Xanirva

Pacjent został poddany terapii lekiem Xanirva, ponieważ u niego zdiagnozowano ostry zespół wieńcowy, który jest grupą chorób, do których należą zawał serca oraz niestabilna dławica piersiowa, powodujące silny ból w klatce piersiowej. Dodatkowo, stwierdzono u niego podwyższone stężenie biomarkerów sercowych. Lek Xanirva jest sposobem na zmniejszenie ryzyka kolejnego zawału serca lub śmierci z powodu choroby sercowo-naczyniowej u osób dorosłych. Jednakże, lek Xanirva nie jest jedynym lekiem, który zostanie podany pacjentowi. Lekarz zleci również przyjmowanie kwasu acetylosalicylowego lub kwasu acetylosalicylowego w połączeniu z klopidogrelem lub tyklopidyną. W przypadku pacjentów z dużym ryzykiem wystąpienia zakrzepu krwi z powodu choroby wieńcowej lub choroby tętnic obwodowych, lek Xanirva jest skutecznym sposobem na zmniejszenie ryzyka wystąpienia zakrzepów krwi. Lekarz może również zlecić przyjmowanie kwasu acetylosalicylowego. W niektórych przypadkach, gdy pacjent otrzymuje lek Xanirva po zabiegu udrożnienia zwężonej lub zamkniętej tętnicy kończyny dolnej w celu przywrócenia przepływu krwi, lekarz może przepisać pacjentowi również klopidogrel, aby przyjmował go przez krótki czas dodatkowo do kwasu acetylosalicylowego. Lek Xanirva zawiera substancję czynną rywaroksaban i należy do grupy leków przeciwzakrzepowych. Jego działanie polega na blokowaniu czynnika krzepnięcia krwi (czynnik Xa) i przez to zmniejszaniu tendencji do tworzenia się zakrzepów krwi.

Produkt Xanirva, podawany w skojarzeniu z samym kwasem acetylosalicylowym (ASA) lub z ASA oraz klopidogrelem lub tyklopidyną, jest wskazany do profilaktyki zdarzeń zakrzepowych na podłożu miażdżycowym u dorosłych pacjentów po ostrym zespole wieńcowym (OZW) z podwyższonymi biomarkerami sercowymi.

Produkt Xanirva, podawany w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA), jest wskazany do profilaktyki zdarzeń zakrzepowych o podłożu miażdżycowym u dorosłych pacjentów, u których występuje choroba wieńcowa (ang. coronary artery disease, CAD) lub objawowa choroba tętnic obwodowych (ang. peripheral artery disease, PAD) obciążonych wysokim ryzykiem zdarzeń niedokrwiennych.