ck
Zgoda
Szczegóły
O plikach cookies
Niniejsza strona korzysta z plików cookie
Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług.
Ciasteczka systemowe
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony poprzez umożliwianie podstawowych funkcji takich jak nawigacja na stronie i dostęp do bezpiecznych obszarów strony internetowej. Strona internetowa nie może funkcjonować poprawnie bez tych ciasteczek.
Ciasteczka reklamowe
Marketingowe pliki cookie stosowane są w celu śledzenia użytkowników na stronach internetowych. Celem jest wyświetlanie reklam, które są istotne i interesujące dla poszczególnych użytkowników i tym samym bardziej cenne dla wydawców i reklamodawców strony trzeciej.
Ciasteczka statystyczne
Statystyczne pliki cookie pomagają właścicielem stron internetowych zrozumieć, w jaki sposób różni użytkownicy zachowują się na stronie, gromadząc i zgłaszając anonimowe informacje.
Pliki cookie (ciasteczka) to małe pliki tekstowe, które mogą być stosowane przez strony internetowe, aby użytkownicy mogli korzystać ze stron w bardziej sprawny sposób.

Prawo stanowi, że możemy przechowywać pliki cookie na urządzeniu użytkownika, jeśli jest to niezbędne do funkcjonowania niniejszej strony. Do wszystkich innych rodzajów plików cookie potrzebujemy zezwolenia użytkownika.

Niniejsza strona korzysta z różnych rodzajów plików cookie. Niektóre pliki cookie umieszczane są przez usługi stron trzecich, które pojawiają się na naszych stronach.

W dowolnej chwili możesz wycofać swoją zgodę w Deklaracji dot. plików cookie na naszej witrynie.

Dowiedz się więcej na temat tego, kim jesteśmy, jak można się z nami skontaktować i w jaki sposób przetwarzamy dane osobowe w ramach Polityki prywatności.

Prosimy o podanie identyfikatora Pana(Pani) zgody i daty kontaktu z nami w sprawie Pana(Pani) zgody
  1. Artykuły
  2. Sezonowe zaburzenia afektywne. Kiedy pogoda jest przyczyną choroby
  1. Artykuły
  2. Sezonowe zaburzenia afektywne. Kiedy pogoda jest przyczyną choroby

Sezonowe zaburzenia afektywne. Kiedy pogoda jest przyczyną choroby

Sezonowe zaburzenia afektywne. Kiedy pogoda jest przyczyną choroby

Deszcz, brak słońca, pochmurna aura - to wszystko wpływa na nasze samopoczucie, czasami tak mocno, że gotowi jesteśmy pozostać w łóżku przez cały dzień. Kiedy jednak nie opuszcza nas zniechęcenie, apatia i nieuzasadniony smutek, specjalista może zdiagnozować u nas sezonowe zaburzenia afektywne. O tym, jak sobie z nimi radzić opowie psychiatra Z Centrum Medycznego Severux - Sylwia Smykla.

Sezonowe zaburzenia afektywne. Kiedy pogoda jest przyczyną choroby
Spis treści
arrow Sezonowe zaburzenia afektywne. Kiedy pogoda wpływa na nasze zdrowie psychiczne arrow Co jest powodem sezonowych zaburzeń nastroju? arrow SAD. Kto jest narażony na zaburzenie? arrow Depresja sezonowa. Objawy arrow SAD. Co może pomóc pacjentom?

Sezonowe zaburzenia afektywne. Kiedy pogoda wpływa na nasze zdrowie psychiczne

 

Pogoda to jeden z czynników, który wyraźnie wpływa na nasze samopoczucie, kondycję zdrowotną i zdrowie psychiczne. Wśród warunków atmosferycznych szczególne znaczenie dla naszego nastroju mają: słońce, deszcz i pochmurność, temperatura, sezonowość.

 

Sezonowe zaburzenia afektywne (ang. seasonal affective disorder – SAD) zostały po raz pierwszy opisane przez Rosenthala i Lewy’ego w 1982 r. Ten szczególny typ zaburzeń afektywnych cechuje się regularnym, sezonowym schematem występowania epizodu afektywnego co najmniej jednego typu z niżej wymienionych: depresyjnego, hipomaniakalnego lub maniakalnego. Remisję lub np. zmianę epizodu depresyjnego na hipomaniakalny także zazwyczaj obserwujemy o określonych porach roku, np. ustępowanie depresji wiosną - tłumaczy ekspertka, lekarz psychiatrii Sylwia Smykla.

 

Chorobę afektywną sezonową zwykle cechuje występowanie stanu depresji głównie w okresie jesienno-zimowym, czasami na przełomie zimy i wiosny.

 

U niewielkiej części pacjentów mogą być obecne epizody hipomaniakalne, zazwyczaj wiosną lub latem. Wzorzec pojawiania się i ustępowania objawów wraz z określoną porą roku powinien utrzymywać się co najmniej dwa lata, by móc postawić diagnozę zaburzeń afektywnych sezonowych.

 

I dodaje:

 

Choroba afektywna sezonowa często potocznie nazywana jest depresją sezonową, gdyż najczęściej dochodzi w jej przebiegu do okresowego, związanego z porami roku, występowania epizodów depresyjnych. Nie możemy jednak zapominać, że w przebiegu SAD, choć z mniejszą częstością, mogą mieć miejsce także epizody hipomaniakalne lub maniakalne.

arrow L4 po epizodzie psychozy alkoholowej. Diagnostyka, leczenie i regeneracja
arrow L4 na problemy psychiczne. Jakie objawy kwalifikują do niezdolności do pracy?
arrow Odnaleźć sens życia: jak zacząć i dlaczego warto?
arrow Zmęczenie, zniechęcenie, smutek? Depresja jesienna daje o sobie znać
arrow Zdrowie psychiczne: co jest jego podstawą? Jak o nie zadbać na co dzień?
arrow Samookaleczenia dzieci i młodzieży. Pierwsza reakcja to niedowierzanie

Co jest powodem sezonowych zaburzeń nastroju?

