„Dziś jestem resztką człowieka”. Ostatni list Pacjentki porusza tysiące serc

List z miejsca, „do którego nie dociera już nadzieja”

Kobieta, podpisana jako „Eutanazja Kowalska”, przesłała do swojego lekarza list, który – jak sama zaznacza – może być jej ostatnim.

„Piszę do Pana ten list z miejsca, do którego nie dociera już nadzieja. Nie piszę po to, by prosić o jeszcze jedną próbę. Piszę, bo moje życie zbliża się do końca – i bardzo bym chciała, żeby jego zakończenie miało jeszcze sens. Nie tylko biologiczny. Ludzki” – zaczyna kobieta.

GIS ostrzega: wycofano partię hummusu. Wykryto niezadeklarowany gluten

Niebezpieczny mak z alkaloidami opium. GIS wydał ostrzeżenie

Koniec z kominami płacowymi i nieprzejrzystymi kolejkami? Ministerstwo Zdrowia przedstawia pakiet zmian

Lekarze zarabiają za dużo? 26 tys. zł za godzinę wywołało burzę. Sprawdzamy, co naprawdę kryje się za tymi kwotami

Sprawdź lodówkę. Ten popularny ser został wycofany z powodu groźnej bakterii

eDILO zmienia onkologię w Polsce. Sejm uchwalił nowelizację ustawy o Krajowej Sieci Onkologicznej

„Zrobił Pan dla mnie więcej niż ktokolwiek poza rodziną”

W emocjonalnym tonie dziękuje swojemu lekarzowi za wsparcie i za to, że dzięki niemu żyła dłużej niż przewidywały statystyki. Opisuje ostatni etap swojego życia – już bez nadziei na wyleczenie, ale wciąż z pragnieniem godności.

„Rak piersi IV stopnia z przerzutami do kości, wątroby, a ostatnio – do kanału kręgowego – nie zostawił mi wiele. Nie chodzę. Nie poruszam się sama. Jestem pod opieką hospicjum domowego (…) Nie zostało mi już nic – może poza świadomością. I bólem. Na który nie pomaga już morfina. Ani fentanyl. Ani medyczna marihuana.”

„Cierpienie nie uszlachetnia” – mocny apel kobiety

Autorka listu przywołuje słynne słowa ks. prof. Józefa Tischnera, który w ostatnich dniach życia napisał na kartce: „…nie uszlachetnia…”. Kobieta apeluje, by to zdanie stało się ostrzeżeniem – nie mottem:

„To zdanie powinno być wyryte nad wejściem do każdego hospicjum, każdego sejmu, każdego kościoła i każdej sali sądowej, gdzie decyduje się o życiu innych ludzi.”

„Nie proszę o śmierć. Proszę o możliwość wyboru”

Kobieta opisuje ból i niemoc, które towarzyszą jej każdego dnia. I zadaje pytanie – nie tylko lekarzowi, ale całemu społeczeństwu:

„Czy człowiek ma prawo odejść godnie, gdy medycyna i psychologia są bezradne?”

Przypomina, że w Holandii, Belgii czy Kanadzie możliwa jest wspomagana eutanazja – w Polsce natomiast terminalnie chory pacjent może „zdychać”, ale nie odejść z pomocą drugiego człowieka.

Dr Jędrzejko: „Jakikolwiek komentarz jest ponad moje siły”

Dr Maciej Jędrzejko, publikując list, wyznał, że nie jest w stanie go skomentować. Napisał:

„Pracuję na oddziale onkologii ginekologicznej, i niby powinienem być 'odporny', ale nie jestem. Jakikolwiek komentarz w tej chwili jest ponad moje siły.”

W zakończeniu posta lekarz apeluje, by list Pacjentki przeczytał każdy dorosły człowiek w Polsce. I dodaje słowa wsparcia:

„Pani Eutanazjo – to tak głęboki i potężny przekaz, że ja mogę tylko powiedzieć: DZIĘKUJĘ. Myślę, że wszyscy: wierzący i niewierzący, lewoskrętni i prawoskrętni – jesteśmy z Panią. Nie jest Pani sama.”

Czy Polska jest gotowa na rozmowę o eutanazji?

Poruszający list „Eutanazji Kowalskiej” wywołał pod postem falę komentarzy i reakcji, a wpis udostępniony został kilka tysięcy razy. Po raz kolejny pojawia się pytanie: czy mamy prawo decydować o zakończeniu życia w momencie, gdy cierpienie przekracza granice człowieczeństwa?