08.08.2024

Syndrom metaboliczny: co to jest i jak z nim walczyć?

Autor: Monika Krzepina

08.08.2024

Udostępnij przez

Facebook

Messenger

E-Mail

Kopiuj link

Autor: Monika Krzepina

Syndrom metaboliczny: co to jest i jak z nim walczyć?

Syndrom metaboliczny (SM) to zespół czynników ryzyka, które zwiększają prawdopodobieństwo rozwoju chorób sercowo-naczyniowych oraz cukrzycy typu 2. Problem ten dotyka coraz większej liczby osób na całym świecie, stanowiąc poważne wyzwanie dla współczesnej medycyny i zdrowia publicznego.

Spis treści

Główne składniki syndromu metabolicznego

Syndrom metaboliczny. Przyczyny, czynniki ryzyka, konsekwencje

Syndrom metaboliczny. Diagnoza i leczenie

Syndrom metaboliczny. Profilaktyka

Główne składniki syndromu metabolicznego

Syndrom metaboliczny jest diagnozowany, gdy u pacjenta występują co najmniej trzy z poniższych czynników:

Otyłość brzuszna: jest to nadmierne gromadzenie się tkanki tłuszczowej w okolicach brzucha. Mierzone jest to obwodem talii, który wynosi więcej niż 102 cm u mężczyzn i 88 cm u kobiet.
Podwyższony poziom triglicerydów: poziom triglicerydów we krwi przekraczający 150 mg/dl (lub leczenie farmakologiczne hiperlipidemii).
Niski poziom cholesterolu HDL: poziom cholesterolu HDL ("dobrego" cholesterolu) poniżej 40 mg/dl u mężczyzn i 50 mg/dl u kobiet.
Podwyższone ciśnienie krwi: ciśnienie krwi wynoszące 130/85 mmHg lub więcej (lub leczenie nadciśnienia).
Podwyższony poziom glukozy na czczo: poziom glukozy we krwi na czczo wynoszący 100 mg/dl lub więcej (lub leczenie hiperglikemii).

Syndrom metaboliczny. Przyczyny, czynniki ryzyka, konsekwencje

Syndrom metaboliczny jest wynikiem współdziałania wielu czynników, zarówno genetycznych, jak i środowiskowych. Do najważniejszych czynników ryzyka należą:

Styl życia: niska aktywność fizyczna, dieta bogata w tłuszcze nasycone, cukry i sól, a uboga w błonnik, owoce i warzywa.
Genetyka: istnieje skłonność dziedziczna do rozwoju syndromu metabolicznego.
Starzenie się: ryzyko wystąpienia SM wzrasta wraz z wiekiem.
Stres: przewlekły stres może prowadzić do zaburzeń metabolicznych.
Choroby współistniejące: niektóre choroby, takie jak zespół policystycznych jajników, mogą zwiększać ryzyko wystąpienia SM.

Syndrom metaboliczny znacząco zwiększa ryzyko poważnych problemów zdrowotnych, takich jak:

Choroby sercowo-naczyniowe: zawał serca, udar mózgu, miażdżyca.
Cukrzyca typu 2: nieleczona insulinooporność może prowadzić do cukrzycy typu 2.
Stłuszczenie wątroby: może prowadzić do marskości wątroby i niewydolności wątroby.
Zaburzenia hormonalne: mogą wpływać na funkcje rozrodcze i metaboliczne organizmu.

Syndrom metaboliczny. Diagnoza i leczenie

Diagnostyka syndromu metabolicznego opiera się na badaniach laboratoryjnych i klinicznych. Wykonuje się pomiary obwodu talii, ciśnienia krwi, poziomu glukozy i lipidów we krwi. W przypadku stwierdzenia obecności co najmniej trzech z wymienionych czynników ryzyka, diagnozuje się syndrom metaboliczny.

Leczenie syndromu metabolicznego jest kompleksowe i obejmuje:

Zmianę stylu życia: to podstawowy krok w walce z SM. Obejmuje zdrową dietę, regularną aktywność fizyczną oraz redukcję masy ciała. Zaleca się spożywanie dużej ilości warzyw, owoców, produktów pełnoziarnistych, a unikanie tłuszczów nasyconych i cukrów prostych.
Farmakoterapię: w niektórych przypadkach konieczne jest stosowanie leków obniżających ciśnienie krwi, poziom cholesterolu czy glukozy we krwi.
Monitorowanie zdrowia: regularne wizyty u lekarza, badania kontrolne i ścisłe przestrzeganie zaleceń medycznych.

