Borelioza

Główne objawy boreliozy mogą obejmować rumień wędrujący (charakterystyczny czerwony, rozszerzający się wysyp na skórze), gorączkę, bóle głowy, zmęczenie, bóle mięśniowo-stawowe oraz objawy neurologiczne, takie jak zawroty głowy czy drętwienie.

Przyczyną zakażenia boreliozą jest ukąszenie przez zarażonego kleszcza. Bakteria Borrelia burgdorferi jest przenoszona na człowieka w trakcie ssania krwi przez kleszcza, który jest nosicielem choroby.

Diagnoza boreliozy opiera się na analizie objawów klinicznych oraz wyników testów laboratoryjnych. Testy te mogą obejmować badanie serologiczne na obecność przeciwciał przeciwko Borrelia burgdorferi oraz czasami testy molekularne, które potwierdzają obecność bakterii.

Leczenie boreliozy zazwyczaj polega na stosowaniu antybiotyków, takich jak doksycyklina, amoksycylina lub cefalosporyny, w zależności od stadium choroby i indywidualnej sytuacji pacjenta. W przypadkach późnej boreliozy lub objawów neurologicznych może być konieczne dłuższe leczenie.

Rumień wędrujący jest charakterystycznym objawem boreliozy, który pojawia się w miejscu ukąszenia kleszcza i zazwyczaj rozszerza się wokół niego. Jest to czerwony, wyraźny wysyp na skórze, który może towarzyszyć objawy ogólne, takie jak gorączka czy bóle mięśniowe. Zwykłe ukąszenie kleszcza może powodować jedynie miejscowe podrażnienie skóry bez rozprzestrzeniania się rumienia wędrującego.

Profilaktyka boreliozy obejmuje noszenie odzieży ochronnej (długie rękawy, długie spodnie), stosowanie repelentów odstraszających kleszcze oraz unikanie wysokich traw i lasów, szczególnie w okresach, gdy kleszcze są najaktywniejsze (wiosna i lato).

Potencjalne powikłania boreliozy mogą obejmować przewlekłe objawy neurologiczne, takie jak neuropatia obwodowa, zapalenie mózgu czy zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. W niektórych przypadkach może dojść także do zapalenia stawów (choroba z Lyme II stopnia) oraz problemów sercowych.