ck
Zgoda
Szczegóły
O plikach cookies
Niniejsza strona korzysta z plików cookie
Wykorzystujemy pliki cookie do spersonalizowania treści i reklam, aby oferować funkcje społecznościowe i analizować ruch w naszej witrynie. Informacje o tym, jak korzystasz z naszej witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Partnerzy mogą połączyć te informacje z innymi danymi otrzymanymi od Ciebie lub uzyskanymi podczas korzystania z ich usług.
Ciasteczka systemowe
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony poprzez umożliwianie podstawowych funkcji takich jak nawigacja na stronie i dostęp do bezpiecznych obszarów strony internetowej. Strona internetowa nie może funkcjonować poprawnie bez tych ciasteczek.
Ciasteczka reklamowe
Marketingowe pliki cookie stosowane są w celu śledzenia użytkowników na stronach internetowych. Celem jest wyświetlanie reklam, które są istotne i interesujące dla poszczególnych użytkowników i tym samym bardziej cenne dla wydawców i reklamodawców strony trzeciej.
Ciasteczka statystyczne
Statystyczne pliki cookie pomagają właścicielem stron internetowych zrozumieć, w jaki sposób różni użytkownicy zachowują się na stronie, gromadząc i zgłaszając anonimowe informacje.
Pliki cookie (ciasteczka) to małe pliki tekstowe, które mogą być stosowane przez strony internetowe, aby użytkownicy mogli korzystać ze stron w bardziej sprawny sposób.

Prawo stanowi, że możemy przechowywać pliki cookie na urządzeniu użytkownika, jeśli jest to niezbędne do funkcjonowania niniejszej strony. Do wszystkich innych rodzajów plików cookie potrzebujemy zezwolenia użytkownika.

Niniejsza strona korzysta z różnych rodzajów plików cookie. Niektóre pliki cookie umieszczane są przez usługi stron trzecich, które pojawiają się na naszych stronach.

W dowolnej chwili możesz wycofać swoją zgodę w Deklaracji dot. plików cookie na naszej witrynie.

Dowiedz się więcej na temat tego, kim jesteśmy, jak można się z nami skontaktować i w jaki sposób przetwarzamy dane osobowe w ramach Polityki prywatności.

Prosimy o podanie identyfikatora Pana(Pani) zgody i daty kontaktu z nami w sprawie Pana(Pani) zgody
  1. Artykuły
  2. Samobójstwa wśród młodzieży. Psycholog kliniczny o narastającym zjawisku
  1. Artykuły
  2. Samobójstwa wśród młodzieży. Psycholog kliniczny o narastającym zjawisku

Samobójstwa wśród młodzieży. Psycholog kliniczny o narastającym zjawisku

google Dodaj w Google
Samobójstwa wśród młodzieży. Psycholog kliniczny o narastającym zjawisku

Samobójstwa wśród młodzieży to problem o ogromnym znaczeniu społecznym i psychologicznym, który niestety zyskuje na aktualności. W Polsce, jak i na całym świecie, liczba młodych osób decydujących się na odebranie sobie życia budzi poważne zaniepokojenie. Artykuł psychologa klinicznego i terapeuty Tomasza Matjasa z Purdue Corona prezentuje główne przyczyny tego tragicznego zjawiska. Nasz ekspert omawia także strategie, które mogą pomóc w przeciwdziałaniu samobójstwom wśród młodzieży.

Samobójstwa wśród młodzieży. Psycholog kliniczny o narastającym zjawisku
Spis treści
arrow Przyczyny samobójstw wśród młodzieży arrow Koncepcje psychologiczne wyjaśniające samobójstwa wśród młodzieży arrow Strategie przeciwdziałania samobójstwom wśród młodzieży arrow Samobójstwa wśród polskiej młodzieży. Perspektywa psychologii klinicznej arrow Skala problemu w Polsce arrow Psychologiczne przyczyny samobójstw wśród młodzieży arrow Interwencje psychologiczne w zapobieganiu samobójstwom arrow Rola społeczeństwa w przeciwdziałaniu samobójstwom arrow Wyzwania i przyszłość arrow Podsumowanie

Przyczyny samobójstw wśród młodzieży

 

Samobójstwo jest wynikiem złożonego zestawu czynników, które w sposób wieloaspektowy wpływają na młodego człowieka. Wśród najważniejszych przyczyn wyróżnić można:

 

  1. Zaburzenia psychiczne: Depresja, zaburzenia lękowe, zaburzenia osobowości, czy uzależnienia stanowią istotne czynniki ryzyka. Młodzi ludzie często nie posiadają umiejętności radzenia sobie z trudnymi emocjami, co prowadzi do nasilenia objawów i ostatecznie do podjęcia próby samobójczej.
  2. Problemy rodzinne: Dysfunkcyjne relacje w rodzinie, przemoc domowa, alkoholizm rodziców, rozwody, czy brak wsparcia emocjonalnego mogą wywoływać u młodych ludzi poczucie beznadziei i braku perspektyw na poprawę sytuacji.
  3. Presja rówieśnicza i cyberprzemoc: W erze mediów społecznościowych młodzi ludzie są narażeni na presję ze strony rówieśników oraz na cyberprzemoc. Hejt, wykluczenie społeczne, a także poczucie, że nie spełniają oczekiwań społecznych, mogą prowadzić do poważnych problemów psychicznych.
  4. Brak poczucia sensu życia: W okresie adolescencji młodzież często stawia sobie pytania egzystencjalne. W sytuacji, gdy nie odnajdują sensu życia, a ich cele życiowe wydają się nieosiągalne, mogą popadać w głęboką rozpacz.
  5. Traumatyczne doświadczenia: Przemoc seksualna, fizyczna, psychiczna, czy doświadczenie śmierci bliskiej osoby mogą prowadzić do długotrwałych skutków psychologicznych, które przyczyniają się do podjęcia próby samobójczej.

 

arrow Samookaleczenia dzieci i młodzieży. Pierwsza reakcja to niedowierzanie
arrow Myśli samobójcze. Kiedy doświadczamy niechęci do życia
arrow Chorujemy rzadziej, ale na dłużej. ZUS pokazuje, jak zmienia się absencja chorobowa Polaków
arrow Presja szkoły i perfekcjonizm u dzieci – jak nie wychować małego perfekcjonisty?
arrow ZUS na Dzień Matki. Zasiłki i urlopy dla rodziców - nowy poradnik
arrow Dziecko i ekran – jak ustawić zdrowe granice bez wojny w domu?