Syndrom metaboliczny. Profilaktyka

Profilaktyka syndromu metabolicznego jest kluczowa i obejmuje:

Edukację zdrowotną: zwiększenie świadomości na temat zdrowego stylu życia, diety i znaczenia aktywności fizycznej.
Programy zdrowotne: wdrażanie programów promujących zdrowy styl życia w szkołach, miejscach pracy i społecznościach.
Wczesną interwencję: regularne badania profilaktyczne, które pozwalają na wczesne wykrycie czynników ryzyka i ich skuteczne zarządzanie.

Podsumowując, syndrom metaboliczny to poważne wyzwanie zdrowotne, które wymaga kompleksowego podejścia. Zmiana stylu życia, regularna aktywność fizyczna, zdrowa dieta oraz monitorowanie stanu zdrowia są kluczowe w zapobieganiu i leczeniu tego zespołu zaburzeń.

Wczesna diagnoza i odpowiednie leczenie mogą znacząco zmniejszyć ryzyko powikłań i poprawić jakość życia pacjentów.

Twoja opinia jest dla nas ważna - oceń artykuł:

syndrom metaboliczny

Konsultacja:

Leczenie otyłości

Obserwuj nas na Google News

Najnowsze pytania pacjentów

Czy to może oznaczać nadmiar drożdży w jelitach? Czy wymaga to interwencji czy samo ustąpi po zmianie sposobu żywienia?

Od jakiegoś czasu z konieczności jadłem jedynie surowe jedzenie, źródłem węglowodanów były dla mnie solone paluszki, surowe owsiane płatki błyskawiczne (zmieszane z rozgniecionymi bananami lub innym płynem) i namoknięte do miękkości surowa kasza gryczana (fabrycznie prażona czyli...

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podejmie on decyzję co do ewentualnej dalszej diagnostyki, skierowania do innych specjalistów i ewentualnego leczenia.

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Proszę zgłosić się na wizytę stacjonarną (lekarz rodzinny/internista) - żeby ukierunkować postępowanie trzeba poszerzyć wywiad medyczny i zbadać pacjenta; warto również zgłosić się do dietetyka, który omówi zalecenia żywieniowe i wybierze najbardziej odpowiednie dla Pana.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Nie brzmi to typowo jak „nadmiar drożdży w jelitach” — tzw. zespół fermentacji jelitowej istnieje, ale jest bardzo rzadki i zwykle daje objawy upojenia alkoholem, a nie samo odbijanie. Bardziej prawdopodobne jest, że po dużej ilości surowych/namaczanych węglowodanów i słodyczy dochodzi do fermentacji treści pokarmowej, odbijania i niestrawności/refluksu; warto na kilka–kilkanaście dni wrócić do normalnych gotowanych posiłków, ograniczyć cukry proste i obserwować.

Jest to informacja edukacyjan i nie stanowi ani nie zastępuje konsultacji lekarskiej.
Pozdrawiam,
lek. med. Barbara Matuszkowiak

Moja ferrytyna spada mimo suplementów i dobrej diety - co może być tego przyczyną?

W sierpniu robiłam badania i zaniepokoiła mnie ferrytyna na poziomie 12. Stwierdziłam, że poprawię swoją dietę, żeby była bogata w żelazo. Dodatkowo brałam suplementy z żelazem oraz wspomagające jego wchłanianie. W kwietniu zrobiłam kolejne badania ferrytyna spadła do 9. Lekarz rodzinny skierował...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym, który ukierunkuje dalsze postępowanie. Ważna jest całość obrazu klinicznego i aby znaleźć przyczynę Pani dolegliwości należy poszerzyć diagnostykę, uzupełnić ją o badania obrazowe i konsultacje specjalistyczne (np. usg j.brz., konsultacja ginekologiczna, gastrologiczna) - o ich charakterze decyduje lekarz prowadzący w oparciu o wywiad, badanie fizykalne, wyniki badań dotychczas wykonanych.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Monika Sierakowska

homeopata

Umów wizytę

W tej sytuacji można rozważyć terapię homeopatyczną. Polega ona na indywidualnym doborze leku homeopatycznego, którego celem jest wsparcie organizmu w odzyskaniu równowagi, a co za tym idzie – wyrównaniu niedoborów i poprawie samopoczucia. Wizytę można umówić u lokalnego homeopaty lub skorzystać z konsultacji online.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Ferrytyna 7–9 oznacza bardzo małe zapasy żelaza, nawet jeśli hemoglobina i żelazo we krwi są jeszcze w normie, więc przy zmęczeniu, marznięciu i wypadaniu włosów warto szukać przyczyny dalszego spadku. Prosze umowic sie do lekarza rodzinnego

(Te informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią ani nie zastępują wizyty u lekarza.)

