Fludeoxyglucose (18F) Biont

Fludeoxyglucose (18F) Biont to lek radiofarmaceutyczny służący wyłącznie do diagnostyki. Jego substancja czynna pozwala na radiologiczne zobrazowanie poszczególnych części ciała. Po podaniu niewielkiej ilości leku do żyły, lekarz może wykonać obrazy i określić umiejscowienie lub stopień rozwoju choroby.

Produkt leczniczy przeznaczony wyłącznie do diagnostyki.

Fluorodeoksyglukoza (¹⁸F) jest wskazana do stosowania w badaniach z wykorzystaniem metody pozytonowej tomografii emisyjnej (ang. Positron Emission Tomography - PET).

Onkologia
Produkt leczniczy Fludeoxyglucose (¹⁸F) Biont jest przeznaczony do stosowania u pacjentów poddawanych badaniom obrazowym w onkologii, umożliwiającym zobrazowanie zmian wynikających z zaburzeń funkcji lub obecności chorób, w których przebiegu dochodzi do zwiększone gromadzenie glukozy w specyficznych narządach lub tkankach i wystąpienia efektu wzmocnienia pokontrastowego.

Odpowiednio udokumentowane są poniższe wskazania:
Diagnozowanie:

• Diagnostyka różnicowa pojedynczych zmian ogniskowych zlokalizowanych w płucach;
• Detekcja nowotworów nieznanego pochodzenia, związanych ze zmianami chorobowymi węzłów chłonnych szyi (adenopatia szyjna), przerzutami do wątroby lub kości
• Charakterystyka masy w obrębie trzustki.

Określanie stadium zaawansowania:

• Nowotworów głowy i szyi, w tym wspomagająco w określaniu miejsca biopsji;
• Pierwotnego raka płuca;
• Miejscowo zaawansowanego raka piersi;
• Raka przełyku;
• Raka trzustki;
• Raka okrężnicy, w szczególności przy ponownym ustalaniu stopnia zaawansowania w przypadku wznowy nowotworu;
• Chłoniaka złośliwego;
• Czerniaka złośliwego, > 1,5 mm w skali Breslowa lub przerzutów do węzłów chłonnych w momencie rozpoznania.

Monitorowanie odpowiedzi na leczenie w przypadku wystąpienia:

• Chłoniaka złośliwego;
• Nowotworów głowy i szyi.

Wykrywanie zmian w przypadku uzasadnionego podejrzenia wznowy choroby nowotworowej takiej jak:

• Glejak o wysokim stopniu złośliwości (III lub IV);
• Nowotwory głowy i szyi;
• Rak tarczycy (nierdzeniasty): u pacjentów z podwyższonym poziomem tyreoglobuliny w surowicy i ujemnym wynikiem scyntygrafii całego ciała z użyciem radioaktywnego jodu;
• Pierwotny rak płuca;
• Rak piersi;
• Rak trzustki;
• Rak okrężnicy i odbytu;
• Rak jajnika;
• Chłoniak złośliwy;
• Czerniak złośliwy.

Kardiologia
We wskazaniach kardiologicznych diagnostycznym punktem wychwytu glukozy jest żywa tkanka mięśnia sercowego, która zużywa glukozę, ale cechuje się obniżoną perfuzją.

Perfuzję należy ocenić wcześniej za pomocą odpowiednich technik obrazowania umożliwiających określenie przepływu krwi.

• Ocena żywotności mięśnia sercowego u pacjentów z ciężkim upośledzeniem czynności lewej komory, którzy są kandydatami do rewaskularyzacji, gdy tradycyjnie stosowane techniki obrazowania nie dają jednoznacznych wyników.

Neurologia
We wskazaniach neurologicznych celem diagnostyki jest uwidocznienie oraz ustalenie umiejscowienia obszarów o międzynapadowym hipometabolizmie glukozy.

• Lokalizacja ognisk epileptogennych w przedchirurgicznej ocenie pacjentów z padaczką skroniową.