Koncepcje psychologiczne wyjaśniające samobójstwa wśród młodzieży

 

Psychologia dostarcza nam kilku teorii, które mogą pomóc zrozumieć, dlaczego młodzież decyduje się na tak dramatyczny krok:

 

  1. Teoria beznadziejności Aarona Becka: Zgodnie z tą teorią, osoby cierpiące na depresję rozwijają przekonanie, że ich przyszłość jest pozbawiona nadziei, a możliwości poprawy sytuacji są niewielkie lub żadne. Beznadziejność staje się centralnym elementem myśli samobójczych.
  2. Teoria kryzysu Ericha Lindemanna: Lindemann sugeruje, że samobójstwo może być reakcją na nieudane przystosowanie się do kryzysu emocjonalnego. W obliczu trudnej sytuacji, której młody człowiek nie jest w stanie rozwiązać, samobójstwo może wydawać się jedynym wyjściem.
  3. Teoria stresu społecznego Emile'a Durkheima: Durkheim wyróżnił cztery typy samobójstw, z których szczególnie ważne w kontekście młodzieży jest samobójstwo anomiczne, wynikające z poczucia dezorientacji i braku przynależności społecznej, które mogą wynikać z nagłych zmian społecznych czy rodzinnych.
  4. Model psychodynamiczny Freuda: Freud sugerował, że samobójstwo może być efektem skierowania agresji, pierwotnie skierowanej na obiekt zewnętrzny, ku sobie samemu. W przypadku młodzieży, która doświadcza intensywnych emocji, mechanizm ten może prowadzić do autodestrukcyjnych zachowań.

 

Strategie przeciwdziałania samobójstwom wśród młodzieży

 

W Polsce istnieje pilna potrzeba wdrażania zintegrowanych strategii, które mogą skutecznie przeciwdziałać samobójstwom wśród młodych ludzi:

 

  1. Edukacja i świadomość: Wprowadzenie programów edukacyjnych w szkołach, które uczą młodzież o zdrowiu psychicznym, radzeniu sobie ze stresem i rozpoznawaniu objawów depresji, jest kluczowe. Edukacja powinna obejmować zarówno uczniów, jak i nauczycieli oraz rodziców.
  2. Dostęp do wsparcia psychologicznego: Zapewnienie młodzieży łatwego dostępu do pomocy psychologicznej, w tym poradnictwa i terapii, może odegrać kluczową rolę w zapobieganiu samobójstwom. Istotne jest także rozwijanie sieci telefonów zaufania oraz platform online oferujących wsparcie.
  3. Budowanie więzi i wsparcia społecznego: Ważne jest tworzenie środowiska, w którym młodzież czuje się akceptowana i wspierana. Programy mentorstwa, zajęcia pozalekcyjne, grupy wsparcia rówieśniczego mogą pomóc w budowaniu poczucia przynależności.
  4. Zapobieganie cyberprzemocy: W obliczu wzrostu cyberprzemocy konieczne jest wdrażanie surowych zasad dotyczących zachowań online oraz edukowanie młodzieży na temat bezpiecznego korzystania z internetu. Szkoły i rodzice muszą współpracować, aby monitorować i przeciwdziałać tego typu zagrożeniom.
  5. Wsparcie rodzin: Rodziny powinny otrzymywać wsparcie w postaci poradnictwa rodzinnego, które pomoże im lepiej radzić sobie z trudnościami wychowawczymi i budować silne, wspierające relacje z dziećmi.
  6. Wczesne wykrywanie i interwencja: Systematyczne badania przesiewowe w szkołach mogą pomóc w identyfikacji młodych ludzi, którzy są narażeni na ryzyko samobójstwa. Wczesna interwencja terapeutyczna może zapobiec eskalacji problemów.

 

Samobójstwa wśród polskiej młodzieży. Perspektywa psychologii klinicznej

 

Samobójstwa wśród młodzieży stanowią poważny problem zdrowia publicznego w Polsce, odzwierciedlający złożoną mieszankę czynników psychologicznych, społecznych i kulturowych. Psychologia kliniczna, jako dziedzina zajmująca się diagnozowaniem i leczeniem zaburzeń psychicznych, odgrywa kluczową rolę w zrozumieniu tego zjawiska i opracowywaniu strategii zapobiegania. W artykule tym przyjrzymy się przyczynom samobójstw wśród polskiej młodzieży z perspektywy psychologii klinicznej oraz omówimy metody interwencji i profilaktyki.

 

Skala problemu w Polsce

 

W Polsce problem samobójstw wśród młodzieży jest alarmujący. Według danych Komendy Głównej Policji, każdego roku kilkaset młodych osób podejmuje próbę samobójczą, a niestety wiele z tych prób kończy się tragicznie. Choć liczby te mogą wydawać się niskie w porównaniu do innych krajów, każda śmierć młodej osoby to tragedia, której można było zapobiec

.

Psychologiczne przyczyny samobójstw wśród młodzieży

 

Psychologia kliniczna pozwala na głębsze zrozumienie psychologicznych przyczyn, które mogą prowadzić do samobójstwa. Wśród najważniejszych czynników wyróżnia się:

 

  1. Zaburzenia nastroju: Depresja, która często zaczyna się w okresie dojrzewania, jest jednym z najczęstszych zaburzeń psychicznych prowadzących do myśli samobójczych. U młodzieży depresja może objawiać się nie tylko smutkiem, ale także drażliwością, zmniejszoną energią, utratą zainteresowania codziennymi aktywnościami oraz trudnościami w koncentracji.
  2. Zaburzenia lękowe i stres: Młodzież jest narażona na różnorodne źródła stresu, w tym presję szkolną, oczekiwania społeczne oraz problemy interpersonalne. Długotrwały stres i nieumiejętność radzenia sobie z nim mogą prowadzić do zaburzeń lękowych, które zwiększają ryzyko samobójstwa.
  3. Trauma i przemoc: Doświadczenie traumy, w tym przemoc fizyczna, seksualna czy emocjonalna, ma długotrwały wpływ na zdrowie psychiczne młodych ludzi. Niekiedy ofiary przemocy nie są w stanie poradzić sobie z ciężarem traumatycznych przeżyć, co może prowadzić do desperacji i myśli samobójczych.
  4. Brak wsparcia społecznego: Młodzież, która nie otrzymuje wystarczającego wsparcia od rodziny, przyjaciół czy szkoły, jest bardziej narażona na problemy psychiczne. Izolacja społeczna oraz brak poczucia przynależności mogą prowadzić do myśli samobójczych.
  5. Problemy tożsamości i samorealizacji: W okresie dorastania młodzi ludzie często zmagają się z problemami związanymi z tożsamością i samorealizacją. W Polsce, gdzie tradycyjne wartości często zderzają się z nowoczesnymi oczekiwaniami społecznymi, młodzież może czuć się zagubiona i niespełniona, co z kolei może prowadzić do poważnych kryzysów emocjonalnych.