 

Etiologia choroby afektywnej sezonowej nie jest dotychczas w pełni poznana.

 

Szczególny nacisk kładzie się na zaburzenia rytmów biologicznych, które są związane z regularnie, okresowo występującym niedoborem światła słonecznego, obserwowanym jesienią i zimą. Mówiąc o czynnikach sprzyjających powstaniu choroby afektywnej sezonowej, trzeba wspomnieć także o zaburzeniach w wydzielaniu melatoniny oraz innych neuroprzekaźników, głównie serotoniny, noradrenaliny i dopaminy - wyjaśnia lekarka.

 

Wpływ warunków atmosferycznych jest wysoce zindywidualizowany. Każdy człowiek może inaczej reagować na zmieniającą się pogodę i przejawiać też osobnicze preferencje.

 

SAD. Kto jest narażony na zaburzenie?

 

To nie jest dobra wiadomość dla młodych kobiet:

 

Zaburzenie to występuje z większą częstością u osób młodych, 60-90% pacjentów z chorobą afektywną sezonową to kobiety. Z większą częstością SAD obserwuje się w obszarach charakteryzujących się dużym niedoborem światła słonecznego w okresie zimowym, a także u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym w kierunku zaburzeń nastroju - przekazuje Sylwia Smykla.

 

Dowiedz się więcej
o zdrowiu psychicznym i pomocy psychologicznej
Sprawdź arrow

Depresja sezonowa. Objawy

 

Do głównych objawów depresji sezonowej możemy zaliczyć: nadmierną senność, poczucie braku energii, co powoduje często z mniejszą aktywność osób cierpiących na SAD. Pacjenci skarżą się także niejednokrotnie na zwiększone zapotrzebowanie na określone produkty – głównie węglowodany oraz związany z tym wzrost masy ciała - wylicza nasza rozmówczyni.

 

Ponadto zwraca uwagę, że:

 

Tym objawom może towarzyszyć także obniżony nastrój, wycofanie z kontaktów społecznych, niepokój czy utrata zainteresowań. W przypadku epizodu hipomaniakalnego lub maniakalnego często mamy do czynienia ze wzmożeniem nastroju, zmniejszoną potrzebą snu, uczuciem natłoku myśli, większą niż zwykle rozpraszalnością uwagi, zwiększeniem aktywności, o różnym nasileniu.

 

Jak odróżnić objawy SAD od depresji? Okazuje się, że należy zwrócić szczególną uwagę na ich sezonowość:

 

W innych typach zaburzeń afektywnych zwykle nie mamy do czynienia z aż tak zaznaczonym związkiem czasowym początku i następnie ustępowania objawów np. epizodu depresyjnego z określonymi porami roku.

 

SAD. Co może pomóc pacjentom?

 

W pierwszej kolejności stawiamy na światło:

 

W leczeniu epizodów depresyjnych w przebiegu SAD zazwyczaj stosuje się fototerapię. Jest to metoda polegająca na eksponowaniu narządu wzroku pacjenta na działanie jasnego światła o natężeniu wynoszącym zazwyczaj od 2500 do 10000 luksów. Czas ekspozycji na światło podczas pojedynczej sesji zależy od natężenia światła. Lampy używane do fototerapii emitują zwykle światło o widmie zbliżonym do widma światła słonecznego. W tej metodzie terapii światło jest czynnikiem regulującym działanie zegara biologicznego - przybliża metodę psychiatra z Centrum Medycznego Severux.

 

Warto jednak przed wdrożeniem terapii skonsultować się ze specjalistą:

 

Część badań donosi o skuteczności stosowania fototerapii w zapobieganiu tzw. depresji sezonowej. Leczenie światłem jest uznane za metodę bezpieczną, należy jednak pamiętać, że każda forma leczenia niesie ze sobą pewne ograniczenia, więc przed wdrożeniem fototerapii zasadna byłaby konsultacja ze specjalistą.

 

Pacjentom proponuje się również terapię w nurcie poznawczo-behawioralnym:

 

Istnieją doniesienia o skuteczności psychoterapii poznawczo-behawioralnej (ang.cognitive behavioral therapy – CBT) w leczeniu sezonowych zaburzeń afektywnych. Psychoterapia ma na celu pomóc pacjentowi w zmianie utrwalonych schematów poznawczych, które mogą przyczyniać się do powstawania SAD.

 

W cięższych przypadkach, gdy obserwowane przez pacjenta objawy pogarszają znacznie jego funkcjonowanie społeczne i zawodowe, właściwym rozwiązaniem jest zastosowanie farmakoterapii.

 

Jeśli natężenie dolegliwości i ich negatywny wpływ na życie codzienne budzą niepokój i wątpliwości, warto rozważyć konsultację u lekarza psychiatry, który dokładnie zdiagnozuje trudności, z jakimi zgłasza się pacjent i pomoże w doborze odpowiedniej formy terapii.

 

Przede wszystkim jednak powinniśmy zacząć od tego na co mamy bezpośredni wpływ:

 

Należy także pamiętać o pozytywnym wpływie zdrowego stylu życia na stan psychiczny i fizyczny każdego z nas. Warto na co dzień dbać o zdrowe nawyki żywieniowe, odpowiednią ilość wypoczynku oraz aktywność fizyczną i regularny tryb życia - radzi psychiatra Sylwia Smykla.

