, że zbyt duża dawka oleju CBD, jednak warto się skonsultować z lekarzem zlecającym ten lek.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Są to objawy niepożądane przyjętego preparatu. Proszę stosować dawkę, jaką zlecił Panu lekarz.
Co mam robić w sytuacji, kiedy cały czas towarzyszy mi uczucie omdlenia i zawrotów głowy?
Od już dwóch tygodni mam notoryczne zawroty głowy, uczucie omdlenia, duszno mi, co jakiś czas w szyi takie uczucie cięzkości. Jak mam silniejszy atak tych objawów, to czuję jakbym miał mdleć i gorzej widzę oraz mam osłabioną prawą nogę i rękę oraz pojawiające i szybko...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Przy nagłych, niepokojących objawach należy zgłosić się na SOR/dzwonić na Pogotowie Ratunkowe. Wyniki badań - do oceny przez lekarza prowadzącego, zlecającego badania, który w oparciu o całość obrazu klinicznego wydaje dalsze zalecenia odnośnie ew.diagnostyki uzupełniającej, konsultacji specjalistycznych; jeśli badania wykonywane były we własnym zakresie-niezbędna konsultacja neurologiczna, aby neurolog po przeprowadzeniu badania fizykalnego i ocenie wyników mógł ukierunkować dalsze postępowanie.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Przy zawrotach głowy z uczuciem omdlenia, dusznością, pogorszeniem widzenia oraz nawet przemijającym osłabieniem prawej ręki i nogi trzeba pilnie zgłosić się dziś na SOR
Do czasu pomocy proszę nie prowadzić auta, nie zostawać samemu i przygotować wyniki badań oraz listę leków, a szczególnie pilne jest to, jeśli objawy wracają falami, nasilają się, pojawia się bełkotliwa mowa, opadanie kącika ust, ból w klatce piersiowej, omdlenie lub duszność.

(Te informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią ani nie zastępują wizyty u lekarza.)
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista podejmie odpowiednie środki postępowania oraz odpowie na wszystkie pytania.
Co powinnam zrobić, jeśli mam rdzawy kolor flegmy?
Mieszkam w Niemczech i z wczoraj na dziś w nocy dostałem duszności i kaszel. Do tego odczuwam także ból po prawej stronie płuc i podczas kaszlu mam rdzawy kolor flegmy. 
Tomasz Andrzej Szczęsny
internista, onkolog, internista
Umów wizytę
Objawy wymagają pilnej konsultacji lekarskiej najlepiej tego samego dnia. W Niemczech należy zgłosić się do Hausarzt lub bezpośrednio do Notaufnahme albo skontaktować się z 116 117.
W przypadku nasilenia duszności silnego bólu w klatce piersiowej zawrotów głowy lub gorączki należy niezwłocznie wezwać pomoc pod numerem 112.
Objawy mogą wskazywać na chorobę dolnych dróg oddechowych w tym zapalenie płuc i wymagają diagnostyki. Do czasu konsultacji zaleca się odpoczynek nawodnienie i unikanie samodzielnego stosowania antybiotyków.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Rdzawa plwocina z dusznością i bólem po prawej stronie klatki piersiowej wymaga pilnej oceny lekarskiej dziś — proszę zgłosić się do Notaufnahme/SOR albo zadzwonić pod 112, zwłaszcza jeśli duszność trwa, nasila się ból, jest gorączka, osłabienie, przyspieszony oddech lub krew w plwocinie.

Do czasu oceny proszę nie prowadzić samochodu samodzielnie, przygotować listę leków i chorób oraz powiedzieć lekarzowi, że pojawił się kaszel z rdzawą plwociną, bo trzeba wykluczyć m.in. zapalenie płuc, krwawienie z dróg oddechowych lub inne poważniejsze przyczyny.

(Te informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią ani nie zastępują wizyty u lekarza.)
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista podejmie odpowiednie środki postępowania oraz odpowie na wszystkie pytania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Niezbędna jest wizyta u lekarza w warunkach stacjonarnych w trybie pilnym - z uwzględnieniem SOR/Izby Przyjęć w przypadku braku dostępności wizyty u lekarza rodzinnego.
Czy taka pustka w głowie, brak myśli - to już jest jakiś rodzaj schizofrenii?
Do tego dochodzą objawy derealizacji i depersonalizacji, mam ciągłą anhedonię, nic mnie nie cieszy, nie potrafię się złościć, smucić ani cieszyć niczym, straciłem w ogóle zainteresowanie życiem i czymkolwiek, śnią mi się koszmary.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Proszę zgłosić się na konsultację do lekarza psychiatry (a jeśli pozostaje Pan pod opieką specjalistyczną psychiatryczną-to na kontrolną wizytę do lekarza prowadzącego); ponadto zalecana opieka specjalistyczna psychologiczna.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza psychiatry prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Warto pilnie umówić się nakonsultację psychiatryczną. Lekarz pomoże zweryfikować czy objawy są niepokojące. .
Agnieszka Molas-Biesiada
lekarz rodzinny, psychodietetyk
Umów wizytę
Opisane objawy nie są typowe wyłącznie dla schizofrenii; częściej występują w depresji, zaburzeniach lękowych lub depersonalizacji/derealizacji. Wymagają pilnej oceny. Proszę skonsultować się z psychiatrą, a pomocna może być też psychoterapia.