Czy ból kręgosłupa może być spowodowany przez słabe mięśnie brzucha lub pleców?

Wiek 37 lat, 185 cm i 95 kg (redukcja że 112 kg od stycznia). Przez większość życia żyłem nie zdrowo. Dużo piwa, papierosy, fast food, rekord to było 113 kg. Od szkoły byłem otyły i dość słaby jeśli chodzi o ogólna sprawność fizyczną. Do tego garbilem się coraz bardziej. Nie ma...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Obserwowane dolegliwości proszę zgłosić lekarzowi prowadzącemu/rodzinnemu, który po kontrolnym badaniu fizykalnym ew.uzupełni diagnostykę o badania obrazowe kręgosłupa, a po ich wykonaniu i ocenie - do uwzględnienia fizjoterapia, odpowiednio dobrane przez fizjoterapeutę ćwiczenia, w tym ćwiczenia wzmacniające.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Ból między łopatkami może wynikać ze słabszych mięśni brzucha i pleców, nagłej zmiany postawy oraz cwiczen ( pompki/hantle )— ciało po latach garbienia się musi się „przestawić”, więc lepiej zwiększać ćwiczenia stopniowo i rozważyć fizjoterapeutę, który dobierze bezpieczne ćwiczenia na odcinek piersiowy, łopatki i core.

Jeśli pojawi się ucisk w klatce, duszność, zimne poty, ból promieniujący do ręki/szczęki, omdlenie albo ból przy wysiłku; planowo warto skontrolować cholesterol, ciśnienie i omówić z lekarzem bezpieczeństwo treningu.

(Te informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią ani nie zastępują wizyty u lekarza.)

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista podejmie odpowiednie środki postępowania oraz odpowie na wszystkie pytania.

Czy są jakieś domowe sposoby by pozbyć się hemoroidów?

Choruję na hemoroidy. Czy są jakieś naturalne sposoby by się ich pozbyć raz na zawsze? Chodzi mi o jakieś zioła, dieta. Nie chodzi mi o czopki i maści. Co jeśc i pić by się ich pozbyć i nie wracały.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Nie ma naturalnego sposobu, który usuwa hemoroidy raz na zawsze, ale nawrotom bardzo pomaga miękki stolec: dużo wody, błonnik, warzywa, owoce, siemię lniane lub babka płesznik. Proszę unikać zaparć, parcia, długiego siedzenia na toalecie i skonsultować się z lekarzem, jeśli jest krwawienie, ból lub wypadanie guzków.

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Dieta, odpowiedni rodzaj aktywności fizycznej są elementami wspomagającymi, nie prowadzą do zniknięcia hemoroidów. O postępowaniu niefarmakologicznym warto porozmawiać z lekarzem rodzinnym, znającym całość obrazu klinicznego pacjenta (m.in. schorzenia współistniejące), skonsultować się z dietetykiem.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista podejmie odpowiednie środki postępowania oraz odpowie na wszystkie pytania.

Jakie badania powinnam wykonać przy ciągłym przenikliwym uczuciu zimna? Do jakiego lekarza się udać?

Od wielu miesięcy zmagam się z ciągłym przenikliwym uczuciem zimna, aż do kości. Do tego zmęczenie po południu/wieczorami, wata w głowie, brak sił. Każdej nocy budzę się kilka razy z takim nieprzyjemnym uczuciem pod skórą, jakby swędzenia albo dyskomfortu w całym ciele. Jestem kobietą mam...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Warto zacząć od wizyty u lekarza rodzinnego/internisty - po zebraniu wywiadu medycznego, przeprowadzeniu badania fizykalnego - ukierunkuje postępowanie diagnostyczne, zarówno w zakresie badań lab., jak i ew. badań obrazowych czy konsultacji specjalistycznych.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Najlepiej zacząć od lekarza rodzinnego oraz podstawowych badań: morfologii, ferrytyny i żelaza, TSH, glukozy, CRP/OB, elektrolitów, witaminy B12 i kwasu foliowego, bo przewlekłe uczucie zimna i zmęczenie często mają związek z anemią, niedoborami albo niedoczynnością tarczycy.
Jeśli badania wyjdą prawidłowo, a objawy trwają dalej, lekarz zdecyduje, czy potrzebna jest dalsza diagnostyka

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista podejmie odpowiednie środki postępowania oraz odpowie na wszystkie pytania,

Do jakiego specjalisty najlepiej się umówić? Jakie są realne szanse na wdrożenie leczenia przy takim obrazie klinicznym?

