ck
Zgoda
Szczegóły
O plikach cookies
Niniejsza strona korzysta z plików cookie
Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług.
Ciasteczka systemowe
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony poprzez umożliwianie podstawowych funkcji takich jak nawigacja na stronie i dostęp do bezpiecznych obszarów strony internetowej. Strona internetowa nie może funkcjonować poprawnie bez tych ciasteczek.
Ciasteczka reklamowe
Marketingowe pliki cookie stosowane są w celu śledzenia użytkowników na stronach internetowych. Celem jest wyświetlanie reklam, które są istotne i interesujące dla poszczególnych użytkowników i tym samym bardziej cenne dla wydawców i reklamodawców strony trzeciej.
Ciasteczka statystyczne
Statystyczne pliki cookie pomagają właścicielem stron internetowych zrozumieć, w jaki sposób różni użytkownicy zachowują się na stronie, gromadząc i zgłaszając anonimowe informacje.
Pliki cookie (ciasteczka) to małe pliki tekstowe, które mogą być stosowane przez strony internetowe, aby użytkownicy mogli korzystać ze stron w bardziej sprawny sposób.

Prawo stanowi, że możemy przechowywać pliki cookie na urządzeniu użytkownika, jeśli jest to niezbędne do funkcjonowania niniejszej strony. Do wszystkich innych rodzajów plików cookie potrzebujemy zezwolenia użytkownika.

Niniejsza strona korzysta z różnych rodzajów plików cookie. Niektóre pliki cookie umieszczane są przez usługi stron trzecich, które pojawiają się na naszych stronach.

W dowolnej chwili możesz wycofać swoją zgodę w Deklaracji dot. plików cookie na naszej witrynie.

Dowiedz się więcej na temat tego, kim jesteśmy, jak można się z nami skontaktować i w jaki sposób przetwarzamy dane osobowe w ramach Polityki prywatności.

Prosimy o podanie identyfikatora Pana(Pani) zgody i daty kontaktu z nami w sprawie Pana(Pani) zgody
logo
menu
  1. Otyłość
  2. Wiedza
  3. Ortoreksja i lęk przed jedzeniem: ciemna strona obsesyjnego odchudzania
  1. Otyłość
  2. Wiedza
  3. Ortoreksja i lęk przed jedzeniem: ciemna strona obsesyjnego odchudzania

Ortoreksja i lęk przed jedzeniem: ciemna strona obsesyjnego odchudzania

google Dodaj w Google
Ortoreksja i lęk przed jedzeniem: ciemna strona obsesyjnego odchudzania
Źródło: Canva

Chęć zdrowego odżywiania to nic złego – dopóki nie zamieni się w sztywny system zakazów rządzący całym życiem. Wtedy mówimy o ortoreksji: zaburzeniu, w którym lęk przed "niezdrowym" produktem potrafi być równie silny, jak strach przed przytyciem. Szczególnie narażone są osoby po intensywnym odchudzaniu, dla których restrykcje dietetyczne z etapu leczenia otyłości mogą przerodzić się w chorobę. Ekspertka psycholożka Marta Pawelec wyjaśnia, gdzie przebiega granica między dbałością o dietę a ortoreksją.

Ortoreksja i lęk przed jedzeniem: ciemna strona obsesyjnego odchudzania
Źródło: Canva
Spis treści
arrow Czym jest ortoreksja i skąd wzięło się to pojęcie arrow Kiedy zdrowe odżywianie zamienia się w chorobę arrow Objawy ortoreksji – na co warto zwrócić uwagę arrow Ortoreksja a anoreksja – podobieństwa i różnice arrow Dlaczego proces odchudzania zwiększa ryzyko arrow Co powinno zaniepokoić bliskich osoby po dużej redukcji masy ciała? arrow Najskuteczniejsze formy pomocy psychologicznej 

Czym jest ortoreksja i skąd wzięło się to pojęcie

 

Ortoreksja (z greckiego orthos – właściwy, i orexis – apetyt) to obsesyjne skupienie na jakości spożywanych produktów. Termin wprowadził w 1997 roku amerykański lekarz Steven Bratman, który opisał u siebie samego rosnącą potrzebę jedzenia wyłącznie "czystych" i "właściwych" produktów. Co ważne, ortoreksja nie została jak dotąd formalnie wpisana do klasyfikacji chorób ICD-11 Światowej Organizacji Zdrowia ani do amerykańskiego podręcznika diagnostycznego DSM-5. Nie oznacza to jednak, że problem nie istnieje – polscy badacze coraz częściej opisują go jako nową, niespecyficzną formę zaburzenia odżywiania, wymagającą uwagi specjalistów.

 

W odróżnieniu od anoreksji, gdzie celem jest przede wszystkim utrata masy ciała, w ortoreksji chodzi o osiągnięcie "idealnej" jakości diety. Osoba chora nie liczy kalorii, tylko eliminuje kolejne grupy produktów uznane za szkodliwe: cukier, gluten, nabiał, mięso, konserwanty. Z czasem lista zakazanych składników robi się coraz dłuższa, a jadłospis – coraz uboższy.

 

arrow Wegovy w tabletkach pojawia się w Polsce. Co wiadomo o nowej postaci semaglutydu?
arrow Magnesy zamiast szwów. W Krakowie przeprowadzono pionierskie operacje bariatryczne
arrow Przybierasz na wadze mimo diety? Czy winne mogą być przyjmowane leki?
arrow Mam nadwagę i dobre wyniki badań. Czy muszę się leczyć? Obesitolog odpowiada
arrow Food noise – czym jest ciągłe myślenie o jedzeniu i jak odróżnić je od głodu?
arrow 5, 10, 15 procent mniej masy ciała. Chirurg pokazuje, co wtedy dzieje się z organizmem
Zacznij leczyć otyłość dziś — bez kolejki, bez czekania
Przejdź do serwisu angle

Kiedy zdrowe odżywianie zamienia się w chorobę

 

Dbałość o jakość posiłków sama w sobie jest wartościowa. Problem pojawia się wtedy, gdy przestrzeganie restrykcyjnych zasad żywieniowych zaczyna rządzić codziennym życiem, a jakiekolwiek odstępstwo wywołuje silny niepokój. Granica między zdrową dietą a ortoreksją jest płynna, ale można wskazać kilka sygnałów ostrzegawczych.

 

Jak odróżnić zdrową dbałość o dietę od pierwszych symptomów ortoreksji? Nasza ekspertka, dietetyczka i psycholożka Marta Pawelec tłumaczy:

 

- Granica przebiega przede wszystkim nie przez to, co człowiek je, ale przez to, jaką funkcję jedzenie zaczyna pełnić w jego życiu. Zdrowa dbałość o dietę pozostawia miejsce na elastyczność. Możemy wybierać produkty odżywcze, zwracać uwagę na skład czy kaloryczność, a jednocześnie zjeść coś mniej „idealnego” bez poczucia winy, lęku czy potrzeby rekompensowania tego później. Niepokojący moment pojawia się wtedy, gdy zasady dotyczące jedzenia stają się coraz bardziej sztywne. Lista produktów „dozwolonych” się skraca, a produktów „zakazanych” przybywa. Osoba zaczyna unikać spontanicznych wyjść do restauracji, posiłków przygotowanych przez innych czy spotkań towarzyskich, ponieważ nie ma pełnej kontroli nad tym, co zje.

