Czy możliwe jest całkowite przepracowanie takiego lęku, nawet jeśli utrzymuje się on od kilku lat i doprowadza do całkowitego unikania latania?

Mam 31 lat, od około 2,5 roku zmagam się z bardzo silną awiofobią, która znacząco ogranicza moje życie i możliwości podróżowania. Problem rozpoczął się po bardzo turbulentnym, około 9-godzinnym locie z Pekinu. Lot był wyjątkowo niespokojny i od tamtego momentu mój stosunek do latania diametralnie się zmienił. Wcześniej również nie przepadałem za lataniem i zawsze towarzyszył mi duży stres, jednak mimo wszystko byłem w stanie wsiadać do samolotu. Mam za sobą ponad 20 lotów, głównie na trasach europejskich. Obecnie sytuacja wygląda zupełnie inaczej – nie jestem w stanie wejść na pokład samolotu. Zdarzało się, że mimo kupionych biletów rezygnowałem z wyjazdu jeszcze przed dotarciem na lotnisko. Dwukrotnie byłem już na lotnisku, przeszedłem kontrolę bezpieczeństwa, ale ostatecznie wycofałem się w ostatniej chwili. Lęk jest bardzo intensywny. Najsilniej odczuwam go zazwyczaj w noc poprzedzającą zaplanowany lot. Towarzyszą mu ogromne napięcie, objawy silnego lęku, a zdarzały się również drgawki i napady paniki. Próbowałem już kilku metod, które niestety nie przyniosły oczekiwanych efektów: Terapia CBT – cykl 12 spotkań. Specjalistyczne szkolenie ukierunkowane na pokonanie lęku przed lataniem. Farmakologiczne wsparcie w postaci Xanaxu (łącznie próbowałem 4 tabletki po 0,25 mg). Pomimo tych prób nadal nie jestem w stanie przełamać lęku i wejść na pokład samolotu. Bardzo zależy mi na powrocie do normalnego funkcjonowania i możliwości swobodnego podróżowania. Nie chciałbym rezygnować z latania na całe życie. Moje pytania: Jakie alternatywne metody leczenia można rozważyć w przypadku tak silnej awiofobii, kiedy standardowa terapia CBT i specjalistyczne szkolenie nie przyniosły rezultatów? Czy w takim przypadku warto rozważyć konsultację psychiatryczną i inne podejście farmakologiczne?