Błąd medyczny przy porodzie. Sąd zasądził rekordowe odszkodowanie dla 14-latki

Podanie drugiej dawki MMR jest zasadne — dziecko, które skończyło 5 lat, jest w 6. roku życia, a zgodnie z kalendarzem szczepień druga dawka MMR jest przewidziana w tym wieku.

Reakcja po pierwszej dawce, np. gorączka lub wysypka przypominająca „odrę poszczepienną”, nie oznacza, że po drugiej dawce objawy muszą być silniejsze. Najczęściej ewentualne odczyny są łagodne i przemijające, ale warto poinformować lekarza kwalifikującego do szczepienia o poprzedniej reakcji.

Zalecana konsultacja z lekarzem pediatrą prowadzącym. Podczas konsultacji, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Warto skonsultować powyższe, omówić schemat postępowania - z lekarzem pediatrą prowadzącym, pod opieką którego dziecko pozostaje.

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza pediatry prowadzącego. Podejmie on decyzję co do ewentualnej dalszej diagnostyki i ewentualnego leczenia.

Należy skonsultować się z lekarzem pediatrą prowadzącym, pod opieką którego dziecko pozostaje, aby mógł wydać stosowne zalecenia dotyczące postępowania.

U 12-dniowego noworodka nie warto podawać preparatów na wzdęcia bez konsultacji z położną, pediatrą lub lekarzem rodzinnym

Jeśli postępowanie zgodnie z zaleceniami lekarza nie przyniesie oczekiwanego efektu, warto rozważyć terapię homeopatyczną. Jest ona naturalna i bezpieczna również dla noworodków już od pierwszego dnia życia. Ma ona na celu pobudzenie organizmu do samoleczenia i samoregulacji aby problem już nie nawracał. Można umówić wizytę u lokalnego homeopaty lub skorzystać z wizyty on-line.

Proszę powyższe omówić z lekarzami prowadzącymi - pediatrą, pod opieką którego dziecko pozostaje oraz ginekologiem prowadzącym, pod opieką którego Pani pozostaje.

Glukoza/sacharoza u noworodka może zmniejszyć reakcję bólową przy krótkich procedurach, ale nie jest znieczuleniem ani sposobem na usypianie, a jednorazowe medyczne użycie nie powinno zwiększać późniejszej tolerancji na słodki smak.

Rodzic powinien być informowany o stanie dziecka, badaniach i procedurach, a przy podejrzeniu infekcji noworodka pilnej oceny wymagają m.in. słabe ssanie, senność, wiotkość, gorączka lub niska temperatura, problemy z oddychaniem, sinienie albo drgawki.

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania i zleci konsultacje u odpowiednich specjalistów.

Zalecana konsultacja u lekarza pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Proszę zaistniałą sytuację omówić z lekarzem pediatrą prowadzącym, pod opieką którego dziecko pozostaje; wyda stosowne zalecenia dotyczące postępowania.

Jeśli po szczepieniu wypłynęło dużo płynu, nie da się na oko ocenić, czy dziecko dostało pełną dawkę.

Proszę skontaktować się z punktem szczepień lub lekarzem kwalifikującym — to oni zdecydują, czy dawkę uznać, czy trzeba ją powtórzyć; nie należy samodzielnie podawać „połowy” ani dodatkowej dawki bez decyzji lekarza.

(Te informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią ani nie zastępują wizyty u lekarza.)

Wszelkie wątpliwości warto omówić zarówno z lekarzem pediatrą, pod opieką którego dziecko pozostaje jak i z lekarzem endokrynologiem.

Przy takim tempie wzrostu i leczeniu niedoczynności tarczycy warto skonsultować syna z endokrynologiem dziecięcym, najlepiej z siatkami centylowymi, wzrostem rodziców i wynikami TSH/FT4 z ostatnich 2 lat, bo najważniejsze jest nie tylko „ile ma cm”, ale czy rośnie równym tempem.

Do rozważenia są zwykle: kontrola TSH i FT4, morfologia, ferrytyna, witamina D, badania w kierunku celiakii, IGF-1/IGFBP-3, ocena wieku kostnego oraz dokładna ocena masy ciała i tempa wzrastania; jeśli przyczyna zostanie dobrze wyrównana, część dzieci ma szansę nadrobić wzrost.