 

To jeszcze nie wszystko:

 

- Charakterystyczne jest również silne poczucie winy lub lęk po odstępstwie od przyjętych zasad. Jedzenie przestaje być jednym z elementów dbania o zdrowie, a zaczyna organizować znaczną część dnia i myślenia. To właśnie utrata elastyczności i narastające podporządkowanie życia jedzeniu powinny zwrócić naszą uwagę.

 

Szczególnie narażone są osoby, które przeszły proces intensywnego odchudzania lub redukcji dużej masy ciała. 

 

- Restrykcyjna dieta, konieczna na pewnym etapie leczenia otyłości, może z czasem przerodzić się w sztywny system zakazów, z którego trudno się wycofać nawet wtedy, gdy cel wagowy został już osiągnięty. Lęk przed ponownym przytyciem bywa na tyle silny, że osoba zaczyna traktować niemal każdy produkt spoza wąskiej, "bezpiecznej" listy jako zagrożenie.

 

Objawy ortoreksji – na co warto zwrócić uwagę

 

Rozpoznanie ortoreksji bywa trudne, ponieważ na pierwszy rzut oka wygląda ona jak zwykła troska o zdrowie. Dopiero z bliższej perspektywy widać, że kontrola nad jedzeniem zaczyna dominować nad innymi obszarami życia. Do najczęściej opisywanych w literaturze objawów należą:

 

  • nadmierny czas poświęcany na planowanie, przygotowywanie i analizowanie posiłków, kosztem pracy, relacji czy odpoczynku,
  • silny dyskomfort psychiczny lub poczucie winy po zjedzeniu produktu uznanego za "niewłaściwy",
  • stopniowe zawężanie listy akceptowanych produktów i eliminowanie kolejnych grup żywności bez wskazań medycznych,
  • unikanie spotkań towarzyskich i posiłków poza domem, gdy nie ma pewności co do składu dania,
  • poczucie wyższości lub dumy związane z rygorystyczną dietą oraz brak krytycznego dystansu do własnych zasad,
  • pogorszenie samopoczucia fizycznego – niedobory pokarmowe, zmęczenie, u części osób zaburzenia miesiączkowania.

 

Warto podkreślić, że pojedynczy objaw z tej listy nie oznacza jeszcze choroby. Dopiero ich nasilenie, utrwalenie w czasie i wyraźny wpływ na jakość życia pozwalają mówić o zaburzeniu wymagającym pomocy specjalisty.

 

Ortoreksja a anoreksja – podobieństwa i różnice

 

Ortoreksję i anoreksję łączy perfekcjonizm, potrzeba kontroli oraz sztywność myślenia o jedzeniu. Badacze zwracają jednak uwagę na istotną różnicę: w anoreksji najważniejsza jest ilość i wartość energetyczna posiłku, podczas gdy w ortoreksji liczy się przede wszystkim jakość i "czystość" produktu. Z tego powodu osoba chorująca na ortoreksję może mieć prawidłową masę ciała, a mimo to funkcjonować w poważnym reżimie żywieniowym.

 

Obie jednostki mogą też ze sobą współistnieć lub przenikać się w czasie – restrykcyjne odchudzanie bywa punktem wyjścia do rozwoju ortoreksji, a nadmierna koncentracja na "zdrowej" żywności może z czasem przerodzić się w typowe objawy anoreksji, w tym istotny spadek masy ciała.

 

Marta Pawelec odwołuje się tu do doświadczeń klinicznych: 

 

- W gabinecie spotykam osoby u których stosowanie restrykcyjnej diety doprowadziło do lęku przed jedzeniem.  Warto jednak rozróżnić dwie nieco inne drogi, ponieważ lęk przed jedzeniem nie zawsze ma to samo źródło. W przypadku anoreksji bardzo często zaczyna się stosunkowo niewinnie: „chcę trochę schudnąć”. Pojawia się deficyt kaloryczny, większa kontrola posiłków, czasami zwiększona aktywność fizyczna. Masa ciała spada, pojawia się satysfakcja i poczucie kontroli, a otoczenie często dodatkowo wzmacnia ten proces komentarzami: „świetnie wyglądasz”, „ale schudłaś”, „masz niesamowitą silną wolę”. Z czasem jednak pierwotne zasady przestają wystarczać. Osoba je coraz mniej, eliminuje kolejne produkty, boi się zwiększenia kaloryczności posiłków. Produkty zaczynają dzielić się na „bezpieczne” i „niebezpieczne”, pojawia się silny lęk przed przytyciem, kontrolowanie masy ciała, liczenie kalorii czy kompensowanie jedzenia aktywnością fizyczną.

 

W pewnym momencie nie mamy już do czynienia z osobą, która nie chce czegoś zjeść, ale z osobą, która boi się to zjeść. I to jest bardzo ważna różnica.

 

- Natomiast w przypadku ortoreksji mechanizm może wyglądać zupełnie inaczej. Tutaj lęk nie musi wcale dotyczyć przytycia czy wyglądu ciała. Człowiek może nawet nie mieć potrzeby dalszego chudnięcia. Zaczyna natomiast coraz bardziej obawiać się tego, że zje coś „nieprawidłowego”, „nieczystego”, „przetworzonego” czy po prostu – w jego przekonaniu – „niezdrowego”. Początkowo może to wyglądać jak bardzo świadome dbanie o zdrowie: czytanie składów, wybieranie produktów dobrej jakości, ograniczanie żywności wysokoprzetworzonej. Problem pojawia się wtedy, kiedy za tymi wyborami zaczyna stać lęk.

 

„Jeżeli to zjem, zaszkodzę swojemu organizmowi.”

„Ten składnik wywoła stan zapalny.”

„Jeżeli będę tak jadła, zachoruję.”

„Muszę jeść idealnie, żeby moje ciało było zdrowe.”

 

- Lista produktów uznawanych za bezpieczne zaczyna się więc stopniowo zawężać. Człowiek może wykluczać cukier, gluten, nabiał, tłuszcz, produkty przetworzone czy kolejne składniki – niekoniecznie z powodu medycznych wskazań, ale dlatego, że boi się konsekwencji ich zjedzenia. I paradoksalnie dieta, która miała służyć zdrowiu, zaczyna temu zdrowiu szkodzić. Może prowadzić do niedoborów, niedożywienia, wycofania społecznego i ogromnego obciążenia psychicznego.

 

Dlatego w ortoreksji pytanie nie brzmi wyłącznie: „Czy ta osoba zdrowo się odżywia?”

 

- Znacznie ważniejsze jest: „Co się stanie, jeśli nie będzie mogła zjeść zgodnie ze swoimi zasadami?”. Jeżeli odpowiedzią jest silny lęk, poczucie winy, panika albo rezygnowanie z normalnego życia, to jest już bardzo istotny sygnał ostrzegawczy.

 

Dlaczego proces odchudzania zwiększa ryzyko

 

Redukcja masy ciała, zwłaszcza prowadzona pod nadzorem lekarza lub dietetyka, sama w sobie nie jest czynnikiem ryzyka. Problem pojawia się, gdy towarzyszący jej lęk przed przytyciem nie maleje wraz z osiąganiem kolejnych celów, tylko narasta. Do grup zawodowych i społecznych, w których ortoreksję obserwuje się częściej, należą osoby uprawiające sport wyczynowo, pracownicy ochrony zdrowia, dietetycy oraz osoby wcześniej zmagające się z nadwagą lub otyłością.