 

Interwencje psychologiczne w zapobieganiu samobójstwom

 

Psychologia kliniczna oferuje szereg interwencji, które mogą pomóc w zapobieganiu samobójstwom wśród młodzieży. Kluczowe znaczenie mają tutaj:

 

  1. Psychoterapia: Indywidualna psychoterapia, szczególnie terapia poznawczo-behawioralna (CBT), jest jedną z najskuteczniejszych metod leczenia depresji i zaburzeń lękowych u młodzieży. CBT pomaga młodym ludziom rozpoznać i zmienić negatywne wzorce myślenia oraz nauczyć się zdrowych sposobów radzenia sobie z trudnymi emocjami.
  2. Terapia rodzinna: W przypadkach, gdy problemy rodzinne przyczyniają się do myśli samobójczych, terapia rodzinna może być niezwykle pomocna. Poprawa komunikacji, zrozumienie wzajemnych potrzeb oraz praca nad rozwiązaniem konfliktów rodzinnych mogą znacząco poprawić stan psychiczny młodej osoby.
  3. Wsparcie kryzysowe: W sytuacjach nagłych, kiedy istnieje bezpośrednie zagrożenie życia, kluczowe jest szybkie udzielenie wsparcia kryzysowego. W Polsce działają telefony zaufania dla młodzieży oraz centra interwencji kryzysowej, które oferują natychmiastową pomoc.
  4. Edukacja i profilaktyka: Programy edukacyjne w szkołach, które promują zdrowie psychiczne i uczą młodzież, jak radzić sobie ze stresem i trudnymi emocjami, są kluczowe w zapobieganiu samobójstwom. Ważne jest, aby edukacja ta była skierowana zarówno do uczniów, jak i nauczycieli oraz rodziców.
  5. Farmakoterapia: W niektórych przypadkach, szczególnie przy ciężkich zaburzeniach depresyjnych, farmakoterapia może być konieczna. Leki przeciwdepresyjne, stosowane pod nadzorem psychiatry, mogą znacząco poprawić stan psychiczny młodej osoby i zmniejszyć ryzyko samobójstwa.

 

Rola społeczeństwa w przeciwdziałaniu samobójstwom

 

Poza interwencjami psychologicznymi, kluczowa jest także rola społeczeństwa w zapobieganiu samobójstwom. Społeczna akceptacja i zrozumienie problemów zdrowia psychicznego mogą zmniejszyć stygmatyzację związaną z poszukiwaniem pomocy psychologicznej. W Polsce konieczne jest prowadzenie kampanii społecznych, które podnoszą świadomość na temat samobójstw oraz promują zdrowie psychiczne jako wartość społeczną.

 

Dowiedz się więcej
o zdrowiu psychicznym i pomocy psychologicznej
Sprawdź arrow

Wyzwania i przyszłość

 

Mimo rosnącej świadomości na temat problemów zdrowia psychicznego, w Polsce nadal istnieją wyzwania związane z dostępem do opieki psychologicznej. Niewystarczająca liczba specjalistów, długie kolejki do psychologów i psychiatrów oraz brak wsparcia w mniejszych miejscowościach to tylko niektóre z problemów, z którymi muszą mierzyć się młodzi ludzie. Konieczne jest zwiększenie nakładów na zdrowie psychiczne oraz rozwój programów profilaktycznych, które dotrą do jak największej liczby młodych osób.

 

Podsumowanie

 

Samobójstwa wśród polskiej młodzieży to złożony problem, który wymaga wieloaspektowego podejścia. Psychologia kliniczna odgrywa kluczową rolę w diagnozowaniu i leczeniu zaburzeń psychicznych, które prowadzą do myśli samobójczych. Jednak równie ważne jest zaangażowanie całego społeczeństwa w tworzenie środowiska, które wspiera zdrowie psychiczne i daje młodym ludziom nadzieję na przyszłość. Działania te muszą być zintegrowane, aby skutecznie przeciwdziałać samobójstwom i ratować życie młodych ludzi w Polsce.

 

Samobójstwa wśród młodzieży to problem, który wymaga złożonego i wielopłaszczyznowego podejścia. Zrozumienie psychologicznych przyczyn tego zjawiska oraz wdrażanie skutecznych strategii przeciwdziałania może pomóc w zmniejszeniu liczby tragicznych przypadków. Kluczowe jest działanie na wielu frontach: od edukacji i wsparcia psychologicznego po budowanie zdrowych relacji rodzinnych i społecznych. Wspólna praca społeczeństwa, specjalistów i instytucji może uratować życie wielu młodym ludziom, dając im nadzieję na lepszą przyszłość.

Twoja opinia jest dla nas ważna - oceń artykuł:
star star star star star
google Dodaj jako źródło w Google google news Obserwuj nas w Google News
Nasz ekspert
artykuły 6 artykułów więcej informacji Umów wizytę więcej informacji

Psycholog kliniczny w trakcie specjalizacji. Jestem terapeutą oraz posiadam specjalizację z leczenia uzależnień. Dodatkowo na chwilę obecną robię studia podyplomowe z mistrza psychologii oraz kurs z psychoterapii pozytywnej w Rzeszowskim Instytucie Psychoterapii. Dodatkowo uzyskałem atest leczenia pacjentów z problemami natury psychologicznej. Jestem również terapeutą prowadzącym zajęcia zarówno indywidualnie oraz grupowe. Do każdego pacjenta podchodzę z życzliwością, empatią i zrozumieniem.

Szybka konsultacja:
e-Recepta L4 Online
Najnowsze pytania pacjentów
Do jakiego lekarza udać się z bezsennością, której towarzyszy przyspieszone bicie serca?
Jestem osobą, która musi bardzo dbać o higienę snu, mimo że nie borykam się z jakimiś większymi problemami. Korzystam czasami z medytacji lub suplementu diety z melatoniną. Niestety żadne z tych rzeczy nie działa, jak pojawia się nagły wyrzut adrenaliny lub innego hormonu i przez całą noc...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana konsultacja w Poradni Leczenia Zaburzeń Snu; przy braku takiej możliwości - konsultacja psychiatry i psychologa. Ponadto - wizyta u lekarza rodzinnego celem kontrolnej oceny stanu zdrowia, z wykonaniem kontrolnych badań laboratoryjnych; do uwzględnienia również kontrolna wizyta u ginekologa.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
W pierwszej kolejności zalecam konsultację z lekarzem rodzinnym w celu wykonania EKG, oceny tarczycy i wykluczenia innych przyczyn kołatania serca; w wieku 46 lat warto również uwzględnić perimenopauzę. Jeśli nie zostanie stwierdzona przyczyna somatyczna, skutecznym leczeniem przewlekłej bezsenności jest terapia poznawczo-behawioralna bezsenności (CBT-I), a przy utrzymujących się kołataniach warto rozważyć Holter EKG.

Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Tomasz Szczęsny
internista, onkolog
Umów wizytę
W przedstawionej sytuacji proponowałbym rozpocząć diagnostykę od wykluczenia przyczyn somatycznych i hormonalnych, zanim uznamy, że zaburzenia snu mają podłoże psychiczne.

W pierwszej kolejności zalecam wizytę u lekarza POZ oraz wykonanie podstawowych badań laboratoryjnych, Ze względu na opisywane kołatania serca wskazane jest również wykonanie EKG, a w razie potrzeby monitorowania metodą Holtera.

W wieku 46 lat warto uwzględnić szczegolnie przy tym opisie możliwość zmian hormonalnych związanych z okresem okołomenopauzalnym. Wahania stężenia hormonów płciowych mogą wpływać na jakość snu, powodować nocne wybudzenia, uczucie wewnętrznego pobudzenia i kołatania serca. Dlatego kolejnym krokiem powinna być konsultacja ginekologiczna, podczas której lekarz oceni, czy istnieją wskazania do dalszej diagnostyki hormonalnej. Warto pamiętać, że rozpoznanie perimenopauzy opiera się przede wszystkim na objawach i przebiegu miesiączkowania, a pojedyncze oznaczenia hormonów nie zawsze są miarodajne.

Dopiero po ocenie możliwych przyczyn internistycznych i hormonalnych rozważyłbym konsultację psychiatryczną lub w poradni leczenia zaburzeń snu, szczególnie jeżeli bezsenność nadal będzie się utrzymywać. W takim przypadku warto uwzględnić terapię poznawczo-behawioralną bezsenności (CBT-I).

Najważniejsze jest ustalenie przyczyny nocnego pobudzenia i przyspieszonego bicia serca, a nie wyłącznie doraźne stosowanie preparatów nasennych.
Anna Janusz
psychiatra, Psychiatra dzieci i młodzieży
Umów wizytę
W Pani sytuacji wskazana jest konsultacja w Poradni Zdrowia Psychicznego, Poradni Psychologicznej oraz Poradni Ginekologicznej - z uwagi na wiek 46 lat możliwa perimenopauza. Ponadto warto wykonać podstawowe badania laboratoryjne w Poradni Lekarza Rodzinnego.

Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Czy możliwe jest całkowite przepracowanie takiego lęku, nawet jeśli utrzymuje się on od kilku lat i doprowadza do całkowitego unikania latania?
Mam 31 lat, od około 2,5 roku zmagam się z bardzo silną awiofobią, która znacząco ogranicza moje życie i możliwości podróżowania. Problem rozpoczął się po bardzo turbulentnym, około 9-godzinnym locie z Pekinu. Lot był wyjątkowo niespokojny i od tamtego momentu mój stosunek do...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana konsultacja i opieka zarówno psychiatry jak i psychologa, którzy wdrożą, uwzględniając wywiad medyczny, odpowiednie postępowanie, zarówno niefarmakologiczne jak i farmakologiczne w przypadku wskazań.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym dotychczas leczenie, który przepisał ten lek. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak, nawet po kilku latach możliwe jest całkowite ustąpienie awiofobii lub znaczne ograniczenie lęku; warto rozważyć terapię ekspozycyjną, również z wykorzystaniem wirtualnej rzeczywistości (VR), prowadzoną przez terapeutę specjalizującego się w fobiach, oraz konsultację psychiatryczną w celu oceny możliwości leczenia farmakologicznego. Nieskuteczność 12 sesji CBT nie oznacza, że dalsze leczenie nie przyniesie rezultatów, a zgłaszane drgawki wymagają dodatkowo wyjaśnienia medycznego.

Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Tomasz Szczęsny
internista, onkolog
Umów wizytę
Tak, nawet po kilku latach utrzymywania się silnej awiofobii możliwe jest uzyskanie bardzo znaczącej poprawy, a niekiedy całkowitego ustąpienia lęku. Dotychczasowe niepowodzenia terapeutyczne nie oznaczają, że problem jest nieodwracalny.

W opisanej sytuacji szczególnie zwraca uwagę fakt, że wcześniej, pomimo odczuwanego lęku, był Pan w stanie podróżować samolotem. Dopiero jedno wyjątkowo nieprzyjemne doświadczenie doprowadziło do całkowitego unikania latania. Może to wskazywać na utrwalenie silnej reakcji lękowej związanej z konkretnym wydarzeniem.

Warto również zauważyć, że obecnie największe nasilenie objawów występuje jeszcze przed podróżą. Oznacza to, że istotnym elementem problemu może być nie tylko lęk przed samym lotem, ale również lęk antycypacyjny, czyli obawa przed tym, co mogłoby się wydarzyć.

Proponowałbym konsultację z psychiatrą oraz psychoterapeutą specjalizującym się w leczeniu fobii, ze szczególnym uwzględnieniem terapii ekspozycyjnej. Można rozważyć także stopniowaną ekspozycję z wykorzystaniem wirtualnej rzeczywistości (VR). Dwanaście spotkań CBT nie musi oznaczać wyczerpania możliwości psychoterapii, zwłaszcza jeśli nie obejmowała ona odpowiednio zaplanowanych ćwiczeń ekspozycyjnych.

Psychiatra może ocenić zasadność leczenia farmakologicznego, szczególnie jeżeli występują również napady paniki lub uogólnione objawy lękowe. Opisywane drgawki wymagają jednak dodatkowego wyjaśnienia lekarskiego, ponieważ nie należy automatycznie przypisywać ich wyłącznie lękowi.

Chciałbym zwrócić uwagę na jeszcze jeden aspekt: celem terapii nie musi być całkowite wyeliminowanie każdego odczucia strachu, ale odzyskanie możliwości podejmowania decyzji i podróżowania pomimo pojawiającego się napięcia.

Właśnie przełamanie utrwalonego mechanizmu unikania może być jednym z najważniejszych etapów leczenia. Z czasem może prowadzić nie tylko do powrotu do latania, ale również do stopniowego zmniejszania intensywności samego lęku.