Po powrocie zauważyłam na swoim L4 zapis f32.1 czyli co? Nie wolno mi wychodzić? 
Dostałam zwolnienie od lekarza psychiatry z kodem f32.1, lekka depresja. Rozmawiałyśmy o tym żebym wychodziła na spacery, zajmowała się ogrodem wokół domu bo to jest coś co mi sprawiało kiedyś dużą przyjemność. Zgłaszałam że mam dwoje dzieci pod opieką, muszę wyjść je zawieść i odebrać,...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wymieniony kod nie jest kodem określającym wskazania lekarskie z zakresu - może chodzić bądź musi leżeć; informacja o takich wskazaniach znajduje się w punkcie 16 na druku zwolnienia i wówczas 1 oznacza - chory powinien leżeć, 2 - oznacza chory może chodzić.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza psychiatry prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Sam kod oznacza chorobe , a nie zakaz wychodzenia. O tym, czy na L4 „wolno chodzić”, decyduje wskazanie lekarza na zwolnieniu: 1 = chory powinien leżeć, 2 = chory może chodzić; Warto zapytać lekarza choc rzadko w tym rozpoznaniu zaleca sie 'lezenie'.
Marcin Łata
psychiatra, specjalista psychiatra
Umów wizytę
Pani Mario, proszę odetchnąć – absolutnie nikt nie zamyka Pani w domu. Krótko i konkretnie: zapis F32.1 to tylko symbol medyczny „depresji umiarkowanej”. On mówi lekarzowi i urzędnikom, co Pani dolega, a nie co Pani wolno robić. O tym, czy może Pani wychodzić, decyduje cyfra w innej rubryce (zazwyczaj pole nr 16). Przy depresji psychiatrzy prawie zawsze wpisują kod „2” -chory może chodzić. Dlaczego? Bo w Pani stanie. Praca w ogrodzie i spacery to w Pani przypadku coś znacznie więcej niż ruch – to kojąca pasja i czysta przyjemność, która poprzez kontakt z naturą pozwala realnie wyciszyć układ nerwowy, rozłdować stres...Dzieci i zakupy to normalne życie. Nikt nie oczekuje, że przy depresji przestanie Pani być mamą czy jeść.
Proszę spokojnie zajmować się domem i dziećmi. Jeśli lekarz sam zachęcał do spacerów i ogrodu, to znaczy, że uważa to za klucz do Pani zdrowienia. ZUS nie ma podstaw, by to kwestionować – leczenie depresji w czterech ścianach to po prostu błąd w sztuce, a Pani lekarz o tym wie.
Z wyrazami szacunku i życzeniami powrotu do wewnętrznej harmonii.
Czy to możliwe, że hormony mi tak nasiliły lęki?
Zaczęłam przyjmować tabletki przeciwlękowe, ale nasiliły mi się lęki. Nie codziennie. Jeden dzień jest dobrze, to następny dzień okropny lęk. Dodatkowo przechodzę menopauzę i jestem 4 dzień w trakcie okresu, którego już praktycznie nie ma. Choruję na zaburzenie lękowe, ale dawałam radę bez...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Należy z lekarzem prowadzącym psychiatrą, który wdrożył określony rodzaj tabletek, omówić ich działanie (np. ew.działania niepożądane, czas, po którym pojawiają się efekty leczenia itp.), a także zgłosić obserwowane u siebie dolegliwości. Dodatkowo zalecana konsultacja i opieka ginekologiczna.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak, w okresie okołomenopauzalnym wahania hormonów mogą nasilać objawy lękowe i powodować ich zmienność z dnia na dzień, szczególnie u osób z wcześniejszym zaburzeniem lękowym. Na początku leczenia lekami przeciwlękowymi bywa, że przez 1–2 tygodnie lęk przejściowo się nasila, a poprawa pojawia się zwykle po 3–4 tygodniach.

Informacja ma charakter ogólny i nie zastępuje konsultacji lekarskiej; w razie nasilonych objawów lub pogorszenia należy skontaktować się z lekarzem.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza psychiatry prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Katarzyna Czarniecka
Umów wizytę
Zaczęłam przyjmować tabletki przeciwlękowe, ale nasiliły mi się lęki. Nie codziennie. Jeden dzień jest dobrze, to następny dzień okropny lęk. Dodatkowo przechodzę menopauzę i jestem 4 dzień w trakcie okresu, którego już praktycznie nie ma. Choruję na zaburzenie lękowe, ale dawałam radę bez leków. Gdy przyszła menopauza wszystko się nasiliło. Jak długo mam czekać na poprawę po tabletk
Daria Kopeć-Krzyworzeka
Umów wizytę
Należy skonsultować to z psychiatrą aby dobrał odpowiednia ilość leków. Hormony też wpływają na leki psychotyczne. Lekarz może przepisać mniejszą dawke leków psychotropowych.
Tomasz Andrzej Szczęsny
internista, onkolog, internista
Umów wizytę
W okresie okołomenopauzalnym często obserwuje się nasilenie objawów lękowych oraz ich większą zmienność, co wynika z wahań hormonalnych, szczególnie u osób z wcześniej rozpoznanym zaburzeniem lękowym.