Chciałabym umówić się na konsultację w sprawie gwałtownego przyrostu masy ciała oraz problemów z kontrolą apetytu. Mam 19 lat (rocznik 2007), 182 cm wzrostu i wagę ok. 86 kg. W ciągu ostatniego roku przytyłam ok. 16 kg mimo skrupulatnego liczenia kalorii i prób utrzymania...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Opieka powinna być kompleksowa, może ją ukierunkować np. Pani lekarz rodzinny; wskazana konsultacja/opieka endokrynologiczna, na którą należy zabrać wykonane dotychczas wyniki badań; do uwzględnienia opieka Poradni Metabolicznej/Leczenia Otyłości, a także opieka psychoterapeuty.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Tomasz Andrzej Szczęsny

internista, onkolog, internista

Umów wizytę

W takiej sytuacji najlepiej rozpocząć od lekarza rodzinnego, który może wykonać odpowiednie badania wstępne, a następnie – jeśli będzie to konieczne – skierować do specjalistów, zaczynając od endokrynologa, obesitologa lub – w razie potrzeby – psychiatry.
Przy kompleksowym podejściu, obejmującym zarówno aspekt metaboliczny, jak i psychologiczny, rokowanie jest dobre.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Najlepiej umówić się do endokrynologa lub psychiatry (szczególnie z doświadczeniem w zaburzeniach odżywiania), ponieważ epizody utraty kontroli nad jedzeniem wymagają oceny zarówno metabolicznej, jak i psychicznej. Przy takim obrazie klinicznym istnieje realna możliwość wdrożenia leczenia (np. psychoterapia, czasem farmakoterapia), ale decyzja o lekach takich jak Semaglutid zapada dopiero po pełnej diagnostyce i spełnieniu określonych kryteriów medycznych.

Marta Kałuzińska-Rakotoarison

internista

Umów wizytę

Warto rozważyć podjęcie współpracy z lekarzem/zespołem terapeutycznym w ramach poradni leczenia otyłości, gdzie podczas wizyty specjalista będzie miał możliwość dokładnego przeanalizowania problemu zdrowotnego, a także zlecenia i interpretacji badać laboratoryjnych. Kompleksowe podejście do Pana problemu może pomoc w uzyskaniu zdrowej redukcji masy ciała.

Czy mogłabym prosić o radę jak mam zwiększać kalorie? Czy takie przejedzenie jest groźne?

Przez rok jadłam bardzo mało ok. 1300 kcal. Miesiączka mi się zatrzymała. Zwiększyłam wtedy do 2000 kcal i po 4 dniach nie mogłam zasnąć ani nic zjeść przez cały dzień, czułam się bardzo senna, ból z lewej strony klatki piersiowej, głośne bicie serca, ból mięśni. Wtedy przez kolejne...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Poza opieką i regularną kontrolą lekarza prowadzącego (lekarz rodzinny, lekarz endokrynolog/ginekolog-endokrynolog) niezbędna jest opieka dietetyka, który w oparciu o wywiad, aktualne wyniki badań ustali plan dietetyczny; ponadto wskazana opieka psychologiczna.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Zachęcam do realnej konsultacji z lekarzem rodzinnym. Pozdrawiam

Czy takie zwiększenie ilości jedzenia oraz kalorii jedzenia jest niebezpieczne? Co robić?

Przez kilka miesięcy jadłam bardzo mało ok. 1000-1200 kcal. Ważę 52 kg, wzrost 161 cm. Miesiączka mi się zatrzymała. Kilka dni temu zaczęłam dużo więcej jeść (ok. 2000-2200 kcal). Chyba przesadziłam. Teraz nie mogę nic przełknąć, brzuch pełny. W nocy niemogłam zasnąć. Mięśnie mnie bolą....

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Zalecana wizyta u lekarza w warunkach stacjonarnych - lekarz rodzinny/internista, konsultacja ginekologiczna (ginekolog/endokrynolog), a także opieka dietetyczna, z odpowiednim, indywidualnym planem dietetycznym. Przed wprowadzeniem ew.suplementacji powinny być wykonane badania laboratoryjne.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Opisane dolegliwości nie wyglądają typowo na zespół ponownego odżywienia, który występuje głównie przy ciężkim niedożywieniu; bardziej prawdopodobne są objawy zbyt gwałtownego zwiększenia kalorii po długim ograniczaniu jedzenia (uczucie pełności, wzdęcia, bóle mięśniowe). Najbezpieczniej zwiększać kaloryczność stopniowo, zadbać o regularne posiłki, odpowiednią ilość białka, płynów i elektrolitów (potas, magnez), a jeśli pojawią się obrzęki, kołatania serca, duszność lub nasilony ból w klatce piersiowej – skontaktować się pilnie z lekarzem.