 

Z tego względu specjaliści zalecają, aby proces odchudzania – szczególnie w przypadku dużej redukcji masy ciała – odbywał się pod opieką zespołu terapeutycznego, obejmującego lekarza, dietetyka i, w razie potrzeby, psychologa. Taki nadzór pozwala szybciej zauważyć, gdy zdrowe nawyki zaczynają przeradzać się w sztywny, lękowy schemat.

 

Warto też pamiętać, że sam proces terapeutyczny odchudzania powinien uczyć elastyczności, a nie tylko dyscypliny. Dietetycy pracujący z pacjentami po dużej redukcji masy ciała podkreślają, że kluczowe jest utrzymanie różnorodności posiłków i akceptacja, że pojedyncze odstępstwo od planu nie niweczy dotychczasowych efektów. Otoczenie pacjenta – rodzina, znajomi, a czasem także grupy wsparcia w internecie – może nieświadomie wzmacniać przekonanie, że "czystsza" dieta zawsze oznacza lepsze zdrowie, co bywa gruntem dla rozwoju ortoreksji.

 

Co powinno zaniepokoić bliskich osoby po dużej redukcji masy ciała?

 

Sama utrata masy ciała nie przesądza jeszcze o zaburzeniu.  Ważna jest tu czujność najbliższych, rodziny i przyjaciół:

 

- Bardziej niepokojąca jest zmiana zachowania i stosunku do jedzenia. Bliscy powinni zwrócić uwagę szczególnie wtedy, gdy osoba nadal chce chudnąć mimo osiągnięcia pierwotnie zakładanej masy ciała, coraz bardziej ogranicza porcje lub eliminuje całe grupy produktów, zaczyna panicznie obawiać się przytycia albo konsekwencji zdrowotnych zjedzenia określonych produktów, bardzo często się waży, mierzy lub kontroluje wygląd ciała, intensywnie analizuje składy i kaloryczność, odczuwa silne poczucie winy po jedzeniu, „odpracowuje” posiłki treningiem lub ograniczeniem kolejnych posiłków albo zaczyna unikać restauracji, rodzinnych obiadów i spotkań, podczas których pojawia się jedzenie. 

 

Zwróćmy również uwagę na sygnały płynące z organizmu:

 

- Niepokojące są także sygnały fizyczne: osłabienie, marznięcie, zawroty głowy, omdlenia, zaburzenia koncentracji, problemy ze snem czy zaburzenia miesiączkowania. 

 

I wreszcie:

 

- Najważniejszym sygnałem ostrzegawczym jest jednak sytuacja, w której to już nie człowiek decyduje o swojej diecie, ale dieta zaczyna decydować o jego życiu.

 

Najskuteczniejsze formy pomocy psychologicznej 

 

Tu psycholożka Marta Pawelec podkreśla:

 

- Przede wszystkim warto pamiętać, że w zaburzeniach odżywiania bardzo często potrzebujemy pracy interdyscyplinarnej. W zależności od stanu pacjenta może być potrzebny psycholog lub psychoterapeuta, dietetyk, lekarz psychiatra, a czasem również lekarz innej specjalności. 

 

W pracy psychologicznej czy psychoterapeutycznej nie chodzi wyłącznie o przekonanie pacjenta, że „powinien więcej jeść”. 

 

- Pracujemy przede wszystkim nad mechanizmami, które podtrzymują problem. W terapii poznawczo-behawioralnej analizujemy między innymi przekonania dotyczące jedzenia, masy i wyglądu ciała, zdrowia, potrzebę kontroli, sztywne reguły żywieniowe oraz zachowania zabezpieczające. 

 

Bardzo ważnym elementem może być również stopniowa ekspozycja na produkty wywołujące lęk. 

 

- Jeżeli ktoś przez wiele miesięcy nie jadł pieczywa, makaronu czy słodyczy, samo powiedzenie mu, że „nic mu się od tego nie stanie”, zazwyczaj nie wystarczy. Potrzebuje stopniowo doświadczyć, że może zjeść taki produkt, przeżyć pojawiający się lęk, nie zastosować zachowania zabezpieczającego lub kompensacyjnego i zobaczyć, że przewidywana katastrofa się nie wydarza. Celem terapii jest więc nie tylko normalizacja sposobu odżywiania, ale również odzyskanie elastyczności, poczucia bezpieczeństwa i wolności od ciągłego myślenia o jedzeniu.

 

Ortoreksja to zaburzenie, w którym troska o jakość diety przeradza się w obsesję rządzącą codziennym życiem. Choć nie figuruje jeszcze w oficjalnych klasyfikacjach chorób, specjaliści zgodnie podkreślają, że wymaga takiej samej uwagi jak inne zaburzenia odżywiania. Szczególnie narażone są osoby po dużej redukcji masy ciała, u których lęk przed przytyciem może przerodzić się w lęk przed samym jedzeniem. Kluczowe jest wczesne rozpoznanie sygnałów ostrzegawczych i sięgnięcie po pomoc interdyscyplinarnego zespołu – lekarza, dietetyka i psychoterapeuty. Im szybciej to nastąpi, tym łatwiejszy jest powrót do zdrowej, elastycznej relacji z jedzeniem.

close

Sprawdź, czy warto skonsultować się ze specjalistą

Pytanie 1 z 6
Nie musisz znać swojego BMI — obliczamy je za Ciebie. To zajmie chwilę
Dalej arrow
Rozpocznij quiz
TWÓJ WYNIk BMI
BMI: 27.0
Interpretacja wyniku
Poniżej 18,5: Niedowaga.
18,5–24,9: Prawidłowa masa ciała.
25,0–29,9: Nadwaga.
30,0–34,9: Otyłość I stopnia.
35,0–39,9: Otyłość II stopnia.
Powyżej 40,0: Otyłość III stopnia.
Przelicz ponownie
Dalej arrow
Pytanie 2 z 6
Jak duży jest obwód Twojej talii?
Wróć
Dalej arrow
Pytanie 3 z 6
Jak długo masz problem z wagą?
Wróć
Dalej arrow
Zakończ quiz arrow
Pytanie 4 z 6
Masz za sobą próby odchudzania?
Wróć
Dalej arrow
Zakończ quiz arrow
Pytanie 5 z 6
Czy lekarz rozmawiał z Tobą kiedyś o wadze?
Wróć
Dalej arrow
Zakończ quiz arrow
Pytanie 6 z 6
Jak waga wpływa na Twoje codzienne życie?
Wróć
Dalej arrow
Zakończ quiz arrow
Twoja waga wydaje się być w normie
Nie widzimy wskazań do konsultacji
Na podstawie Twoich odpowiedzi Twoja waga i styl życia wyglądają dobrze. Warto ją regularnie monitorować i dbać o zdrowe nawyki.
Czytaj artykuły
Powtórz quiz
Warto przyjrzeć się bliżej
Konsultacja może być pomocna
Twoje odpowiedzi sugerują, że warto porozmawiać ze specjalistą — szczególnie jeśli trudno Ci samodzielnie utrzymać wagę. To nie musi być pilne, ale lepiej nie czekać zbyt długo.
Wskazana konsultacja ze specjalistą
Warto porozmawiać z lekarzem
Twoje odpowiedzi wskazują, że możesz potrzebować wsparcia specjalisty. Leczenie otyłości to proces medyczny — lekarz pomoże dobrać odpowiednią ścieżkę właśnie dla Ciebie.
Twoja opinia jest dla nas ważna - oceń artykuł:
Średnia ocena artykułu: 2,0 / 5
star star star star star
Średnia ocena artykułu: 2,0 / 5
google Dodaj jako źródło w Google google news Obserwuj nas w Google News
Nasz ekspert
Marta Pawelec psycholog, Psycholog diagnosta dorosłych 5.00 / 17 opinii artykuły 4 artykuły więcej informacji Umów wizytę więcej informacji

Marta Pawelec to doświadczony psycholog, psychoterapeuta w trakcie szkolenia oraz ekspert w obszarze psychodietetyki i pedagogiki. Jej podejście do pracy z pacjentem łączy głęboką wiedzę kliniczną z holistycznym spojrzeniem na zdrowie psychiczne i fizyczne, co pozwala na skuteczną pomoc osobom w każdym wieku.

