Kobieta w zmianie: jak budować swoją karierę po 30., 40., 50. roku życia?

Od wypalenia do przebudzenia – kiedy praca przestaje wystarczać

Ola ma 44 lata. Przez ostatnich 15 była specjalistką w jednej branży. Dobra w tym, co robi, lojalna wobec firmy. Ale coś zaczęło w niej cicho pękać – najpierw irytacja, potem zmęczenie, aż w końcu jedna myśl nie dawała jej spokoju: „Czy to naprawdę wszystko, co mnie czeka zawodowo?”

To nie historia jednej kobiety. To codzienność tysięcy kobiet po trzydziestce, czterdziestce, pięćdziesiątce. Wiele z nas dochodzi do momentu, w którym praca przestaje dawać satysfakcję. Albo życie wymusza zmianę. I wtedy pojawia się pytanie: „Co dalej?”.

To nie jest łatwe pytanie. Ale to może być naprawdę dobry moment, by zbudować coś, co będzie bardziej „twoje” niż dotychczas. Coś, co pasuje do tej wersji ciebie, którą jesteś dziś – z całym doświadczeniem, intuicją, siłą i potrzebą sensu.

Problemy intymne młodych kobiet. Jak fizjoterapeuta uroginekologiczny może pomóc?

Zawsze na końcu: dlaczego kobiety odkładają siebie na później?

Tydzień Zdrowia Kobiet: skorzystaj z bezpłatnych badań i porad

Pochwica: problem dotyka wielu kobiet. Jak sobie z nią radzić?

Badania profilaktyczne dla kobiet. Co powinnaś wpisać w swój kalendarz?

Kobiecość to miłość do siebie. Jak wychować dziewczynkę na szczęśliwą kobietę?

Co sprawia, że decydujemy się na zmianę?

Czasem to wypalenie. Czasem pragnienie rozwoju. Niekiedy zmiany w życiu prywatnym: dzieci dorosły, rozstanie, przeprowadzka. Innym razem to potrzeba odzyskania siebie – tej kobiety sprzed lat, która miała marzenia i odwagę, by po nie sięgać.

Cokolwiek jest twoim impulsem – jest ważny. I warto go uszanować.

Od czego zacząć?

Nie od przeszukiwania ofert pracy. Nie od zapisywania się na pierwszy lepszy kurs. Tylko od zatrzymania się. Zrobienia bilansu.

Co lubisz? Co cię męczy? Co potrafisz i czego chcesz się nauczyć? Jakie masz potrzeby – finansowe, emocjonalne, społeczne?

To moment, w którym warto sięgnąć po profesjonalne wsparcie.

Jaką rolę w takim procesie odgrywa coaching kariery? Czym różni się od doradztwa zawodowego?

Coaching kariery pomoże ci spojrzeć na siebie z szerszej perspektywy. Nie daje gotowych odpowiedzi, ale stawia pytania, które otwierają. Dobry coach pomoże ci odkryć, co naprawdę ma dla ciebie znaczenie i jak przekuć to w konkretny plan działania.

Wielu coachów korzysta z testów, które dają cenne wskazówki – np. Gallup, FRIS, MBTI czy Insight Discovery. Dzięki nim lepiej poznajesz swój styl pracy, talenty, potrzeby – i łatwiej ci podejmować decyzje.

Jeśli jednak szukasz konkretnych nazw zawodów, trendów na rynku czy kierunków studiów – wtedy dobrym wyborem może być doradztwo zawodowe. To bardziej analityczne podejście. Często też jedno i drugie się uzupełnia.

Co nas blokuje?

Nie brak kompetencji. Nie brak pomysłów. Najczęściej to głosy w naszej głowie:

„Za późno.” „Nie mam wystarczających kwalifikacji.” „Co ludzie powiedzą?” „A jak mi nie wyjdzie?”

Te głosy są ludzkie. Ale nie są prawdziwe. Każda zmiana wiąże się z niepewnością. Ale brak zmiany też ma swoją cenę – frustrację, żal, poczucie zmarnowanego potencjału.

Dowiedz się więcej

o zdrowiu psychicznym i pomocy psychologicznej

Sprawdź

Jakie mocne strony mają kobiety 30+, 40+, 50+, które często są przez nie niedoceniane?

Wiele kobiet po 30., 40., 50. roku życia ma ogromne doświadczenie, którego… nie zauważa. Bo nie mają certyfikatu. Bo nie pracowały w „wielkiej firmie”. Bo porównują się z młodszymi.

A przecież:

• masz dojrzałość emocjonalną
• potrafisz działać pod presją
• rozumiesz ludzi i relacje
• łączysz perspektywy życiowe i zawodowe
• często jesteś świetną organizatorką, liderką, słuchaczką

To są realne kompetencje. I warto zacząć je zauważać.

A jeśli twoje otoczenie nie wspiera?

Czasem to właśnie najbliżsi – partner, rodzice, znajomi – nie wierzą w sens zmiany. Martwią się. Krytykują. Albo po prostu nie rozumieją.

To nie znaczy, że masz rezygnować. To znaczy, że potrzebujesz innych ludzi wokół siebie – wspierających, inspirujących, rozumiejących. Szukaj ich. W grupach rozwojowych. U mentorek. U coachów. W sieci.

Bo ta droga może być twoja. I nie musisz przebyć jej sama.

Zmiana nie musi być rewolucją. Może być ewolucją. Czułym procesem odkrywania tego, co cię woła.

Jeśli słyszysz w sobie ten głos – nie ignoruj go. Zacznij. Małymi krokami. Po swojemu.