Odpowiedź ma charakter edukacyjny i nie stanowi porady lekarskiej, a jedynie ogólne omówienie pacjentek w podobnym stanie.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Jak zatrzymać dalszy przyrost masy ciała?

Mam 31 lat, 170 cm. Do 27 r.ż. ważyłam 50-51 kg przy normalnym jedzeniu (2200-2600 kcal) i umiarkowanej aktywności. Potem waga wzrosła do 54 kg, a w ostatnich miesiącach do 63 - 64 kg. Zwiększenie aktywności i diety nie przynoszą efektów. Podejrzewałam insulinooporność (senność po...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Wskazana wizyta w warunkach stacjonarnych u lekarza rodzinnego/internisty, który uzupełni postępowanie diagnostyczne o niezbędne badania (laboratoryjne, obrazowe) i konsultacje (np. endokrynologiczną) uwzględniając dotychczas wykonane badania i badanie fizykalne.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Przy takiej historii warto rozszerzyć diagnostykę o hormony płciowe, prolaktynę, kortyzol, ocenę snu, poziomu stresu i składu ciała (nie tylko masy), bo przyrost wagi bywa związany z zaburzeniami hormonalnymi, przewlekłym stresem lub zmianą metabolizmu z wiekiem. Najrozsądniejszym kierunkiem będzie konsultacja endokrynologiczna (ew. ginekolog-endokrynolog) oraz uporządkowanie regularności posiłków, snu i treningów, zamiast dalszego zaostrzania diety.

Odpowiedź ma charakter edukacyjny i nie stanowi porady lekarskiej, a jedynie ogólne omówienie pacjentek w podobnej sytuacji.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana konsultacja u lekarza prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Umów wizytę

Dzień dobry, rozumiem frustrację, przyrost masy mimo starań często wynika nie z braku silnej woli, tylko z kilku nakładających się czynników (sen/stres, realna energia z jedzenia i napojów, kompensacja aktywności, leki, hormony, zatrzymanie wody). Przy prawidłowej tarczycy i krzywej insulinowej warto podejść do tematu etapowo:

Najpierw weryfikacja realnego bilansu: przez 7–14 dni proszę zapisać wszystko (także płyny, przekąski, „łyżki”, alkohol, weekendy) oraz aktywność i sen. W praktyce często okazuje się, że średnia tygodniowa różni się od szacowanego 2200–2600 kcal.

Stabilizacja glikemii i sytości: w każdym posiłku białko + warzywa/błonnik + źródło węglowodanów o niższym stopniu przetworzenia; regularne posiłki, a słodkie/“snacki” po posiłku, nie na czczo. Senność po posiłkach i napady głodu często zmniejszają się po takiej korekcie.

Sen i stres: chroniczny niedosyp i stres podnoszą apetyt i zwiększają ochotę na szybkie węglowodany — dlatego w planie zawsze uwzględniam higienę snu i strategię na „napady głodu”.

Wątek ginekologiczny/hormonalny: nieregularne krwawienia mimo antykoncepcji warto skonsultować z ginekologiem lub endokrynologiem (czasem potrzebne są dodatkowe badania i ocena leczenia).

Kiedy do lekarza pilnie: jeśli masa rośnie szybko mimo stałych nawyków, pojawiają się obrzęki, wyraźne pogorszenie samopoczucia lub nasilone objawy ze strony cyklu.

Jeśli chce Pani, mogę pomóc ułożyć plan diagnostyczno-żywieniowy: sprawdzimy realny bilans tygodnia, sytość po posiłkach i dobierzemy strategię, żeby zatrzymać przyrost masy bez restrykcji „na siłę”

Czy jestem w stanie jeszcze schudnąć bez pomocy leków? Jaką dietę lub ćwiczenia wybrać?