W mojej ocenie warto kontynuować leczenie, tym razem w sposób bardziej ukierunkowany i indywidualnie dostosowany do charakteru Pana dolegliwości. Rokowanie co do poprawy pozostaje realne.
Jak złagodzić poranny lęk, uderzenia gorąca i poty mimo przyjmowania leków?
Biorę leki egzysta propranolol citabax lamitrin a mimo wszystko rano budzę się z lękiem. Leki biorę już dłuższy czas, na nich dobrze się czuje, ale od jakiegoś czasu ten poranny lęk męczy podobno to wyrzut kortyzolu, ale czy mogę coś wziąć, bym nie odczuwała tego lęku rano? W dzień mam też...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
W pierwszej kolejności - obserwowane dolegliwości należy zgłosić lekarzowi prowadzącemu leczenie, aby mógł ocenić je pod kątem ewentualnego uzupełnienia czy modyfikacji leczenia. Ponadto - wskazana wizyta kontrolna w warunkach stacjonarnych u lekarza rodzinnego oraz lekarza ginekologa, którym również należy zgłosić obserwowane dolegliwości, a także przyjmowane leki.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym dotychczas leczenie, który przepisał te leki. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Poranny lęk nie musi wynikać wyłącznie z fizjologicznego wzrostu kortyzolu, a uderzenia gorąca i zlewne poty mogą być również działaniami niepożądanymi leków lub objawami innych zaburzeń, np. hormonalnych. Zalecam konsultację z lekarzem prowadzącym w celu oceny leczenia i ewentualnej modyfikacji dawek oraz wykluczenia innych przyczyn; proszę nie dokładać leków uspokajających ani nie zmieniać dawkowania samodzielnie.

Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Czy mogę otrzymać receptę na Alprox na podstawie historii leczenia psychiatrycznego bez udostępniania IKP?
Czy jeśli nie mam profilu zaufanego i nie mogę udostępnić IKP, ale mogę wysłać skany całej mojej historii choroby z leczenia psychiatrycznego od 2016 roku, to mogę liczyć na przepisanie leku, który zawsze otrzymywałam (Alprox)?
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Decyzję zawsze podejmuje konkretny lekarz podczas wizyty. Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym dotychczas leczenie, który przepisał ten lek. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Są określone przepisy warunkujące wystawianie recept na leki z grupy, do której należy w/w lek. Najwłaściwsze jest zgłoszenie się na wizytę do lekarza psychiatry prowadzącego dotychczasowe leczenie, znającego całość historii medycznej, który będzie mógł odpowiednio dobrać leczenie i ocenić wskazania do kontynuacji leczenia.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Brak dostępu do IKP nie wyklucza możliwości wystawienia recepty. Dokumentacja wcześniejszego leczenia psychiatrycznego może być pomocna, jednak Alprox (alprazolam) jest lekiem o potencjale uzależniającym, dlatego decyzja o jego przepisaniu wymaga indywidualnej oceny lekarskiej, aktualnych wskazań i bezpieczeństwa stosowania.

Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
Decyzja o wystawieniu recepty wymaga indywidualnej oceny lekarskiej oraz weryfikacji historii leczenia zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zalecam konsultację lekarską, najlepiej u psychiatry, w celu oceny stanu zdrowia i ustalenia dalszego postępowania.
Anna Janusz
psychiatra, Psychiatra dzieci i młodzieży
Umów wizytę
Decyzję o kontynuacji leczenia podejmuje lekarz podczas indywidualnej konsultacji. Wskazana wizyta w Poradni Zdrowia Psychicznego z lekarzem prowadzącym dotychczasowe leczenie, znającego historię medyczną pacjenta.

Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Czy lek Paroxinor może powodować drżenie mięśni rąk i nóg?
Czy podczas brania leku Paroxinor mogą występować przez cały okres brania drżenia mięśni, szczególnie rąk i nóg, przy ich napinaniu, kucaniu lub uniesieniu?
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak, Paroxinor (paroksetyna) może powodować drżenie mięśni, szczególnie rąk i nóg, również podczas ich napinania lub utrzymywania określonej pozycji. Objaw ten może utrzymywać się przez cały okres stosowania leku, choć częściej występuje na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki.

Jeżeli drżenie jest nasilone, narasta lub utrudnia codzienne funkcjonowanie, wskazana jest konsultacja z lekarzem w celu oceny przyczyny i ewentualnej modyfikacji leczenia. Nie należy samodzielnie ani nagle odstawiać paroksetyny.

Drżenie jest wymienione w charakterystyce Paroxinoru jako częste działanie niepożądane (u 1–10% pacjentów)

Drżenie pojawiające się przy napinaniu mięśni może mieć jednak również inne przyczyny, dlatego jeśli utrzymuje się przez dłuższy czas, wskazana jest ocena lekarska.



( Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.)
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie, który przepisał ten lek. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana konsultacja z lekarzem prowadzącym, który wdrożył lek i zna dotychczasową historię leczenia; należy lekarzowi zgłosić obserwowane objawy, aby mógł ustalić dalszy plan leczenia.
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
Zalecana jest stacjonarna konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie w celu przeprowadzenia badania, oceny zgłaszanych objawów oraz ewentualnej modyfikacji terapii. Nie należy samodzielnie odstawiać leku ani zmieniać jego dawkowania bez konsultacji z lekarzem.
Co mogę zażyć, żeby minęło to uczucie gorąca wraz z potem? 
Stosuje dłuższy czas leki: citabax, lamitrin, egzysta i propranolol a od jakiegoś tygodnia mam uczucie gorąca i zlewne poty. Mogę pić kawę, mieć niskie ciśnienie, a i tak uczucie gorąca jest. Mam też niedoczynność tarczycy. 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana kontrolna wizyta u lekarza rodzinnego/internisty, któremu należy zgłosić obserwowane objawy, przedłożyć kontrolkę ciśnienia tętniczego i tętna, a także - konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie wymienionymi preparatami.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie, który przepisał te leki. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Uczucie gorąca i zlewne poty mogą być działaniem niepożądanym stosowanych leków, szczególnie Citabaxu (escitalopramu), ale mogą również wynikać z zaburzeń czynności tarczycy, infekcji lub innych przyczyn. Zalecam kontrolę TSH i FT4 oraz konsultację z lekarzem prowadzącym w celu oceny farmakoterapii; nie należy samodzielnie odstawiać leków ani dodawać kolejnych preparatów na potliwość. Jeśli wystąpią gorączka, nasilone drżenia, pobudzenie, biegunka lub sztywność mięśni, konieczna jest pilna pomoc medyczna.

