Dieta seniorów z cukrzycą. Jak właściwie komponować jadłospis?

Opieka powinna być kompleksowa, może ją ukierunkować np. Pani lekarz rodzinny; wskazana konsultacja/opieka endokrynologiczna, na którą należy zabrać wykonane dotychczas wyniki badań; do uwzględnienia opieka Poradni Metabolicznej/Leczenia Otyłości, a także opieka psychoterapeuty.

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

W takiej sytuacji najlepiej rozpocząć od lekarza rodzinnego, który może wykonać odpowiednie badania wstępne, a następnie – jeśli będzie to konieczne – skierować do specjalistów, zaczynając od endokrynologa, obesitologa lub – w razie potrzeby – psychiatry.
Przy kompleksowym podejściu, obejmującym zarówno aspekt metaboliczny, jak i psychologiczny, rokowanie jest dobre.

Najlepiej umówić się do endokrynologa lub psychiatry (szczególnie z doświadczeniem w zaburzeniach odżywiania), ponieważ epizody utraty kontroli nad jedzeniem wymagają oceny zarówno metabolicznej, jak i psychicznej. Przy takim obrazie klinicznym istnieje realna możliwość wdrożenia leczenia (np. psychoterapia, czasem farmakoterapia), ale decyzja o lekach takich jak Semaglutid zapada dopiero po pełnej diagnostyce i spełnieniu określonych kryteriów medycznych.

Niezbędna wizyta stacjonarna u ginekologa, z przeprowadzeniem badania ginekologicznego; w sytuacji niepokojących objawów i braku możliwości wizyty w trybie bieżącym w poradni ginekologicznej należy zgłosić się na Izbę Przyjęć Ginekologiczną.

Zalecana pilna stacjonarna wizyta ginekologiczna. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

W podobnych przypadkach nagłe, obfite krwawienie po wielu latach braku miesiączki zawsze wymaga pilnej diagnostyki ginekologicznej, zwłaszcza gdy towarzyszy mu ból podbrzusza. Choć przyczyną może być powrót czynności hormonalnej, w takiej sytuacji standardowo konieczne jest badanie ginekologiczne i USG, aby wykluczyć inne źródła krwawienia.

Powyższe informacje mają charakter ogólny i edukacyjny oraz nie zastępują ani nie stanowią konsultacji medycznej.

Po 9 latach braku miesiączki nagłe, obfite krwawienie z bólem wymaga pilnej diagnostyki. Może mieć podłoże hormonalne, ale trzeba wykluczyć inne przyczyny. Wskazana pilna konsultacja z ginekologiem, a przy nasileniu krwawienia – SOR.

Poza opieką i regularną kontrolą lekarza prowadzącego (lekarz rodzinny, lekarz endokrynolog/ginekolog-endokrynolog) niezbędna jest opieka dietetyka, który w oparciu o wywiad, aktualne wyniki badań ustali plan dietetyczny; ponadto wskazana opieka psychologiczna.

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Zachęcam do realnej konsultacji z lekarzem rodzinnym. Pozdrawiam

Zalecana wizyta u lekarza w warunkach stacjonarnych - lekarz rodzinny/internista, konsultacja ginekologiczna (ginekolog/endokrynolog), a także opieka dietetyczna, z odpowiednim, indywidualnym planem dietetycznym. Przed wprowadzeniem ew.suplementacji powinny być wykonane badania laboratoryjne.

Opisane dolegliwości nie wyglądają typowo na zespół ponownego odżywienia, który występuje głównie przy ciężkim niedożywieniu; bardziej prawdopodobne są objawy zbyt gwałtownego zwiększenia kalorii po długim ograniczaniu jedzenia (uczucie pełności, wzdęcia, bóle mięśniowe). Najbezpieczniej zwiększać kaloryczność stopniowo, zadbać o regularne posiłki, odpowiednią ilość białka, płynów i elektrolitów (potas, magnez), a jeśli pojawią się obrzęki, kołatania serca, duszność lub nasilony ból w klatce piersiowej – skontaktować się pilnie z lekarzem.