Na początku leczenia lekami przeciwlękowymi bywa, że objawy przejściowo się nasilają – poprawa zwykle pojawia się po 2–4 tygodniach.
Jednak bez znajomości konkretnego leku i dawki każda ocena ma charakter ogólny – konieczna jest indywidualizacja. Jeśli objawy są nasilone, warto skontaktować się z psychiatrą oraz rozważyć konsultację ginekologiczną.Zalecana konsultacja u lekarza psychiatry prowadzącego leczenie.
Daniel Biesiada
lekarz rodzinny
Umów wizytę
Wahania hormonów w okresie okołomenopauzalnym mogą nasilać lęk, a leki przeciwlękowe (np. SSRI) początkowo bywają „rozchwiane”. Poprawa zwykle po 2–6 tyg. Warto skonsultować się z psychiatrą oraz ginekologiem–endokrynologiem w celu modyfikacji leczenia.
Czy derealizacja i dysocjacja po traumatycznym wkłuciu wydarzeniu to objawy zespołu stresu pourazowego?
W szpitalu w listopadzie 2024 roku miałam mieć zabieg. Dzień przed operacją pielęgniarka na siłę próbowała mi włożyć wenflon. Trzymała moją rękę między kolanami. Pokuła mi obie ręce - po 7 prób na każdą. Raz mnie tak ukuła, że mi ręka zdrętwiała. Podczas tej sytuacji (pod wpływem...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana konsultacja i opieka specjalistyczna psychiatry oraz psychologa, z którymi należy podczas wizyty omówić powyższe.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza psychiatry prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Takie objawy jak derealizacja i dysocjacja mogą pojawiać się po traumatycznym doświadczeniu i czasami występują w przebiegu zespół stresu pourazowego, ale same w sobie nie pozwalają na postawienie takiego rozpoznania. Jeśli objawy utrzymują się lub nasilają, warto rozważyć konsultację z psychologiem lub psychiatrą, aby dokładniej ocenić sytuację i dobrać ewentualną pomoc.

Powyższe informacje mają charakter ogólny i edukacyjny i nie stanowią ani nie zastępują porady lekarskiej ani pełnej konsultacji medycznej.
Tomasz Andrzej Szczęsny
internista, onkolog, internista
Umów wizytę
W opisanej sytuacji w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na reakcję lękową organizmu po silnym stresującym doświadczeniu. Derealizacja czy dysocjacja mogą się w takich sytuacjach pojawiać i częściej obserwuje się je w przebiegu Zaburzenia lękowe.
Same te objawy nie stanowią podstawy do rozpoznania Post-traumatic stress disorder. Rozpoznanie PTSD opiera się na szerszym obrazie klinicznym i jego wpływie na codzienne funkcjonowanie, m.in. nawracających wspomnieniach traumy, unikaniu bodźców oraz przewlekłym pobudzeniu i jest to bardzo bardzo uproszczone zróżnicowanie .Warto też pamiętać, że samodzielne diagnozowanie się może nasilać lęk, dlatego najlepiej omówić sytuację ze specjalistą- Zalecam zatem .
Czy podczas wizyty psychiatrycznej mojego męża mogę być obecna i pomóc mu w komunikacji? 
Mój mąż nie mówi po polsku, dlatego moje wsparcie językowe byłoby dla niego bardzo ważne. Będę wdzięczna za informację, czy jest to możliwe. 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Należałoby powyższe zgłosić przy umawianiu wizyty - pacjent ma prawo do obecności osoby bliskiej podczas wizyty, ale lekarz może odmówić obecności tej osoby, jeśli uzna, że mogłoby to mieć wpływ na proces diagnostyczno-terapeutyczny. Najlepiej, gdyby wizyta odbywała się w języku, w którym pacjent się swobodnie komunikuje (np. język ojczysty, język angielski), należałoby więc umówić wizytę u lekarza, z którym byłaby możliwość samodzielnej komunikacji; podczas wizyty istotne jest dokładne omówienie swoich dolegliwości/uczuć itp., pacjent może czuć się skrępowany obecnością drugiej osoby, nawet jeśli jest to osoba bliska.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Należy to omówić ze specjalistą psychiatra, który ma prowadzić leczenie. Najlepiej, gdyby wizyta odbywała się w języku, w którym pacjent się swobodnie komunikuje (np. język ojczysty, język angielski), należałoby więc umówić wizytę u lekarza, z którym byłaby możliwość samodzielnej komunikacji.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak, obecność osoby bliskiej podczas wizyty psychiatrycznej jest możliwa, jeśli pacjent wyrazi na to zgodę i lekarz nie widzi przeciwwskazań.
Tomasz Andrzej Szczęsny
internista, onkolog, internista
Umów wizytę
W kontekście wizyty psychiatrycznej zasadnicze znaczenie ma jakość komunikacji – im większa swoboda językowa pacjenta, tym większa precyzja wywiadu i trafność oceny klinicznej. Relacja terapeutyczna opiera się w dużej mierze na bezpośrednim porozumieniu, dlatego optymalnie wizyta powinna odbywać się w języku, w którym pacjent czuje się najbardziej komfortowo.