(Te informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią ani nie zastępują wizyty u lekarza.)

Zalecana konsultacja u lekarza prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Jeśli mimo przyjmowania leków w związku z niedoczynnością tarczycy wzrost syna wydaje się być zbyt wolny, można rozważyć dołączenie terapii homeopatycznej. Polega ona na indywidualnym doborze leku homeopatycznego, którego celem jest wspieranie naturalnych mechanizmów regulacyjnych organizmu. Wizytę można umówić u homeopaty w miejscu zamieszkania lub skorzystać z konsultacji online.

Należy lekarzowi prowadzącemu zgłaszać utrzymujące się objawy, aby mógł kontrolnie oceniać stan i wdrażać ukierunkowane postępowanie w zakresie diagnostyki uzupełniającej, leczenia.

Zalecana konsultacja u lekarza prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Gorączki nie trzeba „zbijać do zera” za wszelką cenę — leki przeciwgorączkowe podaje się głównie dla komfortu dziecka, ale gorączka do 38,5 utrzymująca się tydzień z kaszlem wymaga ponownej kontroli u pediatry i rozważenia dalszych badań, np. CRP, testów wirusowych, RTG klatki piersiowej lub oceny laryngologicznej.

(Te informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią ani nie zastępują wizyty u lekarza.)

Gorączka sama w sobie jest objawem, a nie chorobą — stanowi element naturalnej odpowiedzi immunologicznej organizmu na infekcję lub stan zapalny. Umiarkowanie podwyższona temperatura, zwłaszcza około 37,5 C, może wspierać mechanizmy obronne organizmu, m.in. poprzez zwiększenie aktywności układu odpornościowego oraz utrudnianie namnażania części drobnoustrojów. Dlatego nie zawsze celem postępowania jest „zbicie gorączki do 36.6 szczególnie jeśli dziecko pije, przyjmuje pokarmy i pozostaje w kontakcie.
Leki przeciwgorączkowe stosuje się przede wszystkim dla poprawy komfortu chorego — przy złym samopoczuciu, bólu, dużym osłabieniu lub wyższej temperaturze. Nadmierne i agresywne obniżanie temperatury bez potrzeby może paradoksalnie ograniczać fizjologiczne mechanizmy obronne organizmu. Jednocześnie utrzymująca się przez tydzień gorączka do 38,5°C, zwłaszcza z kaszlem i zmęczeniem, wymaga dalszej kontroli lekarskiej i ewentualnego poszerzenia diagnostyki (np. CRP, badań wirusologicznych, RTG klatki piersiowej lub oceny laryngologicznej), nawet jeśli wcześniejsze badania były prawidłowe.
Najważniejsza jest więc nie sama liczba na termometrze, lecz całościowa ocena stanu dziecka — jego wydolności, nawodnienia, kontaktu, oddychania oraz dynamiki objawów.

Tygodniowa gorączka z kaszlem i osłabieniem wymaga ponownej oceny w gabinecie. Nie należy dążyć do „całkowitego zbicia” gorączki za wszelką cenę. Wskazana konsultacja lekarza rodzinnego/pediatry.

To, czy określona suplementacja (np. preparatami żelaza, Vit.B12) jest wskazana może ocenić lekarz, który interpretuje pełne wyniki wykonanych badań (z uwzględnieniem zgłaszanych dolegliwości, badania fizykalnego, a także leków, które stosowane są w terapii przewlekłej-jeśli są wdrożone). Warto wszystkie wątpliwości omówić z lekarzem prowadzącym pediatrą, skonsultować kontrolnie z lekarzem psychiatrą prowadzącym, przedkładając mu wyniki wykonanych badań; do uwzględnienia również konsultacja endokrynologiczna.

Zalecana konsultacja u lekarza pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Przy opisanych objawach warto przeanalizować wyniki badań także pod kątem niedoboru żelaza, ferrytyny i witaminy B12 oraz zaburzeń hormonalnych . Sama suplementacja witaminy D3 i kwasu foliowego może być niewystarczająca.
Wskazana byłaby konsultacja pediatryczna oraz endokrynologiczna, szczególnie z uwagi na nadmierne owłosienie i wypadanie włosów.