Odpowiedź ma charakter edukacyjny i nie stanowi porady lekarskiej, a jedynie ogólne omówienie pacjentek w podobnym stanie.

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Wskazana wizyta w warunkach stacjonarnych u lekarza rodzinnego/internisty, który uzupełni postępowanie diagnostyczne o niezbędne badania (laboratoryjne, obrazowe) i konsultacje (np. endokrynologiczną) uwzględniając dotychczas wykonane badania i badanie fizykalne.

Przy takiej historii warto rozszerzyć diagnostykę o hormony płciowe, prolaktynę, kortyzol, ocenę snu, poziomu stresu i składu ciała (nie tylko masy), bo przyrost wagi bywa związany z zaburzeniami hormonalnymi, przewlekłym stresem lub zmianą metabolizmu z wiekiem. Najrozsądniejszym kierunkiem będzie konsultacja endokrynologiczna (ew. ginekolog-endokrynolog) oraz uporządkowanie regularności posiłków, snu i treningów, zamiast dalszego zaostrzania diety.

Odpowiedź ma charakter edukacyjny i nie stanowi porady lekarskiej, a jedynie ogólne omówienie pacjentek w podobnej sytuacji.

Zalecana konsultacja u lekarza prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Dzień dobry, rozumiem frustrację, przyrost masy mimo starań często wynika nie z braku silnej woli, tylko z kilku nakładających się czynników (sen/stres, realna energia z jedzenia i napojów, kompensacja aktywności, leki, hormony, zatrzymanie wody). Przy prawidłowej tarczycy i krzywej insulinowej warto podejść do tematu etapowo:

Najpierw weryfikacja realnego bilansu: przez 7–14 dni proszę zapisać wszystko (także płyny, przekąski, „łyżki”, alkohol, weekendy) oraz aktywność i sen. W praktyce często okazuje się, że średnia tygodniowa różni się od szacowanego 2200–2600 kcal.

Stabilizacja glikemii i sytości: w każdym posiłku białko + warzywa/błonnik + źródło węglowodanów o niższym stopniu przetworzenia; regularne posiłki, a słodkie/“snacki” po posiłku, nie na czczo. Senność po posiłkach i napady głodu często zmniejszają się po takiej korekcie.

Sen i stres: chroniczny niedosyp i stres podnoszą apetyt i zwiększają ochotę na szybkie węglowodany — dlatego w planie zawsze uwzględniam higienę snu i strategię na „napady głodu”.

Wątek ginekologiczny/hormonalny: nieregularne krwawienia mimo antykoncepcji warto skonsultować z ginekologiem lub endokrynologiem (czasem potrzebne są dodatkowe badania i ocena leczenia).

Kiedy do lekarza pilnie: jeśli masa rośnie szybko mimo stałych nawyków, pojawiają się obrzęki, wyraźne pogorszenie samopoczucia lub nasilone objawy ze strony cyklu.

Jeśli chce Pani, mogę pomóc ułożyć plan diagnostyczno-żywieniowy: sprawdzimy realny bilans tygodnia, sytość po posiłkach i dobierzemy strategię, żeby zatrzymać przyrost masy bez restrykcji „na siłę”

Zalecana konsultacja endokrynologiczna (z wynikami wykonanych badań laboratoryjnych); do rozważenia również konsultacja psychologa.

Zalecana kolejna stacjonarna wizyta u lekarza POZ prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Silna ochota na słodycze, napady jedzenia, zmęczenie i problemy z koncentracją często pojawiają się w okresach dużego stresu i mogą być związane zarówno z reakcją układu nerwowego, jak i z nieregularnym jedzeniem czy wahaniami poziomu energii w ciągu dnia. Jeśli badania tarczycy są w większości prawidłowe, a TSH jedynie lekko podwyższone, warto temat omówić szerzej - nie tylko od strony hormonalnej.
Dobrym pierwszym krokiem będzie konsultacja z dietetykiem, który pomoże uporządkować sposób odżywiania, regularność posiłków i sprawdzić, czy napady ochoty na słodkie nie wynikają z niedojadania lub dużych przerw między posiłkami. Równolegle, jeśli objawy utrzymują się mimo zmniejszenia stresu, warto rozważyć konsultację u endokrynologa lub psychologa, by spojrzeć na problem całościowo.