Teoretycznie pacjent ma prawo do obecności osoby bliskiej podczas konsultacji, o ile wyraża na to zgodę i lekarz nie widzi przeciwwskazań natury diagnostycznej. Należy jednak uwzględnić, że w psychiatrii istotne są niuanse wypowiedzi, emocje i spontaniczność reakcji, dlatego bezpośrednia komunikacja bez pośrednika bywa najbardziej korzystna.
Z tego względu, jeśli istnieje taka możliwość, warto rozważyć wybór specjalisty posługującego się językiem pacjenta, co sprzyja budowaniu relacji terapeutycznej i większemu poczuciu bezpieczeństwa.
Czy przez to może być problem przy robieniu badań na kategorię C+E?
Czy jednorazowa wizyta u psychiatry (zaburzenie nerwicowe) ponad rok temu i zwolnienie ponad tydzień. Brak przyjmowanych leków. 
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza specjalisty medycyny pracy. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
O istnieniu ewentualnych przeciwwskazań do uzyskania w/w kategorii decyduje lekarz medycyny pracy w oparciu o całość informacji dotyczących pacjenta (badanie fizykalne, bad.lab., wywiad medyczny, konsultacje specjalistyczne).
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Jednorazowa wizyta u psychiatry zwykle nie stanowi przeszkody w uzyskaniu badań do kategorii C+E. Decyzję podejmuje lekarz medycyny pracy na podstawie aktualnego stanu zdrowia i wywiadu.
Czy silny stres i niepokój trwający już kilka miesięcy może sfałszować wyniki badania krwi kortyzolu?
Badanie miałam zlecone już jakiś czas temu ze względu na moje problemy hormonalne, jednak nadal go nie wykonałam, ponieważ mój stan psychiczny nagle drastycznie się pogorszył w wyniku ciężkich dla mnie wydarzeń. Cały czas odwlekam badanie, bo boję się, że wynik nie będzie miarodajny i...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
W pierwszej kolejności proszę skonsultować się z lekarzem, który zlecił wykonanie badań i omówić z nim zaistniałą sytuację, łącznie z wdrożonym leczeniem; lekarz wyda stosowne zalecenia dotyczące postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak — przewlekły stres, silny lęk i zaburzenia snu mogą podwyższać poziom kortyzolu, dlatego wynik wykonany w takim okresie może nie odzwierciedlać „bazowego” stanu hormonalnego. Niektóre leki przeciwdepresyjne również mogą wpływać na oś stresu, dlatego warto poinformować lekarza, jakie leki i od kiedy są przyjmowane— czasem sensowne jest odroczenie badania lub zaplanowanie go w konkretnych warunkach (np. rano, po okresie stabilizacji). Zachęcam do konsultacji z lekarzem rodzinnym lub endokrynologiem.

⚠️ Ta odpowiedź ma charakter ogólny, nie zastępuje i nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej ani interpretacji wyników badań.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza psychiatry prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Tomasz Andrzej Szczęsny
internista, onkolog, internista
Umów wizytę
Przewlekły stres, silny niepokój i zmiany nastroju mogą wpływać na poziom kortyzolu, dlatego wynik badania wykonany w tym okresie może nie odzwierciedlać prawdziwego stanu hormonalnego. Niektóre leki przeciwdepresyjne także mogą mieć wpływ na oś stresu, co warto zgłosić lekarzowi zlecającemu badanie. Najbezpieczniejszym krokiem jest umówienie się na konsultację u lekarza, który zlecił badanie lub u endokrynologa. Podczas wizyty można omówić aktualny stan psychiczny, przyjmowane leki i ustalić optymalny termin badania, tak aby wynik był jak najbardziej miarodajny. Obserwacja własnego samopoczucia i otwarta rozmowa z lekarzem są kluczowe.
Adrianna Sobota
psychotraumatolog, psychoterapeuta, psycholog
Umów wizytę
Musimy wyjść od tego czym jest sam kortyzol, wygląda na to, że lekarz, który zlecił Pani badanie miał podstawy by sądzić, że aktualny stan Pani zdrowia może być podyktowany m.in. wysokim stanem kortyzolu - kortyzol obok noradrenaliny, czy glikokortykoidów jest steroidem - popularnie zwanym "hormonem stresu" - długotrwały, utrzymujący się stres znacząco oddziałuje nie tylko na wyniki krwi ale na cały organizm. Bardzo po krótce możemy powiedzieć, że podwyższony kortyzol pojawił się u Pani właśnie w odpowiedzi na ciężkie wydarzenia pojawiające się z Pani życiu - miał utrzymać Panią we względnym funkcjonowaniu, mobilizował i działał przeciwzapalnie, parafrazując możemy powiedzieć że "znieczulał" by przetrwać ten trudny czas. Jednak taki stan, który długotrwale się utrzymuje wymaga interwencji, ponieważ nie pozostaje bez obciążenia innych układów, podwyższony kortyzol może prowadzić do stanów depresyjnych. Wsparcie ze strony lekarza psychiatry ma za zadanie wesprzeć Panią właśnie w obszarze stanu psychicznego, zmniejszyć poziom wytwarzania kortyzolu. Na ten moment obawia się Pani zaburzenia wyników badań, ale proszę się zastanowić czy chodzi o aktualny wynik, czy zaopiekowanie zdrowia psychicznego, które może pomóc w obszarze pozostałych hormonów oddolnie. Proszę pomyśleć także nad konsultacją z psychologiem w celu opracowania wydarzeń o których Pani pisze.
