Mogą wywoływać dyskomfort w codziennym funkcjonowaniu, a w konsekwencji - depresję i wycofanie się z życia społecznego. Tiki nerwowe. Jak częstym są zjawiskiem, co jest ich przyczyną i jak przebiega leczenie - odpowiada neurolog Karolina Gramsz-Drzewiecka.
Tiki to rodzaj zaburzeń nerwowych. Polegają na występowaniu: szybkich, nagłych i nawracających ruchów (tiki ruchowe) np. mlaskanie, mimowolne wysuwanie języka, mruganie, ruchy kończyn górnych i dolnych, wzruszanie ramionami, podskakiwanie bądź wokalizacji (tiki głosowe) - sapanie, wzdychanie, niekontrolowany śmiech czy okrzyki - o zmiennym nasileniu i częstości.
Tikiem nerwowym jest również koprolalia, czyli niedająca się opanować potrzeba wypowiadania wulgarnych czy nieprzyzwoitych słów (występuje jako objaw zespołu Tourette’a)
Najczęściej pojawiają się w kilkukrotnych krótkotrwałych seriach, nasilają się pod wpływem stresu, emocji, czy zmęczenia. Cechą charakterystyczną tików jest możliwość krótkotrwałego ich powstrzymania, co zazwyczaj finalnie skutkuje ich nasileniem - wyjaśnia neurolog Karolina Gramsz-Drzewiecka.
Występują w małych grupach mięśni (tiki proste) lub obejmują większą powierzchnię ciała (tiki złożone).
Występowanie tików może być zarówno niezauważane przez chorego, jak i utrudniające codzienne funkcjonowanie - skutkując zespołem lękowym, depresja, a także wycofaniem się z życia społecznego - zauważa lekarz.
Nasza ekspertka przyznaje, że etiologia tików nerwowych jest wieloczynnikowa i nie w pełni poznana.
Obecnie uważa się, że jest to schorzenie neuropsychiatryczne, za które odpowiada uszkodzenie organiczne mózgu w zakresie jader podstawy i zaburzenie transmisji neuroprzekaźników - tłumaczy.
I dodaje:
Mimo licznych badań wskazujących na genetyczny charakter schorzenia, jak dotąd nie udało się jednoznacznie ustalić genu sprawczego.
Jak wyjaśnia neurolog, tiki pojawiają się przede wszystkim w wieku wczesnoszkolnym.
U znacznej większości pacjentów zmniejszają swe natężenie wraz z wiekiem. Nieraz ustępują całkowicie - zauważa Karolina Gramsz-Drzewiecka.
Częstotliwość występowania tików nerwowych u dzieci waha się od 4 do 24%. Natomiast ogółem współczynnik ten wynosi do 1%.
Choć pacjenci często sami rozpoznają u siebie tiki, nie ma jednego badania laboratoryjnego, które potwierdziłoby rozpoznanie. Dlatego postawienie diagnozy może nastręczać trudności.
Niezbędne jest zebranie wywiadu, przeprowadzenia pełnego badania neurologicznego a także wykonanie rezonansu magnetycznego mózgowia - wylicza nasza ekspertka.
Sposób leczenia zależy od uciążliwości tików i ich wpływu na życie pacjenta.
Leczenie zarezerwowane jest dla pacjentów, u których tiki mają wpływ na codzienne funkcjonowanie. Proces terapeutyczny wymaga wielodyscyplinarnego podejścia neurologa, psychiatry i psychoterapeuty - przyznaje Karolina Gramsz-Drzewiecka.
Na całokształt terapii składa się leczenie farmakologiczne (agoniści receptora alfa-adrenergicznego, leki przeciwpadaczkowe i neuroleptyki) oraz terapia behawioralna tików (trening odwracania nawyków i złożona interwencja behawioralna wobec tików).
Recepta online na Gabapentin Aurovitas. Wsparcie w terapii napadów padaczkowych
Nerwobóle – przyczyny, objawy i leczenie
Utrata czucia. Przyczyny, diagnoza i leczenie
Zespół niespokojnych nóg odbiera szansę na spokojny sen
Dystrofia mięśniowa. Kiedy ciało odmawia posłuszeństwa
Już to widziałem. Czym jest zjawisko déjà vu?
Serwis HaloDoctor ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny i w żadnym wypadku nie zastępuje konsultacji medycznej. W celu dokładnej diagnozy zalecany jest kontakt z lekarzem. Jeśli jesteś chory, potrzebujesz konsultacji lekarskiej, e‑Recepty lub zwolnienia lekarskiego umów wizytę teraz. Nasi lekarze są do Twojej dyspozycji 24 godziny na dobę!
Recepta online na Gabapentin Aurovitas. Wsparcie w terapii napadów padaczkowych
Nerwobóle – przyczyny, objawy i leczenie
Utrata czucia. Przyczyny, diagnoza i leczenie
Zespół niespokojnych nóg odbiera szansę na spokojny sen
Dystrofia mięśniowa. Kiedy ciało odmawia posłuszeństwa
Już to widziałem. Czym jest zjawisko déjà vu?
Kocham, ale nie jestem szczęśliwy. Czy to znak, że związek się kończy?
ADHD i prokrastynacja – dlaczego wiem, co mam zrobić, ale nie mogę zacząć?
Ciągle coś mi jest, ale wyniki są prawidłowe. Czy objawy mogą mieć podłoże psychosomatyczne?