 

Piśmiennictwo:
- redakcja naukowa S. Pużyński, J. Rybakowski, J. Wciórka: „Psychiatria” – tom 2 i 3, wyd. Edra Urban & Partner 2017 r.
- redakcja naukowa wydania polskiego P. Gałecki, Ł. Święcicki: „Kryteria diagnostyczne z DSM-5 Desk Reference”, wyd. Edra Urban & Partner, 2020 r.
- K. Drozd, Ł. Święcicki – „Choroba afektywna sezonowa” - „Medycyna po dyplomie” nr 01/2014 - M. Pudlo, R. Pudlo, M. Mrukwa-Kominek, Ł. Święcicki, K. Girczys-Połedniok – „Miejsce fototerapii w leczeniu sezonowych zaburzeń depresyjnych” – „Okulistyka po dyplomie” nr 02/2013

Twoja opinia jest dla nas ważna - oceń artykuł:
star star star star star
Nasz ekspert
Sylwia Smykla psychiatra 5.00 / 66 opinii artykuły 1 artykuł więcej informacji Umów wizytę więcej informacji

Absolwentka Wydziału Lekarskiego Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Ukończyła szkolenie specjalizacyjne i posiada specjalizację w dziedzinie psychiatrii. Pracowała w Oddziale Psychiatrycznym Wielospecjalistycznego Szpitala Powiatowego im. dr B. Hagera w Tarnowskich Górach, gdzie odbywała rezydenturę z zakresu psychiatrii. 
Doświadczenie zawodowe zdobywała także w Centrum Psychiatrii w Katowicach oraz Poradniach Zdrowia Psychicznego w Gliwicach, Dąbrowie Górniczej, Zabrzu i Katowicach. 
Ukończyła dwuletnie szkolenie podyplomowe z podstaw psychoterapii przy Katedrze Psychoterapii Collegium Medicum UJ. Stale rozwija swoje kompetencje, uczestniczy w licznych kursach, konferencjach i szkoleniach poświęconych zagadnieniom zdrowia psychicznego. W swojej pracy zawodowej stawia na profesjonalizm.

Szybka konsultacja:
e-Recepta L4 Online
Obserwuj nas na Google News
gn
Najnowsze pytania pacjentów
Czy przez to może być problem przy robieniu badań na kategorię C+E?
Czy jednorazowa wizyta u psychiatry (zaburzenie nerwicowe) ponad rok temu i zwolnienie ponad tydzień. Brak przyjmowanych leków. 
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza specjalisty medycyny pracy. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
O istnieniu ewentualnych przeciwwskazań do uzyskania w/w kategorii decyduje lekarz medycyny pracy w oparciu o całość informacji dotyczących pacjenta (badanie fizykalne, bad.lab., wywiad medyczny, konsultacje specjalistyczne).
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Jednorazowa wizyta u psychiatry zwykle nie stanowi przeszkody w uzyskaniu badań do kategorii C+E. Decyzję podejmuje lekarz medycyny pracy na podstawie aktualnego stanu zdrowia i wywiadu.
Czy silny stres i niepokój trwający już kilka miesięcy może sfałszować wyniki badania krwi kortyzolu?
Badanie miałam zlecone już jakiś czas temu ze względu na moje problemy hormonalne, jednak nadal go nie wykonałam, ponieważ mój stan psychiczny nagle drastycznie się pogorszył w wyniku ciężkich dla mnie wydarzeń. Cały czas odwlekam badanie, bo boję się, że wynik nie będzie miarodajny i...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
W pierwszej kolejności proszę skonsultować się z lekarzem, który zlecił wykonanie badań i omówić z nim zaistniałą sytuację, łącznie z wdrożonym leczeniem; lekarz wyda stosowne zalecenia dotyczące postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak — przewlekły stres, silny lęk i zaburzenia snu mogą podwyższać poziom kortyzolu, dlatego wynik wykonany w takim okresie może nie odzwierciedlać „bazowego” stanu hormonalnego. Niektóre leki przeciwdepresyjne również mogą wpływać na oś stresu, dlatego warto poinformować lekarza, jakie leki i od kiedy są przyjmowane— czasem sensowne jest odroczenie badania lub zaplanowanie go w konkretnych warunkach (np. rano, po okresie stabilizacji). Zachęcam do konsultacji z lekarzem rodzinnym lub endokrynologiem.