Wykształcenie i przygotowanie merytoryczne

Marta Pawelec ukończyła jednolite studia magisterskie na kierunku psychologia kliniczna w Uczelni Wyższej Biznesu i Nauk Stosowanych „Varsovia”. W swojej pracy badawczej koncentrowała się na złożonych zależnościach pomiędzy cechami osobowości, poziomem samooceny a masą ciała i rozwojem zaburzeń odżywiania.

Jej bogate zaplecze akademickie obejmuje również:

  • Pedagogikę przedszkolną i wczesnoszkolną (Akademia Humanistyczno-Ekonomiczna w Łodzi).
  • Pedagogikę pracy (Wyższa Szkoła Pedagogiczna im. Janusza Korczaka w Warszawie), gdzie zgłębiała m.in. zagadnienie wypalenia zawodowego.
  • Dietetykę (Collegium Medicum w Bydgoszczy), ze szczególnym uwzględnieniem żywienia w sporcie.
  • Studia podyplomowe z dietetyki i psychologii zdrowia (Wyższa Szkoła Kształcenia Zawodowego), w ramach których zajmowała się terapeutycznym wsparciem osób z zaburzeniami odżywiania.

Praktyka terapeutyczna

Fundamentem jej pracy terapeutycznej jest rzetelne przygotowanie merytoryczne. Ukończyła 2-letnią Szkołę Terapii Systemowej w ISST, a obecnie jest w trakcie 4-letniego certyfikowanego szkolenia w nurcie poznawczo-behawioralnym (CBT), który uznawany jest za jeden z najskuteczniejszych w pracy nad trudnościami emocjonalnymi.

Marta Pawelec posiada szeroką praktykę w pracy z dziećmi, młodzieżą oraz rodzinami. W swojej codziennej pracy specjalizuje się w wsparciu pacjentów zmagających się z:

  • zaburzeniami odżywiania oraz neofobią pokarmową,
  • trudnościami emocjonalno-behawioralnymi,
  • zespołem ADHD,
  • stanami lękowymi oraz niską samooceną,
  • trudnościami w relacjach interpersonalnych.

Dzięki interdyscyplinarnemu wykształceniu Marta Pawelec oferuje wsparcie, które nie tylko koncentruje się na objawach, ale przede wszystkim na zrozumieniu indywidualnych przyczyn trudności pacjenta i budowaniu trwałych fundamentów jego dobrostanu.

Konsultacja:
Leczenie otyłości

Najczęściej zadawane pytania

Znajdź odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania.

Czy ortoreksja jest oficjalnie uznaną chorobą?

Nie – ortoreksja nie znajduje się w klasyfikacji ICD-11 WHO ani w DSM-5. Mimo to badacze i klinicyści opisują ją jako realny problem, wymagający diagnostyki i leczenia.

Czy każda osoba dbająca o zdrową dietę ma ortoreksję?

Nie. O ortoreksji mówimy dopiero wtedy, gdy restrykcje żywieniowe wywołują silny lęk, zawężają życie towarzyskie i pogarszają samopoczucie fizyczne lub psychiczne.

Do kogo zgłosić się w pierwszej kolejności?

Dobrym punktem startu jest lekarz rodzinny lub psychiatra, który skieruje na dalszą diagnostykę. W Polsce leczenie zaburzeń odżywiania jest refundowane przez NFZ.

Najnowsze pytania pacjentów
Jak pomóc synowi poradzić sobie z rozstaniem i jego trudnymi emocjami?
Bardzo martwię się o syna. Ma 21 lat. Był z dziewczyną 3 lata. Dziewczyna go zdradziła. Ona żałowała ,płakała, pisała,dzwonila. Syn nie chciał z początku jej widzieć. Potem prosił o czas. Ostatecznie powiedział,że tęskni i postanowił dać jej szansę. Pojechał do niej i usłyszał,że ona to wszystko...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Proszę rozważyć konsultację/pomoc psychologiczną, aby specjalista pomógł w zaistniałej sytuacji; można skorzystać doraźnie z pomocy w postaci telefonu zaufania/centrum wsparcia dostępnych całodobowo.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza psychiatry. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Rozstanie po trzyletnim związku, szczególnie w takich okolicznościach, może być dla syna bardzo bolesnym doświadczeniem. Najważniejsze, aby dała mu Pani przestrzeń na przeżywanie emocji, była dostępna do rozmowy, ale nie próbowała podejmować za niego decyzji. Proszę też zadbać o własny spokój, ponieważ Pani silny niepokój może dodatkowo go obciążać. Jeśli problemy ze snem, jedzeniem lub agresja będą się nasilać, warto zachęcić syna do konsultacji psychologicznej, a w przypadku wypowiedzi o samobójstwie lub zagrożenia bezpieczeństwa szukać pilnej pomocy np w SOR
Do jakiego lekarza udać się z bezsennością, której towarzyszy przyspieszone bicie serca?
Jestem osobą, która musi bardzo dbać o higienę snu, mimo że nie borykam się z jakimiś większymi problemami. Korzystam czasami z medytacji lub suplementu diety z melatoniną. Niestety żadne z tych rzeczy nie działa, jak pojawia się nagły wyrzut adrenaliny lub innego hormonu i przez całą noc...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana konsultacja w Poradni Leczenia Zaburzeń Snu; przy braku takiej możliwości - konsultacja psychiatry i psychologa. Ponadto - wizyta u lekarza rodzinnego celem kontrolnej oceny stanu zdrowia, z wykonaniem kontrolnych badań laboratoryjnych; do uwzględnienia również kontrolna wizyta u ginekologa.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
W pierwszej kolejności zalecam konsultację z lekarzem rodzinnym w celu wykonania EKG, oceny tarczycy i wykluczenia innych przyczyn kołatania serca; w wieku 46 lat warto również uwzględnić perimenopauzę. Jeśli nie zostanie stwierdzona przyczyna somatyczna, skutecznym leczeniem przewlekłej bezsenności jest terapia poznawczo-behawioralna bezsenności (CBT-I), a przy utrzymujących się kołataniach warto rozważyć Holter EKG.

Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Tomasz Szczęsny
internista, onkolog
Umów wizytę
W przedstawionej sytuacji proponowałbym rozpocząć diagnostykę od wykluczenia przyczyn somatycznych i hormonalnych, zanim uznamy, że zaburzenia snu mają podłoże psychiczne.

W pierwszej kolejności zalecam wizytę u lekarza POZ oraz wykonanie podstawowych badań laboratoryjnych, Ze względu na opisywane kołatania serca wskazane jest również wykonanie EKG, a w razie potrzeby monitorowania metodą Holtera.

