Fizjoterapia Ewelina Pietruszka

Prywatny holistycznej gabinet terapii manualnej i terapii psychosomatycznej.

 

Ewelina Pietruszka, mgr fizjoterapii, absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Lublinie, kursu Diagnostyki róznicowej i terapii manualnej, Anatomy Trains oraz licznych kursów z zakresu terapii mięśniowo - powięziowych. Nauczyciel akademicki Akademii Nauk Stosowanych im. Wincentego Pola w Lublinie. Interesuje się pracą indywidualną z pacjentem i holistycznym podejściem do jego schorzeń. Nieustannie poszerza swoją wiedzę na kolejnych kursach, śledząc najnowsze badania i literaturę przedmiotu. Prywatnie mol książkowy i miłośniczka podróży.

Oferuję kompleksową i profesjonalną fizjoterapię opartą głównie na terapii manualnej. W swojej pracy wykorzystuję specjalistyczne testy diagnostyczne oraz opieram się na technikach:

* terapii manualnej

* podstawowych technikach osteopatycznych

* mobilizacji mięśniowo - powięziowej

* neuromobilizacji

* poizometrycznej relaksacji mięśni

* terapii zatok

* terapii stawów skroniowo - żuchwowych 

* terapii twarzy (facemodeling)

* tapingu estetycznego twarzy

* terapii czaszkowo - krzyżowej

* terapii psychosomatycznej.

Terapia manualna  (mobilizacje, manipulacje, masaż) stosowana jest w ograniczeniach ruchu i bólu kręgosłupa, barków, łokci, nadgarstków, bioder, kolan i stawów skokowych. Leczy stany bólowe, ale przede wszystkim likwiduje ich przyczyny.

Terapia dostosowywana jest indywidualnie do każdego pacjenta.

Oferuję również bezinwazyjną i skuteczną terapię zatok (zarówno stany zapalne, jak i przewlekłe stany alergiczne) oraz terapię twarzy (zarówno w celach leczniczych, jak i estetycznych). 

Czym jest i dla kogo terapia psychosomatyczna?

Jest to proces leczniczy polegający na uwolnieniu dolegliwości i napięć nagromadzonych w naszym ciele. Ich przyczyną są między innymi czynniki emocjonalne np. stres, traumatyczne przeżycia, a także nadmierne bodźcowanie układu nerwowego (np. przez wysokie tępo pracy), skutkiem czego jest rzeczywiste zaburzenie funkcjonowania tkanek. Można więc powiedzieć, że są to dolegliwości fizyczne, mające swoje źródło w psychice.

Ile razy zdarzały nam się sytuacje, gdy szukając przyczyny jakiegoś bólu w naszym ciele robiliśmy różnego rodzaju badania i wszystkie wyniki wychodziły prawidłowo? Jest to często sytuacja, w której przyczyny możemy poszukać w historii naszych emocjonalnych doświadczeń.

Zaburzenia tego typu bardzo często objawiają się jako schorzenia związane z narządami wewnętrznymi. Manifestują się jak dolegliwości ze strony serca, żołądka, jelit, wątroby czy układu moczowego. Wystąpić mogą także zmiany i choroby skórne oraz ogólne zmęczenie, rozbicie czy problemy z koncentracją. Ten rodzaj terapii powinien być brany również pod uwagę, ze względu na emocje, jakie wiążą się z każdą dysfunkcją czy urazem. Źródłem problemu może być zarówno nagła duża trauma lub stosunkowo niewielkie, ale ciągłe przeciążenie.

W czasie terapii wykorzystuję delikatną pracę w tak zwanym „nasłuchu”, czyli delikatnym dotyku, mającym na celu zebranie jak największej ilości informacji dotyczących stanu powięzi, napięcia tkanek, różnego rodzaju rytmów (bicie serca, oddechowy, czaszkowy, zwijania-rozwijania powięziowego). W terapii wykonuję techniki z terapii craniosacralnej (czaszkowo - krzyżowej), psychosomatycznej, manualnej pracy z tkankami miękkimi. Na samą terapię mogą być różnorakie reakcje, od stanu rozluźnienia, po mimowolne drżenia i ruchy, po których następuje wyciszenie. Czasami reakcje te są bardzo silne, a czasami dość subtelne. Nie wartościuje to jednak intensywności napięcia, które zostało uwolnione. Podczas terapii pracuję przede wszystkim na współczulnym i przywspółczulnym układzie nerwowym, dążąc do ich zrównoważenia oraz na narządach wewnętrznych.

Ten rodzaj terapii dobrze współgra z psychoterapią /psychiatrią wzajemnie uzupełniając się i pokonując „bloki” pacjenta.

Do kogo skierowana jest terapia:

* osoby narażone na silne bodźce lub długotrwałe stresory,

* osoby z różnego rodzaju zawieszeniami emocjonalnymi,

* osoby po traumatycznych przeżyciach,

* dysautonomia, czyli brak równowagi układu współczulnego i przywspółczulnego

* osoby z zespołem przewlekłego zmęczenia, wypalenia zawodowego,

* dysfunkcje trzewne,

* problemy emocjonalne,

* dolegliwości bólowe na które nie pomaga inna terapia,

* osoby poddane dużej presji,

* osoby żyjące na wysokich obrotach,

* osoby cierpiące na bezsenność.