Czy dziecko może mieć udar? Dramatyczna walka o życie 9-latka w Zielonej Górze

Rzadki przypadek, szybka diagnoza

Rodzice 9-latka zgłosili się na Szpitalny Oddział Ratunkowy, gdy zauważyli u syna niepokojące objawy: problemy z mową i osłabienie prawej strony ciała. Badania obrazowe potwierdziły udar niedokrwienny.

– Ostry udar niedokrwienny został potwierdzony w badaniach obrazowych głowy – wyjaśnia lek. Anita Siewko, specjalista neurolog.

Zespół lekarzy podjął decyzję o zastosowaniu trombolizy – leczenia rozpuszczającego skrzep, które zazwyczaj stosuje się wyłącznie u dorosłych pacjentów.

– Podaliśmy lek dedykowany pacjentom we wczesnej fazie udaru niedokrwiennego mózgu – relacjonuje lek. Norbert Ganczar z SOR. – W trakcie podawania tego leku w warunkach oddziału ratunkowego u pacjenta doszło do zmniejszenia deficytu neurologicznego, a finalnie objawy udaru ustąpiły.

Jak przyznaje dr Siewko, decyzja o zastosowaniu terapii nie była łatwa:

– To była trudna decyzja, ponieważ jest to lek zarejestrowany dla osób pełnoletnich. Bazowaliśmy jednak na naszym wieloletnim doświadczeniu w leczeniu udaru u dorosłych. Postanowiliśmy zaryzykować, ponieważ alternatywą było ciężkie uszkodzenie neurologiczne młodego człowieka. Udało się, chłopiec jest sprawny i bez żadnych deficytów.

Pilne ostrzeżenie GIS: wycofanie partii mleka modyfikowanego dla niemowląt

Uwaga na jogurty! GIS ostrzega przed możliwą obecnością fragmentów szkła

Każdy z nas może uratować co najmniej sześć żyć - rekordowa liczba transplantacji w Polsce w 2025 roku

Nie każdy lekarz w sieci jest prawdziwy. Rzecznik Praw Pacjenta radzi, jak się nie dać oszukać

34. Finał WOŚP w niedzielę – wsparcie dla zdrowia dzieci i „zdrowych brzuszków”

Znany lekarz wzywa do zbadania zdolności poznawczych Donalda Trumpa – co to oznacza?

Leczenie pod ścisłym nadzorem

Po udanej interwencji farmakologicznej chłopiec został przeniesiony na Oddział Intensywnej Terapii dla Dzieci, gdzie przebywał pod stałą obserwacją.

– Celem było monitorowanie i zabezpieczenie pacjenta w związku z ryzykiem wystąpienia powikłań przy tego typu leczeniu. U dziecka doszło do zaburzenia rytmu serca i dwóch napadów drgawek typowych w leczeniu po udarze. Nie były one jednak zbyt mocne. W trakcie dwudniowego pobytu nie doszło jednak do najgroźniejszego powikłania, czyli krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego – podkreśla lek. Paweł Matecki, kierownik oddziału.

Po stabilizacji stanu zdrowia chłopiec trafił do ośrodka rehabilitacji neurologicznej w Nowej Soli, gdzie kontynuował leczenie usprawniające.

Lekarze: „Udar mózgu u dziecka? To możliwe!”

Jak przyznają medycy, choć przypadki udaru u najmłodszych należą do rzadkości, nie można ich wykluczyć.

– Na co dzień mamy do czynienia z udarem u pacjentów dorosłych, ale ważne jest podkreślenie, że również u dzieci takie schorzenie może się zdarzyć, czego przykładem był właśnie nasz młody pacjent – zaznacza lek. Szymon Michniewicz, kierownik SOR.

Dr n. med. Szymon Jurga, kierownik Klinicznego Oddziału Neurologii, podkreśla, że to sytuacja wyjątkowa również w skali jego kariery:

– Leczenie tego typu ostrego incydentu u dzieci jest bardziej skomplikowane, niż u dorosłych, ponieważ nie ma oficjalnie zarejestrowanego leku rozrzedzającego skrzep u tak młodych osób. Duże ukłony dla zespołu, w szczególności dla pani doktor Anity Siewko z mojego oddziału, która wzięła na siebie dużą odpowiedzialność, bo mówimy tu o niezwykle nietypowym zdarzeniu i zastosowaniu medykamentu poza jego charakterystyką produktu leczniczego.

Jak rozpoznać udar? Liczy się każda minuta

Eksperci przypominają, że udar mózgu wymaga natychmiastowej pomocy medycznej – także u dzieci. Warto znać prosty akronim FAST, który pomaga szybko rozpoznać objawy:

• F (Face – twarz): opadanie kącika ust, asymetria podczas uśmiechu.
• A (Arms – ręce): trudność w uniesieniu obu rąk, osłabienie jednej strony ciała.
• S (Speech – mowa): niewyraźna lub bełkotliwa mowa, problemy ze zrozumieniem słów.
• T (Time – czas): natychmiastowe wezwanie pomocy – każda minuta ma znaczenie.

Dodatkowe sygnały alarmowe to zaburzenia widzenia, nagły ból głowy, utrata równowagi czy krótkotrwała utrata przytomności.