Pozdrawiam
Bożena Gniewek
psycholog
Umów wizytę
Szanowna Pani
Przewlekły stres i silny niepokój rzeczywiście wpływają na oś podwzgórze przysadka nadnercza i mogą podwyższać poziom kortyzolu, zwłaszcza jeśli badanie wykonywane jest w okresie nasilonego napięcia. Również niektóre leki przeciwdepresyjne mogą modulować poziom kortyzolu, choć zwykle w sposób umiarkowany i zależny od czasu stosowania.
Jednocześnie długie odwlekanie badania często podtrzymuje lęk bardziej niż sam wynik. W praktyce klinicznej lepiej wykonać badanie i interpretować je w kontekście aktualnego stanu psychicznego niż pozostawać w niepewności. Warto omówić z lekarzem czy badanie powinno być wykonane przed pełnym wdrożeniem farmakoterapii czy po jej ustabilizowaniu.
Utrzymujący się od miesięcy silny stres może wskazywać na zaburzenia lękowe lub depresyjne lub atypowość systemu nerwowego.
Ta odpowiedź nie stanowi porady specjalistycznej ani medycznej i stanowi jedynie przegląd dostępnej wiedzy. Zapraszam na konsultację stacjonarną lub konsultację online w celu uporządkowania diagnostyki i zmniejszenia lęku związanego z badaniem.
Czy jest możliwość wystawienia zaświadczenia o zwolnieniu dziecka z obowiązku szkolnego podczas diagnozy autyzmu?
Moje dziecko jest w trakcie diagnozy w kierunku zaburzeń neurorozwojowych, w tym podejrzenia zaburzeń ze spektrum autyzmu. W związku z trudnościami adaptacyjnymi, przeciążeniem oraz trwającym procesem diagnostycznym potrzebujemy czasowego zwolnienia dziecka z obowiązku szkolnego w Holandii....
Daniel Biesiada
lekarz rodzinny
Umów wizytę
W takiej sytuacji warto skonsultować się z lekarzem psychiatrą dziecięcym, który na podstawie obserwacji i dokumentacji może wystawić stosowne zaświadczenie o czasowej niezdolności dziecka do realizowania obowiązku szkolnego.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
W trakcie diagnozy zaburzeń neurorozwojowych, w tym podejrzenia spektrum autyzmu, możliwe jest wystawienie zaświadczenia lekarskiego, które potwierdza, że dziecko czasowo nie jest zdolne do realizowania obowiązku szkolnego z uwagi na przeciążenie psychiczne, trudności adaptacyjne oraz trwający proces diagnostyczny. Takie zaświadczenie nie jest równoznaczne z orzeczeniem ani zakończoną diagnozą i ma charakter czasowy oraz informacyjny.
W praktyce dokument może wystawić lekarz (np. psychiatra dziecięcy, pediatra lub inny lekarz prowadzący), opisując aktualny stan dziecka i wskazując zasadność czasowego odroczenia obowiązku szkolnego — natomiast ostateczna decyzja administracyjna zawsze należy do instytucji właściwej w danym kraju (np. gminy, urzędu edukacyjnego). Warto wcześniej upewnić się, jakie dokładnie dokumenty są honorowane przez urząd w Holandii.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazania do zwolnienia dziecka z obowiązku szkolnego w takiej sytuacji ocenia lekarz psychiatra konsultujący dziecko/prowadzący diagnostykę, uwzględniając całość obrazu klinicznego.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania
Adrianna Sobota
psychotraumatolog, psychoterapeuta, psycholog
Umów wizytę
Wystawienie takiego zaświadczenia jest możliwe dwojako : 1. ze strony lekarza specjalisty - lekarza psychiatry uczestniczącym w procesie diagnostycznym dziecka, po wykonaniu testów psychometrycznych i potwierdzeniu diagnozy ale przede wszystkim faktycznych trudności dziecka i konieczności odroczenia obowiązku szkolnego, 2. drugą opcją jest wsparcie miejskiej / powiatowej poradni psychologiczno-pedagogicznej, która prowadzi diagnostykę i również może wystawić opinie / orzeczenia o konieczności odroczenia obowiązku szkolnego. Tu prowadzona jest diagnostyka m.in. w kierunku gotowości szkolnej. Proszę omówić ten temat ze specjalistami wspierającymi Panią w obszarze diagnozy dziecka.
Co mogę przyjmować na lepszy sen jeśli choruje na nerwicę?
