Alopecja - kiedy wypadanie włosów to powód do niepokoju?

Co to jest alopecja?

Alopecja to medyczny termin oznaczający trwałe lub czasowe wypadanie włosów z różnych obszarów skóry - najczęściej głowy. Istnieje wiele typów łysienia, m.in.:

• Alopecja androgenowa (łysienie typu męskiego lub żeńskiego) – najczęstsza forma, związana z działaniem hormonów.
• Alopecja plackowata – choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy atakuje mieszki włosowe.
• Alopecja telogenowa – związana z nagłym przejściem włosów w fazę wypadania, często po silnym stresie, chorobie lub zaburzeniach hormonalnych.
• Alopecja bliznowaciejąca – rzadka, ale nieodwracalna forma, w której włosy nie odrastają z powodu trwałego uszkodzenia mieszków włosowych.

Skóra głowy i kondycja włosów: nie bagatelizuj problemów

Rekordowa lista refundacyjna 2025: na co dostaniesz lek taniej lub za darmo?

Utrata włosów. Może zwiastować niedobór 7 składników odżywczych w diecie

Łysienie plackowate. Wyzwanie dla pacjenta i lekarza

Jakie są przyczyny alopecji?

Utrata włosów może być skutkiem wielu czynników, takich jak:

• predyspozycje genetyczne,
• zaburzenia hormonalne (np. choroby tarczycy, zespół policystycznych jajników),
• choroby autoimmunologiczne,
• przewlekły stres i przemęczenie,
• niedobory witamin i minerałów (żelazo, cynk, witamina D),
• niektóre leki (np. chemioterapia),
• agresywne zabiegi fryzjerskie i nieodpowiednia pielęgnacja.

Kiedy warto zgłosić się do lekarza?

Wiele osób ignoruje pierwsze objawy alopecji, traktując je jako coś „przejściowego”. Tymczasem szybka diagnoza zwiększa szansę na skuteczne leczenie i zahamowanie procesu łysienia. Warto udać się do dermatologa lub trychologa, gdy:

• zauważysz intensywne wypadanie włosów przy czesaniu lub myciu,
• pojawiają się widoczne prześwity lub łysiejące miejsca,
• włosy wypadają całymi kępkami,
• masz inne objawy towarzyszące – np. świąd, pieczenie, zaczerwienienie skóry głowy.

Jak leczy się alopecję?

Leczenie alopecji zależy od jej przyczyny i rodzaju. Może obejmować:

• leczenie farmakologiczne (np. minoksydyl, finasteryd),
• suplementację niedoborów,
• zabiegi trychologiczne (mezoterapia igłowa, osocze bogatopłytkowe),
• zmianę diety i stylu życia,
• psychoterapię (w przypadkach związanych ze stresem lub zaburzeniami emocjonalnymi).

W niektórych przypadkach, zwłaszcza przy alopecji bliznowaciejącej lub zaawansowanej androgenowej, jedynym skutecznym rozwiązaniem może być przeszczep włosów.

Życie z alopecją – nie tylko wygląd, ale też psychika

Alopecja to nie tylko problem estetyczny, ale też psychologiczny. Utrata włosów może prowadzić do obniżenia samooceny, izolacji społecznej, a nawet depresji.

Dlatego tak ważne jest nie tylko leczenie fizyczne, ale też wsparcie emocjonalne – rozmowa z psychologiem, dołączenie do grup wsparcia czy edukacja na temat choroby mogą znacząco poprawić jakość życia pacjenta.