(Informacja ma charakter ogólny i edukacyjny, nie stanowi ani nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.)
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
Ze względu na pojawienie się zlewnych potów zalecana jest stacjonarna wizyta u lekarza prowadzącego w celu przeprowadzenia badania, oceny stosowanego leczenia oraz ustalenia ewentualnej dalszej diagnostyki. Nie należy samodzielnie odstawiać leków ani modyfikować ich dawkowania.
Anna Janusz
psychiatra, Psychiatra dzieci i młodzieży
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym. Uczucie gorąca i zlewne poty mogą być działaniem niepożądanym stosowanych leków, ale mogą również wynikać z zaburzeń czynności tarczycy, infekcji lub innych przyczyn. Zalecam również kontrolę w Poradni Lekarza Rodzinnego celem badania stanu ogólnego oraz wykonania badań laboratoryjnych tj: TSH, morfologia, CRP. Nie należy samodzielnie odstawiać leków.

Informacja ma charakter ogólny i edukacyjny, nie stanowi ani nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Chciałam zapytać, jaka może być przyczyna negatywnych zachowań mojego syna w pieczy zastępczej i czym są one spowodowane?
Syn 9 lat potwierdzenie diagnozy autyzmu atypowego oraz opóźnienia rozwoju w stopniu lekkim, obecnie umieszczony od 1,5 roku w pieczy zastępczej z powodu agresji dziadka wobec pozostałych członków rodziny - dziadek bił mnie i dzieci, znęcał się psychiczne fizycznie i seksualnie, ma...
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
Wskazana jest konsultacja z psychiatrą dziecięcym oraz psychologiem dziecięcym specjalizującym się w traumie i zaburzeniach ze spektrum autyzmu. Ze względu na wypowiadane groźby konieczna jest ocena ryzyka skrzywdzenia siebie i innych oraz ustalenie odpowiedniego wsparcia terapeutycznego.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą dotychczas prowadzącym leczenie lub innym psychiatrą dziecięcym. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zarówno syn jak i jego bliscy, którzy doświadczali przemocy wymagają pomocy i opieki specjalistycznej, właściwej dla każdej z osób (psychiatra, psychotraumatolog dziecięcy, psychiatra, psychotraumatolog dla osób dorosłych); wszystkie opisywane sytuacje należy w trybie bieżącym zgłaszać specjalistom, pod opieką których syn pozostaje.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Agresywne zachowania syna mogą wynikać z połączenia doświadczeń przemocy i traumy, trudności w regulacji emocji związanych z autyzmem oraz stresu spowodowanego rozłąką z rodziną i pobytem w pieczy zastępczej. Ze względu na wypowiadane groźby zabicia siebie i innych konieczna jest pilna ocena psychiatry dziecięcego, a w razie aktualnego zagrożenia natychmiastowa pomoc. Powyższa odpowiedź ma charakter ogólnoedukacyjny, nie stanowi konsultacji lekarskiej ani jej nie zastępuje.
Czy długotrwałe stosowanie leków psychotropowych i antydepresantów wpływa na jakość nasienia i płodność mężczyzny?
Czy zażywanie od roku tabletek psychotropowych oraz antydepresantów u mężczyzny wpływa na plemniki i na płodność?
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie, który przepisał ten lek. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
Zalecam konsultację z lekarzem prowadzącym, który oceni stosowane leczenie i w razie potrzeby zaleci wykonanie badania nasienia. Nie należy samodzielnie odstawiać ani zmieniać dawkowania leków.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Niektóre leki przeciwdepresyjne i psychotropowe mogą wpływać na funkcje seksualne, a w przypadku części preparatów istnieją również doniesienia o możliwym wpływie na parametry nasienia. Dane dotyczące rzeczywistego wpływu na płodność mężczyzn są jednak ograniczone i nie pozwalają wyciągać wniosków bez znajomości konkretnych leków. W przypadku planowania ciąży można rozważyć badanie nasienia i konsultację z lekarzem prowadzącym, bez samodzielnego odstawiania leczenia.

Odpowiedź ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej konsultacji lekarskiej.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Należy powyższe wątpliwości omówić z lekarzem psychiatrą prowadzącym, który zna historię leczenia - stosowane grupy leków, konkretne preparaty - w przypadku wskazań (np. staranie się o potomstwo) ewentualnie wprowadzi modyfikacje leczenia. W przypadku starań o potomstwo - stosowane leczenie należy również zgłosić ginekologowi pod opieką którego pozostaje partnerka.
Czy powinnam skonsultować się z innym psychiatrą i co zrobić z przepisanym lekiem, jeśli mam wątpliwości co do diagnozy?
Byłam dzisiaj na wizycie u psychiatry, dostałam lek Pinexet, bez żadnej diagnozy tylko zostało mi zalecone jak to dawkować, pod koniec wizyty usłyszałam, że to spektrum autyzmu, zignorowano moje wyniki Diva-5, oraz moje inne podejrzenia o dwubiegunówkę, zespół stresu pourazowego (w...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Dzień dobry, warto zasięgnąć drugiej opinii psychiatrycznej, szczególnie jeśli nie wyjaśniono Pani rozpoznania ani celu stosowania leku Pinexet. Ma Pani prawo uzyskać dokumentację medyczną i zgłosić zastrzeżenia do przebiegu wizyty, natomiast decyzję o rozpoczęciu, zmianie lub przerwaniu leczenia należy omówić z lekarzem.