Choruję na nerwicę. Przyjmuje leki, a ostatnio pojawiły się u mnie problemy ze snem. 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym leczenie nerwicy, zgłosić obserwowane zaburzenia snu - lekarz prowadzący wdroży odpowiednie leki, uwzględniając stosowane obecnie leczenie.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza psychiatry prowadzącego dotychczas leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Odpowiedź na to jak poprawic sen uzyskaPani udając się do lekarza rodzinnego lub psychiatry. Zapraszam
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Odpowiedź na to jak poprawic sen uzyskaPani udając się do lekarza rodzinnego lub psychiatry. Zapraszam
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Odpowiedź na to jak poprawic sen uzyskaPani udając się do lekarza rodzinnego lub psychiatry. Zapraszam
Bożena Gniewek
psycholog
Umów wizytę
Szanowna Pani / Szanowny Panie
Przy nerwicy bezsenność jest częstym objawem przewlekłego pobudzenia układu nerwowego. W pierwszej kolejności warto omówić problem z psychiatrą, który prowadzi leczenie, ponieważ czasem konieczna jest modyfikacja dawki lub pory przyjmowania leków.
Doraźnie można rozważyć małe dawki melatoniny 0,5–1 mg przed snem oraz dobrze przyswajalny magnez np. glicynian. Witaminę D3 przyjmować rano jeśli są wskazania. Suplementy nie zastąpią jednak leczenia przyczynowego.
Najlepsze efekty daje terapia poznawczo behawioralna bezsenności oraz integracyjna krótkoterminowa ukierunkowana na redukcję napięcia. Warto też przeprowadzić diagnozę różnicową w kierunku ADHD oraz ASD, ponieważ trudność z wyhamowaniem przed snem często współwystępuje z neuroróżnorodnością.
Ta odpowiedź nie stanowi porady specjalistycznej ani medycznej i stanowi jedynie przegląd dostępnej wiedzy. Zapraszam na konsultację stacjonarną lub konsultację online w celu dobrania bezpiecznego planu poprawy snu.
Dlaczego nikt nie wierzy, że moje objawy alergiczne są spowodowana reakcją odstawieniem psychotropów? Jak to wyleczyć?
Po odstawieniu leków antydepresyjnych wystąpiły objawy alergiczne, najpierw zgaga, swędzenie skóry, przerodziło się w wysypkę na całym ciele, doszła biegunka z odwodnieniem, wymioty i biegunka. Po pobycie w szpitalu, gdzie miałam nawodnienie plus sterydy dożylnie -...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana konsultacja alergologiczna, w warunkach stacjonarnych, na którą należy zgłosić się z posiadaną dokumentacją medyczną.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza psychiatry prowadzącego dotychczas leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Maksymilian Gniadek
lekarz
Umów wizytę
Leki tego typu wpływają na organizm oraz układ nerwowy, co może prowadzić do różnych zmian. Objawy tego rodzaju nie należą do najczęstszych, jednak doświadczony lekarz zaplanuje takie postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne, które pozwoli znaleźć przyczynę dolegliwości i udzielić właściwej odpowiedzi.
Daniel Biesiada
lekarz rodzinny
Umów wizytę
Objawy mogą być związane z zespołem odstawiennym, ale wymagają pogłębionej diagnostyki. Skonsultuj się z psychiatrą i alergologiem w celu oceny przyczyny i ustalenia dalszego leczenia.
Tomasz Andrzej Szczęsny
internista, onkolog, internista
Umów wizytę
Zalecana jest konsultacja z lekarzem POZ który podczas spokojnej rozmowy odpowie na wszystkie pytania, rozwieje wątpliwości oraz wspólnie z Pacjentem podejmie decyzję dotyczącą dalszego postępowania
Czy wspomnienia z 3 roku życia można pamiętać w dorosłym życiu?
Czy pełne świadome wspomnienie epizodyczne z 3 roku życia może być dostępne w formie spójnej w dorosłości, czy nie?
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta w poradni psychologicznej. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Do omówienia na konsultacji psychologicznej, podczas rozmowy ze specjalistą, który będzie mógł udzielić szczegółowej odpowiedzi na zadane pytanie.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Wspomnienia z 3. roku życia mogą istnieć, ale pełne, spójne i świadome epizodyczne wspomnienia z tego wieku są niezwykle rzadkie. Zwykle mózg w tym okresie dopiero rozwija pamięć epizodyczną, a większość „wspomnień” z tak wczesnego dzieciństwa to fragmenty wyobrażeń, zdjęć lub opowieści od rodziny.
To informacja edukacyjna i nie zastępuje konsultacji z neurologiem czy psychologiem w celu oceny pamięci lub rozwoju poznawczego.
Adrianna Sobota
psychotraumatolog, psychoterapeuta, psycholog
Umów wizytę
Tak, jest to możliwe. Szczególnie silne wspomnienia mogą być zachowane w pamięci nawet z okresu wczesnego dzieciństwa. Mogą wracać do nas w okresie dorosłości aktywowane przez różne elementy i zmysły. Bywają wspomnienia wspierające, dobre i przyjemne w odczuwaniu ale i takie obciążające, które zapisują się w ciele. W zależności od tego z jakiej kategorii są Pani/ Pana wspomnienia może być potrzebne wsparcie specjalisty. W obszarze opracowania traumy polecana jest konsultacja u psychotraumatologa lub terapia EMDR.
Czy moje lęki i obawy powinnam skonsultować czy psychologiem czy psychiatrą?