Moje BMI wynosi obecnie 40 (waga 102 kg przy wzroście 158 cm), mam hashimoto oraz insulinooporność. Próbowałam schudnąć z lekami, ale to jest zbyt drogie i mało skuteczne dla mnie.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym dotychczas leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania

Barbara Poziomska

dietetyk, psychodietetyk

Umów wizytę

Przy BMI 40, insulinooporności i hashimoto nadal można schudnąć bez leków. Czasem ciało po prostu potrzebuje spokojniejszego podejścia i trochę więcej czasu, zwłaszcza gdy wcześniej było pod dużą presją zmian.
W takich sytuacjach bardzo pomaga plan żywieniowy ułożony tak, żeby był do udźwignięcia na co dzień — bez poczucia walki ze sobą, raczej z myślą o tym, żeby zadbać o energię, sytość i lepsze samopoczucie. Równie ważny jest ruch dobrany do możliwości, żeby nie przeciążał, tylko wspierał.
Jeśli wcześniejsze próby kończyły się frustracją, to nie znaczy, że nic już nie zadziała. Często potrzeba po prostu podejścia, które uwzględni choroby towarzyszące i to, jak organizm reaguje na zmiany.
Warto też pozostać pod opieką specjalistów — dietetyka i endokrynologa — którzy mogą pomóc dopasować sposób pracy do aktualnej sytuacji zdrowotnej.
Życzę dużo wytrwałości i satysfakcji z małych kroków, które naprawdę mogą przynieść zmianę.

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Zalecana konsultacja dietetyczna/opieka poradni metabolicznej, konsultacja z trenerem, który w oparciu o stan kliniczny wdroży odpowiedni plan postępowania w zakresie aktywności fizycznej.

Maksymilian Gniadek

lekarz

Umów wizytę

Można schudnąć bez leków , ale wymaga to jasnego planu, samozaparcia, konsekwencji oraz kontroli lekarskich. Kluczowe jest zastosowanie planu wysiłkowego i żywieniowego dostosowanego do stanu zdrowia. Równie ważne jest trzymanie w ryzach choroby podstawowej. Nie jest to proste.
W procesie odchudzania ważna jest też kondycja psychiczna, ponieważ stres, presja i zbyt restrykcyjne podejście, nadmierny krytycyzm może utrudniać osiągnięcie trwałych efektów.
Każda metoda odchudzania — niesie ze sobą określone konsekwencje i ryzyko, dlatego powinna być prowadzona pod nadzorem dobrego specjalisty.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Przy BMI 40 nawet 5–10% redukcji masy przynosi dużą poprawę zdrowia; warto pracować z dietetykiem znającym zagadnienie insulinooporności i ch Hashimoto - leki nie są jedyną drogą. Powodzenia

Czy naprawdę obecne jedzenie 2500 kcal jest konieczne, aby wrócił okres, skoro moje BMI wynosi blisko 23?

Mam 37 lat i cierpię na anoreksję, brak miesiączki 2.5 roku. Od 17 tygodni jem dobrej jakości ok. 2500 kcal, ograniczyłam ruch, mam wsparcie psychologiczne, Akupunkturę, sporo suplementów. Przytyłam 15 kg. Jednak wciąż nie mam miesiączki. Za kilka kg przekroczę nadwagę. Słyszałam, że...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Należy stosować się do zaleceń lekarzy prowadzących, oni znając historię dotychczasową choroby, całość obrazu klinicznego, obecny stan, wyniki badań itd., wdrażają zalecenia zindywidualizowane dla Pani. Wszelkie wątpliwości należy omawiać z lekarzem prowadzącym.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana kontrolna wizyta u lekarza prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.

Barbara Poziomska

dietetyk, psychodietetyk

Umów wizytę

Utrzymanie odpowiedniej ilości energii po okresie niedożywienia jest konieczne, by organizm odzyskał równowagę hormonalną. Powrót miesiączki zależy nie tylko od BMI, ale też od stabilności metabolicznej, poziomu leptyny i bezpieczeństwa, jakie ciało „odczuwa” po latach restrykcji. Zbyt szybkie obniżenie kalorii może zatrzymać ten proces.
Warto, by leczenie było prowadzone równolegle przez dietetyka klinicznego, psychoterapeutę oraz ginekologa lub endokrynologa, którzy ocenią, czy gospodarka hormonalna zaczyna się odbudowywać.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Przy długotrwałym braku miesiączki w przebiegu anoreksji sam wskaźnik BMI nie wystarcza, bo kluczowa jest dostępność energii dla organizmu, dlatego często zaleca się utrzymanie wyższego bilansu kalorycznego aż do powrotu cyklu.
Równolegle jak najbardziej wskazana jest konsultacja ginekologiczno-endokrynologiczna.

Do jakiego lekarza powinnam udać się po konsultację, jeśli odczuwam spadek energii, jeśli nie zjem posiłku?

