Psychoterapia Tomasz Wachowiak

Tomasz Wachowiak – psychoterapia

"Zmiana zaczyna się od zrozumienia"

Od wielu lat zawodowo pomagam osobom, które przeżywają trudny okres, zmagają się z przeciążeniem emocjonalnym, problemami w relacjach, kryzysem życiowym albo po prostu czują, że dotychczasowy sposób funkcjonowania przestał im służyć.

Jestem psychoterapeutą z wieloletnim doświadczeniem w pracy indywidualnej z osobami dorosłymi. W swojej praktyce spotkałem setki ludzi z bardzo różnymi historiami, problemami i potrzebami. To doświadczenie nauczyło mnie przede wszystkim jednego – za podobnymi objawami mogą kryć się zupełnie różne przyczyny, dlatego dobra psychoterapia nie powinna opierać się na gotowym schemacie.

Każdego człowieka staram się zobaczyć indywidualnie.

Interesuje mnie nie tylko to, co jest problemem, ale również to, skąd się on wziął, co go podtrzymuje, w jaki sposób wpływa na codzienne życie i – przede wszystkim – co można zrobić, aby nastąpiła rzeczywista zmiana.

Z czym można się do mnie zgłosić?

Pomagam osobom doświadczającym między innymi:

• kryzysów osobistych i życiowych,
• przewlekłego napięcia i przeciążenia emocjonalnego,
• obniżonego nastroju, poczucia pustki lub utraty satysfakcji z życia,
• trudności w relacjach z partnerem, rodziną lub innymi ludźmi,
• problemów z podejmowaniem ważnych decyzji,
• poczucia utknięcia i braku kierunku w życiu,
• trudności z samooceną i poczuciem własnej wartości,
• problemów z wyznaczaniem granic,
• nadmiernego poczucia odpowiedzialności za innych,
• trudności w radzeniu sobie z emocjami,
• lęku, napięcia i niepokoju,
• problemów związanych z rozstaniem, odrzuceniem lub samotnością,
• kryzysów w związku,
• powtarzających się niekorzystnych schematów w relacjach,
• trudności wynikających z doświadczeń z przeszłości,
• problemów związanych z ADHD i organizacją codziennego funkcjonowania,
• uzależnień oraz zachowań, nad którymi coraz trudniej zachować kontrolę.

Nie trzeba jednak przychodzić do mnie z gotową diagnozą ani wiedzieć, jak nazwać swój problem. Bardzo często pierwsze zdanie, które słyszę, brzmi po prostu: „Nie wiem dokładnie, co się ze mną dzieje, ale wiem, że nie chcę już tak funkcjonować”. I to w zupełności wystarczy, żeby rozpocząć rozmowę.

Jak rozumiem psychoterapię?

Psychoterapia jest dla mnie przede wszystkim spotkaniem dwóch osób, którego celem jest lepsze zrozumienie sytuacji pacjenta i doprowadzenie do zmiany poprawiającej jakość jego życia. Nie chodzi wyłącznie o analizowanie problemów. Rozumienie siebie jest bardzo ważne, ale powinno prowadzić do czegoś więcej: większej swobody w podejmowaniu decyzji, lepszego radzenia sobie z emocjami, bardziej satysfakcjonujących relacji i odzyskiwania wpływu na własne życie. Dlatego w terapii interesuje mnie zarówno przeszłość, jak i teraźniejszość. Wracamy do wcześniejszych doświadczeń wtedy, kiedy pozwalają zrozumieć obecne reakcje, wybory czy powtarzające się schematy. Jednocześnie dużo uwagi poświęcam temu, co można zrobić teraz.

Co można zmienić? Z czego warto zrezygnować? Co warto zacząć robić inaczej? Jak przestać powtarzać zachowania, które od lat prowadzą do podobnych rezultatów?Jak odzyskać poczucie wpływu? Terapia powinna pomagać nie tylko zrozumieć życie, ale również zacząć żyć inaczej.

Doświadczenie i przygotowanie zawodowe

Moje podejście wynika z wieloletniej praktyki psychoterapeutycznej, doświadczenia w pracy z osobami dorosłymi oraz systematycznie rozwijanych kwalifikacji zawodowych.

Swoje przygotowanie terapeutyczne zdobywałem między innymi w Instytucie Psychologii Zdrowia, kończąc:

• Studium Pomocy Psychologicznej,
• Studium Terapii Uzależnień i Współuzależnienia,
• Studium Terapii Uzależnień od Narkotyków.