Od kilku lat mam problemy, które raz były słabsze, a raz silniejsze. Był czas, że czułam się lepiej, ale teraz objawy wróciły z podwójną siłą i coraz trudniej mi normalnie funkcjonować. Na co dzień czuję przygnębienie, smutek i przytłoczenie obowiązkami. Coraz trudniej mi się...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana opieka psychologa, ale również konsultacja i opieka psychiatry, z oceną wskazań do wdrożenia zindywidualizowanego leczenia farmakologicznego.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Opisane objawy – silny lęk, napięcie, trudność w codziennym funkcjonowaniu, obawa przed oceną, poczucie winy oraz objawy fizyczne (drżenie rąk, ucisk w gardle, poranne nasilenie lęku) – wskazują, że warto skonsultować się zarówno z psychologiem, jak i psychiatrą. Nie dlatego, że „jest bardzo źle”, ale dlatego, że oba rodzaje wsparcia mogą się uzupełniać i realnie przynieść ulgę.
Psycholog pomoże zrozumieć, co podtrzymuje lęk i jak krok po kroku odzyskiwać poczucie wpływu. Psychiatra oceni, czy objawy są na tyle nasilone, że warto rozważyć leczenie, które może zmniejszyć napięcie i wesprzeć dalszą pracę.
Warto też zwrócić uwagę na żywienie, bo przy długotrwałym stresie i napięciu ciało potrafi reagować jeszcze silniej, gdy brakuje energii, regularności posiłków lub podstawowych składników odżywczych.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
To nie jest „słabość”. To stan, który ma podłoże medyczne i psychiczne — i naprawdę można go skutecznie leczyć.
Objawy, o których Pani pisze, mogą odpowiadać zaburzeniom lękowo-depresyjnym (z elementami natrętnego sprawdzania i przeciążenia stresem). Dlatego bardzo rekomenduję dwie równoległe drogi pomocy: 1.Konsultację psychiatryczną — aby ocenić, czy potrzebne będzie leczenie farmakologiczne, które może zmniejszyć lęk i przygnębienie oraz ułatwić codzienne funkcjonowanie.2.Psychoterapię (np. poznawczo-behawioralną) — aby nauczyć się radzić sobie z nasilonymi lękami, poczuciem winy, niską samooceną i przewlekłym stresem oraz przepracować żałobę.
Najlepsze efekty najczęściej daje połączenie obu form leczenia. Proszę też pamiętać o podstawach: regularny sen, posiłki, krótkie spacery, ograniczenie kofeiny — małymi krokami, bez presji. Warto szukać wsparcia w rodzinie lub grupach dla rodziców dzieci ze spektrum — nie musi Pani być z tym sama.
Jeśli pojawią się myśli rezygnacyjne („nie chcę żyć”, „nie dam rady”), silne napady paniki, kołatania serca lub wyraźne pogorszenie — proszę zgłosić się pilnie po pomoc (SOR/999) albo skontaktować się natychmiast z lekarzem. Chętnie pomogę w znalezieniu psychiatry/psychoterapeuty . Cieszę się, że Pani tu napisała — to ważny, odważny krok ku poprawie. Pozdrawiam serdecznie
M
MAJ
Witam. Od pewnego czasu czuje się ciężko. Brak chęci do wstawania z rana łóżka. Codziennie czuje zmęczenie i wypalenie. Zabawa i spędzanie czasu z dziećmi nie sprawia mi takiej radości jak kiedyś. Jestem bardzo ale to bardzo nerwowa i szybko się stresuje. Wybucham w każdym momencie. Przez co dostaje się innym i pojawiają się kłótnie w domu.
Mam wrażenie, że że wszystkim jestem sama i nie otrzymuje pomocy od reszty domowników. Mąż twierdzi, że mam fobie na punkcie sprzątania. Lubię porządek.
Coraz częściej zdarzają się sytuacje, że płacze w zaciszu domu by nikt nie widział. W nocy nie mogę spać, rano jestem zmęczona, nie ważne jak długo bym spała. Zdarzają się sytuacje, że budzę się nocy ze strachem i kołataniem serca. I ten strach utrzymuje się to już do rana.
Nie wspomnę, że przy gorszych dniach potrafię bić się w głowe ręką.
W pracy staram staram się być inna osoba.
Jak sobie z tym poradzić? Jestem już tym zmęczona.
Bożena Gniewek
psycholog
Umów wizytę
Opisane przez Panią objawy wskazują na znaczne przeciążenie psychiczne, nasilony lęk oraz obniżony nastrój, które realnie utrudniają codzienne funkcjonowanie. W takiej sytuacji warto rozpocząć od konsultacji z psychiatrą, który może ocenić stan zdrowia psychicznego, wykluczyć przyczyny somatyczne i – jeśli będzie to zasadne – zaproponować leczenie farmakologiczne zmniejszające nasilenie lęku i napięcia.
Równolegle bardzo ważna jest psychoterapia u psychologa, gdzie można bezpiecznie pracować nad źródłami lęku, poczuciem winy, niską samooceną oraz sposobami radzenia sobie z przeciążeniem i stresem. Połączenie obu form pomocy często daje najlepsze efekty.