Miewam spadki sił i energii po jakiś 3 godzinach od zjedzenia ostatniego posiłku. Potrzebuje często jeść. Gdy nie zjem „na czas” to czuje zmęczenie, spadek siły i utratę logicznego myślenia i nie można się ze mną porozumieć. Mam kłopot ze schudnięciem nawet 3-4 kilogramów,...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

W pierwszej kolejności warto zgłosić się do lekarza rodzinnego/internisty, aby mógł zebrać dokładny wywiad, przeprowadzić badanie fizykalne, zapoznać się z wykonanymi dotychczas badaniami i ukierunkować dalsze postępowanie (z uwzględnieniem uzupełnienia diagnostyki laboratoryjnej, obrazowej, konsultacji specjalistycznych).

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Najlepiej zacząć od lekarza rodzinnego, a potem ewentualnie diabetologa lub endokrynologa. (Te informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią ani nie zastępują wizyty u lekarza.)

Dlaczego przybieram na wadze na diecie poniżej 1000 kcal?

Choruje na chorobę Hashimoto (leczona), celiakie (na diecie od 5 miesięcy), wadę zastawkową serca i arytmie (dodatkowe skurcze nadkomorowe i komorowe), insulinooporność. Zdrowa dieta, zero fast foodów, słodkich napojów, półproduktów i dan gotowych, mało słodyczy i...

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

W przypadku współwystępujących schorzeń postępowanie w celu redukcji wagi ciała musi uwzględniać całość obrazu klinicznego (schorzenia i ich leczenie, wyniki badań wyjściowych i kontrolnych, badanie fizykalne itp.) i jest procesem obejmującym również inne, poza dietą, elementy. Wskazana opieka Poradni Metabolicznej/Poradni Leczenia Otyłości, a także dotychczasowa opieka i kontrola specjalistyczna m.in endokrynologiczna, gastrologiczna i kardiologiczna.

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania

Magdalena Gilewska

dietetyk kliniczny, Specjalista w dziedzinie zdrowia publicznego

Umów wizytę

Przybieranie na wadze mimo bardzo niskiej podaży kalorii może mieć wiele przyczyn, m.in. zwiazanych z chorobami współistniejacymi (np. zaburzenia hormonalne, problemy z tarczycą , insulinooporność ) retencją płynów czy reakcją organizmu na zbyt drastyczne ograniczenie kalorii. Dieta poniżej 1000 kcal może powodować spowolnienie metabolizmu i zwiększenie zatrzymania wody w organiźmie . W Pani przypadku, ze względu na współistniejące choroby , konieczna jest konsultacja z lekarzem oraz dietetykiem klinicznym w celu dobrania bezpiecznego planu żywieniowego i diagnostyki ewentualnych dodatkowych zmian masy ciała.

Barbara Poziomska

dietetyk, psychodietetyk

Umów wizytę

Dieta poniżej 1000 kcal to naprawdę bardzo mała ilość energii – może spowalniać metabolizm i utrudniać osiągnięcie celu. W takich sytuacjach warto wrócić do podstaw i sprawdzić, jak wygląda codzienny rytm dnia: czy jest regularny sen, stałe godziny posiłków, odpowiednie ułożenie ich pod względem wartości odżywczej, radzenie sobie ze stresem oraz włączenie choćby niewielkiej aktywności fizycznej. Czasem też pomocne jest spokojne przyjrzenie się, co dokładnie mieści się w pojęciu „zdrowa dieta” czy „mało słodyczy” – żeby mieć pewność, że to, co jemy, faktycznie wspiera nasz organizm.

Tomasz Andrzej Szczęsny

internista, onkolog, internista

Umów wizytę

Biorąc pod uwagę Pani choroby – Hashimoto, celiakię, wadę zastawkową serca z arytmiami oraz insulinooporność – diety poniżej 1000 kcal są niebezpieczne i mogą spowalniać metabolizm oraz powodować retencję wody. Pilna i wskazana jest konsultacja u endokrynologa, który oceni stan hormonalny i dobierze bezpieczne postępowanie. Równolegle warto współpracować z dietetykiem klinicznym w celu ustalenia odpowiedniego, zbilansowanego planu żywieniowego.
Przybieranie na wadze mimo niskiej podaży kalorii może wynikać z reakcji organizmu na drastyczne ograniczenia, zaburzeń hormonalnych lub insulinooporności, dlatego samodzielne eksperymenty z dietami niskokalorycznymi są ryzykowne.