Ze względu na charakter dolegliwości oraz konieczność przeprowadzenia badań lekarskich, zalecamy odbycie wizyty stacjonarnej. Podczas takiej konsultacji lekarz będzie mógł dokładnie zbadać pacjenta, postawić prawidłową diagnozę oraz wdrożyć odpowiednie dalsze leczenie zgłaszanych objawów.

Zachęcam do zasięgnięcia drugiej opinii u lekarza rodzinnego. Zapraszam

Należy zgłosić się do lekarza ginekologa prowadzącego, pod opieką którego Pani pozostaje i który przepisuje określony preparat antykoncepcyjny i omówić postępowanie dotyczące terapii.

Zalecana konsultacja z ginekologiem prowadzącym, który przepisał konkretny preparat antykoncepcji. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Najlepiej skontaktować sie z lekarzem ginekologiem. Pozdrawiam

Zalecana konsultacja z psychologiem. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Wskazana kontrolna wizyta u lekarza rodzinnego, w celu przeprowadzenia badania fizykalnego kontrolnego i badań laboratoryjnych kontrolnych, aby wykluczyć również inne, poza podłożem emocjonalnym, powody obserwowanych zaburzeń. Zalecana również konsultacja/opieka psychologiczna.

Po porodzie organizm i emocje często działają inaczej niż wcześniej, dlatego napady na słodycze mogą pojawiać się zarówno przy stresie, jak i przy dużym zmęczeniu. Czasem to nie jest kwestia słabej woli, tylko próba szybkiego podniesienia energii, kiedy ciało jest w ciągłym napięciu.
Warto w takiej sytuacji zwrócić uwagę na regularne posiłki i zadbać o to, żeby w ciągu dnia pojawiało się coś sycącego - wtedy potrzeba sięgania po słodycze pod wpływem stresu zwykle wyraźnie słabnie. Dla wielu osób pomocne bywa też spokojne przyjrzenie się temu, co dzieje się tuż przed napadem - czy jest głód, czy napięcie, czy poczucie przeciążenia - bo to pozwala reagować wcześniej, a nie dopiero, gdy pojawi się bardzo silna potrzeba zjedzenia czegoś słodkiego.
Jeśli sytuacja utrzymuje się dłużej i zaczyna utrudniać codzienność, warto porozmawiać o tym ze specjalistą, aby zaplanować dalsze postępowanie.

W Tradycyjnej Medycynie Wschodnioazjatyckiej pragnienie pokarmów o smaku słodkim wskazuje na niedobory odpowiadające SF70 według klasyfikacji ICD11. Interpretujemy to jako sygnał od organizmu, że brakuje mu składników budulcowych, co oczywiście ma swoje logiczne uzasadnienie - po porodzie konieczna jest trwająca minimum 1 rok regeneracja na poziomie diety (ciepłe, gotowane pokarmy o zwiększonej przyswajalności - np. buliony, zupy-kremy zwłaszcza z dyni, marchewki, ziemniaków i batatów). Jeśli objawy nasilają się w sytuacjach stresowych - warto porozmawiać z terapeutą zdrowia psychicznego.

Napady na słodycze po porodzie mogą mieć podłoże hormonalne lub emocjonalne. Warto skonsultować się z psychodietetykiem lub psychologiem, by lepiej zrozumieć mechanizm i wypracować skuteczne strategie kontroli.

Po porodzie napady na słodycze są częste (hormony, stres, brak snu). To nie „słaba wola”, tylko reakcja organizmu.
Co warto zrobić: 1Jesc regularnie (3 posiłki + 2 przekąski, w każdym białko + błonnik). 2 Nie trzymac słodyczy „pod ręką”; planowac małe porcje zamiast zakazów.
3. Gdy pojawia się impuls — odczekać 10 minut, napić się, przejść. 4.Szukac innych „rozładowań”: krótki spacer, oddechy, rozmowa. 5.Dbac o sen i wodę.
Jesli to nie przyniesie efektu prosze zgłosic sie po pomoc do specjalistów: lekarz rodzinny, dietetyk + psycholog.
Jeśli pojawia się długotrwały smutek, lęk, brak energii — proszę zgłosić to pilnie lekarzowi rodzinnemu. Pozdrawiam

Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym dotychczas leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania

Przy BMI 40, insulinooporności i hashimoto nadal można schudnąć bez leków. Czasem ciało po prostu potrzebuje spokojniejszego podejścia i trochę więcej czasu, zwłaszcza gdy wcześniej było pod dużą presją zmian.
W takich sytuacjach bardzo pomaga plan żywieniowy ułożony tak, żeby był do udźwignięcia na co dzień — bez poczucia walki ze sobą, raczej z myślą o tym, żeby zadbać o energię, sytość i lepsze samopoczucie. Równie ważny jest ruch dobrany do możliwości, żeby nie przeciążał, tylko wspierał.
Jeśli wcześniejsze próby kończyły się frustracją, to nie znaczy, że nic już nie zadziała. Często potrzeba po prostu podejścia, które uwzględni choroby towarzyszące i to, jak organizm reaguje na zmiany.
Warto też pozostać pod opieką specjalistów — dietetyka i endokrynologa — którzy mogą pomóc dopasować sposób pracy do aktualnej sytuacji zdrowotnej.
Życzę dużo wytrwałości i satysfakcji z małych kroków, które naprawdę mogą przynieść zmianę.

Zalecana konsultacja dietetyczna/opieka poradni metabolicznej, konsultacja z trenerem, który w oparciu o stan kliniczny wdroży odpowiedni plan postępowania w zakresie aktywności fizycznej.

Można schudnąć bez leków , ale wymaga to jasnego planu, samozaparcia, konsekwencji oraz kontroli lekarskich. Kluczowe jest zastosowanie planu wysiłkowego i żywieniowego dostosowanego do stanu zdrowia. Równie ważne jest trzymanie w ryzach choroby podstawowej. Nie jest to proste.
W procesie odchudzania ważna jest też kondycja psychiczna, ponieważ stres, presja i zbyt restrykcyjne podejście, nadmierny krytycyzm może utrudniać osiągnięcie trwałych efektów.
Każda metoda odchudzania — niesie ze sobą określone konsekwencje i ryzyko, dlatego powinna być prowadzona pod nadzorem dobrego specjalisty.

Przy BMI 40 nawet 5–10% redukcji masy przynosi dużą poprawę zdrowia; warto pracować z dietetykiem znającym zagadnienie insulinooporności i ch Hashimoto - leki nie są jedyną drogą. Powodzenia

Zalecana ponowna stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.

Oceny pod kątem wskazań/przeciwwskazań do suplementacji dokonuje lekarz prowadzący - w oparciu o stan pacjenta i wyniki wykonywanych badań. W zaistniałej sytuacji należy zastosować się do zaleceń lekarza i okresowo wykonywać kontrolne badania, zarówno laboratoryjne jak i obrazowe.

Podwyższony poziom kreatyniny u osób przyjmujących kreatynę nie zawsze oznacza problemy z nerkami, ale warto pamiętać, że suplement ten jest często nadużywany. To, czy faktycznie jest potrzebny, zależy od rodzaju i intensywności treningu.
Jeśli aktywność fizyczna polega na codziennych godzinnych ćwiczeniach na siłowni, to jest to forma dbania o kondycję – naturalna i niewymagająca dodatkowej suplementacji. W przypadku zawodowych sportowców, którzy trenują po kilka godzin dziennie, można rozważać wspomaganie, ale w większości przypadków nie jest to konieczne.
Dobrze, że poziom kreatyniny po odstawieniu suplementu się unormował – to sygnał, że organizm radzi sobie bez dodatkowego obciążenia. Warto pozostać przy tym rozwiązaniu, kontrolować wyniki co pewien czas i stosować się do zaleceń specjalisty.

Podwyższona kreatynina może wynikać z suplementacji kreatyny i intensywnego treningu, co niekoniecznie świadczy o chorobie nerek. Warto skonsultować się z nefrologiem, który oceni funkcję nerek na podstawie pełniejszych badań.