⚠️ Ta odpowiedź ma charakter ogólny, nie zastępuje i nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej ani interpretacji wyników badań.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza psychiatry prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Przewlekły stres, silny niepokój i zmiany nastroju mogą wpływać na poziom kortyzolu, dlatego wynik badania wykonany w tym okresie może nie odzwierciedlać prawdziwego stanu hormonalnego. Niektóre leki przeciwdepresyjne także mogą mieć wpływ na oś stresu, co warto zgłosić lekarzowi zlecającemu badanie. Najbezpieczniejszym krokiem jest umówienie się na konsultację u lekarza, który zlecił badanie lub u endokrynologa. Podczas wizyty można omówić aktualny stan psychiczny, przyjmowane leki i ustalić optymalny termin badania, tak aby wynik był jak najbardziej miarodajny. Obserwacja własnego samopoczucia i otwarta rozmowa z lekarzem są kluczowe.
Adrianna Sobota
psychotraumatolog, psychoterapeuta
Umów wizytę
Musimy wyjść od tego czym jest sam kortyzol, wygląda na to, że lekarz, który zlecił Pani badanie miał podstawy by sądzić, że aktualny stan Pani zdrowia może być podyktowany m.in. wysokim stanem kortyzolu - kortyzol obok noradrenaliny, czy glikokortykoidów jest steroidem - popularnie zwanym "hormonem stresu" - długotrwały, utrzymujący się stres znacząco oddziałuje nie tylko na wyniki krwi ale na cały organizm. Bardzo po krótce możemy powiedzieć, że podwyższony kortyzol pojawił się u Pani właśnie w odpowiedzi na ciężkie wydarzenia pojawiające się z Pani życiu - miał utrzymać Panią we względnym funkcjonowaniu, mobilizował i działał przeciwzapalnie, parafrazując możemy powiedzieć że "znieczulał" by przetrwać ten trudny czas. Jednak taki stan, który długotrwale się utrzymuje wymaga interwencji, ponieważ nie pozostaje bez obciążenia innych układów, podwyższony kortyzol może prowadzić do stanów depresyjnych. Wsparcie ze strony lekarza psychiatry ma za zadanie wesprzeć Panią właśnie w obszarze stanu psychicznego, zmniejszyć poziom wytwarzania kortyzolu. Na ten moment obawia się Pani zaburzenia wyników badań, ale proszę się zastanowić czy chodzi o aktualny wynik, czy zaopiekowanie zdrowia psychicznego, które może pomóc w obszarze pozostałych hormonów oddolnie. Proszę pomyśleć także nad konsultacją z psychologiem w celu opracowania wydarzeń o których Pani pisze.
Pozdrawiam
Czy jest możliwość wystawienia zaświadczenia o zwolnieniu dziecka z obowiązku szkolnego podczas diagnozy autyzmu?
Moje dziecko jest w trakcie diagnozy w kierunku zaburzeń neurorozwojowych, w tym podejrzenia zaburzeń ze spektrum autyzmu. W związku z trudnościami adaptacyjnymi, przeciążeniem oraz trwającym procesem diagnostycznym potrzebujemy czasowego zwolnienia dziecka z obowiązku szkolnego w Holandii....
Daniel Biesiada
lekarz rodzinny
Umów wizytę
W takiej sytuacji warto skonsultować się z lekarzem psychiatrą dziecięcym, który na podstawie obserwacji i dokumentacji może wystawić stosowne zaświadczenie o czasowej niezdolności dziecka do realizowania obowiązku szkolnego.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
W trakcie diagnozy zaburzeń neurorozwojowych, w tym podejrzenia spektrum autyzmu, możliwe jest wystawienie zaświadczenia lekarskiego, które potwierdza, że dziecko czasowo nie jest zdolne do realizowania obowiązku szkolnego z uwagi na przeciążenie psychiczne, trudności adaptacyjne oraz trwający proces diagnostyczny. Takie zaświadczenie nie jest równoznaczne z orzeczeniem ani zakończoną diagnozą i ma charakter czasowy oraz informacyjny.
W praktyce dokument może wystawić lekarz (np. psychiatra dziecięcy, pediatra lub inny lekarz prowadzący), opisując aktualny stan dziecka i wskazując zasadność czasowego odroczenia obowiązku szkolnego — natomiast ostateczna decyzja administracyjna zawsze należy do instytucji właściwej w danym kraju (np. gminy, urzędu edukacyjnego). Warto wcześniej upewnić się, jakie dokładnie dokumenty są honorowane przez urząd w Holandii.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazania do zwolnienia dziecka z obowiązku szkolnego w takiej sytuacji ocenia lekarz psychiatra konsultujący dziecko/prowadzący diagnostykę, uwzględniając całość obrazu klinicznego.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania
Adrianna Sobota
psychotraumatolog, psychoterapeuta
Umów wizytę
Wystawienie takiego zaświadczenia jest możliwe dwojako : 1. ze strony lekarza specjalisty - lekarza psychiatry uczestniczącym w procesie diagnostycznym dziecka, po wykonaniu testów psychometrycznych i potwierdzeniu diagnozy ale przede wszystkim faktycznych trudności dziecka i konieczności odroczenia obowiązku szkolnego, 2. drugą opcją jest wsparcie miejskiej / powiatowej poradni psychologiczno-pedagogicznej, która prowadzi diagnostykę i również może wystawić opinie / orzeczenia o konieczności odroczenia obowiązku szkolnego. Tu prowadzona jest diagnostyka m.in. w kierunku gotowości szkolnej. Proszę omówić ten temat ze specjalistami wspierającymi Panią w obszarze diagnozy dziecka.
Co mogę przyjmować na lepszy sen jeśli choruje na nerwicę?
Choruję na nerwicę. Przyjmuje leki, a ostatnio pojawiły się u mnie problemy ze snem. 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym leczenie nerwicy, zgłosić obserwowane zaburzenia snu - lekarz prowadzący wdroży odpowiednie leki, uwzględniając stosowane obecnie leczenie.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja u lekarza psychiatry prowadzącego dotychczas leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Odpowiedź na to jak poprawic sen uzyskaPani udając się do lekarza rodzinnego lub psychiatry. Zapraszam