Sama świadomość, że Pani szuka pomocy, jest ważnym krokiem. Z opisów widać, że dźwiga Pani bardzo dużo i nie musi Pani być z tym sama.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Adrianna Sobota
psychotraumatolog, psychoterapeuta, psycholog
Umów wizytę
To co Pani przeżywa, jest bardzo obciążające i realnie utrudnia funkcjonowanie. Z opisu wynika współwystępowanie objawów lękowych i depresyjnych, nasilonych przez długotrwały stres, przeciążenie emocjonalne oraz brak możliwości regeneracji. Pojawiające się lęki, napięcie w ciele, trudności z koncentracją czy potrzeba kontrolowania otoczenia są częstą reakcję układu nerwowego na chroniczne przeciążenie.
Bardzo istotnym kontekstem jest diagnoza dziecka (AuDHD) - z jednej strony to sytuacja wymagająca ogromnych zasobów psychicznych i często prowadząca do wyczerpania psychicznego, z drugiej to istotny kierunek do weryfikacji diagnostyki u Pani. Objawy, które Pani opisuje, nie są oznaką słabości, lecz sygnałem, e organizm od dłuższego czasu funkcjonuje ponad swoje możliwości. W tle widoczna także nieprzepracowana żałób oraz trudne, ambiwalentne emocje w relacjach z bliskimi. Tak więc obraz jest złożony. W mojej ocenie wymaga konsultacji ze specjalistą. Sugerowałabym konsultację u psychoterapeuty / psychotraumatologa i rozważenie konsultacji u lekarza psychiatry. Być może warto rozważyć wsparcie Pani procesu leczeniem farmakologicznym.
Pozdrawiam serdecznie, Adrianna Sobota
Praca w kurzu, pyle piaskowym, skutek: ataki duszności i napięcie w klatce piersiowej - jakie badania jeszcze wykonać?
Jestem mężczyzną lat 20. Pracowałem za granicą na w kurzu, pyle piaskowym po 2 tygodniach pracy zacząłem mieć ataki duszności i napięcie w klatce piersiowej. Po powrocie od razu zapisałem się do pulmonologa i zrobiłem badania CRP, panel oddechowy, krew, RTG klatki piersiowej - wszystko zostało...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana konsultacja alergologiczna, na którą należy zabrać dotychczasową dokumentację medyczną. Ponadto - omówienie z lekarzem laryngologiem postępowania w kontekście przewlekłego stosowania kropli donosowych, ocena kontrolna małżowin itp. Dalsze zalecenia - w gestii lekarza prowadzącego internisty/lekarza rodzinnego, który będzie miał wgląd w całość dokumentacji medycznej i możliwość przeprowadzenia badania fizykalnego.
Maksymilian Gniadek
lekarz
Umów wizytę
Każdy lek stosowany przewlekle ma swoje działania niepożądane, a długotrwałe używanie kropli obkurczających(lub podobnych) naczynia zaburza naturalne, ochronne funkcje nosa. Organizm zawsze dąży do równowagi, dlatego po dłuższym stosowaniu takich kropli dochodzi do rozregulowania miejscowych mechanizmów regulacyjnych. Skutki stosowania takich leków są znacznie szersze niż tylko „zatkany nos”.
Nie ma drogi na skróty — trzeba odstawić krople, bo inaczej nic się nie zmieni.

Trudno jednoznacznie zinterpretować opisywane uczucie „napięcia w klatce piersiowej”. Aby lepiej ocenić sytuację, zalecam wykonać 24-godzinny holter ciśnieniowy oraz spirometrię z próbą rozkurczową oraz gastroskopię. Ważna jest informacja czy i ile Pan pali papierosów, ponieważ to też ma duże znaczenie diagnostyczne.
W Pana sytuacji w grę wchodzi konsultacja kilku specjalistów, ponieważ duszność może wynikać z różnych elementów układu oddechowego tj. m.in.
Chirurg ogólny endoskopista, Laryngolog, Pulmonolog, Fizjoterapeuta (oddechowy).
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Twoje objawy mogą wynikać z nadreaktywności oskrzeli lub zespołu dysfunkcji strun głosowych. Warto skonsultować się z alergologiem lub pulmonologiem. Długotrwałe stosowanie kropli do nosa może dodatkowo nasilać duszność. Pozdrawiam

Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Pokaż więcej pytań więcej
CHCESZ ZADAĆ PYTANIE?
Musisz napisać jeszcze: 50 znaków.
Dziękujemy
Twoje pytanie zostało wysłane. Nasi specjaliści udzielają odpowiedzi zwykle do kilkunastu godzin od zadanego pytania. Wszystkie odpowiedzi zostaną wysłane na adres e‑mail, który podałeś w formularzu.
lub Umów się na konsultację

Serwis HaloDoctor ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny i w żadnym wypadku nie zastępuje konsultacji medycznej. W celu dokładnej diagnozy zalecany jest kontakt z lekarzem. Jeśli jesteś chory, potrzebujesz konsultacji lekarskiej, e‑Recepty lub zwolnienia lekarskiego umów wizytę teraz. Nasi lekarze są do Twojej dyspozycji 24 godziny na dobę!

Pokaż wszystkie artykuły arrow
Umów wizytę
e-Recepta Przeziębienie Znajdź lekarza L4 L4 Umów wizytę