Posiadam również wykształcenie pedagogiczne w obszarze resocjalizacji oraz kwalifikacje specjalisty terapii uzależnień. Rozwijam także kompetencje związane z pracą z osobami z ADHD – posiadam certyfikat Trenera Osób z ADHD.

Przez lata prowadziłem terapię osób zmagających się z bardzo różnymi problemami – od kryzysów osobistych i relacyjnych, poprzez trudności emocjonalne, po bardziej złożone problemy wymagające długofalowej pracy psychoterapeutycznej.

To połączenie przygotowania zawodowego i wieloletniej praktyki pozwala mi patrzeć na problemy pacjenta szerzej, nie ograniczając się wyłącznie do pojedynczego objawu czy jednej diagnozy.

Nie pracuję według jednego schematu

Nie wierzę w terapię, która wygląda identycznie w przypadku każdego pacjenta. Jedna osoba potrzebuje przede wszystkim uporządkowania sytuacji i podjęcia konkretnej decyzji. Inna chce zrozumieć, dlaczego kolejny raz znajduje się w podobnej relacji. Ktoś inny od lat funkcjonuje pod ogromną presją, jest odpowiedzialny za wszystkich wokół i dopiero w gabinecie zaczyna zastanawiać się nad własnymi potrzebami. Jeszcze ktoś dobrze radzi sobie zawodowo, ma rodzinę i pozornie poukładane życie, a mimo to odczuwa pustkę, brak satysfakcji albo przekonanie, że coś ważnego mu umyka.Każda z tych osób wymaga trochę innego sposobu pracy. Dlatego staram się dopasowywać terapię do konkretnego człowieka – jego osobowości, sytuacji, możliwości, aktualnych potrzeb oraz celu, który chce osiągnąć.

Ważna jest dla mnie normalna, partnerska rozmowa

Relacja z terapeutą ma ogromne znaczenie. Można posiadać rozległą wiedzę i znać wiele metod terapeutycznych, ale jeżeli pacjent nie czuje się w gabinecie swobodnie i bezpiecznie, trudno mówić o dobrej terapii. Staram się tworzyć atmosferę profesjonalnej, ale jednocześnie naturalnej rozmowy. Nie chcę, aby pacjent miał poczucie, że jest analizowany, oceniany albo sprowadzany do diagnozy. Za każdym problemem stoi konkretny człowiek ze swoją historią, temperamentem, mocnymi stronami, doświadczeniami i sposobem patrzenia na świat. Dlatego pracuję partnersko. Pacjent zna swoje życie najlepiej. Ja wnoszę doświadczenie, wiedzę terapeutyczną i możliwość spojrzenia na sytuację z innej perspektywy. Dobra terapia powstaje z połączenia tych dwóch perspektyw.

Bez oceniania, ale również bez zamiatania problemów pod dywan

Bardzo ważne jest dla mnie, aby człowiek mógł w terapii mówić również o sprawach trudnych, wstydliwych czy takich, których nie powiedział wcześniej nikomu. Bez moralizowania. Bez etykietowania. Bez niepotrzebnego oceniania. Jednocześnie terapia nie powinna polegać wyłącznie na potakiwaniu. Jeżeli widzę sposób myślenia, relację czy zachowanie, które wyraźnie szkodzi pacjentowi albo utrzymuje go w problemie, staram się o tym mówić. Czasami terapeuta powinien wspierać. Czasami powinien pomóc zobaczyć inną perspektywę. Aczasami powinien zadać pytanie, którego nikt wcześniej nie zadał. Zawsze jednak powinno się to odbywać z szacunkiem dla drugiego człowieka.

Kryzysy i momenty życiowych zmian

Wiele osób trafia do psychoterapii nie dlatego, że cierpi na określone zaburzenie, ale dlatego, że znalazły się w momencie, w którym dotychczasowy sposób życia przestał działać. Może być to kryzys w związku. Rozstanie. Zdrada. Utrata ważnej relacji.Problemy zawodowe. Zmiana sytuacji rodzinnej. Poczucie przemijania.Samotność. Przewartościowanie dotychczasowego życia. Albo trudne do opisania poczucie, że „tak jak jest, już dłużej być nie może”. Kryzys nie zawsze oznacza chorobę.Czasami jest sygnałem, że człowiek potrzebuje zmiany. Psychoterapia może wtedy pomóc uporządkować emocje, odzyskać dystans, zobaczyć możliwości, których wcześniej się nie dostrzegało, i podjąć decyzje bardziej zgodne ze sobą.

