Przeszczep włosów: skąd pobiera się mieszki włosowe i co decyduje o ich pomyślnym przyjęciu?

Dlaczego tracimy włosy i kiedy przeszczep jest rozwiązaniem?

Wypadanie włosów to powszechny problem o zróżnicowanym podłożu. Najczęstszą przyczyną utraty owłosienia u mężczyzn oraz kobiet jest łysienie androgenowe, uwarunkowane genetycznie i powiązane z nadwrażliwością mieszków na dihydrotestosteron (DHT). Pod wpływem tego hormonu dochodzi do stopniowej miniaturyzacji mieszków włosowych, co prowadzi do skrócenia fazy wzrostu włosa (anagenu) i ostatecznie do jego zaniku.

Zgodnie z klasyfikacją American Academy of Dermatology, utrata włosów może mieć także charakter bliznowaty, telogenowy lub plackowaty. Przeszczep włosów znajduje zastosowanie przede wszystkim w:

• zaawansowanym łysieniu androgenowym u mężczyzn (powstawanie zakoli, rzednięcie na czubku głowy),
• łysieniu typu żeńskiego (rozlane rzednięcie włosów wzdłuż przedziałka),
• rekonstrukcji owłosienia po urazach, oparzeniach lub niektórych operacjach chirurgicznych,
• korekcie naturalnie wysokiej linii czoła.

Warto podkreślić, że zabieg nie hamuje samego procesu chorobowego stojącego za wypadaniem pozostałych, naturalnych włosów. Dlatego kwalifikacja przeprowadzana przez lekarza medycyny estetycznej lub chirurga musi uwzględniać stabilność procesu łysienia oraz potencjalną konieczność wdrożenia leczenia farmakologicznego podtrzymującego efekty.

Jakie są nowoczesne metody przeszczepu włosów?

Współczesna chirurgia odtwórcza włosów opiera się na technikach mikrochirurgicznych, które minimalizują widoczność blizn i skracają czas rekonwalescencji. Dobór metody jest indywidualny i zależy od oczekiwań pacjenta oraz kondycji skóry głowy.

• Metoda FUE: obecnie najpopularniejsza technika, polegająca na indywidualnym pobieraniu pojedynczych zespołów mieszkowych (tzw. graftów) za pomocą specjalnego sztancy o bardzo małej średnicy (zwykle 0,7–1,0 mm). Zaletą tej metody jest brak podłużnej, linijnej blizny w okolicy dawczej. Po pobraniu pozostają mikroskopijne punkciki, które szybko się goją i stają się niemal niewidoczne, nawet przy krótkich fryzurach.
• Metoda DHI: jest to ewolucja metody FUE. Różnica polega na sposobie implantacji. Pobrane mieszki są umieszczane bezpośrednio w strefie biorczej za pomocą precyzyjnego narzędzia przypominającego pióro. Pozwala to na jednoczesne nacięcie skóry i umieszczenie w niej graftu, co skraca czas przebywania mieszka poza organizmem i umożliwia zachowanie naturalnego kąta wzrostu włosa.
• Metoda FUT: starsza, klasyczna technika, która polega na wycięciu wąskiego paska owłosionej skóry z tyłu głowy, z którego następnie pod mikroskopem wydziela się pojedyncze grafty. Miejsce pobrania zostaje zszyte, pozostawiając linijną bliznę, ukrytą pod dłuższymi włosami. Metoda ta bywa wciąż stosowana przy potrzebie pozyskania bardzo dużej liczby graftów w krótkim czasie.

Jakich efektów można oczekiwać po przeszczepie włosów?

Efekty przeszczepu włosów rozwijają się stopniowo i wymagają od pacjenta cierpliwości. Bezpośrednio po zabiegu zaimplantowane mieszki przechodzą w fazę spoczynku. W ciągu pierwszych 2-4 tygodni po procedurze przeszczepione łodygi włosów naturalnie wypadają, co jest zjawiskiem prawidłowym i nie oznacza odrzucenia przeszczepu, ponieważ żywe komórki macierzyste włosa pozostają w skórze.

Pierwsze nowe, delikatne włosy zaczynają pojawiać się zazwyczaj po około 3-4 miesiącach. Na wyraźną poprawę gęstości i zmianę estetyczną linii owłosienia czeka się od 6 do 9 miesięcy. Ostateczny, pełny rezultat chirurgicznej rekonstrukcji ocenia się dopiero po upływie 12-18 miesięcy od dnia zabiegu. Przeszczepione włosy zwykle zachowują cechy obszaru dawczego i mogą rosnąć długotrwale, jednak dalsze łysienie włosów nieprzeszczepionych może wymagać leczenia lub kolejnych procedur.

Bezpieczeństwo, pielęgnacja i rekonwalescencja po zabiegu przeszczepu włosów

Przeszczep włosów jest procedurą uznawaną za względnie bezpieczną, jeśli wykonuje ją doświadczony zespół w odpowiednich warunkach, ale jak każdy zabieg chirurgiczny wiąże się z ryzykiem powikłań. Bezpośrednio po zabiegu oraz w ciągu kilku pierwszych dni normalną reakcją organizmu jest tkliwość, zaczerwienienie, obrzęk (zwłaszcza w okolicy czoła i oczu) oraz powstawanie drobnych strupków wokół implantowanych graftów.

Kluczowym elementem warunkującym przetrwanie przeszczepionych mieszków jest ścisłe przestrzeganie zaleceń pozabiegowych przez pierwsze 14 dni:

• Przez pierwsze dni głowę należy myć w sposób niezwykle delikatny, bez pocierania, używając letniej wody pod niskim ciśnieniem oraz specjalnych szamponów neutralnych.
• Należy unikać dotykania, drapania oraz spania w pozycji, która mogłaby powodować tarcie strefy biorczej o poduszkę (zaleca się spanie na plecach z poduszką typu „rogal”).
• Przez minimum 2-3 tygodnie najczęściej zaleca się czasowe ograniczenie intensywnego wysiłku, sauny, basenu i ekspozycji na słońce przez pierwsze tygodnie, zgodnie z indywidualnymi zaleceniami lekarza.
• Noszenie ciasnych nakryć głowy (czapki z daszkiem) jest zabronione do czasu pełnego zakorzenienia się graftów.

Do przeciwwskazań bezwzględnych lub względnych do wykonania przeszczepu należą: niewyrównana cukrzyca, zaawansowane choroby sercowo-naczyniowe, aktywne stany zapalne skóry głowy (np. niekontrolowane łojotokowe zapalenie skóry, łuszczyca), aktywne łysienie plackowate, zaburzenia krzepnięcia krwi oraz nierealistyczne oczekiwania pacjenta wobec możliwych do osiągnięcia rezultatów.

Źródła:

https://www.nhs.uk/tests-and-treatments/cosmetic-procedures/cosmetic-surgery/hair-transplant

https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK547740