Podniesienie piersi to zaawansowana operacja chirurgiczna mająca na celu uniesienie opadającego biustu, odtroczenie jego prawidłowych proporcji anatomicznych oraz nadanie mu optymalnej jędrności. Procedura ta polega na usunięciu nadmiaru rozciągniętej skóry, przemieszczeniu kompleksu brodawka-otoczka (NAC) wyżej, do pozycji fizjologicznej, oraz wewnętrznym wymodelowaniu i umocowaniu tkanki gruczołowej.
Klasyfikacja opadania piersi i mechanizm powstawania wiotkości
Rodzaje nacięć chirurgicznych
Wskazania do operacji podniesienia piersi, rekonwalescencja i profilaktyka pooperacyjna W przeciwieństwie do samej augmentacji, podniesienie piersi nie skupia się pierwotnie na dodaniu objętości, lecz na walce z grawitacyjnym opadaniem tkanek. Zabieg ten charakteryzuje się rozległym cięciem chirurgicznym, pozostawiającym stałe, widoczne blizny, które wymagają późniejszej specjalistycznej pielęgnacji.
Opadanie piersi to naturalny proces związany ze stopniowym osłabieniem aparatu więzadłowego (przede wszystkim więzadeł Coopera), które mocują gruczoł do powięzi mięśnia piersiowego większego. Skóra traci swoją gęstość i elastyczność pod wpływem wahań hormonalnych, gwałtownych zmian masy ciała oraz upływu lat. W chirurgii plastycznej stopień zaawansowania ptozy ocenia się według skali Regnaulta, opierając się na relacji brodawki sutkowej do fałdu podpiersiowego.
Prawidłowe zdiagnozowanie stopnia opadania pozwala chirurgowi na precyzyjny dobór wektorów nacięcia skóry. Głównymi stymulatorami tego procesu są przebyte ciąże i okres laktacji, podczas których gruczoł gwałtownie powiększa się, rozciągając skórę, a po połogu ulega inwolucji, pozostawiając pusty nadmiar tkanki łącznej.
Warszawa
Olsztyn
Białystok
Lublin
Kielce
Kraków
Rzeszów
Katowice
Opole
Wrocław
Poznań
Gorzów Wielkopolski
Szczecin
Gdańsk
Bydgoszcz
Łódź
Operacja podniesienia piersi wykonywana jest w warunkach sali operacyjnej pod narkozą i trwa od 2 do 3 godzin. Wybór techniki chirurgicznej zależy bezpośrednio od stopnia opadania piersi oraz ilości nadmiaru skóry. Stosuje się mastopeksję wokółotoczkową (nacięcie wyłącznie na granicy otoczki, stosowane przy łagodnej ptozie), mastopeksję pionową (nacięcie wokół otoczki i pionowo w dół, dla umiarkowanego opadania) oraz mastopeksję w kształcie kotwicy, czyli T-odwróconego, która obejmuje dodatkowe nacięcie w fałdzie podpiersiowym przy zaawansowanej ptozie III stopnia. W przypadkach, gdy piersi po uniesieniu utraciły swoją objętość, mastopeksję rutynowo łączy się z jednoczesnym włożeniem implantów silikonowych.
Głównym wskazaniem do mastopeksji jest utrata estetycznego kształtu piersi, ich obwiśnięcie oraz asymetria pozycji brodawek, wywołujące u pacjentek brak akceptacji własnego ciała. Proces gojenia po operacji jest etapowy. Przez pierwsze tygodnie piersi są obrzęknięte, napięte i mogą wykazywać przejściowe zaburzenia czucia w obrębie brodawek. Pacjentka wraca do sprawności życiowej po około 4-6 tygodniach, jednak blizny dojrzewają i bledną przez okres roku od zabiegu, wymagając wdrożenia terapii silikonowej.
Zalecenia pooperacyjne wymagają rygorystycznej dyscypliny: noszenia medycznego stanika uciskowego bez fiszbin przez całą dobę przez minimum miesiąc, zakazu spania na brzuchu oraz bezwzględnego unikania uprawiania sportu i dźwigania ciężarów przez 6 tygodni od operacji. Te działania minimalizują ryzyko rozejścia się ran. Do przeciwwskazań należą aktywne lub niezweryfikowane zmiany w piersiach, zaburzenia krzepnięcia krwi, plany zajścia w ciążę w najbliższym czasie oraz palenie tytoniu, które drastycznie upośledza mikrokrążenie i grozi martwicą tkanek.
Źródła:
https://www.mayoclinic.org/tests-procedures/breast-lift/about/pac-20393218
https://www.plasticsurgery.org/cosmetic-procedures/breast-lift/recovery
Znajdź odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania.
Rekonwalescencja po podniesieniu biustu trwa zazwyczaj 4-6 tygodni. Przez pierwsze kilka dni pacjentki odczuwają dyskomfort, obrzęk i zasinienie, które stopniowo ustępują - jest to naturalna kolej zdarzeń, jeśli został wykonany np. zabieg korekty kształtu piersi, czy redukcja piersi. Ważne jest unikanie forsownych ćwiczeń i noszenie stanika uciskowego przez zalecany okres.
Każdy przypadek podniesienia piersi jest indywidualny i tak samo jest z bliznami. Blizny po podniesieniu biustu są nieuniknione, jednak ich widoczność zależy od zastosowanej techniki chirurgicznej oraz indywidualnych predyspozycji pacjentki. Z czasem blizny bledną i stają się mniej widoczne. Lekarz medycyny estetycznej dokładnie omawia, gdzie będą znajdować się nacięcia, aby zminimalizować widoczność blizn.
Podniesienie biustu może wpływać na zdolność do karmienia piersią, szczególnie jeśli zabieg obejmuje przemieszczenie sutków. Medycyna estetyczna może wiele, ale w przypadku planowania ciąży warto poinformować o tym lekarza przed podjęciem decyzji o operacji podniesienia piersi.
Efekty podniesienia biustu są trwałe, jednak mogą być z czasem zmniejszone przez naturalne procesy starzenia, ciążę, karmienie piersią lub znaczną utratę wagi. Medycyna estetyczna biustu musi być wspierana przez pacjentki poprzez zachowanie stabilnej wagi i unikanie czynników ryzyka.
Tak, podniesienie biustu często łączy się z powiększeniem piersi implantami lub redukcją piersi. Zabieg ten może być również częścią kompleksowych procedur, takich jak "mommy makeover", które mają na celu przywrócenie sylwetki po ciąży.