Relacje z innymi ludźmi

Duża część problemów, z którymi zgłaszają się pacjenci, dotyczy relacji. Dlaczego wybieram podobnych partnerów? Dlaczego tak bardzo przeżywam odrzucenie? Dlaczego nie potrafię postawić granicy? Dlaczego opinia drugiego człowieka ma nade mną tak dużą władzę? Dlaczego pozostaję w relacji, która mnie niszczy? Dlaczego z jednej strony potrzebuję bliskości, a z drugiej przed nią uciekam? Dlaczego ciągle próbuję zasłużyć na czyjąś akceptację? Takie pytania potrafią dotykać bardzo głębokich obszarów naszego funkcjonowania. W terapii można przyjrzeć się tym mechanizmom spokojnie i bez oceniania, a następnie stopniowo budować bardziej dojrzały, bezpieczny i satysfakcjonujący sposób tworzenia relacji.

Terapia uzależnień jako jeden z obszarów mojej pracy

Jednym z ważnych obszarów mojej specjalizacji jest również psychoterapia osób zmagających się z uzależnieniami oraz zachowaniami, które zaczynają wymykać się spod kontroli. Pracuję między innymi z osobami mającymi problem z alkoholem, innymi substancjami psychoaktywnymi, hazardem oraz różnego rodzaju uzależnieniami behawioralnymi.Pomagam również bliskim osób uzależnionych.Moje doświadczenie w terapii uzależnień jest dla mnie cenne także w szerszej pracy psychoterapeutycznej, ponieważ mechanizmy związane z  unikaniem emocji, impulsywnością, utratą kontroli, wstydem czy trudnością w tworzeniu bliskich relacji bardzo często pojawiają się również poza samym uzależnieniem. Nie sprowadzam jednak człowieka do jego problemu. Uzależnienie może być ważnym elementem historii pacjenta, ale nigdy nie jest całą jego historią.

Nie musisz wiedzieć, czy „kwalifikujesz się” do terapii

Część osób bardzo długo odkłada pierwszą wizytę, ponieważ zastanawia się, czy ich problem jest wystarczająco poważny. Nie trzeba czekać, aż sytuacja stanie się dramatyczna. Jeżeli jakaś sprawa wraca, męczy, ogranicza, wpływa na relacje albo powoduje, że coraz trudniej czerpać satysfakcję z życia – warto się jej przyjrzeć. Nie trzeba również od razu decydować się na wielomiesięczną czy wieloletnią terapię.

Pierwsze spotkanie jest przede wszystkim konsultacją. Możemy wspólnie zastanowić się, co się dzieje, czego potrzebujesz i jaka forma pracy może mieć największy sens. Czasami wystarczy kilka konsultacji. Czasami potrzebna jest dłuższa psychoterapia. A czasami już samo nazwanie problemu i spojrzenie na niego z nowej perspektywy staje się początkiem ważnej zmiany.

Pierwsze spotkanie

Nie trzeba specjalnie przygotowywać się do pierwszej wizyty. Nie trzeba również wiedzieć, od czego zacząć.Można powiedzieć po prostu: „Jest coś, z czym od pewnego czasu sobie nie radzę”. Od tego zaczniemy. Porozmawiamy o aktualnej sytuacji, najważniejszych trudnościach, dotychczasowych doświadczeniach oraz o tym, czego oczekujesz od terapii. Pierwsza konsultacja pozwala również sprawdzić, czy odpowiada Ci mój sposób pracy. Uważam to za bardzo ważne – psychoterapia wymaga zaufania, dlatego pacjent powinien mieć możliwość spokojnego zdecydowania, czy chce pracować właśnie z tym terapeutą.

Po co właściwie terapia?

Nie po to, żeby stać się kimś innym. Raczej po to, żeby lepiej rozumieć siebie i móc w większym stopniu decydować o własnym życiu. Żeby nie być zakładnikiem dawnych doświadczeń. Żeby nie powtarzać bez końca tych samych schematów. Żeby umieć stawiać granice bez poczucia winy. Żeby budować relacje, które dają bliskość zamiast nieustannego napięcia. Żeby podejmować decyzje bardziej zgodne ze sobą. Żeby lepiej radzić sobie z trudnymi emocjami. I wreszcie – żeby odzyskać poczucie, że własne życie rzeczywiście należy do nas.

Jeżeli czujesz, że w Twoim życiu jest obszar, który od dłuższego czasu wymaga zmiany, zapraszam na konsultację. Nie musisz mieć gotowej diagnozy ani dokładnie wiedzieć, czego potrzebujesz.

Możemy zacząć od rozmowy.