Tak — warto skonsultować wyniki ponownie, najlepiej z pediatrą lub endokrynologiem dziecięcym, bo podobne objawy mogą wynikać z niedoborów, tarczycy, anemii lub zaburzeń hormonalnych.
Żelaza i B12 nie należy podawać bez zdiagnozowanego niedoboru.

(Te informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią ani nie zastępują wizyty u lekarza.)

Przy takich objawach warto poszerzyć diagnostykę m.in. o gospodarkę żelazową, wit. B12 oraz zaburzenia hormonalne. Wskazana jest konsultacja pediatry lub lekarza rodzinnego, a także endokrynologa dziecięcego.

Zalecana konsultacja u lekarza pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Można bezpiecznie karmić mieszanie tak jak teraz: pierś rano, wieczorem i w nocy nadal ma wartość jak „ciepły posiłek i przytulenie w jednym”, a w 5. miesiącu zupka to raczej kilka łyżeczek nauki smaku niż pełny posiłek zastępujący mleko.

Praktyczny schemat może wyglądać tak: pierś rano, mleko modyfikowane około 11:00, kilka łyżeczek warzywnej zupki przed mlekiem około 14:00, mleko około 17:00, pierś wieczorem i nocą według potrzeby; zwykle dziecka nie przekarmi się piersią, a ilość mleka najlepiej oceniać po przyroście masy, mokrych pieluchach i spokojnym zachowaniu po karmieniu.

(Te informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią ani nie zastępują wizyty u lekarza.)

Warto omówić postępowanie/zasady karmienia z lekarzem pediatrą prowadzącym, pod opieką którego Państwo pozostają - ocenia kontrolnie stan dziecka, m.in. przyrost masy ciała.

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista podejmie odpowiednie środki postępowania oraz odpowie na wszystkie pytania.

Wskazana kontrolna wizyta u lekarza pediatry, pod opieką którego dziecko pozostaje, aby mógł kontrolnie zbadać dziecko i ocenić pod kątem przyczyn podwyższonej temp.ciała.

Przy ząbkowaniu dziecko może być bardziej marudne, ślinić się i mieć lekko podwyższoną temperaturę, ale gorączka około 38°C zwykle częściej oznacza drobną infekcję „idącą obok zębów” niż same ząbki, dlatego jeśli córka jest pogodna, pije i nie ma innych objawów, można ją obserwować, nawadniać i podawać lek przeciwgorączkowy zgodnie z dawką dla masy ciała.

Wskazana jest konsultacja z lekarzem rodzinnym lub z pediatrą, jeśli temperatura utrzyma się dłużej niż 2–3 dni, przekroczy 38,5–39°C, pojawi się senność, słabe picie, mniej mokrych pieluch, wysypka, biegunka, wymioty, kaszel, ból ucha lub jeśli dziecko ma mniej niż 3 miesiące.

(Te informacje mają charakter edukacyjny i nie stanowią ani nie zastępują wizyty u lekarza.)

Stan podgorączkowy może bywać związany z ząbkowaniem, ale nie można tego stwierdzić na pewno bez badania lekarskiego. Dzieci w tym wieku są bardzo delikatne – pogodne dziecko w jednej chwili może stać się ciężko chore. Najlepsza porada w Internecie nie zastąpi wizyty lekarza. Dlatego jeśli niepokoi Pani/Pana choćby najmniejszy objaw, proszę skonsultować się z pediatrą. Lepiej dmuchać na zimne.

W przypadku wątpliwości dotyczących leczenia - należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym znającym całość obrazu klinicznego.

37,6°C to jeszcze nie jest wysoka gorączka, więc jeśli dziecko jest w dobrym stanie ogólnym, zwykle warto obserwować i podawać nowy antybiotyk dokładnie według zaleceń lekarza, bez samodzielnych zmian. Jeśli temperatura wróci do 38,5–39°C, stan dziecka się pogorszy, pojawi się duszność, senność, wymioty, wysypka albo brak poprawy po 48 godzinach antybiotyku, potrzebna jest ponowna pilna konsultacja lekarska.

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista podejmie odpowiednie środki postępowania oraz odpowie na wszystkie pytania.

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista podejmie odpowiednie środki postępowania oraz odpowie na wszystkie pytania.

