„Dziś jestem resztką człowieka”. Ostatni list Pacjentki porusza tysiące serc

List z miejsca, „do którego nie dociera już nadzieja”

Kobieta, podpisana jako „Eutanazja Kowalska”, przesłała do swojego lekarza list, który – jak sama zaznacza – może być jej ostatnim.

„Piszę do Pana ten list z miejsca, do którego nie dociera już nadzieja. Nie piszę po to, by prosić o jeszcze jedną próbę. Piszę, bo moje życie zbliża się do końca – i bardzo bym chciała, żeby jego zakończenie miało jeszcze sens. Nie tylko biologiczny. Ludzki” – zaczyna kobieta.

NFZ będzie dokładniej kontrolował kolejki do szpitali. Ważne zmiany od 1 października

GIS ostrzega przed herbatką z pokrzywy. Wycofano konkretną partię produktu

GIS ostrzega przed sosem bolońskim. W jednej partii może być szkło

Lex Szarlatan nie wejdzie teraz w życie. Prezydent skierował ustawę do TK. Co to oznacza dla pacjentów?

Farmaceuta nie tylko wyda lek. Resort zdrowia planuje nowe świadczenia w aptekach

Brudna restauracja? Podejrzana żywność? Sanepid przyjmuje zgłoszenia przez mObywatela

„Zrobił Pan dla mnie więcej niż ktokolwiek poza rodziną”

W emocjonalnym tonie dziękuje swojemu lekarzowi za wsparcie i za to, że dzięki niemu żyła dłużej niż przewidywały statystyki. Opisuje ostatni etap swojego życia – już bez nadziei na wyleczenie, ale wciąż z pragnieniem godności.

„Rak piersi IV stopnia z przerzutami do kości, wątroby, a ostatnio – do kanału kręgowego – nie zostawił mi wiele. Nie chodzę. Nie poruszam się sama. Jestem pod opieką hospicjum domowego (…) Nie zostało mi już nic – może poza świadomością. I bólem. Na który nie pomaga już morfina. Ani fentanyl. Ani medyczna marihuana.”

„Cierpienie nie uszlachetnia” – mocny apel kobiety

Autorka listu przywołuje słynne słowa ks. prof. Józefa Tischnera, który w ostatnich dniach życia napisał na kartce: „…nie uszlachetnia…”. Kobieta apeluje, by to zdanie stało się ostrzeżeniem – nie mottem:

„To zdanie powinno być wyryte nad wejściem do każdego hospicjum, każdego sejmu, każdego kościoła i każdej sali sądowej, gdzie decyduje się o życiu innych ludzi.”

„Nie proszę o śmierć. Proszę o możliwość wyboru”

Kobieta opisuje ból i niemoc, które towarzyszą jej każdego dnia. I zadaje pytanie – nie tylko lekarzowi, ale całemu społeczeństwu:

„Czy człowiek ma prawo odejść godnie, gdy medycyna i psychologia są bezradne?”

Przypomina, że w Holandii, Belgii czy Kanadzie możliwa jest wspomagana eutanazja – w Polsce natomiast terminalnie chory pacjent może „zdychać”, ale nie odejść z pomocą drugiego człowieka.

Dr Jędrzejko: „Jakikolwiek komentarz jest ponad moje siły”

Dr Maciej Jędrzejko, publikując list, wyznał, że nie jest w stanie go skomentować. Napisał:

„Pracuję na oddziale onkologii ginekologicznej, i niby powinienem być 'odporny', ale nie jestem. Jakikolwiek komentarz w tej chwili jest ponad moje siły.”

W zakończeniu posta lekarz apeluje, by list Pacjentki przeczytał każdy dorosły człowiek w Polsce. I dodaje słowa wsparcia:

„Pani Eutanazjo – to tak głęboki i potężny przekaz, że ja mogę tylko powiedzieć: DZIĘKUJĘ. Myślę, że wszyscy: wierzący i niewierzący, lewoskrętni i prawoskrętni – jesteśmy z Panią. Nie jest Pani sama.”

Czy Polska jest gotowa na rozmowę o eutanazji?

Poruszający list „Eutanazji Kowalskiej” wywołał pod postem falę komentarzy i reakcji, a wpis udostępniony został kilka tysięcy razy. Po raz kolejny pojawia się pytanie: czy mamy prawo decydować o zakończeniu życia w momencie, gdy cierpienie przekracza granice człowieczeństwa?