Podwyższona kreatynina może wynikać z suplementacji kreatyny i intensywnego treningu. Dla pewności warto skonsultować się z nefrologiem, który oceni funkcję nerek dokładniej (np. eGFR, cystatyna C) i pomoże zdecydować, czy suplementacja jest bezpieczna.

Skoro po odstawieniu kreatyny poziom kreatyniny we krwi spadł, a lekarz stwierdził, że z nerkami jest wszystko w porządku, oznacza to, że suplementacja wpływała na wynik badania, a nie na funkcję nerek. Nadal warto zachować ostrożność i monitorować poziom kreatyniny, zwłaszcza przy dalszym intensywnym wysiłku fizycznym. Jeśli zechce Pan wznowić suplementację, zalecane jest okresowe kontrolowanie badań krwi oraz konsultacja z lekarzem.

1. omówić z lekarzem wyniki: eGFR, badanie ogólne moczu (białko/albumina), ewentualnie albumina/kreatynina w moczu;

2. zadbać o odpowiednie nawodnienie i unikać „dokładania” innych czynników obciążających (np. częste NLPZ, odwodnienie, bardzo wysokie dawki białka!!!);

3. jeśli brak realnych przeciwskazań, można rozważyć powrót do kreatyny w standardowej dawce 3–5 g/d i kontrolę badań po 4–8 tygodniach, najlepiej w podobnych warunkach (bez intensywnego treningu dzień przed badaniem, podobne nawodnienie).

Jeśli w badaniach pojawiają się nieprawidłowości w moczu, spadek eGFR lub inne objawy, wtedy kreatynę lepiej odstawić i kontynuować diagnostykę u lekarza/nefrologa. W razie wątpliwości warto też rozważyć konsultację nefrologiczną, żeby mieć jasność i spokój.

W pierwszej kolejności warto zgłosić się do lekarza rodzinnego/internisty, aby mógł zebrać dokładny wywiad, przeprowadzić badanie fizykalne, zapoznać się z wykonanymi dotychczas badaniami i ukierunkować dalsze postępowanie (z uwzględnieniem uzupełnienia diagnostyki laboratoryjnej, obrazowej, konsultacji specjalistycznych).

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza POZ. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.

Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Na pytanie dotyczące możliwości leczenia farmakologicznego otyłości może odpowiedzieć lekarz prowadzący, pod opieką którego prowadzone jest leczenie onkologiczne i który zna całość obrazu klinicznego dotyczącego pacjenta. A podczas konsultacji z lekarzem specjalizującym się w leczeniu otyłości należy przedłożyć dokumentację medyczną i ew. zaświadczenie od lekarza prowadzącego leczenie onkologiczne.

Farmakologiczne leczenie otyłości nie jest wykluczone po leczeniu onkologicznym i jak w tym opisie w trakcie. Co więcej jak obecne badania sugerują , odchudzanie może poprawiać skuteczność terapii i zmniejszać ryzyko wznowy. Decyzję zawsze trzeba podjąć z onkologiem, by nie przeoczyć ewentualnej progresji.

Decyzja o farmakologicznym leczeniu otyłości zawsze powinna być omówiona z lekarzem, zwłaszcza w kontekście leczenia onkologicznego i trwającej hormonoterapii. Równolegle warto rozważyć także wsparcie dietetyczne – dobrze dobrane nawyki, regularność posiłków i spokojne podejście do jedzenia mogą znacząco wesprzeć organizm, niezależnie od tego, jaka forma leczenia zostanie ostatecznie wybrana. Warto porozmawiać o możliwościach z lekarzem prowadzącym.

Zalecana konsultacja z lekarzem ginekologiem prowadzącym, który przepisał konkretny preparat antykoncepcyjny. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania

Z lekarzem ginekologiem prowadzącym, który wdrożył dany rodzaj tabletek antykoncepcyjnych należy dokładnie omówić wpływ innych preparatów/leków/suplementów na skuteczność antykoncepcji.