Barbara Matuszkowiak

lekarz rodzinny, pediatra, internista

Umów wizytę

Nie powinna Pani schodzić tak nisko z kaloriami bez nadzoru lekarza; warto skonsultować się z endokrynologiem lub poradnią leczenia otyłości i sprawdzić TSH/FT4, elektrolity, kreatyninę, próby wątrobowe, albuminę, glukozę/HbA1c, insulinę, kortyzol poranny oraz czy nie ma obrzęków lub problemów z sercem.

(Te informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią ani nie zastępują wizyty u lekarza.)

Czy w tej sytuacji, gdy wróci okres, i będę stosować odżywczą dietę, to mogę znacznie poprawić gęstość kości?

Mam 37 lat i osteoporozę wtórną. Brak miesiączki od 2,5 roku przez restrykcyjną dietę.

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Wszystkie pytania i wątpliwości - do omówienia z lekarzem/lekarzami, pod opieką których Pani pozostaje i którzy znają całość obrazu klinicznego.

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Paweł Przetacznik

reumatolog

Umów wizytę

Konieczne jest wykonanie badania densytometrycznego oraz ocena stężenia wapnia i fosforu w surowicy.
Z wynikami badań kontrola w Poradni Reumatologicznej i ustalenie dalszego postępowania.

Zastój wagi podczas odchudzania - jakie dalsze kroki podjąć?

3 lata temu stwierdziłam, że zaczynam się odchudzać z wagi 107 kg przy wzroście 164 jadłam 1800 kcal przez 2 lata - zrzuciłam 20 kg i aktualnie dalej jem 1800 kcal przy średniej aktywności fizycznej 30 min treningi 5 razy w tygodniu. Od 7 miesięcy waga nie spada. 3 miesiące temu zrobiłam sb na 4...

Paweł Skoczylas

lekarz, internista, lekarz rodzinny

Umów wizytę

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Sylwia Dżaman

lekarz

Umów wizytę

Zalecana wizyta stacjonarna u lekarza (lekarz rodzinny/internista). Niezbędne jest zebranie pełnego wywiadu medycznego, przeprowadzenie badania fizykalnego i w oparciu o powyższe ukierunkowanie dalszego postępowania m.in. w zakresie diagnostyki uzupełniającej, konsultacji, jeżeli będą ku temu wskazania. Do rozważenia również opieka dietetyczna.

Tomasz Andrzej Szczęsny

internista, onkolog, internista

Umów wizytę

Zalecana jest stacjonarna wizyta u lekarza POZ lub internisty w celu zebrania pełnego wywiadu medycznego, przeprowadzenia badania fizykalnego i – w razie potrzeby – ukierunkowania diagnostyki (m.in. w kierunku zaburzeń hormonalnych, metabolicznych) i do rozważenia konsultacja diabetologiczna

Otyłość jest chorobą przewlekłą, wymagającą metodycznego podejścia diagnostyczno-terapeutycznego — nie tylko pod kątem kaloryczności diety, ale również ogólnego stanu zdrowia, wyników badań oraz możliwych czynników utrudniających dalszy spadek masy ciała. Wskazana może być współpraca z dietetykiem klinicznym, a także – jeśli trudności w kontroli wagi budzą napięcie emocjonalne – rozważenie wsparcia psychologa lub psychoterapeuty.

Agnieszka Molas-Biesiada

lekarz rodzinny, psychodietetyk

Umów wizytę

Przy dłuższym okresie odchudzania organizm może przystosować się do niższej kaloryczności, co spowalnia tempo utraty wagi. Zatrzymanie spadku masy mimo aktywności i kontroli kalorii może być związane z adaptacją metaboliczną, składem ciała, hormonami lub innymi czynnikami zdrowotnymi. Warto rozważyć konsultację z lekarzem lub dietetykiem, by ocenić stan zdrowia, wykonać podstawowe badania (np. tarczycy, poziomu kortyzolu, glukozy) i dostosować plan działania.

Pokaż więcej pytań

Dziękujemy

Twoje pytanie zostało wysłane. Nasi specjaliści udzielają odpowiedzi zwykle do kilkunastu godzin od zadanego pytania. Wszystkie odpowiedzi zostaną wysłane na adres e‑mail, który podałeś w formularzu.

lub Umów się na konsultację

Serwis HaloDoctor ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny i w żadnym wypadku nie zastępuje konsultacji medycznej. W celu dokładnej diagnozy zalecany jest kontakt z lekarzem. Jeśli jesteś chory, potrzebujesz konsultacji lekarskiej, e‑Recepty lub zwolnienia lekarskiego umów wizytę teraz. Nasi lekarze są do Twojej dyspozycji 24 godziny na dobę!

Pokaż wszystkie artykuły