Bixebra

Bixebra, czyli iwabradyna, to lek stosowany w leczeniu objawowej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca u dorosłych pacjentów. W przypadku dławicy piersiowej, choroby serca, która objawia się bólem lub dyskomfortem w klatce piersiowej, Bixebra jest stosowana u pacjentów, u których częstość akcji serca wynosi 70 lub więcej uderzeń na minutę. Lek ten jest również stosowany u pacjentów, którzy nie tolerują lub nie mogą przyjmować leków beta-adrenolitycznych. W przypadku przewlekłej niewydolności serca, Bixebra jest stosowana u pacjentów, u których częstość akcji serca wynosi 75 lub więcej uderzeń na minutę. Lek ten jest stosowany w skojarzeniu ze standardowym leczeniem, w tym z beta-adrenolitykiem lub gdy beta-adrenolityki są przeciwwskazane albo nie są tolerowane. Działanie Bixebry polega na zmniejszeniu częstości pracy serca o kilka uderzeń na minutę, co prowadzi do zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.

Leczenie objawowe przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej.
Iwabradyna jest wskazana w leczeniu objawowym przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u dorosłych z chorobą niedokrwienną serca, z prawidłowym rytmem zatokowym oraz z częstością akcji serca ≥70 uderzeń na minutę. Iwabradyna jest wskazana:

• u dorosłych z nietolerancją lub z przeciwwskazaniem do stosowania beta-adrenolityków
• lub w skojarzeniu z beta-adrenolitykami u pacjentów niewystarczająco kontrolowanych za pomocą optymalnej dawki beta-adrenolityku.

Leczenie przewlekłej niewydolności serca.
Iwabradyna jest wskazana w przewlekłej niewydolności serca II do IV stopnia według klasyfikacji NYHA, z zaburzeniami czynności skurczowej, u pacjentów z rytmem zatokowym, u których częstość akcji serca wynosi ≥75 uderzeń na minutę, w skojarzeniu z leczeniem standardowym, w tym z beta-adrenolitykiem lub gdy leczenie beta-adrenolitykiem jest przeciwwskazane albo nie jest tolerowane.