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Odpowiedź na to jak poprawic sen uzyskaPani udając się do lekarza rodzinnego lub psychiatry. Zapraszam
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Odpowiedź na to jak poprawic sen uzyskaPani udając się do lekarza rodzinnego lub psychiatry. Zapraszam
Dlaczego nikt nie wierzy, że moje objawy alergiczne są spowodowana reakcją odstawieniem psychotropów? Jak to wyleczyć?
Po odstawieniu leków antydepresyjnych wystąpiły objawy alergiczne, najpierw zgaga, swędzenie skóry, przerodziło się w wysypkę na całym ciele, doszła biegunka z odwodnieniem, wymioty i biegunka. Po pobycie w szpitalu, gdzie miałam nawodnienie plus sterydy dożylnie -...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana konsultacja alergologiczna, w warunkach stacjonarnych, na którą należy zgłosić się z posiadaną dokumentacją medyczną.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza psychiatry prowadzącego dotychczas leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Maksymilian Gniadek
lekarz
Umów wizytę
Leki tego typu wpływają na organizm oraz układ nerwowy, co może prowadzić do różnych zmian. Objawy tego rodzaju nie należą do najczęstszych, jednak doświadczony lekarz zaplanuje takie postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne, które pozwoli znaleźć przyczynę dolegliwości i udzielić właściwej odpowiedzi.
Daniel Biesiada
lekarz rodzinny
Umów wizytę
Objawy mogą być związane z zespołem odstawiennym, ale wymagają pogłębionej diagnostyki. Skonsultuj się z psychiatrą i alergologiem w celu oceny przyczyny i ustalenia dalszego leczenia.
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Zalecana jest konsultacja z lekarzem POZ który podczas spokojnej rozmowy odpowie na wszystkie pytania, rozwieje wątpliwości oraz wspólnie z Pacjentem podejmie decyzję dotyczącą dalszego postępowania
Czy wspomnienia z 3 roku życia można pamiętać w dorosłym życiu?
Czy pełne świadome wspomnienie epizodyczne z 3 roku życia może być dostępne w formie spójnej w dorosłości, czy nie?
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta w poradni psychologicznej. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Do omówienia na konsultacji psychologicznej, podczas rozmowy ze specjalistą, który będzie mógł udzielić szczegółowej odpowiedzi na zadane pytanie.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Wspomnienia z 3. roku życia mogą istnieć, ale pełne, spójne i świadome epizodyczne wspomnienia z tego wieku są niezwykle rzadkie. Zwykle mózg w tym okresie dopiero rozwija pamięć epizodyczną, a większość „wspomnień” z tak wczesnego dzieciństwa to fragmenty wyobrażeń, zdjęć lub opowieści od rodziny.
To informacja edukacyjna i nie zastępuje konsultacji z neurologiem czy psychologiem w celu oceny pamięci lub rozwoju poznawczego.
Adrianna Sobota
psychotraumatolog, psychoterapeuta
Umów wizytę
Tak, jest to możliwe. Szczególnie silne wspomnienia mogą być zachowane w pamięci nawet z okresu wczesnego dzieciństwa. Mogą wracać do nas w okresie dorosłości aktywowane przez różne elementy i zmysły. Bywają wspomnienia wspierające, dobre i przyjemne w odczuwaniu ale i takie obciążające, które zapisują się w ciele. W zależności od tego z jakiej kategorii są Pani/ Pana wspomnienia może być potrzebne wsparcie specjalisty. W obszarze opracowania traumy polecana jest konsultacja u psychotraumatologa lub terapia EMDR.
Czy moje lęki i obawy powinnam skonsultować czy psychologiem czy psychiatrą?
Od kilku lat mam problemy, które raz były słabsze, a raz silniejsze. Był czas, że czułam się lepiej, ale teraz objawy wróciły z podwójną siłą i coraz trudniej mi normalnie funkcjonować. Na co dzień czuję przygnębienie, smutek i przytłoczenie obowiązkami. Coraz trudniej mi się...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana opieka psychologa, ale również konsultacja i opieka psychiatry, z oceną wskazań do wdrożenia zindywidualizowanego leczenia farmakologicznego.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Opisane objawy – silny lęk, napięcie, trudność w codziennym funkcjonowaniu, obawa przed oceną, poczucie winy oraz objawy fizyczne (drżenie rąk, ucisk w gardle, poranne nasilenie lęku) – wskazują, że warto skonsultować się zarówno z psychologiem, jak i psychiatrą. Nie dlatego, że „jest bardzo źle”, ale dlatego, że oba rodzaje wsparcia mogą się uzupełniać i realnie przynieść ulgę.
Psycholog pomoże zrozumieć, co podtrzymuje lęk i jak krok po kroku odzyskiwać poczucie wpływu. Psychiatra oceni, czy objawy są na tyle nasilone, że warto rozważyć leczenie, które może zmniejszyć napięcie i wesprzeć dalszą pracę.
Warto też zwrócić uwagę na żywienie, bo przy długotrwałym stresie i napięciu ciało potrafi reagować jeszcze silniej, gdy brakuje energii, regularności posiłków lub podstawowych składników odżywczych.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
To nie jest „słabość”. To stan, który ma podłoże medyczne i psychiczne — i naprawdę można go skutecznie leczyć.
Objawy, o których Pani pisze, mogą odpowiadać zaburzeniom lękowo-depresyjnym (z elementami natrętnego sprawdzania i przeciążenia stresem). Dlatego bardzo rekomenduję dwie równoległe drogi pomocy: 1.Konsultację psychiatryczną — aby ocenić, czy potrzebne będzie leczenie farmakologiczne, które może zmniejszyć lęk i przygnębienie oraz ułatwić codzienne funkcjonowanie.2.Psychoterapię (np. poznawczo-behawioralną) — aby nauczyć się radzić sobie z nasilonymi lękami, poczuciem winy, niską samooceną i przewlekłym stresem oraz przepracować żałobę.