W wieku 46 lat warto uwzględnić szczegolnie przy tym opisie możliwość zmian hormonalnych związanych z okresem okołomenopauzalnym. Wahania stężenia hormonów płciowych mogą wpływać na jakość snu, powodować nocne wybudzenia, uczucie wewnętrznego pobudzenia i kołatania serca. Dlatego kolejnym krokiem powinna być konsultacja ginekologiczna, podczas której lekarz oceni, czy istnieją wskazania do dalszej diagnostyki hormonalnej. Warto pamiętać, że rozpoznanie perimenopauzy opiera się przede wszystkim na objawach i przebiegu miesiączkowania, a pojedyncze oznaczenia hormonów nie zawsze są miarodajne.

Dopiero po ocenie możliwych przyczyn internistycznych i hormonalnych rozważyłbym konsultację psychiatryczną lub w poradni leczenia zaburzeń snu, szczególnie jeżeli bezsenność nadal będzie się utrzymywać. W takim przypadku warto uwzględnić terapię poznawczo-behawioralną bezsenności (CBT-I).

Najważniejsze jest ustalenie przyczyny nocnego pobudzenia i przyspieszonego bicia serca, a nie wyłącznie doraźne stosowanie preparatów nasennych.
Anna Janusz
psychiatra, Psychiatra dzieci i młodzieży
Umów wizytę
W Pani sytuacji wskazana jest konsultacja w Poradni Zdrowia Psychicznego, Poradni Psychologicznej oraz Poradni Ginekologicznej - z uwagi na wiek 46 lat możliwa perimenopauza. Ponadto warto wykonać podstawowe badania laboratoryjne w Poradni Lekarza Rodzinnego.

Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Czy możliwe jest całkowite przepracowanie takiego lęku, nawet jeśli utrzymuje się on od kilku lat i doprowadza do całkowitego unikania latania?
Mam 31 lat, od około 2,5 roku zmagam się z bardzo silną awiofobią, która znacząco ogranicza moje życie i możliwości podróżowania. Problem rozpoczął się po bardzo turbulentnym, około 9-godzinnym locie z Pekinu. Lot był wyjątkowo niespokojny i od tamtego momentu mój stosunek do...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana konsultacja i opieka zarówno psychiatry jak i psychologa, którzy wdrożą, uwzględniając wywiad medyczny, odpowiednie postępowanie, zarówno niefarmakologiczne jak i farmakologiczne w przypadku wskazań.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym dotychczas leczenie, który przepisał ten lek. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak, nawet po kilku latach możliwe jest całkowite ustąpienie awiofobii lub znaczne ograniczenie lęku; warto rozważyć terapię ekspozycyjną, również z wykorzystaniem wirtualnej rzeczywistości (VR), prowadzoną przez terapeutę specjalizującego się w fobiach, oraz konsultację psychiatryczną w celu oceny możliwości leczenia farmakologicznego. Nieskuteczność 12 sesji CBT nie oznacza, że dalsze leczenie nie przyniesie rezultatów, a zgłaszane drgawki wymagają dodatkowo wyjaśnienia medycznego.

Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Tomasz Szczęsny
internista, onkolog
Umów wizytę
Tak, nawet po kilku latach utrzymywania się silnej awiofobii możliwe jest uzyskanie bardzo znaczącej poprawy, a niekiedy całkowitego ustąpienia lęku. Dotychczasowe niepowodzenia terapeutyczne nie oznaczają, że problem jest nieodwracalny.

W opisanej sytuacji szczególnie zwraca uwagę fakt, że wcześniej, pomimo odczuwanego lęku, był Pan w stanie podróżować samolotem. Dopiero jedno wyjątkowo nieprzyjemne doświadczenie doprowadziło do całkowitego unikania latania. Może to wskazywać na utrwalenie silnej reakcji lękowej związanej z konkretnym wydarzeniem.

Warto również zauważyć, że obecnie największe nasilenie objawów występuje jeszcze przed podróżą. Oznacza to, że istotnym elementem problemu może być nie tylko lęk przed samym lotem, ale również lęk antycypacyjny, czyli obawa przed tym, co mogłoby się wydarzyć.

Proponowałbym konsultację z psychiatrą oraz psychoterapeutą specjalizującym się w leczeniu fobii, ze szczególnym uwzględnieniem terapii ekspozycyjnej. Można rozważyć także stopniowaną ekspozycję z wykorzystaniem wirtualnej rzeczywistości (VR). Dwanaście spotkań CBT nie musi oznaczać wyczerpania możliwości psychoterapii, zwłaszcza jeśli nie obejmowała ona odpowiednio zaplanowanych ćwiczeń ekspozycyjnych.

Psychiatra może ocenić zasadność leczenia farmakologicznego, szczególnie jeżeli występują również napady paniki lub uogólnione objawy lękowe. Opisywane drgawki wymagają jednak dodatkowego wyjaśnienia lekarskiego, ponieważ nie należy automatycznie przypisywać ich wyłącznie lękowi.

Chciałbym zwrócić uwagę na jeszcze jeden aspekt: celem terapii nie musi być całkowite wyeliminowanie każdego odczucia strachu, ale odzyskanie możliwości podejmowania decyzji i podróżowania pomimo pojawiającego się napięcia.

Właśnie przełamanie utrwalonego mechanizmu unikania może być jednym z najważniejszych etapów leczenia. Z czasem może prowadzić nie tylko do powrotu do latania, ale również do stopniowego zmniejszania intensywności samego lęku.

W mojej ocenie warto kontynuować leczenie, tym razem w sposób bardziej ukierunkowany i indywidualnie dostosowany do charakteru Pana dolegliwości. Rokowanie co do poprawy pozostaje realne.
Jak złagodzić poranny lęk, uderzenia gorąca i poty mimo przyjmowania leków?
Biorę leki egzysta propranolol citabax lamitrin a mimo wszystko rano budzę się z lękiem. Leki biorę już dłuższy czas, na nich dobrze się czuje, ale od jakiegoś czasu ten poranny lęk męczy podobno to wyrzut kortyzolu, ale czy mogę coś wziąć, bym nie odczuwała tego lęku rano? W dzień mam też...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
W pierwszej kolejności - obserwowane dolegliwości należy zgłosić lekarzowi prowadzącemu leczenie, aby mógł ocenić je pod kątem ewentualnego uzupełnienia czy modyfikacji leczenia. Ponadto - wskazana wizyta kontrolna w warunkach stacjonarnych u lekarza rodzinnego oraz lekarza ginekologa, którym również należy zgłosić obserwowane dolegliwości, a także przyjmowane leki.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym dotychczas leczenie, który przepisał te leki. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Poranny lęk nie musi wynikać wyłącznie z fizjologicznego wzrostu kortyzolu, a uderzenia gorąca i zlewne poty mogą być również działaniami niepożądanymi leków lub objawami innych zaburzeń, np. hormonalnych. Zalecam konsultację z lekarzem prowadzącym w celu oceny leczenia i ewentualnej modyfikacji dawek oraz wykluczenia innych przyczyn; proszę nie dokładać leków uspokajających ani nie zmieniać dawkowania samodzielnie.

Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Czy mogę otrzymać receptę na Alprox na podstawie historii leczenia psychiatrycznego bez udostępniania IKP?
Czy jeśli nie mam profilu zaufanego i nie mogę udostępnić IKP, ale mogę wysłać skany całej mojej historii choroby z leczenia psychiatrycznego od 2016 roku, to mogę liczyć na przepisanie leku, który zawsze otrzymywałam (Alprox)?
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Decyzję zawsze podejmuje konkretny lekarz podczas wizyty. Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym dotychczas leczenie, który przepisał ten lek. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Są określone przepisy warunkujące wystawianie recept na leki z grupy, do której należy w/w lek. Najwłaściwsze jest zgłoszenie się na wizytę do lekarza psychiatry prowadzącego dotychczasowe leczenie, znającego całość historii medycznej, który będzie mógł odpowiednio dobrać leczenie i ocenić wskazania do kontynuacji leczenia.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Brak dostępu do IKP nie wyklucza możliwości wystawienia recepty. Dokumentacja wcześniejszego leczenia psychiatrycznego może być pomocna, jednak Alprox (alprazolam) jest lekiem o potencjale uzależniającym, dlatego decyzja o jego przepisaniu wymaga indywidualnej oceny lekarskiej, aktualnych wskazań i bezpieczeństwa stosowania.

Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
Decyzja o wystawieniu recepty wymaga indywidualnej oceny lekarskiej oraz weryfikacji historii leczenia zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zalecam konsultację lekarską, najlepiej u psychiatry, w celu oceny stanu zdrowia i ustalenia dalszego postępowania.
Anna Janusz
psychiatra, Psychiatra dzieci i młodzieży
Umów wizytę
Decyzję o kontynuacji leczenia podejmuje lekarz podczas indywidualnej konsultacji. Wskazana wizyta w Poradni Zdrowia Psychicznego z lekarzem prowadzącym dotychczasowe leczenie, znającego historię medyczną pacjenta.

Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Czy lek Paroxinor może powodować drżenie mięśni rąk i nóg?
Czy podczas brania leku Paroxinor mogą występować przez cały okres brania drżenia mięśni, szczególnie rąk i nóg, przy ich napinaniu, kucaniu lub uniesieniu?
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak, Paroxinor (paroksetyna) może powodować drżenie mięśni, szczególnie rąk i nóg, również podczas ich napinania lub utrzymywania określonej pozycji. Objaw ten może utrzymywać się przez cały okres stosowania leku, choć częściej występuje na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki.

Jeżeli drżenie jest nasilone, narasta lub utrudnia codzienne funkcjonowanie, wskazana jest konsultacja z lekarzem w celu oceny przyczyny i ewentualnej modyfikacji leczenia. Nie należy samodzielnie ani nagle odstawiać paroksetyny.

Drżenie jest wymienione w charakterystyce Paroxinoru jako częste działanie niepożądane (u 1–10% pacjentów)

Drżenie pojawiające się przy napinaniu mięśni może mieć jednak również inne przyczyny, dlatego jeśli utrzymuje się przez dłuższy czas, wskazana jest ocena lekarska.



( Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.)
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie, który przepisał ten lek. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana konsultacja z lekarzem prowadzącym, który wdrożył lek i zna dotychczasową historię leczenia; należy lekarzowi zgłosić obserwowane objawy, aby mógł ustalić dalszy plan leczenia.
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
Zalecana jest stacjonarna konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie w celu przeprowadzenia badania, oceny zgłaszanych objawów oraz ewentualnej modyfikacji terapii. Nie należy samodzielnie odstawiać leku ani zmieniać jego dawkowania bez konsultacji z lekarzem.
Co mogę zażyć, żeby minęło to uczucie gorąca wraz z potem? 
Stosuje dłuższy czas leki: citabax, lamitrin, egzysta i propranolol a od jakiegoś tygodnia mam uczucie gorąca i zlewne poty. Mogę pić kawę, mieć niskie ciśnienie, a i tak uczucie gorąca jest. Mam też niedoczynność tarczycy. 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana kontrolna wizyta u lekarza rodzinnego/internisty, któremu należy zgłosić obserwowane objawy, przedłożyć kontrolkę ciśnienia tętniczego i tętna, a także - konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie wymienionymi preparatami.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie, który przepisał te leki. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Uczucie gorąca i zlewne poty mogą być działaniem niepożądanym stosowanych leków, szczególnie Citabaxu (escitalopramu), ale mogą również wynikać z zaburzeń czynności tarczycy, infekcji lub innych przyczyn. Zalecam kontrolę TSH i FT4 oraz konsultację z lekarzem prowadzącym w celu oceny farmakoterapii; nie należy samodzielnie odstawiać leków ani dodawać kolejnych preparatów na potliwość. Jeśli wystąpią gorączka, nasilone drżenia, pobudzenie, biegunka lub sztywność mięśni, konieczna jest pilna pomoc medyczna.

(Informacja ma charakter ogólny i edukacyjny, nie stanowi ani nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.)
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
Ze względu na pojawienie się zlewnych potów zalecana jest stacjonarna wizyta u lekarza prowadzącego w celu przeprowadzenia badania, oceny stosowanego leczenia oraz ustalenia ewentualnej dalszej diagnostyki. Nie należy samodzielnie odstawiać leków ani modyfikować ich dawkowania.
Anna Janusz
psychiatra, Psychiatra dzieci i młodzieży
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym. Uczucie gorąca i zlewne poty mogą być działaniem niepożądanym stosowanych leków, ale mogą również wynikać z zaburzeń czynności tarczycy, infekcji lub innych przyczyn. Zalecam również kontrolę w Poradni Lekarza Rodzinnego celem badania stanu ogólnego oraz wykonania badań laboratoryjnych tj: TSH, morfologia, CRP. Nie należy samodzielnie odstawiać leków.

Informacja ma charakter ogólny i edukacyjny, nie stanowi ani nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Chciałam zapytać, jaka może być przyczyna negatywnych zachowań mojego syna w pieczy zastępczej i czym są one spowodowane?
Syn 9 lat potwierdzenie diagnozy autyzmu atypowego oraz opóźnienia rozwoju w stopniu lekkim, obecnie umieszczony od 1,5 roku w pieczy zastępczej z powodu agresji dziadka wobec pozostałych członków rodziny - dziadek bił mnie i dzieci, znęcał się psychiczne fizycznie i seksualnie, ma...
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
Wskazana jest konsultacja z psychiatrą dziecięcym oraz psychologiem dziecięcym specjalizującym się w traumie i zaburzeniach ze spektrum autyzmu. Ze względu na wypowiadane groźby konieczna jest ocena ryzyka skrzywdzenia siebie i innych oraz ustalenie odpowiedniego wsparcia terapeutycznego.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą dotychczas prowadzącym leczenie lub innym psychiatrą dziecięcym. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zarówno syn jak i jego bliscy, którzy doświadczali przemocy wymagają pomocy i opieki specjalistycznej, właściwej dla każdej z osób (psychiatra, psychotraumatolog dziecięcy, psychiatra, psychotraumatolog dla osób dorosłych); wszystkie opisywane sytuacje należy w trybie bieżącym zgłaszać specjalistom, pod opieką których syn pozostaje.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Agresywne zachowania syna mogą wynikać z połączenia doświadczeń przemocy i traumy, trudności w regulacji emocji związanych z autyzmem oraz stresu spowodowanego rozłąką z rodziną i pobytem w pieczy zastępczej. Ze względu na wypowiadane groźby zabicia siebie i innych konieczna jest pilna ocena psychiatry dziecięcego, a w razie aktualnego zagrożenia natychmiastowa pomoc. Powyższa odpowiedź ma charakter ogólnoedukacyjny, nie stanowi konsultacji lekarskiej ani jej nie zastępuje.
Czy długotrwałe stosowanie leków psychotropowych i antydepresantów wpływa na jakość nasienia i płodność mężczyzny?
Czy zażywanie od roku tabletek psychotropowych oraz antydepresantów u mężczyzny wpływa na plemniki i na płodność?
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie, który przepisał ten lek. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
Zalecam konsultację z lekarzem prowadzącym, który oceni stosowane leczenie i w razie potrzeby zaleci wykonanie badania nasienia. Nie należy samodzielnie odstawiać ani zmieniać dawkowania leków.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Niektóre leki przeciwdepresyjne i psychotropowe mogą wpływać na funkcje seksualne, a w przypadku części preparatów istnieją również doniesienia o możliwym wpływie na parametry nasienia. Dane dotyczące rzeczywistego wpływu na płodność mężczyzn są jednak ograniczone i nie pozwalają wyciągać wniosków bez znajomości konkretnych leków. W przypadku planowania ciąży można rozważyć badanie nasienia i konsultację z lekarzem prowadzącym, bez samodzielnego odstawiania leczenia.

Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Należy powyższe wątpliwości omówić z lekarzem psychiatrą prowadzącym, który zna historię leczenia - stosowane grupy leków, konkretne preparaty - w przypadku wskazań (np. staranie się o potomstwo) ewentualnie wprowadzi modyfikacje leczenia. W przypadku starań o potomstwo - stosowane leczenie należy również zgłosić ginekologowi pod opieką którego pozostaje partnerka.
Czy powinnam skonsultować się z innym psychiatrą i co zrobić z przepisanym lekiem, jeśli mam wątpliwości co do diagnozy?
Byłam dzisiaj na wizycie u psychiatry, dostałam lek Pinexet, bez żadnej diagnozy tylko zostało mi zalecone jak to dawkować, pod koniec wizyty usłyszałam, że to spektrum autyzmu, zignorowano moje wyniki Diva-5, oraz moje inne podejrzenia o dwubiegunówkę, zespół stresu pourazowego (w...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Dzień dobry, warto zasięgnąć drugiej opinii psychiatrycznej, szczególnie jeśli nie wyjaśniono Pani rozpoznania ani celu stosowania leku Pinexet. Ma Pani prawo uzyskać dokumentację medyczną i zgłosić zastrzeżenia do przebiegu wizyty, natomiast decyzję o rozpoczęciu, zmianie lub przerwaniu leczenia należy omówić z lekarzem.

Odpowiedź ma charakter informacyjny, opiera się wyłącznie na przedstawionym opisie i nie zastępuje konsultacji lekarskiej ani analizy dokumentacji medycznej.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wątpliwości warto omówić z lekarzem prowadzącym, a jeśli nadal istnieją - zgłosić się z posiadaną dokumentacją medyczną na konsultację do innego lekarza psychiatry.
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
w opisanej sytuacji warto rozważyć konsultację u drugiego psychiatry w celu ponownej, kompleksowej oceny diagnostycznej, z uwzględnieniem zgłaszanych objawów i dotychczasowych wyników badań. Ma Pani prawo znać rozpoznanie oraz cel zaleconego leczenia. Wątpliwości dotyczące stosowania leku Pinexet należy wyjaśnić z lekarzem, bez samodzielnego zmieniania dawkowania czy odstawiania leku. Ma Pani również prawo uzyskać dokumentację medyczną.
Czy w 21. tygodniu ciąży mogę doraźnie przyjąć syrop Hydroxyzinium VP razem z Setaloftem?
Czy w ciąży przyjmując setaloft mogę dołożyć syrop hydroxyzinum vp doraźnie, aby się uspokoić do czasu, aż setaloft nie zacznie działać? Skończony 21 tydzień.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Hydroxyzyna jest przeciwwskazana w ciąży. Leczenie, jego uzupełnienie/modyfikację należy omówić z lekarzem prowadzącym psychiatrą i ginekologiem.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Proszę skontaktować się z lekarzem prowadzącym ciążę lub psychiatrą, żeby dobrać bezpieczniejszy sposób doraźnego zmniejszenia lęku do czasu, aż sertralina zacznie działać.
(Informacja ma charakter edukacyjny — każdy przypadek jest indywidualny i wymaga dopasowanej do obrazu konsultacji lekarskiej).
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym dotychczas leczenie. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Jak poradzić sobie z bezsennością i częstymi wybudzeniami związanymi z pracą na nocne zmiany?
Mam problemy ze snem, bardzo ciężko mi się pracuje w nocy. Przed pierwszą nocką budzę się około godziny szóstej, później cały dzień już nie mogę zasnąć, po nockach śpię od półtorej do trzech godzin i również się w tym czasie budzę. Jestem tym zmęczona, mam częste...
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak — opis bardzo pasuje do zaburzeń snu związanych z pracą zmianową. Kluczowe jest nie tylko „odespanie”, ale ustabilizowanie rytmu dobowego.

Najbardziej pomocne bywa:
• przed pierwszą nocką zaplanować 1–2-godzinną drzemkę późnym popołudniem,
• po nocnej zmianie wracać do domu przy ograniczonym świetle, a sypialnię maksymalnie zaciemnić,
• spać w chłodnym, cichym pokoju i wyciszyć telefon,
• kofeinę stosować tylko w pierwszej części nocnej zmiany, nie kilka godzin przed planowanym snem,
• po zakończeniu serii nocek stopniowo wracać do normalnych godzin snu zamiast próbować „odespać wszystko naraz”.

Jeżeli mimo takich działań śpi Pani tylko 1,5–3 godziny, wielokrotnie się wybudza, ma bóle głowy i problemy z koncentracją, warto skonsultować to z lekarzem — czasem potrzebna jest krótkotrwała pomoc farmakologiczna albo ocena pod kątem zaburzeń rytmu dobowego, bezsenności, niedoborów lub innych przyczyn.

(Informacja ma charakter edukacyjny — każdy przypadek jest indywidualny i wymaga dopasowanej do obrazu konsultacji lekarskiej).
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zaburzenia snu wynikające z charakteru pracy (praca na nocne zmiany) wymagają wdrożenia odpowiedniego postępowania niefarmakologicznego, a w razie zaistnienia takiej konieczności - farmakologicznego. Wskazana konsultacja w poradni leczenia zaburzeń snu i/lub u lekarza psychiatry; dodatkowo-kontrolna wizyta u lekarza rodzinnego, aby ocenił kontrolnie stan zdrowia (badanie fizykalne, kontrolne bad.laboratoryjne, obrazowe) i wykluczył inne przyczyny zaburzeń snu.
Marcin Łata
psychiatra, specjalista psychiatra
Umów wizytę
Opisane przez Panią trudności mogą wskazywać na zaburzenia snu związane z pracą zmianową, wynikające z rozregulowania naturalnego rytmu snu i czuwania. Praca w godzinach nocnych może prowadzić zarówno do trudności z zasypianiem, jak i częstych wybudzeń, skrócenia czasu snu oraz pogorszenia jego jakości. Przewlekły niedobór snu może negatywnie wpływać na koncentrację, pamięć, samopoczucie oraz ogólną wydolność psychofizyczną. Warto również pamiętać, że trudności ze snem mogą mieć charakter wieloczynnikowy, a praca zmianowa nie zawsze jest ich jedyną przyczyną. W takich przypadkach istotna jest indywidualna ocena charakteru zaburzeń snu. Zapraszam na konsultację psychiatryczną, podczas której będziemy mogli dokładniej przeanalizować Pani trudności ze snem, ich możliwe przyczyny oraz wpływ pracy zmianowej na funkcjonowanie organizmu.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana wizyta w Poradni Zaburzań Snu. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Czy picie 4 czarnych kaw dziennie, jest bezpieczne dla zdrowia?
Chciałam zapytać, czy picie 4 kawy dziennie z dwóch łyżeczek jest bezpieczne dla zdrowia. Dodam, że kawa jest sypana czarna, będę wdzięczna za profesjonalną odpowiedź.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
U większości zdrowych dorosłych 4 kawy dziennie są bezpieczne, jeśli łączna ilość kofeiny nie przekracza ok. 400 mg/dobę. Jeśli pojawiają się kołatania serca, niepokój, zgaga lub problemy ze snem, warto ograniczyć ilość.

