Późne rodzicielstwo: jakich błędów unikać? Psycholog radzi

Czy rodzicielstwo w późnym wieku wpływa na podejście do wychowania?

Według Aleksandry Czarneckiej rodzice decydujący się na dziecko w późniejszym wieku często mają inne podejście do wychowania niż młodsi rodzice.

- Osoby dojrzalsze emocjonalnie mogą być bardziej cierpliwe i stabilne finansowo, co daje im większą swobodę w podejmowaniu decyzji wychowawczych – przyznaje.

Dodaje jednak:

- Równie często mogą doświadczać obaw związanych z brakiem energii czy przyszłością dziecka bez ich wsparcia.

Samotność po 30., 40., 50. Jak budować relacje, gdy dotychczasowa sieć społeczna się kurczy?

Święta bez stresu? Psycholog zdradza, jak przeżyć ten czas w spokoju

Rozstanie jak żałoba – jak przeżyć stratę i odbudować siebie

Przemoc emocjonalna, love bombing, kontrola: te mechanizmy obnaża film „Dom dobry”

Jesienna chandra czy depresja sezonowa? Kiedy warto porozmawiać z psychologiem

Syndrom pustego gniazda – jak poradzić sobie, gdy dzieci opuszczają dom?

Dowiedz się więcej

o zdrowiu psychicznym i pomocy psychologicznej

Sprawdź

Budowanie więzi z dzieckiem – kluczowe zasady

Niezależnie od wieku rodzica istotne jest budowanie silnej więzi z dzieckiem. Psycholog Aleksandra Czarnecka wskazuje kilka kluczowych strategii:

• Jakość czasu spędzanego razem – liczy się nie ilość godzin, ale to, jak są one spędzane. Zaangażowanie emocjonalne i uwaga poświęcona dziecku są kluczowe.
• Aktywne słuchanie i komunikacja – rodzice powinni skupić się na zrozumieniu dziecka, jego emocji i myśli, zamiast narzucać własne poglądy.
• Konsekwencja w wychowaniu – dziecko potrzebuje stabilności i jasnych zasad, które dają mu poczucie bezpieczeństwa.
• Okazywanie miłości i akceptacji – nie tylko poprzez słowa, ale również codzienne gesty i wsparcie.

Jakich błędów unikać jako starszy rodzic?

Aleksandra Czarnecka zwraca uwagę na kilka błędów, których warto się wystrzegać:

1. Nadmierne forsowanie się fizycznie

Rodzice powinni unikać nadmiernego obciążania się fizycznie, zwłaszcza angażując się w intensywne aktywności mimo zmniejszonej energii czy kondycji. Zamiast tego warto znaleźć równowagę między aktywnością a spokojniejszymi formami spędzania czasu, takimi jak gry planszowe, czytanie czy spacery. Jeśli rodzic odczuwa zmęczenie, warto otwarcie komunikować to dziecku, ucząc je tym samym dbania o własne granice.

2. Dążenie do perfekcjonizmu

Częstym błędem jest dążenie do bycia perfekcyjnym rodzicem, który „musi” spełniać wszystkie oczekiwania współczesnych metod wychowawczych. Zamiast tego lepiej skupić się na byciu autentycznym i „wystarczająco dobrym” rodzicem. Dzieci uczą się przede wszystkim poprzez obserwację naszego zachowania, a nie poprzez dążenie do nierealistycznych standardów.

3. Odkładanie wychowania na później

Rodzice w późniejszym wieku często obawiają się starości, co może prowadzić do odkładania ważnych aspektów wychowania na później. Zamiast martwić się przyszłością, warto skupić się na teraźniejszości i budowaniu relacji tu i teraz. Dojrzałość i doświadczenie życiowe są ogromnym atutem, który może stanowić przewagę w wychowaniu dziecka.

4. Zaniedbywanie własnego zdrowia

Aby sprostać wymaganiom rodzicielstwa, ważne jest dbanie o zdrowie fizyczne i psychiczne. Dlatego warto regularnie dbać o siebie – znaleźć czas na odpoczynek, aktywność fizyczną, relaks oraz wsparcie bliskich. Tylko zdrowy i wypoczęty rodzic może w pełni wspierać swoje dziecko.

5. Porównywanie się do młodszych rodziców

Nie warto porównywać swojej energii i możliwości do młodszych rodziców. Starsi rodzice mają inne, równie cenne atuty – większą cierpliwość, umiejętność rozwiązywania problemów oraz zdolność do głębokiej refleksji. Akceptacja własnych mocnych stron pomaga w świadomym i spokojnym podejściu do rodzicielstwa.

6. Ignorowanie roli technologii

Niektórzy starsi rodzice mogą unikać nowoczesnych technologii, co może utrudnić im budowanie relacji z dzieckiem dorastającym w cyfrowym świecie. Warto zainteresować się nowymi technologiami, uczyć się ich razem z dzieckiem oraz świadomie wprowadzać zdrowe granice korzystania z Internetu i mediów społecznościowych.