Najlepsze efekty najczęściej daje połączenie obu form leczenia. Proszę też pamiętać o podstawach: regularny sen, posiłki, krótkie spacery, ograniczenie kofeiny — małymi krokami, bez presji. Warto szukać wsparcia w rodzinie lub grupach dla rodziców dzieci ze spektrum — nie musi Pani być z tym sama.
Jeśli pojawią się myśli rezygnacyjne („nie chcę żyć”, „nie dam rady”), silne napady paniki, kołatania serca lub wyraźne pogorszenie — proszę zgłosić się pilnie po pomoc (SOR/999) albo skontaktować się natychmiast z lekarzem. Chętnie pomogę w znalezieniu psychiatry/psychoterapeuty . Cieszę się, że Pani tu napisała — to ważny, odważny krok ku poprawie. Pozdrawiam serdecznie
M
MAJ
Witam. Od pewnego czasu czuje się ciężko. Brak chęci do wstawania z rana łóżka. Codziennie czuje zmęczenie i wypalenie. Zabawa i spędzanie czasu z dziećmi nie sprawia mi takiej radości jak kiedyś. Jestem bardzo ale to bardzo nerwowa i szybko się stresuje. Wybucham w każdym momencie. Przez co dostaje się innym i pojawiają się kłótnie w domu.
Mam wrażenie, że że wszystkim jestem sama i nie otrzymuje pomocy od reszty domowników. Mąż twierdzi, że mam fobie na punkcie sprzątania. Lubię porządek.
Coraz częściej zdarzają się sytuacje, że płacze w zaciszu domu by nikt nie widział. W nocy nie mogę spać, rano jestem zmęczona, nie ważne jak długo bym spała. Zdarzają się sytuacje, że budzę się nocy ze strachem i kołataniem serca. I ten strach utrzymuje się to już do rana.
Nie wspomnę, że przy gorszych dniach potrafię bić się w głowe ręką.
W pracy staram staram się być inna osoba.
Jak sobie z tym poradzić? Jestem już tym zmęczona.
Bożena Gniewek
psycholog
Umów wizytę
Opisane przez Panią objawy wskazują na znaczne przeciążenie psychiczne, nasilony lęk oraz obniżony nastrój, które realnie utrudniają codzienne funkcjonowanie. W takiej sytuacji warto rozpocząć od konsultacji z psychiatrą, który może ocenić stan zdrowia psychicznego, wykluczyć przyczyny somatyczne i – jeśli będzie to zasadne – zaproponować leczenie farmakologiczne zmniejszające nasilenie lęku i napięcia.
Równolegle bardzo ważna jest psychoterapia u psychologa, gdzie można bezpiecznie pracować nad źródłami lęku, poczuciem winy, niską samooceną oraz sposobami radzenia sobie z przeciążeniem i stresem. Połączenie obu form pomocy często daje najlepsze efekty.
Sama świadomość, że Pani szuka pomocy, jest ważnym krokiem. Z opisów widać, że dźwiga Pani bardzo dużo i nie musi Pani być z tym sama.
Odpowiedź ma charakter edukacyjny, przedstawia ogólne podejście stosowane w przypadkach podobnych do opisanego i nie zastępuje ani nie stanowi indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Adrianna Sobota
psychotraumatolog, psychoterapeuta
Umów wizytę
To co Pani przeżywa, jest bardzo obciążające i realnie utrudnia funkcjonowanie. Z opisu wynika współwystępowanie objawów lękowych i depresyjnych, nasilonych przez długotrwały stres, przeciążenie emocjonalne oraz brak możliwości regeneracji. Pojawiające się lęki, napięcie w ciele, trudności z koncentracją czy potrzeba kontrolowania otoczenia są częstą reakcję układu nerwowego na chroniczne przeciążenie.
Bardzo istotnym kontekstem jest diagnoza dziecka (AuDHD) - z jednej strony to sytuacja wymagająca ogromnych zasobów psychicznych i często prowadząca do wyczerpania psychicznego, z drugiej to istotny kierunek do weryfikacji diagnostyki u Pani. Objawy, które Pani opisuje, nie są oznaką słabości, lecz sygnałem, e organizm od dłuższego czasu funkcjonuje ponad swoje możliwości. W tle widoczna także nieprzepracowana żałób oraz trudne, ambiwalentne emocje w relacjach z bliskimi. Tak więc obraz jest złożony. W mojej ocenie wymaga konsultacji ze specjalistą. Sugerowałabym konsultację u psychoterapeuty / psychotraumatologa i rozważenie konsultacji u lekarza psychiatry. Być może warto rozważyć wsparcie Pani procesu leczeniem farmakologicznym.
Pozdrawiam serdecznie, Adrianna Sobota
Mam duże problemy ze zmęczeniem, cały czas czuję się przemęczona i zdemotywowana - Czy przy lekach na depresję jest to normalne?
Mam zdiagnozowaną depresję, biorę leki dziennie. Zrobiłam badania krwi i wyniki wyszły w normie, nie mam anemii. Czy powinnam zrobić więcej badań? Mniejsze dawki nie dają efektów, jakie chciałabym uzyskać, więc może powinnam zmienić je na inne? Biorę je trochę ponad rok. Przed...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z psychiatrą prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
W pierwszej kolejności - należy zgłosić się na wizytę kontrolną do lekarza psychiatry prowadzącego leczenie; dodatkowo zalecana konsultacja u lekarza rodzinnego-w celu przeprowadzenia kontrolnego badania fizykalnego, oceny wyników wykonanych badań i ustaleniu dalszego postępowania w zakresie ew.uzupełniającej diagnostyki
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
W pierwszej kolejności należy zgłosić się na wizytę kontrolną do lekarza psychiatry prowadzącego leczenie. Dodatkowo zalecana jest konsultacja u lekarza rodzinnego w celu przeprowadzenia kontrolnego badania fizykalnego, oceny wyników dotychczasowych badań oraz ustalenia dalszego postępowania, w tym ewentualnej uzupełniającej diagnostyki.
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
W pierwszej kolejności należy zgłosić się na wizytę kontrolną do lekarza psychiatry prowadzącego leczenie. Dodatkowo zalecana jest konsultacja u lekarza rodzinnego w celu przeprowadzenia kontrolnego badania fizykalnego, oceny wyników dotychczasowych badań oraz ustalenia dalszego postępowania, w tym ewentualnej uzupełniającej diagnostyki.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
