Airbufo Forspiro

Airbufo Forspiro to inhalator, który skutecznie pomaga w leczeniu astmy u dorosłych oraz młodzieży w wieku od 12 do 17 lat, a także objawów przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych powyżej 18 roku życia. Preparat zawiera dwa leki: budezonid oraz formoterol fumaran dwuwodny. Budezonid, będący kortykosteroidem, działa przeciwzapalnie i zmniejsza obrzęk w płucach. Natomiast formoterol fumaran dwuwodny, należący do grupy leków długo działających agonistów receptorów beta-2-adrenergicznych, rozkurcza mięśnie w drogach oddechowych, ułatwiając oddychanie. Airbufo Forspiro może być stosowany w leczeniu astmy na dwa sposoby. Lekarz może przepisać pacjentowi dwa inhalatory: Airbufo Forspiro oraz oddzielny lek do zastosowania doraźnego. W takim przypadku Airbufo Forspiro stosuje się codziennie, aby zapobiegać wystąpieniu objawów astmy, a inhalator do zastosowania doraźnego używa się w razie wystąpienia objawów, w celu ułatwienia oddychania. Alternatywnie, lekarz może przepisać Airbufo Forspiro jako jedyny lek w inhalatorze do leczenia astmy. W takim przypadku lek stosuje się codziennie, aby zapobiegać wystąpieniu objawów astmy, a w sytuacjach, gdy konieczne jest przyjęcie dodatkowych dawek, aby złagodzić objawy astmy i ułatwić oddychanie.

Astma
Produkt leczniczy Airbufo Forspiro jest wskazany w systematycznym leczeniu astmy u dorosłych i młodzieży (w wieku co najmniej 12 lat), u których właściwe jest jednoczesne stosowanie wziewnego glikokortykosteroidu i długo działającego agonisty receptorów ß₂-adrenergicznych, gdy:

• leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami i stosowanymi doraźnie krótko działającymi wziewnymi agonistami receptorów ß₂-adrenergicznych nie zapewniło odpowiedniej kontroli objawów choroby

lub

• stosowane osobno wziewne glikokortykosteroidy i długo działający agoniści receptorów ß₂-adrenergicznych zapewniły odpowiednią kontrolę objawów choroby.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)
Stosowanie produktu Airbufo Forspiro jest wskazane w objawowym leczeniu dorosłych (w wieku co najmniej 18 lat) z POChP z natężoną objętością wydechową pierwszosekundową (FEV₁) <70% wartości należnej (po podaniu leku rozszerzającego oskrzela) i zaostrzeniem choroby w wywiadzie mimo systematycznej terapii lekami rozszerzającymi oskrzela.