Odpowiedź ma charakter informacyjny, opiera się wyłącznie na przedstawionym opisie i nie zastępuje konsultacji lekarskiej ani analizy dokumentacji medycznej.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wątpliwości warto omówić z lekarzem prowadzącym, a jeśli nadal istnieją - zgłosić się z posiadaną dokumentacją medyczną na konsultację do innego lekarza psychiatry.
Olena Yefimova
lekarz
Umów wizytę
w opisanej sytuacji warto rozważyć konsultację u drugiego psychiatry w celu ponownej, kompleksowej oceny diagnostycznej, z uwzględnieniem zgłaszanych objawów i dotychczasowych wyników badań. Ma Pani prawo znać rozpoznanie oraz cel zaleconego leczenia. Wątpliwości dotyczące stosowania leku Pinexet należy wyjaśnić z lekarzem, bez samodzielnego zmieniania dawkowania czy odstawiania leku. Ma Pani również prawo uzyskać dokumentację medyczną.
Czy w 21. tygodniu ciąży mogę doraźnie przyjąć syrop Hydroxyzinium VP razem z Setaloftem?
Czy w ciąży przyjmując setaloft mogę dołożyć syrop hydroxyzinum vp doraźnie, aby się uspokoić do czasu, aż setaloft nie zacznie działać? Skończony 21 tydzień.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Hydroxyzyna jest przeciwwskazana w ciąży. Leczenie, jego uzupełnienie/modyfikację należy omówić z lekarzem prowadzącym psychiatrą i ginekologiem.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Proszę skontaktować się z lekarzem prowadzącym ciążę lub psychiatrą, żeby dobrać bezpieczniejszy sposób doraźnego zmniejszenia lęku do czasu, aż sertralina zacznie działać.
(Informacja ma charakter edukacyjny — każdy przypadek jest indywidualny i wymaga dopasowanej do obrazu konsultacji lekarskiej).
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym dotychczas leczenie. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Jak poradzić sobie z bezsennością i częstymi wybudzeniami związanymi z pracą na nocne zmiany?
Mam problemy ze snem, bardzo ciężko mi się pracuje w nocy. Przed pierwszą nocką budzę się około godziny szóstej, później cały dzień już nie mogę zasnąć, po nockach śpię od półtorej do trzech godzin i również się w tym czasie budzę. Jestem tym zmęczona, mam częste...
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak — opis bardzo pasuje do zaburzeń snu związanych z pracą zmianową. Kluczowe jest nie tylko „odespanie”, ale ustabilizowanie rytmu dobowego.

Najbardziej pomocne bywa:
• przed pierwszą nocką zaplanować 1–2-godzinną drzemkę późnym popołudniem,
• po nocnej zmianie wracać do domu przy ograniczonym świetle, a sypialnię maksymalnie zaciemnić,
• spać w chłodnym, cichym pokoju i wyciszyć telefon,
• kofeinę stosować tylko w pierwszej części nocnej zmiany, nie kilka godzin przed planowanym snem,
• po zakończeniu serii nocek stopniowo wracać do normalnych godzin snu zamiast próbować „odespać wszystko naraz”.

Jeżeli mimo takich działań śpi Pani tylko 1,5–3 godziny, wielokrotnie się wybudza, ma bóle głowy i problemy z koncentracją, warto skonsultować to z lekarzem — czasem potrzebna jest krótkotrwała pomoc farmakologiczna albo ocena pod kątem zaburzeń rytmu dobowego, bezsenności, niedoborów lub innych przyczyn.

(Informacja ma charakter edukacyjny — każdy przypadek jest indywidualny i wymaga dopasowanej do obrazu konsultacji lekarskiej).
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Zaburzenia snu wynikające z charakteru pracy (praca na nocne zmiany) wymagają wdrożenia odpowiedniego postępowania niefarmakologicznego, a w razie zaistnienia takiej konieczności - farmakologicznego. Wskazana konsultacja w poradni leczenia zaburzeń snu i/lub u lekarza psychiatry; dodatkowo-kontrolna wizyta u lekarza rodzinnego, aby ocenił kontrolnie stan zdrowia (badanie fizykalne, kontrolne bad.laboratoryjne, obrazowe) i wykluczył inne przyczyny zaburzeń snu.
Marcin Łata
psychiatra, specjalista psychiatra
Umów wizytę
Opisane przez Panią trudności mogą wskazywać na zaburzenia snu związane z pracą zmianową, wynikające z rozregulowania naturalnego rytmu snu i czuwania. Praca w godzinach nocnych może prowadzić zarówno do trudności z zasypianiem, jak i częstych wybudzeń, skrócenia czasu snu oraz pogorszenia jego jakości. Przewlekły niedobór snu może negatywnie wpływać na koncentrację, pamięć, samopoczucie oraz ogólną wydolność psychofizyczną. Warto również pamiętać, że trudności ze snem mogą mieć charakter wieloczynnikowy, a praca zmianowa nie zawsze jest ich jedyną przyczyną. W takich przypadkach istotna jest indywidualna ocena charakteru zaburzeń snu. Zapraszam na konsultację psychiatryczną, podczas której będziemy mogli dokładniej przeanalizować Pani trudności ze snem, ich możliwe przyczyny oraz wpływ pracy zmianowej na funkcjonowanie organizmu.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana wizyta w Poradni Zaburzań Snu. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Czy to możliwe, że objawy mi się nasiliły od większej dawki leku  fluoxetin?
Dwa miesiące brałam fluoxetin 20. Po 5 miesiącach wróciła mi miesiączka i nasiliły mi się lęki, kołatania serca, potliwość. Poszłam do lekarza i zwiększył mi fluoxetin na 40. 
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Obserwowane dolegliwości należy zgłosić lekarzowi psychiatrze prowadzącemu leczenie (aby mógł ocenić, czy wynikają z modyfikacji dawki), a także zgłosić się do lekarza ginekologa na wizytę kontrolną w warunkach stacjonarnych (ginekologowi również należy zgłosić opisywane dolegliwości, a także poinformować o stosowanym leczeniu farmakologicznym zleconym przez psychiatrę).
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana kontrolna konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie, który przepisał konkretny lek. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak — po zwiększeniu dawki fluoksetyny z 20 mg do 40 mg lęk, kołatania serca, potliwość i pobudzenie mogą przejściowo się nasilić, szczególnie w pierwszych dniach–tygodniach po zmianie dawki. Nie należy samodzielnie odstawiać ani zmniejszać leku, ale warto skontaktować się z lekarzem prowadzącym, jeśli objawy są wyraźne lub utrzymują się.