W takiej sytuacji warto zgłosić się na wizytę kontrolną do psychiatry, który prowadzi leczenie i może ocenić, czy obecna dawka lub rodzaj leku nadal są odpowiednie. Uczucie zmęczenia czy spadek energii mogą wynikać nie tylko z samego leku, ale też z ogólnego osłabienia organizmu po długotrwałym stresie i napięciu.
Warto przyjrzeć się również sposobowi odżywiania, jakości snu i poziomowi aktywności fizycznej – nawet drobne zmiany w tych obszarach mogą wspierać regenerację i poprawiać samopoczucie. W tym zakresie pomocny może być dietetyk, który pomoże dobrać sposób żywienia wspierający układ nerwowy.
Maksymilian Gniadek
lekarz
Umów wizytę
Demotywacja i trudności z koncentracją mogą być nie tylko objawami depresji, ale także skutkiem ubocznym leków psychotropowych lub wynikiem nieprawidłowej diety czy zaburzonej pracy organizmu. Warto więc raz w roku wykonywać przeglądowe badania kontrolne, aby mieć własny punkt odniesienia i móc wcześnie wychwycić ewentualne nieprawidłowości.
Dobrą praktyką jest również prowadzenie dzienniczka nastroju, w którym można zapisywać samopoczucie, przyjmowaną dawkę leku, codzienne wydarzenia oraz poziom stresu — pomaga to lekarzowi prowadzącemu lepiej ocenić skuteczność terapii i w razie potrzeby wprowadzić odpowiednie zmiany.
Rok to okres wystarczający, ale też stosunkowo krótki — nie wolno jednak zmieniać leczenia na własną rękę, a wszystkie decyzje dotyczące terapii należy podejmować wspólnie, we współpracy z lekarzem psychiatrą, który stanowi potrzebny zewnętrzny punkt obserwacji i obiektywnej oceny postępów leczenia.
Czy można dokładnie pamiętać jakieś wydarzenie z ok. 3 roku życia?
Czy z tak młodego wieku można pamiętać, ale nie tak dokładnie jak starsze dziecko, czy dorosły. Pełne i świadome wspomnienie - jest to możliwe czy absolutnie nie? 
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja psychologiczna. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Kwestię zapamiętanych wspomnień, możliwości pamięci - warto omówić z psychologiem, który odpowie na wszystkie pytania, postara się rozwiać wątpliwości.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak — można mieć wspomnienia z około 3. roku życia, ale rzadko są one „pełne i dokładne”.
U większości ludzi najwcześniejsze, dość wiarygodne wspomnienia zaczynają się między 3.–4. rokiem życia. To czas, gdy dojrzewa hipokamp (struktura mózgu odpowiedzialna za pamięć autobiograficzną) i rozwija się język — potrzebny, by „opowiedzieć sobie” wydarzenia.
10-letnie dziecko z napadami agresji, gniewu i dużego pobudzenia - od czego rozpocząć diagnozę?
Mam pytanie o dziecko 10-letnie w napadzie szału, agresywne, pobudzone, bez wyraźnego powodu, nieleczone dotychczas ani niediagnozowane psychiatrycznie. Czy od razu powinno trafić na izbę przyjęć szpitala psychiatrycznego, czy najpierw do szpitala ogólnego w celu wykluczenia somatycznych...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana kontrolna wizyta u lekarza pediatry prowadzącego, a także konsultacja psychologa dziecięcego - wdrożą odpowiednie zalecenia, z uwzględnieniem badań i konsultacji specjalistycznych.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.
Barbara Poziomska
dietetyk, psychodietetyk
Umów wizytę
Napady złości i pobudzenia u dziecka mogą mieć różne przyczyny – od trudności emocjonalnych, po problemy ze snem, odżywianiem czy niedobory składników odżywczych. Warto zacząć od wizyty u pediatry, który zleci podstawowe badania i oceni, czy konieczna jest dalsza diagnostyka neurologiczna lub psychiatryczna. Równolegle dobrze skonsultować się z psychologiem dziecięcym, by zrozumieć, z czego wynikają napady agresji i jak reagować w takich momentach.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Zachęcam do wizyty u lekarza rodzinnego lub u pediatry — szczególnie jeśli napady agresji pojawiły się nagle i są nasilone.
Jeśli dziecko zagraża sobie lub innym, jeśli agresja jest niekontrolowana, zagrażająca bezpieczeństwu, jeśli pojawią się myśli samobójcze lub próby samouszkodzenia, jeśli napady są nagłe, bardzo intensywne i nie da się ich bezpiecznie kontrolować w domu prosze udać sie do SOR lub wezwać pogotowie 999.
Zwolnienie lekarskie od psychiatry, a wyjazd za granicę - Czy jest taka możliwość?
Otrzymałam zwolnienie lekarskie na ok. 4 tygodnie od psychiatry ze względu na ciężki stres i niezdolność do pracy (problemy z koncentracją, bezsenność i inne). Zapomniałam spytać psychiatry, czy podczas tego zwolnienia mogę polecieć w odwiedziny do siostry za granicę na tydzień. Czy nie będzie...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Należy to omówić z lekarzem psychiatrą prowadzącym, tylko on bowiem oceniał Pani stan zdrowia i wydał stosowne zalecenia dotyczące leczenia (zalecenia farmakologiczne i niefarmakologiczne) i może zająć stanowisko w powyższej kwestii.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
W tej sprawie należy konsultować się z psychiatrą prowadzącym leczenie, który wystawił zwolnienie lekarskie. Jedynie ten specjalista może zająć stanowisko w powyższej kwestii.
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Jeżeli podczas zwolnienia lekarskiego (L4) planujesz zmianę miejsca pobytu, w pierwszej kolejności należy upewnić się, że lekarz wystawiający zwolnienie zamieści w jego treści odpowiednią adnotację — informację, że wyjazd nie jest przeciwwskazany ze względów zdrowotnych — oraz wskaże nowy adres pobytu.