Nie ma dowodów, aby suplementacja korzenia maca (Lepidium meyenii) zaburzała skuteczność doustnej antykoncepcji hormonalnej. Maca jest suplementem roślinnym, który może wpływać na samopoczucie, energię czy libido, ale nie wchodzi w interakcje z metabolizmem hormonów w wątrobie i nie obniża ich stężenia.

Korzeń maca nie wykazuje interakcji osłabiających skuteczność antykoncepcji hormonalnej. Suplementacja w podanych godzinach nie powinna wpływać na działanie tabletek, ale warto potwierdzić bezpieczeństwo przyjmowania u ginekologa.

W przypadku współwystępujących schorzeń postępowanie w celu redukcji wagi ciała musi uwzględniać całość obrazu klinicznego (schorzenia i ich leczenie, wyniki badań wyjściowych i kontrolnych, badanie fizykalne itp.) i jest procesem obejmującym również inne, poza dietą, elementy. Wskazana opieka Poradni Metabolicznej/Poradni Leczenia Otyłości, a także dotychczasowa opieka i kontrola specjalistyczna m.in endokrynologiczna, gastrologiczna i kardiologiczna.

W przypadku współwystępujących schorzeń postępowanie w celu redukcji wagi ciała musi uwzględniać całość obrazu klinicznego (schorzenia i ich leczenie, wyniki badań wyjściowych i kontrolnych, badanie fizykalne itp.) i jest procesem obejmującym również inne, poza dietą, elementy. Wskazana opieka Poradni Metabolicznej/Poradni Leczenia Otyłości, a także dotychczasowa opieka i kontrola specjalistyczna m.in endokrynologiczna, gastrologiczna i kardiologiczna.

Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania

Przybieranie na wadze mimo bardzo niskiej podaży kalorii może mieć wiele przyczyn, m.in. zwiazanych z chorobami współistniejacymi (np. zaburzenia hormonalne, problemy z tarczycą , insulinooporność ) retencją płynów czy reakcją organizmu na zbyt drastyczne ograniczenie kalorii. Dieta poniżej 1000 kcal może powodować spowolnienie metabolizmu i zwiększenie zatrzymania wody w organiźmie . W Pani przypadku, ze względu na współistniejące choroby , konieczna jest konsultacja z lekarzem oraz dietetykiem klinicznym w celu dobrania bezpiecznego planu żywieniowego i diagnostyki ewentualnych dodatkowych zmian masy ciała.

Dieta poniżej 1000 kcal to naprawdę bardzo mała ilość energii – może spowalniać metabolizm i utrudniać osiągnięcie celu. W takich sytuacjach warto wrócić do podstaw i sprawdzić, jak wygląda codzienny rytm dnia: czy jest regularny sen, stałe godziny posiłków, odpowiednie ułożenie ich pod względem wartości odżywczej, radzenie sobie ze stresem oraz włączenie choćby niewielkiej aktywności fizycznej. Czasem też pomocne jest spokojne przyjrzenie się, co dokładnie mieści się w pojęciu „zdrowa dieta” czy „mało słodyczy” – żeby mieć pewność, że to, co jemy, faktycznie wspiera nasz organizm.

Biorąc pod uwagę Pani choroby – Hashimoto, celiakię, wadę zastawkową serca z arytmiami oraz insulinooporność – diety poniżej 1000 kcal są niebezpieczne i mogą spowalniać metabolizm oraz powodować retencję wody. Pilna i wskazana jest konsultacja u endokrynologa, który oceni stan hormonalny i dobierze bezpieczne postępowanie. Równolegle warto współpracować z dietetykiem klinicznym w celu ustalenia odpowiedniego, zbilansowanego planu żywieniowego.
Przybieranie na wadze mimo niskiej podaży kalorii może wynikać z reakcji organizmu na drastyczne ograniczenia, zaburzeń hormonalnych lub insulinooporności, dlatego samodzielne eksperymenty z dietami niskokalorycznymi są ryzykowne.

Wszystkie zalecenia dotyczące suplementowania - wskazania/przeciwwskazania- należy omówić z lekarzem prowadzącym, który zna całość obrazu klinicznego (dotychczasową historię choroby, wyniki aktualnych badań itp.)

Zalecana konsultacja z lekarzem prowadzącym leczenie. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.