Mała Zosia: 700 gramów i pompa insulinowa. Ta historia brzmi jak medyczne science fiction

To historia, która pokazuje, jak zaawansowana neonatologia i diabetologia mogą wspólnie ratować życie najbardziej bezbronnych pacjentów.

Wcześniactwo i dramatyczne powikłania

Po przedwczesnym porodzie Zosia zmagała się z licznymi problemami zdrowotnymi, w tym niewydolnością oddechową oraz nietolerancją laktozy. Jednak największym wyzwaniem okazała się gospodarka węglowodanowa.

Jak podkreśla dr Elżbieta Kulikowska, lekarz kierujący Kliniką Neonatologii i Intensywnej Terapii Noworodka, sytuacja szybko stała się bardzo trudna:

- Mimo naszych starań nie przybierała na wadze. I co gorsze, badania krwi wykazywały podwyższony poziom glukozy.

Standardowe leczenie insuliną dożylną nie przynosiło oczekiwanych efektów, a poziom cukru utrzymywał się na bardzo wysokich wartościach:

- Pomimo leczenia hiperglikemia często przekraczała 200, a nawet 300 mg/dl. Dziecko nie przybierało na wadze.

Reforma ochrony zdrowia wchodzi w nowy etap. Te zmiany odczują pacjenci

NFZ będzie dokładniej kontrolował kolejki do szpitali. Ważne zmiany od 1 października

GIS ostrzega przed herbatką z pokrzywy. Wycofano konkretną partię produktu

GIS ostrzega przed sosem bolońskim. W jednej partii może być szkło

Lex Szarlatan nie wejdzie teraz w życie. Prezydent skierował ustawę do TK. Co to oznacza dla pacjentów?

Farmaceuta nie tylko wyda lek. Resort zdrowia planuje nowe świadczenia w aptekach

Decyzja o terapii hybrydową pompą insulinową

W związku z brakiem poprawy zespół neonatologów z Uniwersyteckiego Dziecięcego Szpitala Klinicznego w Białymstoku poprosił o konsultację specjalistkę diabetologii – dr Bożenę Florys.

Lekarka podjęła decyzję o zastosowaniu hybrydowej pompy insulinowej – rozwiązania rzadko stosowanego u tak małych pacjentów.

- Zapotrzebowanie na insulinę u takiego dziecka, przy założeniu, że trzustka nie pracuje, wynosi około jednej jednostki na dobę, a nawet mniej.  Tymczasem minimalne dawki, które taka pompa może dawkować w ciągu doby, to 5–7 jednostek – tłumaczy dr Bożena Florys dr Bożena Florys.

Dlatego konieczne było precyzyjne, matematyczne wyliczenie dawki i… rozcieńczenie insuliny.

Medycyna, matematyka i ogromna precyzja

Dostosowanie terapii wymagało wyjątkowo dokładnych obliczeń. Jak relacjonuje dr Florys, uwzględniano nie tylko masę ciała dziecka, ale też minimalne ilości przyjmowanego pokarmu:

- Musiałam jeszcze uwzględnić to, co dziewczynka zjadała, czyli 20 mililitrów Nutramigenu. To około 1,5 grama węglowodanów. Przeliczałam, kombinowałam i doszłam do wniosku, że insulinę trzeba rozcieńczyć dwudziestokrotnie.

Decyzja była konsultowana z zespołem klinicznym, w tym z prof. Barbarą Głowińską-Olszewską.

Leczenie poza standardami i zgoda rodziców

Wdrożenie terapii wiązało się również z kwestiami formalnymi – pompa i insulina nie były standardowo zarejestrowane dla tak małych dzieci. Konieczna była zgoda rodziców.

Jak wspomina lekarka:

- Powiedziałam rodzicom: „Proszę państwa, nie wiem, jak będzie. Nie wiem, co się wydarzy. Jedyny argument, którego mogę użyć, jest taki, że gdyby to było moje dziecko albo moja wnuczka, zrobiłabym dokładnie to samo".

Przełom: Zosia zaczyna rosnąć

Po wdrożeniu pompy insulinowej stan dziecka zaczął się stopniowo poprawiać. Zosia zaczęła przybierać na wadze i rozwijać się, choć wymagało to stałej kontroli i korekt ustawień urządzenia.

- Ale ona na tej pompie zaczęła pięknie przybierać na wadze, rosła w oczach! - mówi dr Florys.

Po pewnym czasie lekarze zdecydowali o stopniowym odstawianiu insuliny, a następnie o całkowitym odłączeniu pompy. Efekt był zaskakujący:

- Okazało się, że po odstawieniu pompy wykres glikemii wyglądał dokładnie tak samo jak podczas jej działania. Czyli dziecko zaczęło samo produkować insulinę.

Ostatecznie okazało się, że trzustka Zosi była jedynie niedojrzała, a nie trwale uszkodzona. To najkorzystniejszy możliwy scenariusz – dający dziecku szansę na prawidłowy rozwój.

Nowoczesna neonatologia daje szansę na przyszłość

Historia Zosi pokazuje, jak duże znaczenie ma współpraca neonatologów i diabetologów oraz wykorzystanie nowoczesnych technologii w leczeniu skrajnych wcześniaków.

Jak podsumowuje dr Bożena Florys:

- Wygrał najlepszy możliwy scenariusz. Po prostu dziecko było jeszcze zbyt niedojrzałe i nie produkowało własnej insuliny. To daje Zosi szansę na normalne życie. Chciałabym też zaapelować do rodziców: nie bójcie się nowoczesnego sprzętu. To technologia, która naprawdę ratuje życie.