(Informacja ma charakter edukacyjny — każdy przypadek jest indywidualny i wymaga dopasowanej do obrazu konsultacji lekarskiej).
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Przy odpowiedzi na w/w pytanie należałoby uwzględnić stan osoby, której pytanie dotyczy - zdrowa dorosła osoba? osoba dorosła ze schorzeniami? (jeśli tak, to jakiego rodzaju, jakim leczeniem związanym z nimi) kobieta w ciąży? kobieta karmiąca? Dla zdrowej, dorosłej osoby limit dzienny będzie zależał m.in. od rodzaju kawy/ziaren, zawartości kofeiny, sposobu parzenia.
Marcin Łata
psychiatra, specjalista psychiatra
Umów wizytę
Spożywanie czterech filiżanek czarnej kawy dziennie nie dla każdego jest wskazane dużo zależy od indywidualnej wrażliwości organizmu. Ważną kwestią jest również przyjmowanie leków, ponieważ kofeina może wchodzić w interakcje z niektórymi substancjami leczniczymi, wpływając na ich metabolizm, stężenie we krwi lub działanie. Dotyczy to między innymi wybranych leków psychiatrycznych. Jeżeli po wypiciu kawy czuje się Pani dobrze, nie doświadcza niepokoju, kołatania serca ani zaburzeń snu, może to świadczyć o dobrej tolerancji kofeiny. Nie można jednak ocenić tempa metabolizmu wyłącznie na podstawie samopoczucia. Warto zwrócić uwagę na kilka dodatkowych aspektów. Kofeina może przejściowo zmniejszać apetyt, co u niektórych osób sprzyja pomijaniu posiłków. Kawa wypijana podczas jedzenia może również ograniczać wchłanianie żelaza niehemowego. Nie bez znaczenia jest również jakość samej kawy. W ziarnach mogą występować pozostałości pestycydów lub zanieczyszczenia grzybowe, w tym mykotoksyny. Produkty dopuszczone do obrotu podlegają jednak normom bezpieczeństwa, ale warto wybierać te produkty z oznaczeniem BIO.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu specjalista odpowie na wszystkie pytania.
Czy to możliwe, że objawy mi się nasiliły od większej dawki leku  fluoxetin?
Dwa miesiące brałam fluoxetin 20. Po 5 miesiącach wróciła mi miesiączka i nasiliły mi się lęki, kołatania serca, potliwość. Poszłam do lekarza i zwiększył mi fluoxetin na 40. 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Obserwowane dolegliwości należy zgłosić lekarzowi psychiatrze prowadzącemu leczenie (aby mógł ocenić, czy wynikają z modyfikacji dawki), a także zgłosić się do lekarza ginekologa na wizytę kontrolną w warunkach stacjonarnych (ginekologowi również należy zgłosić opisywane dolegliwości, a także poinformować o stosowanym leczeniu farmakologicznym zleconym przez psychiatrę).
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana kontrolna konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie, który przepisał konkretny lek. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak — po zwiększeniu dawki fluoksetyny z 20 mg do 40 mg lęk, kołatania serca, potliwość i pobudzenie mogą przejściowo się nasilić, szczególnie w pierwszych dniach–tygodniach po zmianie dawki. Nie należy samodzielnie odstawiać ani zmniejszać leku, ale warto skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli objawy są wyraźne lub utrzymują się.

(Informacja ma charakter edukacyjny — każdy przypadek jest indywidualny i wymaga dopasowanej do obrazu konsultacji lekarskiej).
Czy trzeba poczekać jeszcze? Czy lek  kwetaplex powinien działać od razu?
Biorę od roku kwetaplex xr 150 mg na zaburzenia lękowe i depresyjne. Ostatnio leki wróciły. Mój lekarz psychiatra zwiększył mi dawkę o 50 mg i biorę większą dawkę od 2 dni, ale nie ma żadnego efektu i zmiany. 
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Nie należy samodzielnie dalej zwiększać dawki. Jeśli objawy lękowe lub depresyjne szybko się nasilają, trzeba pilnie skontaktować się z lekarzem.
(Informacja ma charakter edukacyjny — każdy przypadek jest indywidualny i wymaga dopasowanej do obrazu konsultacji lekarskiej).
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana kontrolna konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie, który przepisał konkretny lek. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
W przypadku utrzymywania się/narastania dolegliwości należy skonsultować się z lekarzem psychiatrą prowadzącym leczenie, który zna dotychczasowy przebieg choroby i leczenia. Uwzględni zgłaszane obecnie objawy, omówi w jakim czasie należy spodziewać się poprawy po modyfikacji leczenia.
Adam Cisowski
lekarz rodzinny, lekarz w trakcie specjalizacji
Umów wizytę
Pacjent wymaga konsultacji psychiatrycznej i dalszej kontroli leczenia. Jeśli objawy wyraźnie się nasilają, pojawiają się myśli samobójcze, silne pobudzenie albo nietypowe zachowanie, konsultacja powinna być pilna.
Pokaż więcej pytań więcej
CHCESZ ZADAĆ PYTANIE?
Musisz napisać jeszcze: 50 znaków.
Dziękujemy
Twoje pytanie zostało wysłane. Nasi specjaliści udzielają odpowiedzi zwykle do kilkunastu godzin od zadanego pytania. Wszystkie odpowiedzi zostaną wysłane na adres e‑mail, który podałeś w formularzu.
lub Umów się na konsultację

Serwis HaloDoctor ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny i w żadnym wypadku nie zastępuje konsultacji medycznej. W celu dokładnej diagnozy zalecany jest kontakt z lekarzem. Jeśli jesteś chory, potrzebujesz konsultacji lekarskiej, e‑Recepty lub zwolnienia lekarskiego umów wizytę teraz. Nasi lekarze są do Twojej dyspozycji 24 godziny na dobę!

Pokaż wszystkie artykuły arrow
Najpopularniejsze miasta
HaloDoctor
BioStat Sp. z o.o.
ul. Kowalczyka 17, 44-206
Rybnik
HaloDoctor nie jest placówką medyczną i nie świadczy usług medycznych. Nasza platforma telemedyczna służy do łączenia lekarzy z pacjentami i umożliwiania im świadczenia usług medycznych.
© BioStat® 2026 · Wszelkie prawa zastrzeżone | Dane osobowe | Regulamin
Umów wizytę