Jeżeli taka informacja nie została uwzględniona w treści zwolnienia, masz obowiązek poinformować o zmianie miejsca pobytu zarówno pracodawcę, jak i Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) w terminie 3 dni od dnia dokonania zmiany. Należy podać aktualny adres, aby ZUS mógł prawidłowo przeprowadzić ewentualną kontrolę prawidłowości wykorzystywania zwolnienia.
Zgłoszenia można dokonać telefonicznie, za pośrednictwem pisma (formularz POG), lub poprzez aplikację mZUS.
Brak przekazania tych informacji może skutkować odmową wypłaty zasiłku chorobowego.
Czy chorując na ADHD, jest możliwe uzyskanie pozytywnego wyniku badań lekarskich i psychologicznych do pozwolenia na broń?
W rozporządzeniu, w którym wymienione są stany, w których wykluczone jest uzyskanie pozwolenia, jest wymieniony punkt zaburzenia zachowania i emocji, rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie i wieku młodzieńczym Z tego co widziałem na szybko to zalicza się do nich też ADHD...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Pytanie należy zadać specjaliście prowadzącemu leczenie (psychiatra, psycholog), bowiem do lekarza prowadzącego należy ocena stanu psychicznego pacjenta, również pod kątem przeciwwskazań do określonych czynności/pozwoleń.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
W tej sprawie należy konsultować się z psychiatrą prowadzącym leczenie oraz specjalistami, którzy będą przeprowadzali badania lekarskie i psychologiczne niezbędne do uzyskania pozwolenia na broń.
Proszę o radę co robić - do jakiego specjalisty zgłosić się z wszystkimi moimi objawami? 
Mam 25 lat. Do 15 roku życia dosłownie nigdy nie byłam chora. Od tamtego czasu coraz bardziej wątpię w normalne życie. Zaczęło się od problemów ze snem, które od tamtego czasu mam, mimo wielokrotnie zmienianego leczenia. Przez kilka miesięcy jest dobrze i nagle atak padaczki (miałam...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana jest stała opieka psychiatry oraz psychologa. Dodatkowo - zalecana wizyta u lekarza rodzinnego/internisty w celu przeprowadzenia badania fizykalnego, w oparciu o które ukierunkuje dalsze postępowanie, zarówno w zakresie diagnostyki jak i ew.leczenia.
Czy przy leku na ADHD są przeciwskazania do starania się o dziecko?
Wraz z narzeczoną zamierzamy zacząć starać się o dziecko, natomiast ja przyjmuje lek na depresje i ADHD (substancja czynna bupropion). 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą prowadzącym Pana leczenie, a także z ginekologiem, pod opieką którego pozostaje Pana partnerka.
Maksymilian Gniadek
lekarz
Umów wizytę
Należy się skonsultować. Lekarzem prowadzącym leczenie.
Oczywistością jest fakt , że żadne leki nie powinny być stosowane w okresie bliskim zaplodnienia czy u partnera czy u partnerki.
Leki na adhd z reguły są przeciwwskazane.
Zawsze należy omówić plany prokreacyjne z psychiatrą i ginekologiem – najlepiej kilka miesięcy wcześniej.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna konsultacja z lekarzem psychiatrą prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Czy takie objawy są normalne na początku stosowania leku przeciwdepresyjnego? Czy powinnam się tym martwić i skontaktować szybciej z lekarzem prowadzącym?
Dzień dobry, od 20 dni przyjmuję lek przeciwdepresyjny. Od momentu rozpoczęcia leczenia zauważyłam pogorszenie stanów lękowych, pojawiło się drżenie mięśni, brak apetytu, nudności oraz biegunki. Badania krwi (morfologia, CRP) mam w normie. 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą prowadzącym; lekarz po zebraniu wywiadu medycznego dotyczącego aktualnego Pani samopoczucia zadecyduje o dalszym postępowaniu terapeutycznym; w przypadku nowych leków-warto z lekarzem omówić potencjalne działania niepożądane wprowadzanych preparatów.
Tomasz Andrzej Szczęsny
lekarz chorób wewnętrznych, onkolog
Umów wizytę
Wskazana jest kontrola psychiatryczna celem oceny występujących działań niepożądanych. Lekarz prowadzący, po dokładnym zebraniu wywiadu, zdecyduje o dalszym leczeniu oraz ewentualnej modyfikacji terapii.
Maksymilian Gniadek
lekarz
Umów wizytę
Należy zgłosić tego typu objawy lekarzowi prowadzącemu leczenie.
Leki tego typu wpływają na układ nerwowy i czasem objawia się to dokladnie w ten sposób.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna konsultacja z lekarzem psychiatrą prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Piotr Matyja
psychiatra
Umów wizytę
Warto skonsultować się z lekarzem prowadzącym celem ustalenia dalszego postępowania. Niektóre leki mogą dawać reakcje paradoksalne lub działania niepożądane, które zazwyczaj mijają po ok. 2-3 tygodniach przyjmowania leku. Do rozważenia zmiana leku lub wprowadzenie czasowej farmakologii korygującej.
Pokaż więcej pytań więcej
CHCESZ ZADAĆ PYTANIE?
Musisz napisać jeszcze: 50 znaków.
Dziękujemy
Twoje pytanie zostało wysłane. Nasi specjaliści udzielają odpowiedzi zwykle do kilkunastu godzin od zadanego pytania. Wszystkie odpowiedzi zostaną wysłane na adres e‑mail, który podałeś w formularzu.
lub Umów się na konsultację

Serwis HaloDoctor ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny i w żadnym wypadku nie zastępuje konsultacji medycznej. W celu dokładnej diagnozy zalecany jest kontakt z lekarzem. Jeśli jesteś chory, potrzebujesz konsultacji lekarskiej, e‑Recepty lub zwolnienia lekarskiego umów wizytę teraz. Nasi lekarze są do Twojej dyspozycji 24 godziny na dobę!

Pokaż wszystkie artykuły arrow
Umów wizytę
e-Recepta Przeziębienie Znajdź lekarza L4 L4 Umów wizytę