(Informacja ma charakter edukacyjny — każdy przypadek jest indywidualny i wymaga dopasowanej do obrazu konsultacji lekarskiej).
Czy trzeba poczekać jeszcze? Czy lek  kwetaplex powinien działać od razu?
Biorę od roku kwetaplex xr 150 mg na zaburzenia lękowe i depresyjne. Ostatnio leki wróciły. Mój lekarz psychiatra zwiększył mi dawkę o 50 mg i biorę większą dawkę od 2 dni, ale nie ma żadnego efektu i zmiany. 
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Nie należy samodzielnie dalej zwiększać dawki. Jeśli objawy lękowe lub depresyjne szybko się nasilają, trzeba pilnie skontaktować się z lekarzem.
(Informacja ma charakter edukacyjny — każdy przypadek jest indywidualny i wymaga dopasowanej do obrazu konsultacji lekarskiej).
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana kontrolna konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie, który przepisał konkretny lek. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
W przypadku utrzymywania się/narastania dolegliwości należy skonsultować się z lekarzem psychiatrą prowadzącym leczenie, który zna dotychczasowy przebieg choroby i leczenia. Uwzględni zgłaszane obecnie objawy, omówi w jakim czasie należy spodziewać się poprawy po modyfikacji leczenia.
Adam Cisowski
lekarz rodzinny, lekarz w trakcie specjalizacji
Umów wizytę
Pacjent wymaga konsultacji psychiatrycznej i dalszej kontroli leczenia. Jeśli objawy wyraźnie się nasilają, pojawiają się myśli samobójcze, silne pobudzenie albo nietypowe zachowanie, konsultacja powinna być pilna.
Czy powrót złego samopoczucia może być od hormonów i menopauzy?
Od dwóch miesięcy biorę fluoxetin 20. Od pięciu miesięcy nie miałam okresu, aż do 8 września, kiedy okres mi wrócił. Na początku fluoxetin mi pomagał, bo choruję na nerwicę lękową i dodatkowo do tego doszła menopauza. Kiedy dostałam okres - wszystko wróciło, czyli kołatania...
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana kontrolna konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie, który przepisał konkretny lek. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Poza stałą opieką/kontrolą lekarza prowadzącego psychiatry/neurologa, oceniającego skuteczność leczenia wskazana konsultacja ginekologiczna w warunkach stacjonarnych (lekarzowi należy zgłosić przyjmowane leki) oraz kontrolna wizyta u lekarza rodzinnego/internisty z oceną kontrolną (badanie fizykalne, ekg, badania kontrolne laboratoryjne itp.).
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Tak, w okresie okołomenopauzalnym wahania hormonów mogą nasilać lęk, kołatania serca i poty, dlatego warto omówić z ginekologiem lub lekarzem rodzinnym objawy menopauzalne i ewentualne leczenie, równolegle kontynuując kontrolę psychiatryczną po zwiększeniu dawki fluoksetyny.

(Informacja ma charakter edukacyjny — każdy przypadek jest indywidualny i wymaga dopasowanej do obrazu konsultacji lekarskiej).
Adam Cisowski
lekarz rodzinny, lekarz w trakcie specjalizacji
Umów wizytę
Pacjentka wymaga konsultacji lekarskiej, najlepiej z lekarzem prowadzącym lub psychiatrą oraz ginekologiem, aby ocenić związek objawów z perimenopauzą i zasadność dalszej modyfikacji leczenia. Po zwiększeniu fluoksetyny z 20 do 40 mg efekt nie musi pojawić się od razu.
Czy sposób, w jaki zmieniają się moja energia, sen, nastrój, impulsywność i zachowanie, wymaga szerszej diagnostyki
Od kilku miesięcy mam problemy z napięciem, nastrojem, impulsywnością i reakcjami na różne sytuacje. W kwietniu zapisałem sobie: ciągły niepokój bez wyraźnego powodu, napięcie w ciele i ucisk w klatce piersiowej, trudności z uspokojeniem się, gonitwę myśli i ciągłe analizowanie...
Sylwia Dżaman
lekarz
Umów wizytę
Wskazana jest opieka specjalistyczna lekarza psychiatry - leczenie powinien prowadzić jeden lekarz prowadzący, który będzie oceniał efektywność leczenia, modyfikował je w razie potrzeby, wydawał zalecenia dotyczące postępowania niefarmakologicznego; wskazana również opieka psychologa. Warto również zgłosić się na wizytę do lekarza rodzinnego, aby ocenił kontrolnie Pana stan, przeprowadzając badanie fizykalne, wykonując badania kontrolne (np.laboratoryjne). W przypadku niepokojących myśli/dolegliwości - w trybie pilnym proszę zgłosić się na Izbę Przyjęć Psychiatryczną.
Paweł Skoczylas
lekarz, internista, lekarz rodzinny
Umów wizytę
Zalecana konsultacja z lekarzem psychiatrą. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.
Barbara Matuszkowiak
lekarz rodzinny, pediatra, internista
Umów wizytę
Opis wymaga pilnej, najlepiej jeszcze dziś, bezpośredniej oceny psychiatrycznej, ponieważ kilkudniowe okresy zmniejszonej potrzeby snu, zwiększonej energii, gadatliwości, impulsywnych wydatków i ryzykownych zachowań mogą sugerować epizod hipomaniakalny/manakalny lub aktywację związaną z leczeniem przeciwdepresyjnym; szczególnie niepokojąca jest myśl o celowym niezrobieniu zakrętu przy dużej prędkości — do czasu oceny proszę nie prowadzić samochodu, a jeśli takie myśli wrócą lub pojawi się zamiar zrobienia sobie krzywdy, należy natychmiast zgłosić się na SOR psychiatryczny lub zadzwonić pod 112/999.

(Informacja ma charakter edukacyjny — każdy przypadek jest indywidualny i wymaga dopasowanej do obrazu konsultacji lekarskiej).
Adam Cisowski
lekarz rodzinny, lekarz w trakcie specjalizacji
Umów wizytę

Taki przebieg objawów wymaga bezpośredniej konsultacji z psychiatrą i szerszej oceny diagnostycznej. Szczególnie istotne są okresy zmniejszonej potrzeby snu, wzmożonej energii, impulsywnych zachowań oraz pojawienie się myśli s
Pokaż więcej pytań więcej
CHCESZ ZADAĆ PYTANIE?
Musisz napisać jeszcze: 50 znaków.
Dziękujemy
Twoje pytanie zostało wysłane. Nasi specjaliści udzielają odpowiedzi zwykle do kilkunastu godzin od zadanego pytania. Wszystkie odpowiedzi zostaną wysłane na adres e‑mail, który podałeś w formularzu.
lub Umów się na konsultację

Serwis HaloDoctor ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny i w żadnym wypadku nie zastępuje konsultacji medycznej. W celu dokładnej diagnozy zalecany jest kontakt z lekarzem. Jeśli jesteś chory, potrzebujesz konsultacji lekarskiej, e‑Recepty lub zwolnienia lekarskiego umów wizytę teraz. Nasi lekarze są do Twojej dyspozycji 24 godziny na dobę!

Pokaż wszystkie artykuły arrow
HaloDoctor
BioStat Sp. z o.o.
ul. Kowalczyka 17, 44-206
Rybnik
HaloDoctor nie jest placówką medyczną i nie świadczy usług medycznych. Nasza platforma telemedyczna służy do łączenia lekarzy z pacjentami i umożliwiania im świadczenia usług medycznych.
© BioStat® 2026 · Wszelkie prawa zastrzeżone | Dane osobowe | Regulamin
Umów wizytę
Otyłość Otyłość znajdź lekarza Znajdź lekarza L4 L4 umów wizytę Umów wizytę