Należy zgłosić się do pediatry, pod opieką którego dziecko pozostaje, na wizytę w warunkach stacjonarnych; ewentualne zaświadczenie wystawione może być po ocenie stanu dziecka badaniem fizykalnym i badaniami uzupełniającymi w przypadku wskazań do nich.

Tak, lekarz może wystawić zwolnienie z określonych aktywności na WF (np. z biegania), jeśli objawy się powtarzają i powodują złe samopoczucie dziecka. Często zamiast całkowitego zwolnienia można też wpisać ograniczenie do lżejszych form aktywności, żeby dziecko nie było całkowicie wyłączone z ruchu.

To jest ogólna informacja edukacyjna i nie zastępuje indywidualnej konsultacji z lekarzem.

Możliwe jest czasowe zwolnienie z określonych ćwiczeń WF po ocenie lekarskiej i uzasadnieniu medycznym. Przy takich objawach warto skonsultować dziecko z pediatrą oraz ewentualnie kardiologiem.

Warto wszelkie wątpliwości omówić z lekarzem pediatrą prowadzącym, pod opieką którego dziecko pozostaje, który bada kontrolnie dziecko.

Zalecana stacjonarna wizyta u lekarza pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji, po przeprowadzonym badaniu, specjalista podejmie odpowiednie środki postępowania oraz odpowie na wszystkie pytania.

Tak, taki przebieg wymaga konsultacji z pediatrą lub doradcą laktacyjnym, bo niemowlę zwykle powinno wrócić do masy urodzeniowej do około 2–3 tygodnia życia, a w pierwszych 3 miesiącach często przybiera około 150–200 g tygodniowo.

Z wynikiem badania należy zgłosić się do lekarza prowadzącego/lekarza laryngologa, który badanie zlecił - omówi wynik badania, zasady postępowania, wyda stosowne zalecenia.

Syn może chodzić na WF, jeśli nie ma zawrotów głowy, zaburzeń równowagi ani innych objawów przedsionkowych, ale ostatecznie powinien to ocenić laryngolog lub otolog.
Jeśli poza tym rozpoznaniem nie ma dolegliwości, zwykle stosuje się obserwację i kontrole, a nie leczenie.

Zalecana konsultacja u lekarza prowadzącego leczenie, który wystawił skierowanie na tomograf. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania

Zalecana konsultacja u lekarza pediatry prowadzącego leczenie. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

Tak, żółty nalot na języku po antybiotykoterapii to dość częste zjawisko – antybiotyk zaburza naturalną florę bakteryjną jamy ustnej, co sprzyja namnażaniu się innych drobnoustrojów, często grzybów (kandydoza). Wysypka po antybiotyku również sugeruje, że organizm dziecka zareagował na leczenie.
Warto pokazać córkę pediatrze – może być potrzebny probiotyk lub miejscowy lek przeciwgrzybiczy. Nic pilnego, ale nie warto zwlekać.

Wskazana konsultacja z lekarzem prowadzącym pediatrą, aby uwzględniając całość historii choroby, dotychczasowego leczenia, badania fizykalnego - mógł wdrożyć odpowiednie zalecenia dotyczące postępowania, zarówno niefarmakologicznego jak i ew.farmakologicznego.

W przypadku braku efektów przy stosowanych metodach zalecana konsultacja z lekarzem pediatrą prowadzącym, aby mógł ukierunkować właściwe postępowanie.

Zalecana konsultacja u lekarza pediatry prowadzącego. Podczas konsultacji specjalista odpowie na wszystkie pytania oraz podejmie decyzję w sprawie dalszego sposobu postępowania.

U niemowląt karmionych wyłącznie piersią przerwy w wypróżnianiu nawet do kilku dni mogą być prawidłowe, jeśli dziecko oddaje gazy, jest spokojne i dobrze je. Można kontynuować delikatne masaże brzucha i ćwiczenia nóżek; jeśli brak stolca się przedłuży lub pojawi się niepokój, wzdęty brzuch, wymioty czy brak gazów, warto skonsultować się z pediatrą.

*Ta porada ma charakter ogólny i nie zastępuje bezpośredniej konsultacji lekarskiej.*

U niemowląt karmionych piersią kilkudniowa przerwa w stolcu może być fizjologiczna, jeśli dziecko jest spokojne i oddaje gazy. Warto obserwować. W razie wątpliwości zalecana wizyta u lekarza rodzinnego.